Dukkha makes us permissive reality.

Dukkha makes us permissive reality. We get so caught up in our own heads that we have no idea what is really going on. For example, just imagine that you are in the grocery store picking up milk, bread, and a few other basics. As you stand in the
cereal aisle trying to decide whether you’d rather feast on fruit rings or oat squares this week, someone behind you says, “Hey, get out of the way! You’re blocking the aisle, you idiot!”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Dukkha ทำให้เราจริง permissive เราได้รับดังนั้นติดค่าในหัวของเราเองที่เรามีความคิดอะไรจริง ๆ ที่เกิดขึ้น เช่น เพียงแค่จินตนาการว่า คุณอยู่ในร้านค้าที่รับนม ขนมปัง และพื้นฐานอื่น ๆ กี่ ขณะที่คุณยืนอยู่ในเก็บธัญพืชพยายามตัดสินใจว่า คุณค่อนข้างจะเลี้ยงที่แหวนผลไม้หรือข้าวโอ๊ตจัตุรัสสัปดาห์นี้ คนข้างหลังคุณว่า "Hey รับออกไป คุณกำลังบล็อกเก็บ คุณคนบ้า"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทุกข์ที่ทำให้เราเป็นจริงอนุญาต เราได้รับการติดดังนั้นในหัวของเราเองว่าเรามีความคิดสิ่งที่เป็นจริงที่เกิดขึ้นไม่มี ตัวอย่างเช่นเพียงแค่คิดว่าคุณอยู่ในร้านขายของชำเก็บค่านมขนมปังและพื้นฐานอื่น ๆ ไม่กี่ ในขณะที่คุณยืนอยู่ใน
ทางเดินธัญพืชพยายามที่จะตัดสินใจว่าคุณอยากจะลิ้มลองผลไม้หรือแหวนสี่เหลี่ยมข้าวโอ๊ตในสัปดาห์นี้คนที่อยู่ข้างหลังคุณพูดว่า "Hey, ได้รับจากทาง! คุณกำลังปิดกั้นทางเดินที่คุณโง่! "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความทุกข์ทำให้เราความเป็นจริงแบบ . เราได้ติดดังนั้นในหัวของเราเอง ที่เราไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นจริง ตัวอย่างเช่น จินตนาการว่าคุณอยู่ในร้านขายของชำเก็บนม , ขนมปัง , และข้อมูลพื้นฐานอื่น ๆไม่กี่ เมื่อคุณยืนอยู่ในทางเดิน
ธัญพืชพยายามที่จะตัดสินใจว่าคุณต้องการที่จะลิ้มลองผลไม้แหวนหรือสี่เหลี่ยมโอ๊ตอาทิตย์นี้ ใครอยู่ข้างหลังคุณพูดว่า " เฮ้ ออกไปให้พ้นทางคุณกำลังปิดกั้นทางเดิน , เจ้าโง่ ! "