In his foreword to “The Uncollected

In his foreword to “The Uncollected David Rakoff,” a book that understandably, if ultimately ill-advisably, attempts to squeeze and preserve every last drop out of the late essayist, humorist and performer, Paul Rudnick calls Rakoff “my favorite breed of artist, because his work promises pleasure.” Remembering the delicious experience of encountering Rakoff’s name in a magazine, Rudnick writes, “I’d either catapult right to his words or I’d save them for last, as an earned dessert.”

Rakoff died in 2012 at age 47. When I learned of his death I felt as if all of the world’s desserts had been whisked off my plate. He was among my very favorites, and like many fans I found it especially stinging that he’d just missed the age range to which he’d always said his internal clock had been calibrated — “somewhere between 47 and 53 years old,” he wrote in his 2010 essay collection “Half Empty.”

Rakoff died of complications from a malignant tumor near his collarbone. The cancer had been caused by radiation treatment for Hodgkin’s disease, of which he had been pronounced cured in his 20s. Though he wrote a bit about his health, his work was in no way preoccupied with or even terribly interested in illness. His subjects ranged from being Canadian to being a pessimist to the overratedness of everything from childhood to the musical “Rent,” which he compared to “watching a sex-ed film narrated by gonorrhea.” A child of a psychiatrist and a physician who also practiced psychotherapy, he once posed for weeks as Sigmund Freud in a Barneys holiday window display, a gig he recounted in his 2001 debut collection, “Fraud” (when he got bored, he invited people to join him in the window as patients).

“Fraud” established Rakoff as both a virtuoso stylist and rarefied social anthropologist, one whose anxieties and ineptitudes kept him in a constant cold war with the outside world. As a persona, this served him well. Magazines routinely sent him on adventures on which he was loath to embark yet unable (either out of journalistic curiosity or financial necessity) to resist. He explored the Nova Scotia Highlands, attended a folk art school in the Appalachians and survived a harrowing rafting trip in Patagonia with Glenn Close.

