This paper describes an investigati

This paper describes an investigation of the carbon footprint associated with plastic trays, used as
packaging for foodstuffs (e.g., mushrooms). In recent years there has been an increase in both consumer
and legislative pressure on the packaging sector to reduce the environmental impact of its products,
which are often only single use items. Using data from a plastics manufacturer, a cradle-to-grave study
was conducted for trays produced from recycled polyethylene terephthalate, calculating their product
carbon footprint and analysing how various parameters affect the carbon footprint. A model based on a
spreadsheet analysis was developed, which allows the product carbon footprint to be determined using
production batch data. It was found that the cradle-to-grave carbon footprint of 1 kg of recycled polyethylene
terephthalate trays containing 85% recycled content was 1.538 kg CO2e. The raw material,
manufacturing, secondary packaging, transport and end-of-life stages each contributed 45%, 38%, 5%, 3%
and 9% of the total life cycle greenhouse gases respectively. The recycled content of raw material was
found to have a significant effect on product carbon footprint: a 24% decrease in tray carbon footprint
could be obtained by manufacturing trays from 100% recycled content, compared to the current recycled
content level of 85%. A reduction in tray weight was found to give almost an equivalent proportionate
reduction in carbon footprint, with 20% and 30% tray weight reductions resulting in product carbon
footprint reductions of 18.7% and 28% respectively. Transport was found to only contribute a minor
amount of the greenhouse gases (3%) and hence improving transport efficiency had very little effect on
the carbon footprint. The effect of end-of-life treatment was also found to be relatively small. The worst
case scenario of no recycling taking place in the end-of-life stage results in the carbon footprint of the
trays increasing by 2.7%, while increasing the recycling rate from 23.7% to 32% and 50%, results in the
carbon footprint decreasing by 1% and 3% respectively. In both the extrusion and thermoforming processes,
the specific manufacturing carbon footprints arising from consumption of electricity, chilled
water energy and compressed air were found to decrease logarithmically with production speed. The
greatest reductions in the carbon footprint of recycled polyethylene terephthalate trays can be achieved
in the raw material and manufacturing life cycle stages. The proportion of recycled raw material should
be maximised while extrusion and thermoforming process speeds should be optimised as significant
