Study of the treatment of hypertens

Study of the treatment of hypertension in the elderly has a
long history. In 1895, Professor Clifford Allbutt described
a group of five patients aged between 65 and 80 years,
whose high arterial pressure was relieved by treatment with
mercurial diuretics and potassium iodide, inter alia, with
apparent symptomatic benefit.19 Ambivalence about the value
of treating hypertension in the elderly prevailed, however, for
many decades after that time. In clinical practice, widening
of the pulse pressure with age was seen as compensatory
to ‘hardening of the arteries,’ so it was feared that lowering
the arterial pressure could cause circulatory collapse;
in particular, it was thought that the renal circulation in
uremic patients might be vulnerable.20 As late as 1996–1997,
76% of a group of primary-care physicians in the USA stated
that they would not initiate therapy for systolic blood pressure
of 140–159 mm Hg in patients over 70 years of age.21
It was not until controlled clinical trials were reported
in 1985 and onwards,16,22–25 that the value of antihypertensive
treatment in elderly patients started to become more
universally accepted. In these trials, various combinations
of diuretics, beta blockers, calcium channel blockers, and
angiotensin-converting enzyme (ACE) inhibitors were given
as the active therapy. By the year 2000, a meta-analysis of
the trials completed in subjects aged 60 years or older, with
systolic blood pressure 160 mm Hg and diastolic blood
pressure 90 mm Hg, had shown that active treatment
reduced total mortality (by 13%), and cardiovascular
mortality (by 26%), and stroke (by 30%).26 This metaanalysis,
together with a Cochrane review summarizing
earlier data,27 helped clearly establish the value of antihypertensive
agents for treating patients in their 7th and 8th
decades. But questions remain about the benefit of such
treatment in those even older

