The loading dock was large with lot

The loading dock was large with lots of places to hide. On top of that, the soldiers were busy with work and therefore weren't paying much attention to their surroundings. Only the few soldiers patrolling the area was a problem, but with Koutarou's careful actions and Harumi's spell, he was able to make it past them. As a result, a few minutes after setting out, Koutarou had attached five transmitters.

“It seems he's attached the fifth one.”

Clan observed Koutarou through her binoculars. After attaching a transmitter underneath the fifth trailer, Koutarou signaled Clan with his hands. One could gather that he hadn't bumped into any problems attaching the transmitters from his appearance.

“Kurano-san, Satomi-kun is on his way back.”

“I see, thank you, Harumi.”

After Harumi reported Clan's words to Kiriha, Kiriha looked up from her hand and let out a sigh of relief. She had been looking down because she had been praying for Koutarou's safety. Harumi smiled and looked down at Kiriha's hands.

“You look at that card from time to time... is it something important?”

In Kiriha's hands was a silver card. On it was a hero based on a beetle, posing. It was a strange belonging for one of the more feminine of the girls of room 106. That's why Harumi figured that it might hold a special meaning to Kiriha.

“This is... something I was given by my first love. It was from ten years ago, no, it's already eleven years now.”

Kiriha showed a nostalgic smile and turned to look at Koutarou who was returning. In her eyes was a deep love, the same kind of look she had given her card. That's why Harumi understood the circumstances right away.

Satomi-kun said he had met with a young Kiriha-san on his way back from the past... so this is from that time... and Kiriha-san has always felt for Satomi-kun since then. She really loves him...

Harumi had first met Koutarou a year and a few months ago. Since Harumi had Alaia's memories it felt like two years however. That's why Harumi knew how Kiriha felt. The feeling of wanting to stay by Koutarou's side, the feeling of wanting to be needed by him were bursting out from her chest. They were fierce yet gentle feelings. The other girls of room 106 probably shared these feelings.

“Then it's a very important memory.”

“That's right. I've given my all with this as my support.”

“Bertorion is only ever kind to Kii. He'll take her out to play and give her presents. He only ever uses me as someone convenient.”

“..I do what?”

That was where Koutarou returned. Unaware of the topic the girls were talking about, he was confused as to why Harumi and Kiriha were smiling but Clan was sulking.

“It's nothing!”

“We were talking about how you were always relying on Clan-san.”

“Well, Clan is good at what I'm bad at. It's a big help.”

“Hmm.”

“But Clan is terrible at housework... speaking of which, I'll be coming to clean up your lab again soon. You've probably made a mess.”

“Cleaning... fufufu, why Clan-san, you are being treated kindly after all.”

“What are you talking about?”

“Well, actually―”

“N-No, no no!! Don't say anymore Harumi!!”

Clan shook her head and interrupted Harumi. She then attempted to change the topic while she was at it.

“Bertorion, it's about time we move on!”

“Hm? Yeah, you're right, let's move on.”

While he was interested in what Harumi had to say, they weren't in a situation where they could casually chat. Koutarou obediently agreed with Clan.

“So, what do we do next?”

“Uhm, t-that's...”

Koutarou urged Clan ahead, but she was stumbling for words. Since she had only brought it up to change the topic, she hadn't put any thought into where to go. That was when Kiriha saved Clan from her situation.

“Koutarou, I think we should head towards this factory's control room.”

“Control room? Why?”

“If we examine the computers in the control room we can find out how many weapons have been made and where they've been sent. I want to see the whole image of the enemy.”

Kiriha hadn't spoken out just to help Clan. She had originally wanted to head to the control room. They had found out what kind of weapons had been produced from the production line, that was left was how many had been made and where they are.

“Got it. So Clan, where is that control room?”

“If it's been placed logically, then it should be placed where it can easily access all of the production line. In that case, it should be in the center of the factory.”

