Decentralization, urban expansion a

Decentralization, urban expansion and land use change
After the establishment of socialism in 1949, China formulated
a centralized system of finance, investment, and administration in
order to take control over the economy and to launch the Soviet
model of industrialization, in which the central government
controlled revenue and resources allocation, while local states
were assigned the task of agents of the central state, and had very
limited power in controlling local economies (Wei, 2001). This
consequently cut off the local contact between financial revenue
and expenditure and led to low enthusiasm to develop the local
economy and increase fiscal revenues (He, Wei, & Xie, 2008).
China's economic reform prompted decentralization of central
government, responsibilities to local governments, which have
taken the primary responsibility for economic development in
their own jurisdictions (Qian & Weingast, 1997). Particularly, the
tax reform in 1994 increased revenue sharing and decentralized
fiscal responsibilities to local governments, which stimulated
local governments to develop local economies and seek more
budget, or extra-budget revenues. Under decentralization, there
are powerful economic incentives for local officials to increase
their revenue by obtaining rural land to expand their developed
areas (Yang & Li, 2014). Also driven by the powerful fiscal incentives
and political promotion opportunities, local officials
leased most of the land for manufacturing purposes at low prices,
partly because of the importance of the manufacturing sector in
generating local GDP and employment. What's more, the local
urban land supply is another key to extract maximum extrabudgetary
revenue (Bai et al., 2014). Therefore the land finance
and political tournaments among local governmental officials
become the main incentives of urban expansion and land use
change. This means that “the vertical competition between the
father and sons” and “the horizontal competition between
brothers” constitutes the unique mechanism of China's land use
change during the transition era.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กระจายอำนาจการแพร่กระจาย การขยายเมือง และที่ดินที่ใช้เปลี่ยนแปลงหลังจากก่อตั้งระบอบสังคมนิยมในปี 1949 สูตรจีนระบบการเงิน ลงทุน และการบริหารจากส่วนกลางสั่งควบคุมเศรษฐกิจ และเปิดโซเวียตแบบมาตี ซึ่งรัฐบาลกลางควบคุมรายได้และจัดสรรทรัพยากร ในขณะที่ในประเทศอเมริกามีหน้าที่ของตัวแทนของรัฐกลาง และมีมากจำกัดอำนาจในการควบคุมเศรษฐกิจของท้องถิ่น (Wei, 2001) นี้จึง ตัดติดต่อท้องถิ่นระหว่างรายได้ทางการเงินและรายจ่ายและนำต่ำความกระตือรือร้นในการพัฒนาท้องถิ่นเศรษฐกิจและการเพิ่มขึ้นของเงินรายได้ (เขา Wei และ เจีย 2008)กระจายอำนาจการแพร่กระจายของกลางปฏิรูปเศรษฐกิจของจีนที่ได้รับการพร้อมท์รัฐบาล รัฐบาลท้องถิ่น ที่มีความรับผิดชอบรับผิดชอบหลักสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจประเทศของตนเอง (เคียน & Weingast, 1997) โดยเฉพาะ การเพิ่มรายได้ภาษีปฏิรูปในปี 1994 