A related issue is that some of the

A related issue is that some of the diagnostic criteria incorporated into the MCMI items are closely tied to the DSM criteria, whereas others are more closely linked to Millon’s theories (see R. Davis, 1999). In some cases, these criteria are similar; in others, the criteria are different. This has led to some controversy regarding the relative advantages and disadvantages of having different criteria (P. Flynn, McCann, & Fairbank, 1995). One disadvantage is that, in many cases, the MCMI should not be considered a DSM measure even though the titles of the scales may lead practitioners to think that it is (Wetzler & Marlowe, 1992; Widiger, Williams, Spitzer, & Francis, 1985). However, this may actually be an advantage for some of the scales/disorders because the DSM criteria have been criticized as being both insufficiently related to theory and clearly inadequate in some areas. Because the MCMI has not strictly adhered to the DSM criteria, it can work to remedy some of the DSM’s perceived inadequacies. For example, the DSM-III-R/DSM-IV diagnosis for antisocial personality has attained high interrater reliability but has done so by sticking closely to clear behavioral criteria primarily related to overt acts against society. The more intangible but crucial issue of poor conscience development has not been sufficiently addressed, which has led to accusations that the DSM criteria relate more to a “criminal” disorder than to a “personality” disorder. The theory behind the MCMI antisocial personality disorder items stresses both overt behaviors and the relative lack of conscience, and this conceptualization is reflected in the item content.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประเด็นเกี่ยวข้องจะว่า บางเกณฑ์วินิจฉัยที่รวมอยู่ในรายการ MCMI ใกล้ชิดเชื่อมโยงกับเงื่อนไข DSM ในขณะที่คนอื่นมากขึ้นเชื่อมโยงกับทฤษฎีของซูพ (ดู R. Davis, 1999) ในบางกรณี เกณฑ์เหล่านี้จะคล้ายกัน ในอื่น ๆ เงื่อนไขแตกต่างกัน มีผลให้บางถกเถียงเกี่ยวกับญาติข้อดีและข้อเสียของการมีเงื่อนไขที่แตกต่าง (P. Flynn, McCann, & Fairbank, 1995) ข้อเสียอย่างหนึ่งคือ ในหลายกรณี MCMI ควรไม่พิจารณา DSM วัดแม้ว่าชื่อของเครื่องชั่งอาจนำผู้คิดว่า มันเป็น (Wetzler & มาร์โลว์ 1992 Widiger วิลเลียมส์ สปิตเซอร์ และ Francis, 1985) อย่างไรก็ตาม นี้จริงได้เปรียบของเครื่องชั่งน้ำหนัก/ความผิดปกติเนื่องจากเกณฑ์ของ DSM ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์เป็นการ insufficiently ที่เกี่ยวข้องกับทฤษฎี และชัดเจนไม่เพียงพอในบางพื้นที่ เนื่องจาก MCMI ไม่เคร่งครัดปฏิบัติตามเกณฑ์ของ DSM สามารถทำงานบางอย่างของ DSM inadequacies รับรู้การ ตัวอย่าง การวินิจฉัยของ DSM-III-R/DSM-IV สำหรับบุคลิกภาพ antisocial ได้รับเสถียรภาพ interrater แต่ได้ทำ โดยติดเงื่อนไขชัดเจนพฤติกรรมหลักที่เกี่ยวข้องกับกิจการแจ่มแจ้งกับสังคมอย่างใกล้ชิด ไม่มีตัวตนมากขึ้นแต่ปัญหาสำคัญของจิตสำนึกจน พัฒนาไม่ได้ได้พออยู่ ซึ่งได้นำไปว่าเกณฑ์ DSM ขึ้นสัมพันธ์กับความผิดปกติ "อาชญากรรม" กว่าจะเป็นโรค "บุคลิกภาพ" ทฤษฎีที่อยู่เบื้องหลังรายการโรคบุคลิกภาพ antisocial MCMI เน้นพฤติกรรมที่แจ่มแจ้งและการขาดจิตสำนึกญาติ และ conceptualization