At this time, Clan had regained her usual composure. While speaking, Clan pointed towards the center of the factory. While they were hugging a wall and couldn't see it, Clan's intuition told her that the control room was in that direction.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ท่าเรือโหลดมีขนาดใหญ่ที่ มีจำนวนมากสถานที่ซ่อน ด้านบนของที่ ทหารกำลังยุ่งกับการทำงาน และดังนั้นจึง ไม่สนใจมากกับสภาพแวดล้อมของพวกเขา เพียงสองสามทหารลาดตระเวนในพื้นที่ปัญหา แต่ ด้วยการกระทำระวังของ Koutarou และของรุสะกด เขาสามารถทำได้ เป็นผล กี่นาทีหลังจากตั้งค่าออก Koutarou มีแนบส่งห้า"มันดูเหมือนเขาได้แนบหนึ่งห้า"กองทัพที่สังเกต Koutarou ผ่านทางกล้องส่องทางไกลของเธอ หลังจากติดเครื่องส่งสัญญาณใต้รถพ่วงห้า Koutarou สัญญาณกองทัพ ด้วยมือของเขา หนึ่งสามารถรวบรวมได้ว่า เขาไม่ได้ชนพบปัญหาใด ๆ ในการติดเครื่องส่งสัญญาณจากการปรากฏตัวของเขา"ซัง Kurano ซะโตะมิ-kun เป็นเดินทางกลับ""อืมม ขอบคุณ รุ"หลังจากรุรายงานคำพูดของกองทัพ Kiriha, Kiriha มองขึ้นมาจากมือของเธอ และให้ออกด้วย[บรรเทา เธอได้รับมองลงเนื่องจากเธอได้รับการอธิษฐานเพื่อความปลอดภัยของ Koutarou ฮารุมิยิ้ม และมองลงไปที่มือของ Kiriha"คุณมองไปที่การ์ดที่เวลา...มันเป็นสิ่งที่สำคัญ? "ในมือของ Kiriha เป็นบัตรสีเงิน บนมันเป็นฮีโร่ที่อิงด้วง วางตัว ก็เป็นส่วนหนึ่งของแปลกอย่างหนึ่งของผู้หญิงมากกว่าของสาว ๆ ห้อง 106 จึงรุคิดว่า มันอาจถือเป็นความหมายพิเศษ Kiriha"เป็น... สิ่งที่ โดยรักแรกของฉัน ก็จากสิบปี ไม่มี มีแล้วสิบเอ็ดปีขณะนี้ "Kiriha แสดงให้เห็นรอยยิ้มที่คิดถึง และหันไปมอง Koutarou ที่เดินทางกลับ ในดวงตาของเธอเป็นความรักลึก ชนิดเดียวกันของเธอได้รับการ์ดของเธอ จึงรุเข้าใจสถานการณ์ทันทีซะโตะมิ-kun กล่าวว่า เขาได้พบกับหนุ่ม Kiriha ซังเมื่อเขากลับมาจากผ่านมา...ดังนั้นต่อจากนั้นเป็น... และ Kiriha ซังมีรู้สึกเสมอสำหรับ kun ซะโตะมิตั้งแต่นั้น เธอรักเขา...ฮารุมิได้พบกันครั้งแรก Koutarou ปีและกี่เดือน ตั้งแต่รุมีความทรงจำของ Alaia มันรู้สึกเหมือน 2 ปีอย่างไรก็ตาม จึงรุรู้วิธี Kiriha รู้สึก ความรู้สึกที่ต้องการเข้าพักของ Koutarou ข้าง ความรู้สึกที่อยากจะจำเป็น โดยเขาถูกระเบิดออกจากอกของเธอ พวกเขามีความรู้สึกที่รุนแรง แต่อ่อนโยน ห้อง 106 สาวอื่นอาจจะแชร์ความรู้สึกเหล่านี้"แล้วมันเป็นความทรงจำที่สำคัญมาก""ถูกต้อง