Water mimosa and water hyacinth are

Water mimosa and water hyacinth are the two plants with phytoremediation ability. However, the phytoremediation
abilities of these plants in terms of the heavy metals uptake, the bio-concentration factor and relative growth is rarely being
assessed and reported. Present study aims to compare the phytoremediation ability of water mimosa and water hyacinth.
Both plants were treated with heavy metals i.e. lead, copper and cadmium in the laboratory in a nutrient solution at
concentrations of 0.5 to 20 mg/L. Treated plants were harvested and tested for heavy metals uptake, bio-concentration
factor, the tolerance index and the relative growth rate. The heavy metals concentration in the root, stems and leaves was
also measured in this study. The overall findings have indicated that water mimosa has lower heavy metals uptake and bioconcentration
factor value compared to water hyacinth. Both plants accumulate high heavy metals in the roots compared to
stems and leaves. Both plants use rhizofiltration (accumulate heavy metal in roots) process to remove heavy metals. This
study concludes that both plants have the potential to be commercialized as phytoremediation agent to clean polluted
wate

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตบชวาและผักกะเฉดเป็นพืชสอง phytoremediation สามารถ อย่างไรก็ตาม phytoremediationความสามารถของพืชเหล่านี้ดูดซับโลหะหนัก ปัจจัยทางชีวภาพเข้มข้น และเจริญเติบโตสัมพัทธ์ไม่ค่อยถูกประเมิน และรายงานการ ปัจจุบันการศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความ phytoremediation ตบชวาและผักกะเฉดพืชทั้งสองได้รับโลหะหนักเช่นลูกค้าเป้าหมาย ทองแดงและแคดเมียมในห้องปฏิบัติการในโซลูชันที่ธาตุอาหารที่เก็บเกี่ยวผลผลิต และทดสอบการดูดซับโลหะหนัก ความเข้มข้น 0.5 ถึง 20 mg/L. รักษาพืชชีวภาพเข้มข้นปัจจัย ดัชนีการยอมรับ และอัตราการเติบโตที่สัมพันธ์กัน มีความเข้มข้นของโลหะหนักในราก ลำต้นและใบนอกจากนี้ วัดในการศึกษานี้ ผลการวิจัยโดยรวมได้บ่งชี้ว่า ผักกะเฉดมีการดูดซับโลหะหนักและ bioconcentration ล่างเมื่อเทียบกับตบชวาค่าปัจจัย พืชทั้งสองสะสมโลหะหนักสูงรากเปรียบเทียบกับลำต้น และใบ พืชทั้งสองใช้ rhizofiltration (สะสมโลหะหนักในราก) กระบวนการเอาโลหะหนัก นี้การศึกษาสรุปว่า พืชทั้งสองอาจมี commercialized เป็น phytoremediation แทนการทำความสะอาดเสียwate

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผักกระเฉดน้ำและผักตบชวาเป็นสองพืชที่มีความสามารถในการบำบัด อย่างไรก็ตามการบำบัดความสามารถของพืชเหล่านี้ในแง่ของการดูดซึมโลหะหนักปัจจัยชีวภาพความเข้มข้นและการเจริญเติบโตของญาติจะไม่ค่อยได้รับการประเมินและรายงาน การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการบำบัดของผักกระเฉดน้ำและผักตบชวา. พืชทั้งสองได้รับการรักษาด้วยโลหะหนักเช่นตะกั่วทองแดงและแคดเมียมในห้องปฏิบัติการในการแก้ปัญหาสารอาหารที่เข้มข้น 0.5-20 มิลลิกรัม / ลิตร พืชที่ได้รับการรักษาที่ถูกเก็บเกี่ยวและการทดสอบการดูดซึมโลหะหนักชีวภาพเข้มข้นปัจจัยดัชนีความอดทนและอัตราการเจริญเติบโตของญาติ ความเข้มข้นของโลหะหนักในรากลำต้นและใบได้ยังวัดในการศึกษานี้ ผลการวิจัยโดยรวมได้ชี้ให้เห็นว่าผักกระเฉดน้ำมีการดูดซึมโลหะหนักที่ลดลงและการสะสมทางชีวภาพค่าเมื่อเทียบกับปัจจัยผักตบชวา ทั้งพืชสะสมโลหะหนักในรากสูงเมื่อเทียบกับลำต้นและใบ พืชทั้งสองใช้ rhizofiltration (สะสมโลหะหนักในราก) กระบวนการที่จะเอาโลหะหนัก นี้การศึกษาสรุปว่าพืชทั้งสองมีศักยภาพที่จะผลิตในเชิงพาณิชย์เป็นตัวแทนในการทำความสะอาดบำบัดมลพิษปลาย