The frequency distributions and the

The frequency distributions and the scores for the observed
variables are displayed in Tables 1 and 2, respectively.
The hypothesized relationships between the independent
factors and children’s dental caries status were
represented in the exploratory path model that was
tested in this study, and the pathway parameters are
displayed in Figure 1. Here, it was shown that children’s
dental visit history was positively associated with children’s
caries status, which indicated that children with
prior dental visit were likely to have more dental caries.
In our previous study in Guangdong, China, children
were more likely to utilize dental services mainly for
dental problems rather than for regular check-ups, and
85% of the children visited their dentists only for fixing
dental problems [8]. Therefore, in this study, children’s
dental service utilization was probably not influencing
the children’s dental caries and was discarded from the
model. Considering that dental insurance coverage only
indirectly influences children’s oral health through dental
service utilization [13], it is logical to remove children’s
dental insurance from the model, too.
After children’s dental service utilization and dental
insurance coverage were removed from the model, a
revised model was tested with the data, and the hypothesized
relationships are shown in Figure 2. In this model,
children’s oral health practices were negatively associated
with dental caries (β = −0.18, p < 0.001), meaning that
children who had better oral health practices were likely
to have fewer carious teeth. Additionally, children’s oral
health practices were positively linked to their caregivers’
oral health attitudes and practices (β = 0.10, p < 0.05 and
β = 0.89, p < 0.001, respectively) but not directly influenced
by SES or by caregivers’ oral health knowledge (β = −0.01,
p > 0.05 and β = −0.07, p > 0.05, respectively). SES had
direct effects on caregivers’ oral health knowledge and
their oral health practices (β = 0.42, p < 0.001 and β = 0.29,
p < 0.001, respectively), but no significant association was
found between SES and caregivers’ oral health attitudes
(β = 0.06, p > 0.05). Furthermore, caregivers’ oral health
knowledge was positively and directly linked to their
oral health attitudes and practices (β = 0.30, p < 0.001 and