ฉันได้รับของฉันทั้งหมดนี้เป็นการสนับสนุนของฉัน""Bertorion เท่านั้นที่สนใจเคยคิอิ เขาจะพาเธอออกไปเล่น และให้ของขวัญของเธอ เขาเท่านั้นที่เคยใช้ผมคนสะดวกขึ้น"“.. ฉันทำอะไร"นั่นคือที่ Koutarou ส่งคืน ไม่ทราบหัวข้อสาว ๆ กำลังพูดถึง เขาได้สับสนว่าทำไมรุและ Kiriha มีรอยยิ้ม แต่กองทัพถูก sulking"มันเป็นอะไร""เราได้พูดคุยเกี่ยวกับวิธีคุณถูกเสมอพึ่งกองทัพ-ซาน""ดี กองทัพเป็นที่สิ่งที่ฉันไม่ดีที่ดี มันเป็นตัวช่วย""อืมม"" แต่กองทัพน่ากลัวที่ทำงานบ้าน...พูดว่า ฉันจะมาล้างห้องแล็บของคุณอีกครั้งเร็ว ๆ นี้ คุณได้ทำอาจจะเป็นระเบียบ"" Fufufu ซักทำไมกองทัพ-ซาน คุณจะได้รับการรักษาโปรดหลังจากทั้งหมด""สิ่งที่คุณกำลังพูดถึง""ดี actually―""ไม่ มี N ไม่ไม่!! อย่าพูดอีกรุ!!"กองทัพส่ายหัวของเธอ และขัดจังหวะรุ เธอพยายามที่จะเปลี่ยนหัวข้อในขณะที่เธอก็"Bertorion มันเป็นเกี่ยวกับเวลาที่เราย้ายไป""หือ ใช่ คุณขวา สีกัน"ในขณะที่เขาสนใจอะไรรุอื่น ๆ พวกเขาไม่เป็นในสถานการณ์ที่พวกเขาสามารถสนทนาแบบสบาย ๆ Koutarou ทรงตกลงกับกองทัพ"ดังนั้น เราทำอะไรต่อไป"" Uhm, t-นั่นคือ..."Koutarou เรียกร้องให้กองทัพหน้า แต่เธอก็สะดุดคำ เพราะเพียงเธอได้นำมันถึงเปลี่ยนแปลงหัวข้อ เธอไม่ได้ใส่ความคิดใด ๆ เข้าไป นั่นคือเมื่อ Kiriha บันทึกกองทัพจากสถานการณ์ของเธอ"Koutarou ผมคิดว่า เราควรมุ่งหน้าไปห้องควบคุมของโรงงานนี้""ควบคุมห้อง ทำไม""ถ้าเราตรวจสอบเครื่องคอมพิวเตอร์ในห้องควบคุม เราสามารถหาอาวุธกี่ได้ทำ และที่พวกเขาถูกส่ง ฉันต้องการดูรูปภาพทั้งหมดของศัตรู"Kiriha ไม่ได้พูดออกมาเพียงเพื่อช่วยกองทัพ เธอก็อยากไปห้องควบคุมเดิม พวกเขาได้พบอาวุธชนิดใดได้รับการผลิตจากสายการผลิต ที่เหลือเป็นจำนวนได้ถูกทำและที่พวกเขามี"เข้าใจ กองทัพดังนั้น ที่ห้องควบคุม? ""ถ้ามันเป็นไว้ทางตรรกะ แล้วมันควรอยู่ที่มันสามารถเข้าถึงทั้งหมดของสายการผลิต ในกรณีที่ มันควรจะในโรงงาน"ตอนนี้ กองทัพได้คืนความสงบปกติของเธอ ในขณะที่พูด กองทัพชี้ไปทางศูนย์ของโรงงาน ในขณะที่พวกเขาได้กอดผนัง และไม่เห็นมัน สัญชาตญาณของกองทัพบอกเธอว่า ห้องควบคุมในทิศทางนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โหลดท่าเรือขนาดใหญ่ที่มีจำนวนมากในสถานที่ที่จะซ่อน ด้านบนของที่ทหารกำลังยุ่งอยู่กับการทำงานและดังนั้นจึงไม่ได้ให้ความสนใจมากกับสภาพแวดล้อมของพวกเขา เพียงไม่กี่ทหารลาดตระเวนบริเวณที่เป็นปัญหา