In view of these concerns and the s

In view of these concerns and the special importance of
migratory fish in the Mekong, we conducted an assessment
of the potential impact of mainstem dams on fish migration
and recruitment in the Mekong and on the fisheries that
depend upon migratory species (Dugan 2008). We did so
under the auspices of the Mekong River Commission and
brought together expertise covering dams and fisheries in
over 20 river systems in Asia, Africa, Australia, Latin
America, North America and Europe. We reviewed available
information on ecological and population characteristics for
important fish species in the Mekong and comparable rivers,
as well as experience in designing and operating hydroelectric
dams to minimize impacts on migratory fish populations.
We concluded that the dams currently planned for the
Mekong will have a major impact on the fisheries of the
basin. In particular, we concluded that the barriers created by
the dams will disrupt upstream spawning migration of economically
and biologically important species (Dugan 2008).
In addition, the downstream drift of fish eggs and larval
stages that sustain fisheries recruitment will be compromised,
mainly because juvenile life stages will be trapped in
the impoundments. Dams in the middle and lower reaches of
the lower Mekong basin, including in the major tributaries,
will stop the longest migrations and disrupt recruitment to
the lower reaches of the river. Although the impacts of dams
higher in the basin and on individual tributaries will be
restricted to the fish populations that use these reaches, these
populations contribute substantially to fish production along
large stretches of the river (Poulsen et al. 2002).
In other regions of the world, a suite of fish passage
technologies has been developed to partially mitigate the
impacts of dams. However, our assessment concluded that
existing mitigation technology in the form of fishways, locks
and lifts cannot cope with the scale of fish migration on the
Mekong mainstream, which involves over 50 species, many
tens of millions of individuals, and biomass that is much
greater than that found today in the rivers of Europe and
North America (Dugan 2008; Baran et al. 2001; Halls 2009).
In addition, fish passage mitigation measures for dams in
North America and Europe necessitated research and
development conducted over decades, and relied on teams of
experienced biologists and fish passage engineers. Similar
investments would be needed in the Mekong before any level
of certainty on their effectiveness could be determined.
Furthermore, specific mitigation measures adapted to the
species and hydrological conditions of the Mekong would
need to be designed from the start and integrated into dam
engineering and operation. Given the lack of investment so
far, it is unlikely that any substantial mitigation measures
