“First bow to the heaven and earth!

“First bow to the heaven and earth!”

“Second bow to the elders!”

“Husband and wife, exchange bows!”

……………………………

——————————————————

At the same time, in Black Fiend Empire, a place in the extreme west of the Profound Sky Continent which was surrounded by dark energy all year round and was filled with dense, cold air.

Tap… tap… tap…

The sounds of heavy footsteps rang within the fog of the dark forest. As the line of sight pulled closer, a human figure with his body slouched was currently dragging his feet, taking a step at a time. His footsteps were slow and heavy, as though he had to use a large amount of strength and will to move every single step… His clothes were extremely tattered, his body was covered with scars and bloodstains. Even his face, was engraved with dozens of trenches of blood. His hand was dragging a longblade, the edge of the blade was already severely rolled up, while the blade itself was damaged in several places, new bloodstains and old, dried up bloodstains alike, covered the entire blade…

Plop!

The figure heavily fell onto the ground. His two hands supported the ground while his whole body trembled. He released a hoarse growl from his mouth, yet he was unable to stand up even after a long time. Hence, with his two hands grabbing onto the ground, he crawled forward bit by bit. The place which he had crawled on, was left with shocking stains of blood…

“Yun Che… I will kill you… Even if my body is smashed into pieces… I will still kill you!!!!”

Painful growls, which were filled with resentment, poured out from the corner of his lips. He did not know how many times he had repeated these words, they had long been deeply engraved in his soul, as though they had become his only belief in life.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"แรกโบว์สวรรค์และโลก""สองโบว์ผู้สูงอายุ""สามีและภรรยา แลกเปลี่ยนธนู"……………………………——————————————————ในเวลาเดียวกัน ในอาณาจักรมารดำ ที่สุดทางตะวันตกของทวีปฟ้าลึกซึ้งซึ่งถูกล้อมรอบ ด้วยพลังงานมืดตลอดทั้งปี และมีอากาศหนาแน่น เย็น...แตะแตะแตะ......เสียงของรอยเท้าหนักรังภายในหมอกของป่ามืด เป็น slouched สายตาดึงเข้าใกล้ ภาพมนุษย์ มีร่างกายของเขา กำลังถูกลากฟุตของเขา การขั้นตอนใน รอยเท้าของเขาได้ช้า และ หนัก ว่าเขาต้องใช้แรงเป็นจำนวนมาก และจะไปทุกขั้นตอน... เสื้อผ้าของเขาที่ tattered มาก ร่างกายของเขาถูกปกคลุม ด้วยรอยแผลเป็นและ bloodstains แม้ใบหน้าของเขา ฝัง มีหลายสิบของสนามเพลาะของเลือด มือของเขาถูกลากตัว longblade ขอบของใบมีดถูกรีดแล้วรุนแรงขึ้น ในขณะที่ใบมีดตัวเองเสียหายในหลายสถาน bloodstains ใหม่ และเก่า แห้งเหมือน bloodstains ปกคลุมใบทั้งหมด...Plopรูปหนักล้มลงบนพื้นดิน สองมือของเขารองรับพื้นในขณะที่ trembled ทั้งตัว เขาออก growl เครือจากปากของเขา แต่เขาไม่สามารถยืนขึ้นแม้หลังจากที่เวลานาน ดังนั้น ด้วยสองมือโลภลงบนพื้นดิน เขาตระเวนไปบิตโดยบิต ซึ่งเขาได้ตระเวน เหลือกับคราบเลือดที่น่าตกใจ..."ยุน Che... ฉันจะฆ่าคุณ... แม้ว่าร่างกายของฉันคือทุบเป็นชิ้น... ฉันจะยังคงฆ่าคุณ!!!"หน้ากากที่เจ็บปวด ที่เต็มไป ด้วยความไม่พอใจ เทออกจากมุมของริมฝีปากของเขา เขาไม่รู้กี่ครั้งที่เขามีซ้ำคำเหล่านี้ พวกเขามียาวลึกพิมพ์ในจิตวิญญาณของเขา ว่าพวกเขาได้กลายเป็นความเชื่อของเขาเท่านั้นในชีวิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ก่อนโค้งให้สวรรค์และโลก "" โบว์ สองผู้อาวุโส ! "" ธนูตราสามีและภรรยา ! ".................................------------------ในเวลาเดียวกัน ในอาณาจักรปีศาจสีดำ สถานที่ในตะวันตกสุดของทวีปที่ท้องฟ้าซึ่งถูกล้อมรอบด้วยพลังด้านมืดตลอดทั้งปี และเต็มไปด้วยหนาตา เย็นอากาศก๊อก . . . ก๊อก . . . ก๊อก . . . . . . .เสียงฝีเท้าหนักๆดังขึ้นภายในหมอกในป่ามืด เป็นสายของสายตา ดึงเข้ามาใกล้ ร่างมนุษย์กับตัวโก่งเป็นปัจจุบันลากเท้า , การก้าวทีละก้าว เสียงฝีเท้าของเขาช้าและหนัก จะต้องใช้เป็นจำนวนมากของความแข็งแรงและจะย้ายทุกขั้นตอน . . . . . . . เสื้อผ้าแสนรุ่งริ่ง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล และรอยเลือด แม้แต่ใบหน้าของเขาถูกตรึงกับหลายสิบของร่องเลือด มือของเขาลาก longblade , ขอบใบม้วนขึ้นแล้วอย่างรุนแรง ในขณะที่ดาบตัวเองเสียหายในหลายสถานที่ , คราบเลือด ใหม่ และ เก่า แห้ง รอยเลือดเหมือนกัน ครอบคลุมทั้งใบ . . . . . . .พลั่ก !ร่างหนักล้มลงบนพื้น มือทั้งสองของเขาสนับสนุนพื้นดินในขณะที่ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน เขาคำรามแหบแห้งออกมาจากปากของเขา แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะยืนขึ้นหลังจากที่เวลานาน ดังนั้น ด้วยสองมือของเขาจับลงบนพื้นดิน เขาคลานไปข้างหน้า บิตโดยบิต ที่ซึ่งเขาได้คลานต่อ ยังเหลือคราบเลือดที่น่าตกใจ . . . . . . ." ยุนเช . . . . . . . ฉันจะฆ่าแก . . . . . . . ถึงแม้ร่างกายของฉันจะถูกทุบเป็นชิ้นๆ . . . . . . . ฉันก็จะฆ่าแก ! ! ! ! ! ! ! ! ! ". . เจ็บปวดซึ่งเต็มไปด้วยความแค้น เทออกมาจากมุมปากของเขา เขาไม่รู้กี่ครั้ง เขาย้ำคำเหล่านี้ พวกเขาได้นานถูกฝังลึกในจิตใจของเขา ราวกับว่าพวกเขาได้กลายเป็นความเชื่อของเขาในชีวิต