แต่กับการกระทำอย่างระมัดระวัง Koutarou และสะกด Harumi ของเขาก็สามารถที่จะทำให้มันผ่านมาพวกเขา เป็นผลให้ไม่กี่นาทีหลังจากการตั้งค่าออก Koutarou ได้แนบมาห้าเครื่องส่งสัญญาณ. "มันดูเหมือนว่าเขาติดอยู่ที่ห้าหนึ่ง." แซ่สังเกต Koutarou ผ่านกล้องสองตาของเธอ เมื่อติดตั้งเครื่องส่งสัญญาณใต้รถพ่วงที่ห้า Koutarou สัญญาณแซ่ด้วยมือของเขา หนึ่งสามารถรวบรวมว่าเขาไม่ได้ชนเข้ากับปัญหาใด ๆ แนบส่งสัญญาณจากรูปร่างหน้าตาของเขา. "Kurano ซังซาโตมิคุงอยู่ในทางของเขากลับ." "ผมเห็นขอขอบคุณ Harumi." หลังจาก Harumi รายงานคำพูดของตระกูลไป Kiriha, Kiriha เงยหน้าขึ้นจากมือของเธอและปล่อยให้ออกถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอได้รับการมองลงมาเพราะเธอได้รับการอธิษฐานเพื่อความปลอดภัยของ Koutarou Harumi ยิ้มและมองลงไปที่มือของ Kiriha. "คุณมองไปที่การ์ดที่เวลาผ่านไป ... มันเป็นสิ่งที่สำคัญ?" ในมือ Kiriha เป็นบัตรเงิน ที่มันเป็นฮีโร่อยู่บนพื้นฐานของด้วงที่วางตัว มันเป็นความแปลกที่เป็นหนึ่งในผู้หญิงมากขึ้นของสาว ๆ ของห้องพัก 106 นั่นเป็นเหตุผลที่ Harumi คิดว่ามันอาจจะถือความหมายพิเศษเพื่อ Kiriha ได้. "นี่คือ ... สิ่งที่ผมได้รับจากความรักครั้งแรกของฉัน มันก็มาจากสิบปีที่ผ่านมาไม่เป็นสิบเอ็ดปีแล้วตอนนี้ ". Kiriha แสดงให้เห็นรอยยิ้มของความคิดถึงและหันไปดูที่ Koutarou ที่กำลังจะกลับ ในสายตาของเธอเป็นความรักลึกชนิดเดียวกันของรูปลักษณ์ที่เธอเคยได้รับบัตรของเธอ นั่นเป็นเหตุผลที่ Harumi เข้าใจสถานการณ์ได้ทันที. ซาโตมิคุงบอกว่าเขาได้พบกับหนุ่ม Kiriha ซังในทางของเขากลับมาจากอดีตที่ผ่านมา ... ดังนั้นนี่คือจากเวลานั้น ... และ Kiriha ซังมีความรู้สึกเสมอสำหรับ Satomi คุงตั้งแต่นั้นมา จริงๆเธอรักเขา ... Harumi ได้พบกันครั้งแรก Koutarou ปีและไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่ Harumi มีความทรงจำ Alaia ของมันให้ความรู้สึกเหมือนสองปีที่ผ่านมาอย่างไรก็ตาม นั่นเป็นเหตุผลที่ Harumi รู้วิธี Kiriha รู้สึก ความรู้สึกของความต้องการที่จะอยู่เคียงข้าง Koutarou ของความรู้สึกของความต้องการที่จะมีความจำเป็นโดยเขาถูกระเบิดออกมาจากหน้าอกของเธอ พวกเขามีความรู้สึกอ่อนโยนรุนแรง ผู้หญิงคนอื่น ๆ ของห้องพัก 106 อาจใช้ร่วมกันความรู้สึกเหล่านี้. "แล้วมันเป็นความทรงจำที่มีความสำคัญมาก." "ที่เหมาะสม