The resulting essays, despite having been collected in previous volumes, are re-collected in “The Uncollected,” as is the entirety of “Love, Dishonor, Marry, Die, Cherish, Perish,” a novel in verse that Rakoff rushed to finish before his death and that was published a year later to genuine, if sometimes slightly perplexed, acclaim. Also included are occasional pieces for outlets like The New York Times Op-Ed page and Salon; a short story originally published in a 1994 anthology of fiction by gay men; a food diary for the website Grub Street; transcripts from appearances on “This American Life” (to which Rakoff was an early, frequent and especially beloved contributor); and transcripts from two interviews, one in 2001 and one in 2010, with “Fresh Air’s” Terry Gross.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน foreword เขา "เดอะ Uncollected David Rakoff" หนังสือว่า ความเข้าใจ ถ้าสุด ป่วย-advisably พยายามบีบ และรักษาล้วนปล่อยปลาย essayist, humorist และนักแสดง Paul Rudnick เรียก Rakoff "ฉันชอบสายพันธุ์ของศิลปิน เนื่องจากงานของเขาสัญญาสุข" จดจำประสบการณ์แสนอร่อยทำให้ชื่อของ Rakoff ในนิตยสาร Rudnick เขียน "มีทั้งหนังสติ๊กขวาไปคำพูดของเขา หรือฉันจะบันทึกล่าสุด เป็นของหวานได้รับ"Rakoff เสียชีวิตในปี 2012 ที่อายุ 47 เมื่อฉันได้เรียนรู้ความตายของเขา ฉันรู้สึกว่าขนมในโลกทั้งหมดมี whisked ปิดจานของฉัน เขาในรายการโปรดของฉันมาก และเช่นเดียวกับแฟน ๆ พบมันโดยเฉพาะอย่างยิ่ง stinging ว่า เขาได้พลาดเพียงช่วงอายุที่เขาได้เสมอว่า นาฬิกาของเขาภายในมีการปรับเทียบซึ่ง "อยู่ระหว่าง 47 และ 53 ปี ที่เขาเขียนในคอลเลกชันของเขาเรียง 2010 "ครึ่งว่างเปล่า"Rakoff ตายของภาวะแทรกซ้อนจากงอกใกล้ collarbone ของเขา มีการเกิดมะเร็ง โดยรังสีรักษา Hodgkin โรค ซึ่งเขาได้รับออกเสียงหายในวัย 20 ของเขา ว่าเขาเขียนมากเกี่ยวกับสุขภาพของเขา งานของเขาไม่สนใจฟ้าแม้แต่เจ็บป่วย หรือไม่มัว เรื่องของเขามาอยู่แคนาดาเป็น pessimist เพื่อ overratedness จากวัยเด็กไปดนตรี" ทุกอย่างที่เขาเปรียบเทียบกับ"ชมภาพยนตร์เพศ ed เล่าเรื่องโดยหนองใน" เด็กของจิตแพทย์และแพทย์ที่ยัง ปฏิบัติจิตแพทย์ เขาเมื่อเกิดสัปดาห์เป็น Sigmund Freud ในหน้าต่างฮอลิเดย์ Barneys แสดง กิ๊กที่เขา recounted ในปีค.ศ. 2001 เริ่มเก็บ "ทุจริต" (เมื่อเขาได้เบื่อ เขาเชิญคนเข้าร่วมในหน้าต่างเป็นผู้ป่วย)"ทุจริต" ก่อตั้งขึ้น Rakoff ไตลิสต์มากความสามารถและหลาย ๆ สังคมนักมานุษยวิทยา หนึ่งวิตกกังวลในช่วงและ ineptitudes เก็บเขาในสงครามเย็นคงที่กับโลกภายนอก เป็นเพอร์โซนา ซึ่งให้บริการเขาดี นิตยสารเป็นประจำส่งให้เขาในการผจญภัยที่เขา loath จะยังไม่สามารถ (หรือ ไม่อยาก journalistic หรือความจำเป็นทางการเงิน) เพื่อต่อต้าน เขาสำรวจไฮแลนด์รัฐโนวาสโกเชีย ร่วมโรงเรียนศิลปะพื้นบ้านในการ Appalachians และรอดชีวิตเดินทางล่องบาดใจในแทสมาเนียกับเกลนน์บทความได้ แม้จะมีการเก็บรวบรวมไว้ในไดรฟ์ข้อมูลก่อนหน้านี้ จะรวบรวมอีกครั้งใน "เดอะ Uncollected เป็นทั้งหมด"รัก แตกต่าง แต่งงาน ตาย Cherish, Perish นวนิยายในข้อที่ Rakoff วิ่งจนจบก่อนตายและ ถูกตีพิมพ์ปีจะแท้ ถ้างงบางเล็กน้อย acclaim รวมเป็นชิ้นเป็นครั้งคราวสำหรับร้านเช่นเดอะนิวยอร์กไทมส์ Op-Ed และร้านเสริมสวย เรื่องเดิมประกาศในปี 1994 เทนนิสนิยายเกย์ชาย ไดอารี่อาหารสำหรับเว็บไซต์ด้วงถนน ใบแสดงผลจากนัด "นี้อเมริกันชีวิต" (กับ Rakoff ที่เป็นผู้สนับสนุนเป็นต้น บ่อย ๆ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งรัก); และใบแสดงผลจากการสัมภาษณ์สองรายการ ในปีค.