นี้สะท้อนออกมาในเนื้อหารายการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัญหาที่เกี่ยวข้องคือบางส่วนของเกณฑ์การวินิจฉัยรวมอยู่ในรายการ MCMI มีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับเกณฑ์ DSM ขณะที่คนอื่นมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับทฤษฎี Millon (ดูอาร์เดวิส, 1999) ในบางกรณีเกณฑ์เหล่านี้คล้ายคลึงกัน; คนอื่น ๆ ในเกณฑ์ที่แตกต่างกัน นี้ได้นำไปสู่​​ความขัดแย้งบางประการเกี่ยวกับข้อดีและข้อเสียญาติของการมีเกณฑ์ที่แตกต่าง (พีฟลินน์, McCann และแฟร์แบงก์, 1995) ข้อเสียอย่างหนึ่งคือว่าในหลายกรณี MCMI ไม่ควรได้รับการพิจารณาเป็นมาตรการ DSM แม้ว่าชื่อของเครื่องชั่งอาจนำไปสู่​​ผู้ปฏิบัติงานที่จะคิดว่ามันเป็น (Wetzler และมาร์โลว์ 1992; Widiger วิลเลียมส์, สปิตเซอร์และฟรานซิส 1985 ) แต่นี้จริงอาจเป็นข้อได้เปรียบสำหรับบางส่วนของเครื่องชั่งน้ำหนัก / ความผิดปกติเนื่องจากเกณฑ์ DSM ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ในฐานะที่เป็นทั้งที่เกี่ยวข้องกับทฤษฎีไม่เพียงพอและไม่เพียงพออย่างชัดเจนในบางพื้นที่ เพราะ MCMI ยังไม่ได้ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดเกณฑ์ DSM ก็สามารถทำงานได้ในการแก้ไขบางส่วนของ DSM ของความบกพร่องการรับรู้ ตัวอย่างเช่น DSM-III-R / วินิจฉัย DSM-IV บุคลิกภาพต่อต้านสังคมได้บรรลุความเที่ยงสูง แต่ได้ทำเช่นนั้นโดยการเกาะกันอย่างใกล้ชิดเพื่อล้างเกณฑ์พฤติกรรมส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำที่เปิดเผยต่อสังคม ไม่มีตัวตนมากขึ้น แต่ปัญหาสำคัญของการพัฒนาจิตสำนึกที่ไม่ดียังไม่ได้รับการแก้ไขอย่างเพียงพอซึ่งได้นำไปสู่​​ข้อกล่าวหาว่าเกณฑ์ DSM เกี่ยวข้องมากขึ้นในการเป็น "อาชญากร" ความผิดปกติมากกว่าที่จะ "บุคลิกภาพ" ความผิดปกติ ทฤษฎีที่อยู่เบื้องหลังรายการบุคลิกต่อต้านสังคม MCMI เน้นพฤติกรรมทั้งที่เปิดเผยและญาติขาดมโนธรรมและแนวความคิดนี้จะแสดงในเนื้อหาของรายการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องคือบางส่วนของเกณฑ์วินิจฉัยรวมอยู่ในรายการ mcmi จะเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับ DSM เกณฑ์ ในขณะที่คนอื่น ๆมีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับทฤษฎี millon ( ดูอาร์เดวิส , 1999 ) ในบางกรณี เกณฑ์เหล่านี้จะคล้ายกัน อื่น ๆ , เงื่อนไขที่แตกต่างกันนี้ได้นำไปสู่การทะเลาะวิวาทเกี่ยวกับเทียบข้อดีและข้อเสียของการมีเงื่อนไขต่าง ๆ ( หน้าฟลินน์ แม็คแคน &แฟร์แบงค์ , 1995 ) ข้อเสียอย่างหนึ่งคือ ในหลายกรณี mcmi ควรถือเป็น DSM วัดแม้ว่าชื่อของเกล็ดอาจนำแพทย์คิดว่ามัน ( wetzler &มาร์โลว์ , 1992 ; widiger วิลเลี่ยม สปิตเซอร์& , ฟรานซิส , 1985 )อย่างไรก็ตาม , นี้อาจเป็นประโยชน์สำหรับบางส่วนของเครื่องชั่ง / ความผิดปกติเพราะ DSM เกณฑ์ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นทั้งไม่สัมพันธ์กับทฤษฎีและชัดเจนไม่เพียงพอในบางพื้นที่ เพราะ mcmi ไม่ได้ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด DSM เกณฑ์ มันสามารถทำงานเพื่อแก้ไขบางส่วนของ DSM รับรู้ข้อบกพร่อง ตัวอย่างเช่นการวินิจฉัย dsm-iii-r / dsm-iv บุคลิกภาพต่อต้านสังคมได้บรรลุความน่าเชื่อถือสูง แต่ได้ทำไปแล้วแบบอิงเกณฑ์โดยผสานอย่างใกล้ชิดเพื่อล้างพฤติกรรมหลักที่เกี่ยวข้องกับการเปิดเผยต่อสังคม ไม่มีตัวตน แต่สิ่งสำคัญมากกว่าปัญหาของการพัฒนาจิตสำนึกไม่ดีมีไม่เพียงพอ ระบุซึ่งได้ทำให้ข้อกล่าวหาที่ DSM เกณฑ์สัมพันธ์เพิ่มเติมกับ " โรคร้าย " มากกว่าที่จะเป็น " บุคลิกภาพ " โรค ทฤษฎีที่อยู่เบื้องหลัง mcmi กันตธีร์ ศุภมงคล รายการเน้นทั้งพฤติกรรมชัดเจนและไร้ญาติขาดจิตสำนึก และแนวความคิดนี้จะสะท้อนให้เห็นในรายการเนื้อหา