Rousseau follows this tradition, wh

Rousseau follows this tradition, which has passed into common sense, when he writes. Languages are made to be spoken: writing serves only as a supplement to speech. Here Derrida intervenes, asking what is a supplement? Webster's defines supplement as something that completes or makes an addition'. Does writing complete speech by supplying something essential that was missing, or does it add something that speech could perfectly well do without? Rousseau repeatedly characterizes writing as a mere addition, an inessential extra.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Rousseau ตามประเพณีนี้ ซึ่งได้ผ่านเข้ามาในความรู้สึกทั่วไป เมื่อเขาเขียน ภาษาจะทำจะพูด: เขียนให้เป็นอาหารเสริมคำพูดเท่านั้น ที่นี่ Derrida intervenes ขอให้เป็นอาหารเสริมคืออะไร ของเว็บสเตอร์กำหนดอาหารเสริมเป็นที่เสร็จสิ้น หรือทำเพิ่ม ' ไม่เขียนคำพูดที่สมบูรณ์ โดยการจัดหาสิ่งจำเป็นที่ขาดหาย หรือจะไม่เพิ่มสิ่งที่พูดได้อย่างดีไม่ Rousseau ระบุลักษณะเขียนเป็นเพิ่มเพียง เพิ่ม inessential ซ้ำ ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูสโซตามประเพณีนี้ซึ่งได้ผ่านเข้ามาในความรู้สึกร่วมกันเมื่อตอนที่เขาเขียน ภาษาที่จะทำให้ได้รับการพูด: เขียนทำหน้าที่เพียงเป็นอาหารเสริมที่จะพูด นี่แทรกแซงแดริด้าขอให้สิ่งที่เป็นอาหารเสริมหรือไม่? เว็บสเตอร์กำหนดอาหารเสริมเป็นสิ่งที่เสร็จสมบูรณ์หรือทำให้นอกจากนี้ ' ไม่เขียนคำพูดที่สมบูรณ์โดยการจัดหาสิ่งที่จำเป็นอย่างยิ่งที่ได้รับหายไปหรือไม่ก็เพิ่มการพูดอะไรบางอย่างที่อาจจะสมบูรณ์ดีโดยไม่ต้องทำ? รูสโซซ้ำ characterizes เป็นลายลักษณ์อักษรนอกจากนี้เพียงไม่จำเป็นพิเศษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูโซดังต่อไปนี้ประเพณีนี้ ซึ่งได้ผ่านเข้ามาในสามัญสำนึก เมื่อเขาเขียน จะพูดภาษา : การเขียนทำหน้าที่เพียงเป็นอาหารเสริมเพื่อการพูด ที่นี่ แดร์ริดาเข้ามายุ่ง ถามอะไรเพิ่มเติม ? เว็บสเตอร์กำหนดอาหารเสริมเป็นสิ่งที่เติมเต็ม หรือทำให้การเพิ่ม ' มีการพูดการเขียนที่สมบูรณ์โดยการจัดหาสิ่งที่จำเป็นที่ขาดหรือมีการเพิ่มสิ่งที่พูดได้อย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่ต้อง ? รูโซเขียนซ้ำๆ characterizes เช่นนอกเหนือจากเพียงการไม่จำเป็นเพิ่ม