ศ. 2001 และหนึ่ง 2010 ใน กับ "อากาศของ" เทอร์รี่รวม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในคำนำของเขาไป "การทิ้งเดวิด Rakoff" หนังสือที่เข้าใจถ้าในท้ายที่สุดไม่ดี advisably ความพยายามที่จะบีบและรักษาทุกหยดสุดท้ายออกจากปลายทดสอบตลกและนักแสดงพอล Rudnick เรียก Rakoff "สายพันธุ์ที่ชื่นชอบของศิลปิน เพราะการทำงานของเขาสัญญาว่ามีความสุข. "ความทรงจำประสบการณ์ความอร่อยของเผชิญหน้าชื่อ Rakoff ในนิตยสาร Rudnick เขียน" ผมทั้งหนังสติ๊กสิทธิที่จะคำพูดของเขาหรือฉันบันทึกไว้สำหรับการที่ผ่านมาเป็นขนมที่ได้รับ. "Rakoff เสียชีวิต ในปี 2012 ตอนอายุ 47 ตอนที่ผมได้เรียนรู้จากการตายของเขาฉันรู้สึกราวกับว่าทั้งหมดของขนมของโลกที่ได้รับการดึงออกจากจานของฉัน เขาเป็นหนึ่งในรายการโปรดของฉันมากและเช่นเดียวกับแฟน ๆ หลายคนผมพบว่ามันกัดโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เขาจะพลาดเพียงช่วงอายุที่เขาจะพูดเสมอว่านาฬิกาภายในของเขาได้รับการสอบเทียบ - "ที่ไหนสักแห่งระหว่าง 47 และ 53 ปี" เขา เขียนไว้ในคอลเลกชันเรียงความ 2010 "ครึ่งที่ว่างเปล่า." Rakoff เสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งกระดูกไหปลาร้าของเขาที่อยู่ใกล้ โรคมะเร็งที่ได้รับเกิดจากรังสีรักษาโรค Hodgkin ซึ่งเขาได้รับการรักษาให้หายได้เด่นชัดในยุค 20 ของเขา แม้ว่าเขาจะเขียนบิตเกี่ยวกับสุขภาพของเขาทำงานของเขาในทางที่ไม่หมกมุ่นอยู่กับหรือแม้กระทั่งความสนใจมากในความเจ็บป่วย เรื่องของเขาตั้งแต่เป็นชาวแคนาดาที่จะเป็นโลกในแง่ร้ายไป overratedness ของทุกอย่างจากวัยเด็กกับดนตรี "ค่าเช่า" ซึ่งเขาเมื่อเทียบกับ "ดูเพศเอ็ดภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องโดยโรคหนองใน." บุตรของจิตแพทย์และแพทย์ที่ยังเป็น ฝึกจิตบำบัดครั้งหนึ่งเขาเคยถูกวางสำหรับสัปดาห์ Sigmund Freud ในการแสดงหน้าต่างวันหยุด Barneys กิ๊กเขาเล่าให้ฟังในคอลเลกชัน 2001 เขาเปิดตัว "การทุจริต" (เมื่อเขาเบื่อเขาได้รับเชิญคนที่จะร่วมงานกับเขาในหน้าต่างเป็นผู้ป่วย) "การทุจริต" ที่จัดตั้งขึ้น Rakoff ขณะที่ทั้งสองเป็นสไตลิอัจฉริยะและมานุษยวิทยาสังคมซึ่งได้ทำให้บริสุทธิ์ที่มีความวิตกกังวลอย่างใดอย่างหนึ่งและ ineptitudes เก็บเขาในสงครามเย็นอย่างต่อเนื่องกับโลกภายนอก ในฐานะที่เป็นบุคคลที่ทำหน้าที่นี้เขาเป็นอย่างดี นิตยสารเป็นประจำส่งเขาในการผจญภัยที่เขาไม่เต็มใจที่จะดำเนินการไม่สามารถยัง (ทั้งจากความอยากรู้ข่าวหรือความจำเป็นทางการเงิน) ที่จะต่อต้าน เขาสำรวจโนวาสโกเชียไฮแลนด์เข้าร่วมพื้นบ้านโรงเรียนศิลปะใน Appalachians และรอดชีวิตจากการเดินทางล่องแพบาดใจใน Patagonia กับเกล็นปิด. เรียงความส่งผลให้แม้จะถูกเก็บรวบรวมไว้ในเล่มก่อนหน้านี้ได้รับการ re-เก็บรวบรวมไว้ใน "การทิ้ง" เป็น เป็นความสมบูรณ์ของ "ความรัก, ความอัปยศ, แต่งงาน, Die, Cherish, พินาศ" นวนิยายในบทกวีที่ Rakoff รีบวิ่งไปที่เสร็จสิ้นก่อนที่เขาจะเสียชีวิตและถูกตีพิมพ์ในปีต่อมาของแท้ถ้าบางครั้งงงเล็กน้อยเสียงไชโยโห่ร้อง รวมทั้งยังมีชิ้นเป็นครั้งคราวสำหรับร้านเช่นนิวยอร์กไทม์สหน้า Op-Ed และร้าน; เรื่องสั้นตีพิมพ์ครั้งแรกใน 1994 กวีนิพนธ์ของนิยายโดยเกย์; ไดอารี่อาหารสำหรับเว็บไซต์ค้นหาถนน; ใบรับรองผลการเรียนจากการปรากฏตัวของ "อเมริกันคนนี้ชีวิต" (ซึ่งเป็น Rakoff ต้นที่พบบ่อยและเป็นที่รักโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีส่วนร่วม); และใบรับรองผลการเรียนจากสองสัมภาษณ์หนึ่งในปี 2001 และเป็นหนึ่งในปี 2010 ด้วย "อากาศบริสุทธิ์ของ" เทอร์รี่มวลรวม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในคำปรารภของเขา " ทิ้ง เดวิด rakoff " หนังสือที่เข้าใจ ถ้าสุดป่วย advisably พยายามที่จะบีบและรักษาทุกหยดออกจากนักเขียนสาย humorist 1 พอลรัดนิกเรียก rakoff " พันธุ์ที่ชื่นชอบของศิลปิน เพราะงานของเขาสัญญาความสุข " จำประสบการณ์อร่อยของพบชื่อ rakoff 's กับ magazine ,รัดนิกเขียน " ฉันอาจหนังสติ๊กใช่คำพูดของเขา หรือผมจะช่วยพวกเขาในช่วงเป็นรับของหวาน "