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คะแนนสำหรับการสังเกตและการกระจายความถี่ตัวแปรจะถูกแสดงในตาราง 1 และ 2 ตามลำดับค่าความสัมพันธ์ระหว่างอิสระปัจจัยและสถานะเด็กฟันผุได้แสดงในรูปแบบเชิงบุกเบิกเส้นทางที่ถูกทดสอบในการศึกษานี้ และพารามิเตอร์ทางเดินแสดงในรูปที่ 1 นี่ จะถูกแสดงที่เด็กการเข้าพบทันตแพทย์ประวัติมีสัมพันธ์เชิงบวกกับเด็กผุสถานะ ซึ่งระบุที่เด็กการเข้าพบทันตแพทย์ก่อนมีแนวโน้มที่จะมีฟันผุมากขึ้นในการศึกษาของเราก่อนหน้านี้ใน Guangdong ประเทศจีน เด็กมีแนวโน้มที่จะใช้บริการทันตกรรมส่วนใหญ่สำหรับปัญหาฟัน มากกว่าปกติเครื่อง ups และ85% ของเด็กเข้าเยี่ยมชมของทันตแพทย์เท่านั้นสำหรับการแก้ไขทันตกรรมปัญหา [8] ดังนั้น ในการศึกษานี้ เด็กของคงไม่ใช้บริการทันตกรรมมีอิทธิพลต่อเด็กฟันผุ และถูกละทิ้งจากการแบบจำลอง พิจารณาที่ทันตกรรมประกันเท่านั้นอ้อมมีผลต่อสุขภาพช่องปากเด็กผ่านทางทันตกรรมใช้บริการ [13], มันเป็นตรรกะที่จะเอาเด็กประกันทันตกรรมจากแบบ เกินไปหลังจากใช้บริการทันตกรรมและทันตกรรมเด็กประกันถูกเอาออกจากแบบจำลอง การปรับปรุงรุ่นทดสอบข้อมูล และค่าที่ความสัมพันธ์จะแสดงในรูปที่ 2 ในรุ่นนี้แนวทางปฏิบัติในการดูแลสุขภาพช่องปากเด็กได้ส่งสัมพันธ์มีฟันผุ (β = −0.18, p < 0.001), ความหมายที่เด็กที่มีแนวทางดูแลสุขภาพช่องปากดีมีแนวโน้มมีฟันน้อยกว่า carious นอกจากนี้ เด็กปากสุขภาพปฏิบัติถูกเชื่อมโยงกับความเรื้อรังของบวกทัศนคติสุขภาพช่องปากและปฏิบัติ (β = 0.10, < p 0.05 และΒ = 0.89, p < 0.001 ตามลำดับ) แต่ผลไม่ตรงโดย SES หรือความรู้สุขภาพช่องปากของเรื้อรัง (β = −0.01p > 0.05 และβ = −0.07, p > 0.05 ตามลำดับ) มี SESลักษณะพิเศษของเรื้อรังความรู้สุขภาพช่องปากโดยตรง และปฏิบัติตนเพื่อสุขภาพช่องปาก (β = 0.42, p < 0.001 และβ = 0.29p < 0.001 ตามลำดับ), แต่ไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญพบระหว่าง SES และเรื้อรังของทัศนคติสุขภาพช่องปาก(Β = 0.06, p > 0.05) นอกจากนี้ สุขภาพช่องปากของเรื้อรังความรู้บวก และตรงกับความทัศนคติสุขภาพช่องปากและปฏิบัติ (β = 0.30, p < 0.001 และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การแจกแจงความถี่และคะแนนสำหรับข้อสังเกต
ตัวแปรจะแสดงใน 1 ตารางและ 2 ตามลำดับ.
ความสัมพันธ์กับสมมติฐานระหว่างอิสระ
ปัจจัยและเด็กฟันผุสถานะถูก
แสดงในรูปแบบเส้นทางการสำรวจที่ได้รับการ
ทดสอบในการศึกษาครั้งนี้และพารามิเตอร์ทางเดิน จะถูก
แสดงในรูปที่ 1 นี่มันก็แสดงให้เห็นว่าเด็ก
ประวัติศาสตร์เยี่ยมชมทันตกรรมที่เกี่ยวข้องในเชิงบวกกับเด็ก
สถานะฟันผุซึ่งชี้ให้เห็นว่าเด็กที่มี
การเข้าชมทันตกรรมก่อนที่มีแนวโน้มที่จะมีโรคฟันผุมากขึ้น.
ในการศึกษาก่อนหน้านี้ของเราในมณฑลกวางตุ้ง, จีน, เด็ก
มีแนวโน้มที่จะใช้บริการทางทันตกรรมส่วนใหญ่สำหรับ
ปัญหาทางทันตกรรมมากกว่าสำหรับการตรวจสุขภาพปกติและ
85% ของเด็กที่เข้าเยี่ยมชมทันตแพทย์ของพวกเขาเท่านั้นสำหรับการแก้ไข
ปัญหาทางทันตกรรม [8] ดังนั้นในการศึกษาครั้งนี้เด็ก
การใช้บริการทางทันตกรรมที่ได้รับอาจจะไม่ได้มีผลต่อการ
เกิดโรคฟันผุของเด็กและถูกทิ้งจาก
รูปแบบ พิจารณาว่าความคุ้มครองประกันทันตกรรมเฉพาะ
ทางอ้อมที่มีอิทธิพลต่อสุขภาพช่องปากของเด็กผ่านทางทันตกรรม
การใช้บริการ [13] มันเป็นตรรกะที่จะเอาเด็ก
ประกันทันตกรรมจากแบบจำลองด้วย.
หลังจากการใช้บริการทางทันตกรรมสำหรับเด็กและทันตกรรม
ความคุ้มครองการประกันที่ถูกถอดออกจากรูปแบบการ
ปรับปรุง รูปแบบที่ได้รับการทดสอบกับข้อมูลและการตั้งสมมติฐาน
ความสัมพันธ์ที่จะแสดงในรูปที่ 2 ในรูปแบบนี้
ในช่องปากของเด็กการปฏิบัติด้านสุขภาพมีความสัมพันธ์ทางลบ
กับโรคฟันผุ (β = -0.18, p <0.001) ซึ่งหมายความว่า
เด็กที่มีสุขภาพช่องปากที่ดีขึ้น การปฏิบัติที่มีแนวโน้ม
ที่จะมีน้อยฟันผุ นอกจากนี้เด็กในช่องปาก
การปฏิบัติด้านสุขภาพมีการเชื่อมโยงทางบวกกับการดูแลผู้ป่วยของพวกเขา '
ทัศนคติสุขภาพช่องปากและการปฏิบัติ (β = 0.10, p <0.05 และ
β = 0.89, p <0.001 ตามลำดับ) แต่ไม่ได้รับอิทธิพลโดยตรง
จาก SES หรือผู้ดูแลความรู้ด้านสุขภาพในช่องปาก (β = -0.01,
p> 0.05 และβ = -0.07, p> 0.05 ตามลำดับ) SES มี
ผลกระทบโดยตรงต่อผู้ดูแลความรู้ด้านสุขภาพในช่องปากและ
การปฏิบัติดูแลสุขภาพช่องปากของพวกเขา (β = 0.42, p <0.001 และβ = 0.29,
p <0.001 ตามลำดับ) แต่ไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญคือการ
พบกันระหว่าง SES และผู้ดูแลทัศนคติสุขภาพช่องปาก
( β = 0.06, p> 0.05) นอกจากนี้ผู้ดูแลสุขภาพช่องปาก
ได้รับความรู้ในเชิงบวกและการเชื่อมโยงโดยตรงกับพวกเขา
ทัศนคติสุขภาพช่องปากและการปฏิบัติ (β = 0.30, p <0.001 และ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแจกแจงความถี่และคะแนนจาก
ตัวแปรจะแสดงในตารางที่ 1 และ 2 ตามลำดับ

ศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างปัจจัยอิสระและเด็กฟันผุแสดงสถานภาพ
แสดงในแบบสำรวจเส้นทางที่
ทดสอบในการศึกษานี้ และทางค่า
แสดงในรูปที่ 1 นี่ มันแสดงให้เห็นว่าเด็ก
ประวัติความเป็นมาเยี่ยมชมทันตกรรมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการเกิดโรคฟันผุของเด็ก
สถานะ ซึ่งพบว่าเด็ก
ก่อนที่ฟันเข้าชมมีแนวโน้มที่จะมีเพิ่มเติมทันตแพทย์โรคฟันผุ
ในการศึกษาของเราในมณฑลกวางตุ้ง , จีน , เด็ก
มีแนวโน้มที่จะใช้บริการทันตกรรมส่วนใหญ่
ปัญหาฟันมากกว่าการตรวจสอบ UPS และ
85 % ของเด็กเข้าเยี่ยมชมทันตแพทย์ของพวกเขาเพียงสำหรับการแก้ไข
ปัญหาทันตกรรม [ 8 ] ดังนั้นในการศึกษานี้ เด็ก
ทันตกรรมใช้บริการคงไม่มีผลต่อการเกิดโรคฟันผุของเด็ก

และถูกทิ้งจากแบบจำลอง การพิจารณาที่ครอบคลุมการประกันทันตกรรมเฉพาะ
มีผลกระทบทางอ้อมต่อสุขภาพช่องปากของเด็กผ่านการใช้บริการทันตกรรม
[ 13 ] มันเป็นตรรกะที่จะเอาประกันภัยทันตกรรมเด็ก

จากโมเดลด้วยหลังจากเด็กใช้บริการทางทันตกรรมและการประกันทันตกรรม
ถูกถอดออกจากแบบ ทดสอบกับแบบจำลอง
แก้ไขข้อมูล และสมมุติฐาน
ความสัมพันธ์จะแสดงในรูปที่ 2 ในรุ่นนี้
เด็กสุขภาพช่องปากมีความสัมพันธ์ทางลบกับการปฏิบัติ
โรคฟันผุ ( บีตา = − 0.3 , p < 0.001 ) หมายความว่าเด็กที่มีสุขภาพช่องปากที่ดี

) สูงได้น้อยลง โรคฟันผุ ฟัน นอกจากนี้ เด็กทันตสุขภาพ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปฏิบัติ

ของผู้ดูแลสุขภาพช่องปากทัศนคติ และ การปฏิบัติ ( บีตา = 0.10 , p < 0.05 และ
บีตา = 0.89 , p < 0.001 ตามลำดับ ) แต่ไม่ได้โดยตรงอิทธิพล
โดย SES หรือผู้ดูแลสุขภาพช่องปากความรู้ ( บีตา = − 01
p > 0.05 และบีตา = − 0.07 , P > 0.05 ตามลำดับ ) เซสได้
โดยตรงต่อผู้ดูแลสุขภาพช่องปากและสุขภาพช่องปากของพวกเขา
ความรู้ปฏิบัติ ( บีตา = 0.42 , p < 0.001 และบีตา = 0.29 ,
p < 0.001 ตามลำดับ ) แต่ไม่มีความสัมพันธ์คือ
พบระหว่าง SES และผู้ดูแลสุขภาพช่องปากทัศนคติ
( บีตา = 0.09 , p > 0.05 ) นอกจากนี้ ผู้ดูแลสุขภาพช่องปาก
ความรู้มีความสัมพันธ์ทางบวกกับทัศนคติที่เชื่อมโยงโดยตรงกับสุขภาพช่องปากของพวกเขา
และการปฏิบัติ ( บีตา = 030 , P < 0.001 และ