will be available in the foreseeable future.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มุมมองความกังวลเหล่านี้และความสำคัญพิเศษของปลาอพยพในแม่น้ำโขง เราได้ดำเนินการประเมินของผลกระทบของเขื่อน mainstem ในปลาน้ำกร่อยและสรรหาบุคลากร ในแม่น้ำโขง และการประมงที่ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์อพยพ (Dugan 2008) เราไม่ได้อุปถัมภ์ของคณะกรรมาธิการแม่น้ำโขง และนำความเชี่ยวชาญครอบคลุมเหตุผลและประมงร่วมกันกว่า 20 ระบบแม่น้ำในเอเชีย แอฟริกา ออสเตรเลีย ละตินอเมริกา อเมริกาเหนือ และยุโรป เราทานพร้อมใช้งานข้อมูลเกี่ยวกับระบบนิเวศ และประชากรลักษณะสำหรับพันธุ์ปลาที่สำคัญในแม่น้ำโขงและแม่น้ำเปรียบตลอดจนประสบการณ์ในการออกแบบ และปฏิบัติการ hydroelectricเขื่อนเพื่อลดผลกระทบต่อประชากรปลาอพยพเราสรุปว่า เขื่อนที่กำลังวางแผนสำหรับการแม่น้ำโขงจะมีผลกระทบสำคัญด้านประมงของอ่างล้างหน้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราสรุปว่า อุปสรรคที่สร้างขึ้นโดยเหตุผลจะรบกวนย้ายขั้นต้นน้ำที่วางไข่ของกาญจน์และชนิดชิ้นสำคัญ (Dugan 2008)นอกจากนี้ ดริฟท์ปลายน้ำ ของไข่ปลา และ larvalขั้นตอนที่รักษาสรรหาประมงจะไม่สมบูรณ์เพราะขั้นตอนชีวิตเยาวชนจะติดอยู่ในimpoundments ถึงเขื่อนตรงกลาง และด้านล่างของลุ่มแม่น้ำโขงต่ำกว่า ในสายหลักจะหยุดตั้งสูง และรบกวนการสรรหาบุคลากรการจนถึงด้านล่างของแม่น้ำ แม้ว่าผลกระทบของเขื่อนสูง ในลุ่มน้ำ และ ในแต่ละสายจะจำกัดให้ประชากรปลาที่ใช้เหล่านี้ถึง เหล่านี้ประชากรมีส่วนร่วมมากการผลิตปลาตามใหญ่ทอดยาวของแม่น้ำ (Poulsen et al. 2002)ในภูมิภาคอื่น ๆ ของโลก ชุดปลาทางได้รับการพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อลดบางส่วนผลกระทบของเขื่อน อย่างไรก็ตาม การประเมินของเราได้ที่เทคโนโลยีบรรเทาสาธารณภัยที่มีอยู่ในแบบฟอร์ม fishways ล็อคและลิฟท์ไม่สามารถรับมือกับขนาดของปลาน้ำกร่อยในการกับแม่น้ำโขง ที่เกี่ยวข้องมากกว่า 50 ชนิด หลายหลายสิบล้านคน และชีวมวลที่เป็นมากมากกว่าที่พบในแม่น้ำของยุโรปวันนี้ และอเมริกาเหนือ (Dugan 2008 Al. ร้อยเอ็ด Baran 2001 ห้องโถง 2009)ปลาเส้นทางเขื่อนในมาตรการบรรเทาสาธารณภัยอเมริกาเหนือและยุโรป necessitated วิจัย และพัฒนาดำเนินทศวรรษ และอาศัยในทีมbiologists และปลาทางวิศวกรที่มีประสบการณ์ คล้ายคลึงกันจะต้องลงทุนในแม่น้ำโขงก่อนระดับใดของความเชื่อมั่นในประสิทธิภาพของพวกเขาไม่สามารถกำหนดนอกจากนี้ ปรับมาตรการบรรเทาสาธารณภัยเฉพาะการสปีชีส์และสภาพอุทกวิทยาของแม่น้ำโขงจะจำเป็นต้องออกแบบตั้งแต่เริ่มต้น และในเขื่อนวิศวกรรมและการดำเนินงาน กำหนดให้การขาดทุนนั้นก็ไม่น่าลดใด ๆ พบวัดไกลจะมีในอนาคตอันใกล้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในมุมมองของความกังวลเหล่านี้และความสำคัญพิเศษของการอพยพของปลาในแม่น้ำโขงเราดำเนินการประเมินผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นจากการสร้างเขื่อนในmainstem อพยพของปลาและการรับสมัครในแม่น้ำโขงและการประมงที่ขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ที่อพยพย้ายถิ่น(บดู 2008) เราทำเช่นนั้นภายใต้การอุปถัมภ์ของคณะกรรมาธิการแม่น้ำโขงและนำมารวมกันความเชี่ยวชาญครอบคลุมเขื่อนและการประมงในกว่า20 ระบบแม่น้ำในเอเชียแอฟริกา, ออสเตรเลีย, ละตินอเมริกาอเมริกาเหนือและยุโรป