Food wastes are typically disposed

Food wastes are typically disposed of in landfills for convenience and economic reasons. However, landfilling food wastes increases the organic content of leachate and the risk of soil contamination. A sound alternative for managing food wastes is anaerobic digestion, which reduces organic pollution and produces biogas for energy recovery. In this study, anaerobic digestion of a common food waste, brown grease, was investigated using a pilot-scale, high-rate, completely-mixed digester (5.8 m3). The digestibility, biogas production and the impact of blending of liquid waste streams from a nearby pulp and paper mill were assessed. The 343-day evaluation was divided into 5 intensive evaluation stages. The organic removal efficiency was found to be 58 ± 9% in terms of COD and 55 ± 8% in terms of VS at a hydraulic retention time (HRT) of 11.6 ± 3.8 days. The removal was comparable to those found in organic solid digesters (45–60%), but at a much shorter HRT. Methane yield was estimated to be 0.40–0.77 m3-CH4@STP kg-VSremoved−1, higher than the typical range of other food wastes (0.11–0.42 m3-CH4@STP kg-VSremoved−1), with a mean methane content of 75% and

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาหารขยะโดยทั่วไปจะจำหน่ายในหลุมฝังกลบเพื่อความสะดวกและเหตุผลทางเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตาม landfilling อาหารเสียขึ้นเนื้อหาของ leachate อินทรีย์และความเสี่ยงของการปนเปื้อนของดิน ทางเสียงสำหรับการจัดการของเสียของอาหารคือ กระบวนการย่อยสลาย ลดมลพิษอินทรีย์ และผลิตก๊าซชีวภาพสำหรับการกู้คืนพลังงาน ในการศึกษานี้ กระบวนการย่อยสลายแบบทั่วไปอาหารขยะ น้ำตาลจาระบี ถูกตรวจสอบโดยใช้แบบนำร่องขนาด อัตราสูง ผสมสมบูรณ์บ่อย่อยชีวภาพ (5.8 m3) มีประเมินการย่อย การผลิตก๊าซชีวภาพ และผลกระทบของผสมของเหลวเสียกระแสจากเยื่อใกล้เคียงและโรงกระดาษ ทดลอง 343 วันถูกแบ่งออกเป็น 5 ขั้นประเมินผลเร่งรัด ประสิทธิภาพการกำจัดสารอินทรีย์พบว่ามี 9 ± 58% ในแง่ของ COD และ 55 ± 8% ในแง่ของ VS เวลาเก็บข้อมูลไฮดรอลิก (HRT) ที่ 11.6 ±วัน 3.8 เอามาเทียบเคียงกับที่พบ ในเครื่องย่อยไม้แบบอินทรีย์ (45-60%), แต่ ที่เป็นตัวประกันที่สั้นมาก ผลผลิตก๊าซมีเทนได้ประมาณ 0.40 – 0.77 จะสูงกว่าช่วงปกติของเสียอื่น ๆ อาหารกก. m3-CH4@STP-VSremoved−1 (0.11 – 0.42 m3-CH4@STP กก.-VSremoved−1), เนื้อหามีเทนเฉลี่ย 75% และ < 200 ppm ของไฮโดรเจนซัลไฟด์ในก๊าซชีวภาพ การผสมผสานเลือกน้ำเสียจากโรงงานกระดาษ 10 vol %ของสารละลายน้ำตาลไขมันทำให้ไม่ลดอย่างมากในบ่อย่อยชีวภาพประสิทธิภาพ ใช้กฎหมายใบสั่ง pseudo first ราคา คงสังเกตลดประมาณ 0.10 – 0.19 จะเทียบกับ 0.03 – 0.40 d−1 d−1 ตะกอนอินทรีย์อื่น ๆ ผลลัพธ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าไขมันสีน้ำตาลพื้นผิวย่อยพร้อมที่มีศักยภาพยอดเยี่ยมสำหรับการกู้คืนพลังงานผ่านกระบวนการย่อยสลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เสียอาหารที่มีจำหน่ายโดยทั่วไปในหลุมฝังกลบเพื่อความสะดวกและเศรษฐกิจเหตุผล แต่ฝังกลบของเสียอาหารเพิ่มปริมาณสารอินทรีย์ของน้ำชะขยะและความเสี่ยงของการปนเปื้อนในดิน