manufacturing energy reductions can be attained when the speeds of both processes are increased. Tray
light-weighting should be implemented to as great an extent as possible without compromising tray
structural integrity while high recycling rates in the end-of-life stage should continue to be targeted.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอกสารนี้อธิบายถึงการสอบสวนของรอยเท้าคาร์บอนที่เกี่ยวข้องกับถาดพลาสติก ใช้เป็นบรรจุภัณฑ์สำหรับอาหาร (เช่น เห็ด) ในปีที่ผ่านมา ได้มีการเพิ่มขึ้นของผู้บริโภคทั้งและความดันกลุ่มบรรจุภัณฑ์เพื่อลดผลกระทบสิ่งแวดล้อมของผลิตภัณฑ์ สภาซึ่งมักจะเป็นสินค้าคนเดียวเท่านั้น ใช้ข้อมูลจากผู้ผลิตพลาสติก อู่ไปบทเรียนได้ดำเนินการสำหรับถาดที่ผลิตจากพลาสติกรีไซเคิล terephthalate คำนวณผลิตภัณฑ์ของพวกเขารอยเท้าคาร์บอนและการวิเคราะห์พารามิเตอร์ต่าง ๆ ว่ามีผลกระทบต่อรอยเท้าคาร์บอน ตามแบบกระดาษคำนวณวิเคราะห์กล่าว ซึ่งช่วยให้รอยคาร์บอนของผลิตภัณฑ์จะถูกกำหนดโดยใช้ผลิตชุดข้อมูล ก็พบว่ารอยเท้าคาร์บอนอู่ศพของ 1 กิโลกรัมของพลาสติกรีไซเคิลถาด terephthalate ประกอบด้วย 85% รีไซเคิลเนื้อหาถูกกก. 1.538 CO2e วัตถุดิบรอง ผลิตบรรจุภัณฑ์ การขนส่ง และการสิ้นสุดของชีวิตขั้นแต่ละส่วน 45%, 38%, 5%, 3%และก๊าซเรือนกระจกวงจรชีวิตทั้งหมด 9% ตามลำดับ เนื้อหาของวัตถุดิบรีไซเคิลพบว่ามีผลสำคัญในรอยเท้าคาร์บอนของผลิตภัณฑ์: 24% ลดรอยเท้าคาร์บอนของถาดสามารถได้รับ โดยการผลิตถาดจากเนื้อหา 100% รีไซเคิล เปรียบเทียบกับปัจจุบันที่รีไซเคิลเนื้อหาระดับ 85% ลดน้ำหนักถาดพบให้เกือบเทียบเท่าปฏิภาคลดรอยเท้าคาร์บอน กับลดน้ำหนัก 20% และ 30% ถาดที่เกิดขึ้นในผลิตภัณฑ์คาร์บอนลดรอย 18.7% และ 28% ตามลำดับ ขนส่งพบนำเด็กอมมือเท่านั้นจำนวนก๊าซเรือนกระจก (3%) และการปรับปรุงประสิทธิภาพการขนส่งจึง มีผลน้อยมากรอยเท้าคาร์บอน นอกจากนี้ยังพบผลของการรักษาสิ้นสุดของชีวิตจะค่อนข้างเล็ก ร้ายรอยเท้าคาร์บอนของผลสถานการณ์กรณีของที่ไม่รีไซเคิลเกิดขึ้นในขั้นตอนสุดท้ายของชีวิตถาดเพิ่ม 2.7% ในขณะที่เพิ่ม อัตราการรีไซเคิลจาก 23.7% 32% และ 50% ผลการรอยเท้าคาร์บอนที่ลดลง 1% และ 3% ตามลำดับ ในการอัดขึ้นรูปและกระบวนการ thermoformingการผลิตรอยเท้าคาร์บอนที่เกิดจากการใช้ไฟฟ้า แช่พลังงานน้ำและลมพบเพื่อลดความเร็วในการผลิตแบบลอการิทึม ที่ลดมากที่สุดในรอยเท้าคาร์บอนของพลาสติกรีไซเคิล terephthalate ถาดสามารถทำได้ในวัตถุดิบและชีวิตผลิตรอบระยะ สัดส่วนของวัตถุดิบรีไซเคิลควรจะ maximised ในขณะที่ความเร็วในกระบวนการอัดรีดและ thermoforming ควรจะเหมาะงานกราฟฟิกเป็นสำคัญผลิตลดพลังงานสามารถจะบรรลุเมื่อมีเพิ่มความเร็วของกระบวนการทั้งสอง ถาดน้ำหนักเบาดำเนินการให้เป็นดีจนสุดโดยไม่สูญเสียถาดความสมบูรณ์ของโครงสร้างในขณะที่อัตราการรีไซเคิลสูงในขั้นตอนสุดท้ายของชีวิตควรยังมีการกำหนดเป้าหมาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระดาษนี้จะอธิบายการตรวจสอบการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกี่ยวข้องกับถาดพลาสติกที่ใช้เป็น