เราได้ตรวจสอบที่มีอยู่ข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะของระบบนิเวศและประชากรปลาชนิดสำคัญในแม่น้ำโขงและเทียบเคียงเช่นเดียวกับประสบการณ์ในการออกแบบและการดำเนินงานผลิตไฟฟ้าพลังน้ำเขื่อนเพื่อลดผลกระทบต่อประชากรปลาอพยพ. เราได้ข้อสรุปว่าเขื่อนกำลังวางแผนสำหรับแม่น้ำโขงจะมีผลกระทบสำคัญในการประมงของลุ่มน้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเราสรุปได้ว่าปัญหาและอุปสรรคที่สร้างขึ้นโดยเขื่อนจะส่งผลกระทบต่อการย้ายถิ่นวางไข่ต้นน้ำของเศรษฐกิจและสายพันธุ์ที่มีความสำคัญทางชีวภาพ(บดู 2008). นอกจากนี้ลอยล่องปลาไข่และตัวอ่อนขั้นตอนที่รักษาสรรหาประมงจะถูกบุกรุกส่วนใหญ่เป็นเพราะช่วงชีวิตของเด็กและเยาวชนจะได้รับการติดอยู่ในimpoundments เขื่อนในระดับกลางและล่างของที่ต่ำกว่าลุ่มน้ำโขงรวมทั้งในแควใหญ่ที่จะหยุดการโยกย้ายที่ยาวที่สุดและทำลายการรับสมัครไปด้านล่างของแม่น้ำ แม้ว่าผลกระทบจากเขื่อนที่สูงขึ้นในอ่างและลำน้ำสาขาของแต่ละบุคคลจะถูกจำกัด ให้ประชากรปลาที่ใช้ต้นน้ำเหล่านี้เหล่านี้ประชากรส่วนร่วมอย่างมีนัยสำคัญกับการผลิตปลาพร้อมเหยียดขนาดใหญ่ของแม่น้ำ(โพลเซ่น et al. 2002). ในภูมิภาคอื่น ๆ ของ โลกชุดปลาของทางเทคโนโลยีได้รับการพัฒนาบางส่วนบรรเทาผลกระทบจากการสร้างเขื่อน อย่างไรก็ตามการประเมินของเราได้ข้อสรุปว่าเทคโนโลยีที่มีอยู่การบรรเทาผลกระทบในรูปแบบของ fishways ล็อคและลิฟท์ไม่สามารถรับมือกับระดับของการอพยพของปลาในแม่น้ำโขงที่เกี่ยวข้องกว่า50 สายพันธุ์จำนวนมากหลายสิบล้านของบุคคลและชีวมวลที่มีมากมากขึ้นกว่าที่พบในวันนี้ในแม่น้ำของยุโรปและอเมริกาเหนือ (บดู 2008; Baran et al, 2001;. ฮอลล์ 2009). นอกจากนี้ทางปลามาตรการบรรเทาผลกระทบเขื่อนในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปจำเป็นต้องมีการวิจัยและพัฒนาที่ดำเนินการในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาและเป็นที่พึ่งในทีมของนักชีววิทยาและวิศวกรที่มีประสบการณ์ทางปลา ที่คล้ายกันลงทุนจะต้องอยู่ในแม่น้ำโขงก่อนที่ระดับใดของความเชื่อมั่นในประสิทธิภาพของพวกเขาจะได้รับการพิจารณา. นอกจากนี้มาตรการบรรเทาผลกระทบเฉพาะปรับให้เข้ากับสายพันธุ์และเงื่อนไขทางอุทกวิทยาของแม่น้ำโขงจะต้องได้รับการออกแบบตั้งแต่เริ่มต้นและบูรณาการเข้าไปในเขื่อนวิศวกรรมและการดำเนินงาน. ได้รับการขาดการลงทุนเพื่อให้ห่างไกลก็ไม่น่าที่ใดมาตรการบรรเทาผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญจะสามารถใช้ได้ในอนาคตอันใกล้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในมุมมองของความกังวลเหล่านี้และความสำคัญพิเศษของ
อพยพปลาในแม่น้ำโขง เราทำการประเมิน
ของผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นของเขื่อน mainstem ปลาย้ายถิ่น
และสรรหาในแม่น้ำโขง และการประมงที่
ขึ้นอยู่กับชนิดอพยพ ( ดูแกน 2008 ) เราทำงั้น
ภายใต้การอุปถัมภ์ของคณะกรรมาธิการแม่น้ำโขงและ
มาด้วยกันความเชี่ยวชาญครอบคลุมเขื่อนและการประมงใน
20 ระบบแม่น้ำในเอเชีย , แอฟริกา , ออสเตรเลีย , ละติน
อเมริกา อเมริกาเหนือ และยุโรป เราดูข้อมูลเกี่ยวกับนิเวศวิทยาและประชากร
3
สำคัญพันธุ์ปลาในแม่น้ำโขง และแม่น้ำเปรียบ
เช่นเดียวกับประสบการณ์ในการออกแบบและการดำเนินงานของเขื่อนพลังน้ำ เพื่อลดผลกระทบต่อประชากรปลา

อพยพเราสรุปได้ว่าเขื่อนขณะนี้วางแผน
แม่น้ำโขงจะมีผลกระทบที่สำคัญเกี่ยวกับการประมงของ
ลุ่มน้ำ โดยเฉพาะ เราสรุปได้ว่า อุปสรรคที่สร้างขึ้นโดย
เขื่อนจะทำลายต้นน้ำและการวางไข่ของ
สายพันธุ์ที่สำคัญทางชีววิทยา ( ดูแกน 2008 ) .