ฉันได้รับทั้งหมดของฉันกับเรื่องนี้ได้รับการสนับสนุนของฉัน. " " Bertorion เป็นเพียงเคยใจดีกับ Kii เขาจะพาเธอออกไปเล่นและให้ของขวัญเธอ เขาเท่านั้นที่เคยใช้ฉันเป็นคนที่สะดวกสบาย. " " ..I ทำอะไร? " นั่นคือที่ Koutarou กลับ ไม่รู้ของหัวข้อที่สาว ๆ กำลังพูดถึงเขาก็สับสนว่าทำไม Harumi และ Kiriha ถูกยิ้ม แต่แซ่ถูกบูดบึ้ง. "มันเป็นอะไร!" "เรากำลังพูดคุยเกี่ยวกับวิธีการที่คุณมักจะอาศัยอยู่ในตระกูลซัง." "ดี แซ่เป็นสิ่งที่ดีในสิ่งที่ฉันไม่ดี มันช่วยใหญ่. " " อืม. " " แต่แซ่เป็นสาหัสที่บ้าน ... การพูดที่ผมจะมาทำความสะอาดห้องปฏิบัติการของคุณอีกครั้งเร็ว ๆ คุณอาจจะได้ทำระเบียบ. " " การทำความสะอาด ... fufufu ทำไมแซ่ซังคุณจะได้รับการรักษากรุณาหลังจากทั้งหมด. " " สิ่งที่คุณพูดถึง? " " ดี actually- " " N ไม่ไม่ ไม่มี !! อย่าพูดอีกต่อไป Harumi !! " ตระกูลส่ายหัวของเธอและขัดจังหวะ Harumi จากนั้นเธอก็พยายามที่จะเปลี่ยนหัวข้อในขณะที่เธอไปที่มัน. "Bertorion มันเป็นเรื่องของเวลาที่เราจะไป!" "หืม? ใช่คุณขวาขอย้ายไป. " ในขณะที่เขาสนใจในสิ่งที่ Harumi ต้องบอกว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่พวกเขาตั้งใจจะแชท Koutarou ตกลงที่เชื่อฟังคำสั่งกับตระกูล. "ดังนั้นสิ่งที่เราจะทำต่อไปหรือไม่" "อืม, T-ที่ ... " Koutarou กระตุ้นแซ่ข้างหน้า แต่เธอก็สะดุดคำ ตั้งแต่เธอได้นำเพียง แต่มันขึ้นเพื่อเปลี่ยนหัวข้อที่เธอไม่ได้ใส่ความคิดใด ๆ ที่เป็นที่ที่จะไป นั่นคือเมื่อ Kiriha บันทึกแซ่จากสถานการณ์ของเธอ. "Koutarou ผมคิดว่าเราควรมุ่งหน้าไปทางห้องควบคุมของโรงงานนี้." "ห้องควบคุม? ทำไม? " " ถ้าเราตรวจสอบเครื่องคอมพิวเตอร์ในห้องควบคุมที่เราสามารถหาวิธีการหลายอาวุธได้รับการทำและสถานที่ที่พวกเขาได้รับการส่ง ผมอยากจะเห็นภาพทั้งหมดของศัตรู. " Kiriha ไม่ได้พูดออกมาเพียงเพื่อช่วยให้ตระกูล เธอเคยต้องการที่จะมุ่งหน้าไปยังห้องควบคุม พวกเขาได้พบสิ่งที่ชนิดของอาวุธที่ได้รับการผลิตจากสายการผลิตที่ถูกทิ้งถูกหลายวิธีที่ได้รับการทำและที่พวกเขา. "รับทราบ ดังนั้นตระกูลซึ่งเป็นห้องควบคุมที่? " " ถ้ามันถูกวางไว้อย่างมีเหตุผลแล้วมันควรจะอยู่ที่มันสามารถเข้าถึงทั้งหมดของสายการผลิต ในกรณีที่มันควรจะเป็นในใจกลางของโรงงาน. ว่า " ในเวลานี้แซ่ได้คืนความสงบปกติของเธอ ในขณะที่พูดแซ่ชี้ไปที่ศูนย์ของโรงงาน ในขณะที่พวกเขากำลังกอดผนังและไม่สามารถเห็นมันปรีชาตระกูลบอกเธอว่าห้องควบคุมเป็นไปในทิศทางนั้น