และแบบกระจายศูนย์รับผิดชอบทางการเงินกับรัฐบาลท้องถิ่น ที่ถูกกระตุ้นรัฐบาลท้องถิ่นในการพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่น และแสวงหาเพิ่มเติมงบประมาณ หรืองบประมาณพิเศษรายได้ ภายใต้การกระจายอำนาจการแพร่กระจาย มีมีแรงจูงใจทางเศรษฐกิจมีประสิทธิภาพสำหรับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเพื่อเพิ่มรายได้ของพวกเขา โดยได้รับที่ดินชนบทเพื่อขยายการพัฒนาพื้นที่ (ยางและ Li, 2014) ยัง ขับเคลื่อน ด้วยแรงจูงใจทางการเงินที่มีประสิทธิภาพและส่งเสริมการเมือง ข้าราชการท้องถิ่นส่วนใหญ่เช่าที่ดินเพื่อในราคาที่ต่ำ การผลิตส่วนหนึ่งเนื่องจากความสำคัญของภาคการผลิตในสร้าง GDP และจ้างงานในท้องถิ่น เพิ่มเติม ท้องถิ่นคืออะไรจัดหาที่ดินในเมืองเป็นคีย์อื่นการแยกสูงสุด extrabudgetaryรายได้ (ไบ et al. 2014) ดังนั้นการเงินที่ดินและการแข่งขันทางการเมืองระหว่างเจ้าหน้าที่รัฐบาลท้องถิ่นกลายเป็น แรงจูงใจหลักการใช้ที่ดินและการขยายตัวเมืองการเปลี่ยนแปลง ซึ่งหมายความ ว่า "การแข่งขันแนวตั้งระหว่างการบิดาและบุตรชาย" และ"แนวแข่งขันระหว่างพี่น้อง"ถือเป็นกลไกเฉพาะของการใช้ที่ดินของประเทศจีนเปลี่ยนแปลงในยุคเปลี่ยนผ่าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การกระจายอำนาจ การขยายเมืองและการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินหลังจากที่ตั้งของสังคมนิยมใน 1949 , จีน ยุทธศาสตร์เป็นระบบศูนย์กลางการเงิน การลงทุน และการบริหารงานในเพื่อที่จะควบคุมเศรษฐกิจและการเปิดตัวของสหภาพโซเวียตรูปแบบของอุตสาหกรรม ซึ่งทางรัฐบาลกลางควบคุมรายได้และการจัดสรรทรัพยากร ในขณะที่รัฐท้องถิ่นได้รับมอบหมายงานของตัวแทนของรัฐส่วนกลาง และมีมากอำนาจในการควบคุมเศรษฐกิจท้องถิ่น ( Wei , 2001 ) นี้จึงตัดการติดต่อระหว่างรายได้ทางการเงินท้องถิ่นและค่าใช้จ่ายและทำให้ความกระตือรือร้นน้อยเพื่อพัฒนาท้องถิ่นเศรษฐกิจและเพิ่มรายได้การคลัง ( เขา เว่ย และ เซี่ย , 2008 )การปฏิรูปเศรษฐกิจของจีนได้รับการกระจายอำนาจจากส่วนกลางรัฐบาล , ความรับผิดชอบของรัฐบาลท้องถิ่น ซึ่งมีเอาความรับผิดชอบหลักสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจในเขตอำนาจศาลของตนเอง ( เฉียน & weingast , 1997 ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งปฏิรูปภาษีในปี 1994 การแบ่งปันและกระจายรายได้เพิ่มขึ้นการคลังรับผิดชอบกับรัฐบาลท้องถิ่น ซึ่งกระตุ้นรัฐบาลท้องถิ่นในการพัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่น และแสวงหาเพิ่มเติมงบประมาณ หรือเพิ่มงบประมาณรายได้ ภายใต้ การ มีเป็นสิ่งจูงใจทางเศรษฐกิจที่มีประสิทธิภาพสำหรับเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเพื่อเพิ่มรายได้ของพวกเขาโดยได้รับที่ดินในชนบทเพื่อขยายการพัฒนาพื้นที่ ( ยาง & Li 2014 ) ยังขับเคลื่อนด้วยประสิทธิภาพการคลังบริเวณและโอกาสในการส่งเสริมการเมือง ข้าราชการท้องถิ่นเช่าพื้นที่ส่วนใหญ่เพื่อวัตถุประสงค์ในการผลิตในราคาต่ำส่วนหนึ่งเป็นเพราะความสำคัญของภาคการผลิตในการสร้างเศรษฐกิจท้องถิ่น และการจ้างงาน มากขึ้นอะไร , ท้องถิ่นจัดหาที่ดินของเมืองเป็นอีกหนึ่งคีย์ extrabudgetary สกัดสูงสุดรายได้ ( ไป๋ et al . , 2010 ) ดังนั้น ที่ดิน การเงินและการแข่งขันทางการเมืองของข้าราชการท้องถิ่นเป็นแรงจูงใจหลักของการขยายตัวของเมืองและการใช้ที่ดินเปลี่ยน แปลว่า " การแข่งขันในแนวตั้ง ระหว่างพ่อและลูกชาย " และ " ในการแข่งขันระหว่างพี่น้อง " ถือเป็นกลไกที่เป็นเอกลักษณ์ของการใช้ที่ดินของประเทศจีนเปลี่ยนช่วงยุค