นอกจากนี้ ลอยตามน้ำของไข่ปลาและหนอน
ขั้นตอนที่สนับสนุนการสรรหาประมงจะเป็นอันตราย ,
เพราะส่วนใหญ่ชีวิตเยาวชนขั้นตอนจะอยู่ใน impoundments
. เขื่อนในช่วงกลางและล่างของ
ลุ่มน้ำโขงตอนล่าง รวมทั้งในแควใหญ่
จะหยุดการย้ายถิ่นที่ยาวที่สุดและทำลายการสรรหา

ล่างของแม่น้ำ แม้ว่าผลกระทบของเขื่อน
ที่สูงขึ้นในอ่างและในแควบุคคลจะ
จำกัดปลาประชากรที่ใช้ถึงเหล่านี้ ประชากรเหล่านี้มีส่วนร่วมอย่างมากกับการผลิตตามปลา

ใหญ่ยืดของแม่น้ำ ( โพลเซ่น et al . 2002 ) .
ในภูมิภาคอื่นของโลก ชุดของเทคโนโลยีผ่าน
ปลาได้พัฒนาบางส่วนลด
ผลกระทบของเขื่อน อย่างไรก็ตามการประเมินของเราสรุปได้ว่าเทคโนโลยีการแก้ไข
ที่มีอยู่ในรูปแบบของบันไดปลาโจน ล็อค
ลิฟท์และไม่สามารถรับมือกับขนาดของปลาย้ายถิ่นบน
แม่น้ําโขงสายหลัก ซึ่งมีกว่า 50 ชนิด หลายสิบ
ของล้านของบุคคล และชีวมวลที่ถูกมาก
มากขึ้นกว่าที่พบในวันนี้ในแม่น้ำแห่งยุโรปและ
ทวีปอเมริกาเหนือ ( ดูแกน 2008 ; Baran et al . 2001 ซัมเมอร์ 2009 ) .
นอกจากนี้มาตรการบรรเทาผลกระทบทางปลาเขื่อนใน
ทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปบังคับการวิจัยและการพัฒนาจัดกว่าทศวรรษ และอาศัยประสบการณ์และวิศวกรของทีม
นักชีววิทยาทางปลา การลงทุนเหมือนกัน
จะเป็นที่ต้องการในแม่น้ำโขงก่อนที่ใด ๆของความเชื่อมั่นในประสิทธิภาพของพวกเขาในระดับ

นอกจากนี้ อาจได้รับการพิจารณา โดยเฉพาะมาตรการลดผลกระทบปรับให้
ชนิดและสภาพอุทกวิทยาของแม่น้ำโขงจะ
ต้องมีการออกแบบตั้งแต่เริ่มต้น และบูรณาการเข้าไปในวิศวกรรมเขื่อน
และการดําเนินงาน ให้ขาดการลงทุนดังนั้น
ไกล มันไม่น่าที่ใด ๆมาตรการ
บรรเทาอย่างมากจะสามารถใช้ได้ในอนาคต