การศึกษาอิสระ เรื่องปัจจัยการกำหนดการออมระยะยาว กรณีศึกษาสลากออมสินพิเศษเป็นการศึกษาเพื่อหาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อปริมาณเงินฝากสลากออมสินพิเศษของธนาคารออมสินโดยมีตัวแปรอิสระที่มีผลต่อปริมาณเงินฝากสลากออมสินพิเศษ ได้แก่ อัตราผลตอบแทนจากการฝากสลากออมสินพิเศษ และผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศเบื้องต้น (GDP) อัตราเงินเฟ้อในประเทศ และอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลระยะเวลา 3 ปี อัตราผลตอบแทนเงินปันผลจากการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ และอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำ 12 เดือนเฉลี่ยของธนาคารออมสิน ซึ่งใช้ข้อมูลทุติยภูมิ (Secondary Data) ประเภทอนุกรมเวลา (time series data) รายไตรมาส ระหว่างไตรมาสที่ 1 พ.ศ. 2550 ถึง ไตรมาสที่ 2 พ.ศ. 2558 และนำมาวิเคราะห์เชิงปริมาณ (Quantitative method) เป็นการนำตัวแปรอิสระ (Independent variables) มาสร้างเป็นแบบจำลอง (Model) และวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระและตัวแปรตาม โดยใช้วิธีทางเศรษฐมิติสร้างแบบจำลองในรูปแบบสมการถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple linear regression) มาเป็นเครื่องมือและทำการประมาณค่าสัมประสิทธิ์ระหว่างตัวแปรต่างๆ จากแบบจำลองด้วยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด (Ordinary Least Squares-OLS) โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป EVIEWS ในการประมวลผลทางสถิติ ผลการศึกษาพบว่าอัตราผลตอบแทนจากการฝากสลากออมสินพิเศษ, ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศเบื้องต้น (GDP) มีอิทธิพลต่อการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณเงินฝากสลากออมสินพิเศษในทิศทางเดียวกันสอดคล้องตามสมมติที่ได้ตั้งไว้ และอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลระยะเวลา 3 ปี มีอิทธิพลต่อการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณเงินฝากสลากออมสินพิเศษในทิศทางที่ตรงกันข้ามสอดคล้องดังสมมติฐานที่ตั้งไว้ ทั้งนี้ตัวแปรอิสระในระบบสมการสามารถอธิบายตัวแปรตาม ซึ่งคือปริมาณเงินฝากสลากออมสินได้ร้อยละ 91.36