rakoff เสียชีวิตในปี 2012 ที่อายุ 47 เมื่อผมได้เรียนรู้จากความตายของเขาฉันรู้สึกว่าทั้งหมดของโลกของหวานถูกดึงตัวออกจากจานของฉัน เขาเป็นหนึ่งในรายการโปรดมากของฉันเหมือนแฟนมากและผมพบว่ามันยิ่งแสบที่เขาเพิ่งพลาดช่วงอายุ ซึ่งเขาก็บอกว่าของเขาภายในนาฬิกาได้รับการสอบเทียบ - " อยู่ระหว่าง 47 และ 53 ปี , " เขาเขียนในเรียงความของเขา 2010 คอลเลกชัน " ครึ่ง "

rakoff เสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งเนื้องอกอยู่ใกล้เขา ไหปลาร้าthe cancer had been caused ที่มีทวีต for ควรจะ hodgkin 's disease , ของ which he had been ก่ cured in ศิริวัฒน์ his . though he wrote a . หรือ his , รุ่น was in no way preoccupied ฉัน even terribly ฟ้กทม. . วิชาของเขาระหว่างที่แคนาดาจะเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายไป overratedness ทุกอย่างจากเด็กให้เช่าดนตรี "" ซึ่งเขาเมื่อเทียบกับ " ชมภาพยนตร์ด้วยเพศศึกษาหนองใน " เด็กของจิตแพทย์ และแพทย์ที่ยังฝึกจิตบำบัดที่ครั้งหนึ่งเขาถูกวางสำหรับสัปดาห์ซิกมุนด์ ฟรอยด์ ในบาร์นี่วันหยุดดิสกิ๊กเขาเล่าเรื่องของเขาใน 2001 เปิดตัวคอลเลกชัน " ฉ้อโกง " ( เมื่อเขาเบื่อเขา เชิญคนเข้าร่วมกับเขาในหน้าต่างเป็นผู้ป่วย ) .

" หลอกลวง " ก่อตั้งขึ้น rakoff ทั้ง virtuoso สไตลิสและ rarefied นักมานุษยวิทยาสังคมหนึ่งที่มีความกังวลและ ineptitudes เก็บเขาในสงครามเย็นคงที่ กับโลกภายนอก เป็นบุคคล ซึ่งดูแลเขาอย่างดี นิตยสารประจำส่งเขาในการผจญภัยที่เขาไม่เต็มใจที่จะเริ่มต้นยังไม่สามารถ ( ทั้งรู้ว่านักข่าวหรือความจำเป็นทางการเงินที่จะต่อต้านเขาสำรวจ Nova Scotia Highlands , เข้าร่วมศิลปะโรงเรียนใน Appalachians และรอดชีวิต harrowing ล่องแก่งเที่ยวใน Patagonia กับเกล็น โคลส

ผลเรียงความ แม้จะมีการรวบรวมไว้ในเล่มก่อนหน้า ก็จะรวบรวมไว้ใน " ทิ้ง " เป็นทั้งหมดของ " ความรัก ความเจ็บปวด แต่งงานกับ ตาย ทะนุถนอม พินาศ" นวนิยายในข้อที่ rakoff รีบเร่งให้เสร็จก่อนที่ความตายของเขาและถูกตีพิมพ์ในปีต่อมากับของแท้ ถ้าบางครั้งเล็กน้อยงงงวยโห่ร้อง นอกจากนี้ยังรวมเป็นชิ้นเป็นครั้งคราวสำหรับร้านค้าเช่นนิวยอร์กไทม์ส OP เอ็ดหน้าา ; เรื่องสั้นตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1994 กวีนิพนธ์ของนวนิยายโดยเกย์ ; อาหารไดอารี่สำหรับเว็บไซต์ค้นหาถนน ;บันทึกจากสิ่งที่ปรากฏใน " คนอเมริกันคนนี้ชีวิต " ( ซึ่ง rakoff เป็นต้น บ่อย โดยเฉพาะผู้ที่รัก ) ; และ transcripts จากสองสัมภาษณ์หนึ่งใน 2001 และหนึ่งใน 2010 , กับ " อากาศบริสุทธิ์ " เทอร์รี่ แหวะ