A friend of the narrator’s, “a very

A friend of the narrator’s, “a very worthy person,” has already heard the proposal and suggested that children of fourteen, too, be a potential food. The writer has dismissed this idea, though, because the flesh of fourteen-year-old boys is too lean, and fourteen-year-old girls might soon become breeders of infants themselves. He defends his friend, nevertheless, by saying that the friend learned of this practice in Asia among certain savage peoples. This digression continues with the observation that he is unconcerned about those adults who are ill, disabled, or starving, because there is nothing he can do for them.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อนของผู้ของ "มากคุณค่าบุคคล ได้ยินข้อเสนอ และแนะนำเด็กที่ 14 เกินไป จะเป็นอาหาร ผู้เขียนได้ยกเลิกความคิดนี้ แม้ว่า เพราะเนื้อของเด็กผู้ชายอายุสิบสี่ปีเป็นแบบ lean เกินไป หญิงอายุสิบสี่ปีเร็ว ๆ นี้อาจเป็น บรีดเดอร์สของทารกเอง เขาปกป้องเพื่อนของเขา แต่ โดยบอกว่า เพื่อนเรียนรู้ของแบบฝึกหัดนี้ในเอเชียระหว่างบางคนป่าเถื่อน Digression นี้ยังคง มีสังเกตที่เขาเป็น unconcerned เกี่ยวกับบรรดาผู้ใหญ่ที่ป่วย คนพิการ หรืออด อยาก เนื่องจากไม่มีสิ่งใดที่เขาสามารถทำได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อนของผู้เล่าเรื่องของ "คนที่คุ้มค่ามาก" ได้ยินแล้วได้ข้อเสนอและบอกว่าเด็กสิบสี่อีกด้วยไม่ว่าจะเป็นอาหารที่มีศักยภาพ นักเขียนที่ได้รับการยอมรับความคิดนี้ แต่เนื่องจากเนื้อของชายสิบสี่ปีเป็นยันเกินไปและเด็กหญิงอายุสิบสี่ปีในเร็ว ๆ นี้อาจจะกลายเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ของทารกตัวเอง เขาปกป้องเพื่อนของเขา แต่โดยบอกว่าเพื่อนที่เรียนรู้จากการปฏิบัติเช่นนี้ในเอเชียในหมู่ประชาชนดุร้ายบางอย่าง พูดนอกเรื่องนี้ยังคงมีการสังเกตว่าเขาไม่สนใจเกี่ยวกับผู้ใหญ่ผู้ที่ป่วยพิการหรือการอดอาหารเพราะมีอะไรที่เขาสามารถทำเพื่อพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อนของผู้เล่า " คนที่คู่ควร " ได้ฟังข้อเสนอและแนะนำว่าเด็ก 14 ก็เป็นอาหารที่มีศักยภาพ ผู้เขียนได้ออกความคิดนี้ แต่เนื่องจากเนื้อของเด็กชายวัยสิบสี่ปี คือ ผอมเกินไป ผู้หญิงอายุสิบสี่ปี อาจกลายเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ของทารกเอง เขาปกป้องเพื่อน อย่างไรก็ตามโดยบอกว่าเพื่อนเรียนรู้จากการปฏิบัตินี้ในเอเชียในบางส่วนของประชาชน . ระยะเวลานี้ยังคงมีการสังเกตว่า เขาไม่สนใจเรื่องผู้ใหญ่ผู้ป่วย พิการ หรืออดอยาก เพราะไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำเพื่อพวกเขา