dereference, particularly if the ob

dereference, particularly if the object is already in memory. However, pointer swizzle
attempts to provide a more efficient strategy by storing the main memory pointers in place
of the referenced OIDs and vice versa when the object has to be written back to disk.
In this section we describe some of the issues surrounding pointer swizzle, including
the various techniques that can be employed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าวัตถุมีอยู่ในหน่วยความจำ อย่างไรก็ตาม ชี้ swizzle
พยายามให้กลยุทธ์ efficient เพิ่มเติม โดยจัดเก็บตัวชี้หน่วยความจำหลักที่
OIDs อ้างอิง และในทางกลับกัน เมื่อวัตถุมีการเขียนกลับลงในดิสก์
ในส่วนนี้ เราอธิบายบางประเด็นรอบชี้ swizzle รวม
เทคนิคต่าง ๆ ที่สามารถทำงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

dereference โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าวัตถุที่มีอยู่แล้วในหน่วยความจำ อย่างไรก็ตามตัวชี้ swizzle
ความพยายามที่จะให้กลยุทธ์เพียงพอไฟ EF มากขึ้นโดยการจัดเก็บชี้หน่วยความจำหลักในสถานที่
ของ OIDs อ้างอิงและในทางกลับกันเมื่อวัตถุจะต้องมีการเขียนกลับไปยังดิสก์
ในส่วนนี้เราจะอธิบายบางส่วนของปัญหาที่เกิดขึ้นรอบตัวชี้ swizzle, รวมถึง
เทคนิคต่างๆที่สามารถใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การสลายตัวตามธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าวัตถุอยู่ในความทรงจำ อย่างไรก็ตาม ชี้ผิดแผก
พยายามให้มากขึ้นจึง cient EF กลยุทธ์โดยการจัดเก็บตัวชี้หน่วยความจำหลักในสถานที่
ของอิง oids และในทางกลับกันเมื่อวัตถุถูกเขียนกลับไปยังดิสก์
ในส่วนนี้เราจะอธิบายบางส่วนของปัญหารอบชี้ผิดแผก รวมทั้ง
เทคนิคต่างๆที่สามารถใช้ .