The typical approach relies on a se

The typical approach relies on a series of parameter estimation equations (e.g. Rawls, 1983; Saxton et al., 1986; Abdulla and
Lettenmier, 1997; Homann et al., 1998;Waltman et al., 2003; Saxton and Rawls, 2006), although these will introduce some additional uncertainty and error to the analytical workflow or modeling application at hand (e.g. Band, 1993; Wilson et al., 1996; Zhu and Mackay, 2001; Quinn et al., 2005).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิธีทั่วไปขึ้นอยู่กับชุดของพารามิเตอร์การประมาณการสมการ (เช่น Rawls, 1983 Saxton et al., 1986 Abdulla และLettenmier, 1997 Homann และ al., 1998Waltman et al., 2003 Saxton และ Rawls, 2006), ถึงแม้ ว่าเหล่านี้จะนำข้อผิดพลาดและความไม่แน่นอนเพิ่มเติมบางอย่างเพื่อวิเคราะห์ลำดับหรือการใช้มือ (เช่นวง 1993 การสร้างโมเดล Wilson et al., 1996 ซูและแมคเคย์ 2001 ควินน์ et al., 2005)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการทั่วไปที่อาศัยอยู่ในชุดของสมการประมาณค่าพารามิเตอร์ (เช่นวล์ 1983; Saxton et al, 1986;. อับดุลลาและ
Lettenmier 1997; Homann et al, 1998;. Waltman et al, 2003;. Saxton และวล์ 2006) แม้ว่าเหล่านี้จะแนะนำบางความไม่แน่นอนที่เพิ่มขึ้นและความผิดพลาดในการวิเคราะห์ขั้นตอนการทำงานหรือการใช้การสร้างแบบจำลองที่อยู่ในมือ (เช่นวง 1993; วิลสัน, et al, 1996;. จู้และแม็คเคย์, 2001. ควินน์และคณะ, 2005)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิธีการโดยทั่วไปขึ้นอยู่กับชุดของการประมาณค่าพารามิเตอร์ของสมการ ( เช่น Rawls , 1983 ; แซกซ์ตัน et al . , 1986 ; Abdulla และ
lettenmier , 1997 ; homann et al . , 1998 ; วอลต์เมิ่น et al . , 2003 ; แซกซ์ตัน และ Rawls , 2006 ) , แม้ว่าเหล่านี้จะแนะนำเพิ่มเติมความไม่แน่นอนข้อผิดพลาดและเวิร์กโฟลว์วิเคราะห์หรือแบบโปรแกรมในมือ ( เช่นวงดนตรี , 1993 ; วิลสัน et al . , 1996 ; จู และ Mackay , 2001Quinn et al . , 2005 ) .