The speaker admits that when he was

The speaker admits that when he was 21 years old, he wasn't that open to lessons or advices being given to him. But I was one-and-twenty, No use to talk to me. He doesn't listen to those of experience when he is being taught. Here we see that the speaker used the word "paid" to continue the imagery of currency and gems. There is always an exchange in life. You have to give something to get something. The speaker's monologue in a simply and clearly expressed agreement with the wise man's warnings. And I am twenty-two

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลำโพงที่ยอมรับว่า เมื่อเขาอายุ 21 ปี เขาไม่เปิดที่ให้บทเรียนหรือคำแนะนำที่ได้รับกับเขา แต่ผมหนึ่ง และยี่สิบ ไม่ใช้การพูดคุยกับฉัน เขาไม่ฟังของประสบการณ์เมื่อเขาสอน นี่เราดูว่า ลำโพงที่ใช้คำว่า "จ่าย" ให้ทำภาพสกุลเงินและอัญมณี เสมอมีการแลกเปลี่ยนในชีวิต การให้ได้รับสิ่งที่ได้ พรุ่งนี้ของลำโพงในสัญญาอย่างชัดเจน และเพียงแค่แสดงกับคำเตือนของคนฉลาด และยี่สิบสอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลำโพงยอมรับว่าตอนที่เขาอายุ 21 ปีเขาไม่ได้เปิดที่บทเรียนหรือคำแนะนำที่ถูกมอบให้กับเขา แต่ผมเป็นคนหนึ่งและยี่สิบ, ไม่มีการใช้งานเพื่อพูดคุยกับผม เขาไม่ได้ฟังผู้ที่มีประสบการณ์เมื่อเขาได้รับการสอน ที่นี่เราจะเห็นว่าลำโพงที่ใช้คำว่า "จ่าย" เพื่อดำเนินการต่อภาพของสกุลเงินและอัญมณี มีอยู่เสมอการแลกเปลี่ยนในชีวิต คุณจะต้องให้บางสิ่งบางอย่างที่จะได้รับบางสิ่งบางอย่าง พูดคนเดียวลำโพงในข้อตกลงเพียงอย่างชัดเจนและแสดงความมีคำเตือนคนมีสติปัญญา และผมยี่สิบสอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลำโพงยอมรับว่าเมื่อเขาอายุ 21 ปี เขาไม่เปิดให้เรียนหรือปรึกษาถูกมอบให้กับเขา แต่ฉันเป็นหนึ่งในยี่สิบ ไม่ใช้มาพูดกับฉัน เขาไม่ได้ฟังจากประสบการณ์เมื่อเขาถูกสอนมา ที่นี่เราดูที่ลำโพงที่ใช้คำว่า " จ่าย " เพื่อต่อภาพ เงินตรา และอัญมณี มีการแลกเปลี่ยนในชีวิต คุณต้องให้บางอย่างเพื่อได้บางอย่าง ของผู้พูด พูดคนเดียวในเพียงและแสดงออกมาชัดเจน ข้อตกลงกับ คำเตือน ปัญญาของมนุษย์ และฉันอายุ 22