บรรจุภัณฑ์สำหรับอาหาร (เช่นเห็ด) ในปีที่ผ่านมาได้มีการเพิ่มขึ้นของผู้บริโภคทั้งใน
และความดันกฎหมายภาคบรรจุภัณฑ์เพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากผลิตภัณฑ์ของ บริษัท
ซึ่งมักจะใช้เฉพาะรายการเดียว โดยใช้ข้อมูลจากผู้ผลิตพลาสติกศึกษาอู่ต่อหลุมฝังศพ
ได้รับการดำเนินการสำหรับถาดผลิตจากพลาสติก terephthalate รีไซเคิลผลิตภัณฑ์ของพวกเขาการคำนวณ
การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และวิเคราะห์ว่าพารามิเตอร์ต่างๆส่งผลกระทบต่อการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ รูปแบบขึ้นอยู่กับ
การวิเคราะห์สเปรดชีตได้รับการพัฒนาซึ่งจะช่วยให้สินค้าที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จะถูกกำหนดโดยใช้
ข้อมูลชุดการผลิต พบว่าอู่ต่อหลุมฝังศพของการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 1 กิโลกรัมจากพลาสติกรีไซเคิล
ถาด terephthalate ที่มี 85% รีไซเคิลเป็น 1.538 กก. CO2e วัตถุดิบ
ในการผลิตบรรจุภัณฑ์รองการขนส่งและการสิ้นสุดของชีวิตในแต่ละขั้นตอนการจ่ายเงินสมทบ 45%, 38%, 5%, 3%
และ 9% ของวงจรชีวิตรวมก๊าซเรือนกระจกตามลำดับ เนื้อหาที่นำกลับมาของวัตถุดิบที่ได้รับการ
ตรวจพบว่ามีผลกระทบต่อการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ผลิตภัณฑ์: ลดลง 24% ในถาดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
อาจจะได้รับจากถาดผลิตจาก 100% รีไซเคิลเมื่อเทียบกับปัจจุบันรีไซเคิล
ระดับเนื้อหาจาก 85% ในการลดน้ำหนักถาดพบว่าให้เกือบเทียบเท่าสัดส่วน
การลดลงของการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่มี 20% และ 30% การลดน้ำหนักถาดผลในคาร์บอนผลิตภัณฑ์
ลดรอย 18.7% และ 28% ตามลำดับ การขนส่งพบว่ามีส่วนร่วมเพียงเล็กน้อย
ปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (3%) และด้วยเหตุนี้การปรับปรุงประสิทธิภาพการขนส่งมีผลกระทบน้อยมากใน
การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ผลของการรักษาปลายของชีวิตนอกจากนี้ยังพบว่ามีขนาดค่อนข้างเล็ก ที่เลวร้ายที่สุด
กรณีที่ไม่มีการรีไซเคิลที่เกิดขึ้นในผลระยะสุดท้ายของชีวิตในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของ
ถาดเพิ่มขึ้น 2.7% ในขณะที่การเพิ่มอัตราการรีไซเคิลจาก 23.7% เป็น 32% และ 50% ส่งผลให้เกิด
การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ลดลง 1% และ 3% ตามลำดับ ทั้งในการอัดขึ้นรูปและกระบวนการความร้อน,
รอยเท้าคาร์บอนผลิตเฉพาะที่เกิดขึ้นจากการใช้ไฟฟ้าแช่เย็น
พลังงานน้ำและอัดอากาศพบว่าลดลงลอการิทึมที่มีความเร็วในการผลิต
ยิ่งใหญ่ที่สุดในการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของถาดพลาสติก terephthalate รีไซเคิลสามารถทำได้
ในวัตถุดิบและขั้นตอนการผลิตวงจรชีวิต สัดส่วนของวัตถุดิบที่นำกลับมาใช้ควร
จะขยายในขณะที่การอัดขึ้นรูปและความเร็วในกระบวนการความร้อนควรจะเพิ่มประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญขณะที่
การผลิตลดพลังงานที่สามารถบรรลุเมื่อความเร็วของกระบวนการทั้งสองจะเพิ่มขึ้น ถาด
น้ำหนักเบาควรจะดำเนินการที่จะเป็นใหญ่ในขอบเขตที่เป็นไปได้โดยไม่สูญเสียถาด