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศึกษาการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุมีการประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน ในปีค.ศ. 1895 เพื่อ ศาสตราจารย์สวี Allbutt อธิบายไว้กลุ่มผู้ป่วย 5 อายุระหว่าง 65 และ 80 ปีความดันต้วสูงถูกปลดปล่อย โดยการรักษาด้วยdiuretics mercurial รวบและโพแทสเซียมไอโอไดด์ อินเตอร์อเลีย ด้วยปรากฏอาการ benefit.19 Ambivalence เกี่ยวกับค่าการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุตระหนัก อย่างไรก็ตาม สำหรับหลายสิบปีหลังจากนั้น ในคลินิก ขยับขยายของชีพจร ความดันอายุถูกเห็นเป็นชดเชยการ 'แข็งของหลอดเลือดแดง ดังนั้นมันถูกกลัวที่ loweringต้วแรงกดดันอาจทำให้เกิดยุบระบบไหลเวียนโลหิตโดยเฉพาะ มันเป็นความคิดที่ไหลเวียนของไตในผู้ป่วยที่ยูรีเมียอาจ vulnerable.20 ช้าเป็นปี 1996-199776% ของกลุ่มแพทย์ดูแลหลักในสหรัฐอเมริกาที่ระบุว่าพวกเขาจะเริ่มต้นการรักษาความดันโลหิต systolic140-159 มม. Hg ในผู้ป่วย 70 ปีของ age.21ก็ไม่จนกว่าจะมีรายงานการควบคุมการทดลองทางคลินิกในปี 1985 และเป็นต้น ไป 16, 22-25 ที่มูลค่าของยาลดความดันการรักษาในผู้ป่วยสูงอายุเริ่มมากขึ้นยอมรับกันแพร่หลาย ในการทดลองเหล่านี้ ชุดต่าง ๆdiuretics เบต้าบล็อกเกอร์ แคลเซียมแชนเนลบล็อก เกอร์ และแปลงพเตอร์เอนไซม์ (ACE) inhibitors ได้รับเป็นการรักษาที่ใช้งานอยู่ โดยปี 2000, meta-analysis ของทดลองเสร็จสมบูรณ์ในเรื่องที่อายุ 60 ปี หรือ มากกว่า มีความดันโลหิต systolic 160 mm Hg และเลือด diastolicความดัน 90 mm Hg มีแสดงการรักษาที่ใช้งานอยู่ลดการตายทั้งหมด (13%), และหลอดเลือดหัวใจการตาย (โดย 26%), และโรคหลอดเลือดสมอง (โดย 30%) .26 metaanalysis นี้กับขั้นการทบทวนสรุปข้อมูลก่อนหน้า 27 ช่วยสร้างมูลค่าของยาลดความดันอย่างชัดเจนสำหรับการรักษาผู้ป่วยใน 7 และ 8ทศวรรษที่ผ่านมา แต่ยังคงมีคำถามเกี่ยวกับประโยชน์ของดังกล่าวรักษาในเก่าเหล่านั้นแม้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาของการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุที่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ในปี 1895 ศาสตราจารย์ Clifford Allbutt
อธิบายกลุ่มของผู้ป่วยที่มีอายุระหว่าง65 และ 80 ปีที่มีความดันเลือดสูงก็รู้สึกโล่งใจโดยการรักษาด้วยยาขับปัสสาวะปรอทและโพแทสเซียมไอโอไดด์อนึ่งกับสับสนbenefit.19 อาการที่ชัดเจนเกี่ยวกับความคุ้มค่าของการรักษาความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุเกลี้ยกล่อม แต่สำหรับหลายทศวรรษที่ผ่านมาหลังจากที่เวลานั้น ในทางปฏิบัติทางคลินิกการขยับขยายของความดันชีพจรกับอายุที่ถูกมองว่าเป็นค่าชดเชยที่'แข็งของหลอดเลือดแดง' จึงเป็นที่หวั่นเกรงว่าการลดความดันโลหิตอาจทำให้ระบบไหลเวียนโลหิต; โดยเฉพาะอย่างยิ่งก็คิดว่าการไหลเวียนของไตในผู้ป่วยเลือดอาจจะมีการ vulnerable.20 เป็นปลาย 1996-1997, 76% ของกลุ่มแพทย์ดูแลหลักในประเทศสหรัฐอเมริการะบุว่าพวกเขาจะได้เริ่มต้นการรักษาความดันโลหิตของ140-159 มิลลิเมตรปรอทในผู้ป่วยกว่า 70 ปี 21 มันไม่ได้จนกว่าควบคุมการทดลองทางคลินิกที่ได้รับรายงานในปี 1985 และต่อมา 16,22-25 ว่ามูลค่าของลดความดันโลหิตการรักษาในผู้ป่วยสูงอายุที่เริ่มต้นที่จะกลายเป็นมากขึ้นได้รับการยอมรับในระดับสากล ในการทดลองเหล่านี้ชุดต่างๆของยาขับปัสสาวะ, เบต้าอัพ, แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์และเอนไซม์angiotensin แปลง (ACE) สารยับยั้งการได้รับการรักษาด้วยการใช้งาน โดยในปี 2000 meta-analysis ของการทดลองเสร็จในอาสาสมัครที่มีอายุ60 ปีหรือมากกว่าที่มีความดันโลหิต160มิลลิเมตรปรอทและโลหิตdiastolic ดัน90มิลลิเมตรปรอทได้แสดงให้เห็นว่าการรักษาที่ใช้งานลดลงเสียชีวิตโดยรวม (13% ) และโรคหัวใจและหลอดเลือดการตาย(26%) และโรคหลอดเลือดสมอง (30%). 26 metaanalysis นี้ร่วมกับการตรวจสอบCochrane สรุปข้อมูลก่อนหน้านี้27 ช่วยสร้างอย่างชัดเจนค่าของลดความดันโลหิตตัวแทนสำหรับการรักษาผู้ป่วยในวันที่7 และ 8 ของพวกเขามานานหลายทศวรรษ. แต่ยังคงมีคำถามเกี่ยวกับประโยชน์ของการดังกล่าวในการรักษาผู้ที่แม้เก่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาการรักษาโรคความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุมี
ประวัติศาสตร์ที่ยาวนาน ใน 1895 , ศาสตราจารย์คลิฟ allbutt อธิบาย
กลุ่มห้าผู้ป่วยอายุ 65 และ 80 ปี
ที่มีสูงความดันในหลอดเลือดดีขึ้นด้วยการรักษาด้วยยาขับปัสสาวะและ
ปรอทโพแทสเซียมไอโอไดด์ , Alia ระหว่างที่มีอาการ benefit.19
ชัดเจนไม่แน่ใจเกี่ยวกับค่า
การรักษาความดันโลหิตสูงในผู้สูงอายุมากกว่า อย่างไรก็ตาม สำหรับ
หลายทศวรรษหลังจากเวลานั้น คลินิก ขยับขยาย
ของชีพจรความดัน ด้วยอายุที่เห็นเป็นชดเชย
' แข็งของหลอดเลือดแดง , ' ดังนั้นมันก็กลัวว่าลดความดันเลือดได้

เพราะ circulatory ยุบ ; โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันถูกคิดว่า การไหลเวียนของไตในผู้ป่วยไตวายเรื้อรัง
อาจตกอยู่ในอันตราย20 เป็นปลายปี 2539 – 2540
76 % ของกลุ่มแพทย์ดูแลหลักในสหรัฐอเมริการะบุว่าพวกเขาจะไม่เริ่มต้น

รักษาความดันโลหิตของ 140 – 159 มม. ปรอทในผู้ป่วยกว่าอายุ 70 ปี 21
มันไม่ได้จนกว่าควบคุมการทดลองทางคลินิกรายงาน
ในปี 1985 และเป็นต้นไป 16,22 – 25 , ว่าคุณค่าของการรักษาภาวะความดันโลหิตสูงในผู้ป่วยสูงอายุเริ่ม

ให้มากขึ้นยอมรับในระดับสากล . ในการทดลองเหล่านี้ ชุดต่างๆ
ของยาขับปัสสาวะ ยาต้านเบต้า เอบียู และ angiotensin-converting enzyme ( ACE )

เป็นสารยับยั้งได้รับการรักษาที่ใช้งาน โดยปี 2000 , การสังเคราะห์
การทดลองเสร็จในคนอายุ 60 ปีขึ้นไป ด้วย
 160 มม. ปรอท systolic ความดันโลหิต systolic และความดันเลือด
 90 มม. ปรอท