High expectancy is a sense of purpo

High expectancy is a sense of purpose and achievement
in life (Benard, 1991). This sense of purpose may
be internal or external. For example, a person may
become successful without overtly planning it or
someone in their lives may impose high expectations
on them with carefully orchestrated goals. Selfdetermination
is a feeling that regardless of what the
circumstances or barriers are in life, the individual will
overcome the barriers and excel. Self-determination
encompasses the concept of self-worth; not being overwhelmed
by feelings of hopelessness or extreme challenge
based on a strong internal belief that whatever
life brings the individual will persevere (Benson, 1997;
Garmezy, 1991; Masten, 1994; Rutter, 1987; Ryan &
Deci, 2000; Werner & Smith, 1992).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสถียรภาพสูงความรู้สึกของวัตถุประสงค์และความสำเร็จในชีวิต (Benard, 1991) วัตถุประสงค์แห่งนี้อาจเป็นภายใน หรือภายนอก ตัวอย่าง บุคคลอาจประสบความสำเร็จ โดย overtly การวางแผน หรือบางคนในชีวิตอาจกำหนดความคาดหวังสูงพวกเขามีเป้าหมายอย่างรอบคอบ orchestrated Selfdeterminationเป็นความรู้สึกที่ไม่ว่าจะสถานการณ์หรืออุปสรรคอยู่ในชีวิต บุคคลจะเอาชนะอุปสรรค และ excel ปกครองตนเองครอบคลุมแนวคิดของ self-worth ไม่มีจมโดยความรู้สึกสิ้นหวังหรือความท้าทายมากตามความเชื่อภายในที่แข็งแกร่งที่เพียงชีวิตนำแต่ละคนจะพากเพียร (Benson, 1997Garmezy, 1991 Masten, 1994 Rutter, 1987 Ryan &Deci, 2000 Werner & Smith, 1992)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความคาดหวังสูงเป็นความรู้สึกของวัตถุประสงค์และความสำเร็จในชีวิต (Benard, 1991) ความรู้สึกของวัตถุประสงค์นี้อาจจะเป็นภายในหรือภายนอก ตัวอย่างเช่นคนอาจจะประสบความสำเร็จโดยไม่ต้องเปิดเผยการวางแผนหรือใครบางคนในชีวิตของพวกเขาอาจจะกำหนดความคาดหวังสูงที่พวกเขามีเป้าหมายภารกิจอย่างระมัดระวัง Selfdetermination เป็นความรู้สึกที่ไม่คำนึงถึงสิ่งที่สถานการณ์หรือปัญหาและอุปสรรคที่มีในชีวิตของบุคคลที่จะเอาชนะอุปสรรคและExcel ความมุ่งมั่นของตัวเองบนโลกไซเบอร์แนวคิดในคุณค่าของตนเองนั้น ไม่ถูกครอบงำด้วยความรู้สึกของความสิ้นหวังหรือความท้าทายที่รุนแรงขึ้นอยู่กับความเชื่อภายในที่แข็งแกร่งที่สิ่งมีชีวิตนำบุคคลที่จะสาน(เบนสัน, 1997; Garmezy 1991; Masten 1994; รัต 1987; ไรอันและDeci 2000; แวร์เนอร์และสมิ ธ , 1992)