สมบูรณ์ของโครงสร้างในขณะที่อัตราการรีไซเคิลในระดับสูงในระยะสุดท้ายของชีวิตจะยังคงมีการกำหนดเป้าหมาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กระดาษนี้จะอธิบายถึงการสอบสวนของคาร์บอนที่เกี่ยวข้องกับถาดพลาสติกที่ใช้เป็นบรรจุภัณฑ์สำหรับอาหาร
( เช่น เห็ด ) ในปีที่ผ่านมามีการเพิ่มขึ้นทั้งผู้บริโภค
และความดันสภานิติบัญญัติในภาคบรรจุภัณฑ์เพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของผลิตภัณฑ์
ซึ่งมักจะรายการเดียวใช้เท่านั้น โดยใช้ข้อมูลจากผู้ผลิตพลาสติกเปลหลุมฝังศพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา

ถาดผลิตจากวัสดุ polyethylene terephthalate , การคำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์
และวิเคราะห์ว่าตัวแปรต่างๆ มีผลต่อการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ . รูปแบบขึ้นอยู่กับ
สเปรดชีตการวิเคราะห์พัฒนาขึ้น ซึ่งช่วยให้ผลิตภัณฑ์คาร์บอนรอยเท้าจะหาได้โดยใช้
ข้อมูลชุดการผลิตพบว่าอู่รอยเท้าคาร์บอนหนัก 1 กิโลกรัม รีไซเคิลพลาสติก
terephthalate ถาดที่มี 85% รีไซเคิลเนื้อหา 1.538 กก co2e . วัตถุดิบ
การผลิตบรรจุภัณฑ์รอง การขนส่ง และการสิ้นสุดของชีวิตขั้นตอนแต่ละส่วน 45% 38% , 5% , 3%
9 % ของทั้งหมด รอบ ชีวิตก๊าซเรือนกระจกตามลำดับ เนื้อหารีไซเคิลวัตถุดิบคือ
พบว่ามีความหมายต่อรอยเท้าคาร์บอนผลิตภัณฑ์ : ลด 24 % ในถาดคาร์บอน
อาจจะได้รับโดยถาดผลิตจาก 100% รีไซเคิลเนื้อหาเมื่อเทียบกับกระแสรีไซเคิล
เนื้อหาระดับ 85% การลดลงของน้ำหนักถาดพบให้เกือบเทียบเท่าสัดส่วนในการลดรอยเท้าคาร์บอน
,20% และ 30% ถาดลดน้ําหนักส่งผลให้ผลิตภัณฑ์คาร์บอน
รอยเท้า ( 18.7 ล้านบาท และ 28 ตามลำดับ การขนส่ง พบว่ามีส่วนร่วมจำนวนเล็กน้อย
ของก๊าซเรือนกระจก ( 3% ) และจึงปรับปรุงประสิทธิภาพการขนส่งมีผลน้อยมากต่อ
รอยเท้าคาร์บอน . ผลของการสิ้นสุดของชีวิต พบได้ค่อนข้างน้อย ที่เลวร้ายที่สุด
กรณีที่ไม่มีการรีไซเคิลที่เกิดขึ้นในขั้นตอนสุดท้ายของชีวิต ผลลัพธ์ในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของ
ถาดเพิ่มขึ้น 2.7% ในขณะที่เพิ่มอัตราการรีไซเคิลจาก 23.7 % ถึง 30 % และ 50 % , ผลใน
รอยเท้าคาร์บอนลดลง 1% และ 3% ตามลำดับ ทั้งในกระบวนการอัดขึ้นรูปและ thermoforming
โดยเฉพาะการผลิตคาร์บอนรอยเท้าที่เกิดขึ้นจากการใช้ไฟฟ้าแช่เย็น
น้ำพลังงานและอัดอากาศลดลง logarithmically กับความเร็วในการผลิต ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด (
ในคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์รีไซเคิล polyethylene terephthalate ถาดสามารถบรรลุ
ในวัตถุดิบและขั้นตอนวงจรชีวิตของการผลิตสัดส่วนของวัตถุดิบรีไซเคิลควร
เป็น maximised ในขณะที่อัดขึ้นรูปและเครื่องความเร็วกระบวนการควรจะเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตพลังงานตามนัย
ซึ่งสามารถบรรลุได้เมื่อความเร็วของกระบวนการทั้งสองจะเพิ่มขึ้น ถาด
แสงน้ำหนักควรจะดําเนินการเป็นเยี่ยมมากที่สุดโดยไม่กระทบกับถาด
โครงสร้างความสมบูรณ์ในขณะที่สูงอัตราการรีไซเคิลในเวทีสุดท้ายของชีวิตจะยังคงเป็นเป้าหมาย