ทางเลือกที่ดีสำหรับการจัดการของเสียจากอาหารเป็นแบบไม่ใช้ออกซิเจนในการย่อยอาหารซึ่งจะช่วยลดมลพิษอินทรีย์และผลิตก๊าซชีวภาพสำหรับการกู้คืนพลังงาน ในการศึกษานี้ไม่ใช้ออกซิเจนในการย่อยอาหารของเศษอาหารที่พบบ่อยไขมันสีน้ำตาลถูกตรวจสอบโดยใช้นักบินระดับสูงอัตราการย่อยสลายอย่างสมบูรณ์ผสม (5.8 m3) การย่อยการผลิตก๊าซชีวภาพและผลกระทบของการผสมของลำธารน้ำเสียจากบริเวณใกล้เคียงโรงงานเยื่อและกระดาษที่ถูกประเมิน การประเมิน 343 วันแบ่งออกเป็น 5 ขั้นตอนการประเมินผลอย่างเข้มข้น ประสิทธิภาพในการกำจัดสารอินทรีย์พบว่ามี 58 ± 9% ในแง่ของซีโอดีและ 55 ± 8% ในแง่ของ VS ในเวลาที่กักเก็บน้ำ (HRT) 11.6 ± 3.8 วัน การกำจัดเมื่อเปรียบเทียบกับที่พบในบ่อของแข็งอินทรีย์ (45-60%) แต่ในระยะเวลาเก็บกักที่สั้นมาก ผลผลิตก๊าซมีเทนก็จะประมาณ 0.40-0.77 M3-CH4 @ STP กิโลกรัม VSremoved-1 สูงกว่าช่วงปกติของเสียอาหารอื่น ๆ (0.11-0.42 M3-CH4 @ STP กิโลกรัม VSremoved-1) ที่มีเนื้อหามีเทนเฉลี่ย 75% และ <200 ppm ไฮโดรเจนซัลไฟด์ในก๊าซชีวภาพ การผสมของเหลวของเสียที่เลือกจากโรงงานกระดาษที่ 10% โดยปริมาตรของสารละลายไขมันสีน้ำตาลไม่ก่อให้เกิดการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในการทำงานของบ่อหมัก ใช้กฎอัตราหลอกลำดับแรกคงที่ย่อยสลายสังเกตก็จะประมาณ 0.10-0.19 D-1 เมื่อเทียบกับ 0.03-0.40 D-1 สำหรับของแข็งอินทรีย์อื่น ๆ ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าไขมันสีน้ำตาลเป็นสารตั้งต้นที่ย่อยได้อย่างง่ายดายที่มีศักยภาพที่ยอดเยี่ยมสำหรับการกู้คืนพลังงานผ่านการย่อยอาหารแบบไม่ใช้ออกซิเจน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขยะอาหารมักจะทิ้งในหลุมฝังกลบเหตุผลเพื่อความสะดวกและประหยัด อย่างไรก็ตาม landfilling กากอาหาร เพิ่มปริมาณอินทรียน้ำชะมูลฝอยและความเสี่ยงของการปนเปื้อนในดิน ทางเลือกสำหรับการจัดการขยะอาหารเสียงคือการหมัก ซึ่งจะช่วยลดมลพิษอินทรีย์และผลิตแก๊สชีวภาพเพื่อกู้คืนพลังงาน ในการศึกษานี้ การหมักขยะอาหารทั่วไป จารบีสีน้ำตาล ถูกตรวจสอบการใช้นำร่องอัตราสูง ผสมอย่างสมบูรณ์ โดย ( 5.8 ลบ . ม. ) การย่อยได้ , การผลิตก๊าซชีวภาพและผลกระทบของการผสมของน้ำทิ้งจากโรงงานผลิตเยื่อและกระดาษที่มีใกล้เคียงได้ประเมิน ที่ 343 วันการประเมินผลแบ่งออกเป็น 5 ขั้นตอนการประเมินผลที่เข้มข้น . ประสิทธิภาพการกำจัดสารอินทรีย์ คือ 58 ± 9 % ในแง่ของซีโอดีและ 55 ± 8 % ในแง่ของ VS ที่เวลาเก็บกัก ( HRT ) 11.6 ± 3.8 วัน เอาเป็นเทียบเท่ากับที่พบในของแข็งอินทรีย์มูล ( 45 - 60 % ) แต่ที่ระยะเวลาที่สั้นมาก อัตราผลิตก๊าซมีเทนซึ่งเป็น 0.40 - 0.77 m3-ch4 @ STP กก vsremoved − 1 สูงกว่าช่วงปกติของของเสีย อาหารอื่น ๆ ( 0.11 ) 0.42 m3-ch4 @ STP กก vsremoved − 1 ) กับหมายถึงก๊าซมีเทนปริมาณ 75% และ < 200 ppm ของไฮโดรเจนซัลไฟด์ในก๊าซชีวภาพ การเลือกของเหลวของเสียจากโรงกระดาษที่ 10 % ของปริมาตรสารละลายไขมัน น้ำตาล ไม่ทำให้ลดลงในประสิทธิภาพโดย . การใช้กฎหมายเพื่อตรวจสอบอัตราก่อนการเทียมที่คงที่ซึ่งเป็น 0.10 - 0.19 D − 1 เทียบกับ 0.03 – 0.40 D − 1 สำหรับของแข็งอินทรีย์อื่น ๆ ผลลัพธ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่า จารบีสีน้ำตาลเป็นพร้อมพื้นผิวย่อยที่มีศักยภาพที่ดีสำหรับการกู้คืนพลังงานผ่านการย่อยแบบไม่ใช้ออกซิเจน