Effect of neck exercise on sitting

Effect of neck exercise on sitting posture in patients with chronic neck pain.
Abstract
BACKGROUND AND PURPOSE:
Poor sitting posture has been implicated in the development and perpetuation of neck pain symptoms. This study had 2 purposes: (1) to compare change in cervical and thoracic posture during a distracting task between subjects with chronic neck pain and control subjects and (2) to compare the effects of 2 different neck exercise regimens on the ability of people with neck pain to maintain an upright cervical and thoracic posture during this task.
SUBJECTS:
Fifty-eight subjects with chronic, nonsevere neck pain and 10 control subjects participated in the study.
METHOD:
Change in cervical and thoracic posture from an upright posture was measured every 2 minutes during a 10-minute computer task. Following baseline measurements, the subjects with neck pain were randomized into one of two 6-week exercise intervention groups: a group that received training of the craniocervical flexor muscles or a group that received endurance-strength training of the cervical flexor muscles. The primary outcomes following intervention were changes in the angle of cervical and thoracic posture during the computer task.
RESULTS:
Subjects with neck pain demonstrated a change in cervical angle across the duration of the task (mean=4.4 degrees ; 95% confidence interval [CI]=3.3-5.4), consistent with a more forward head posture. No significant difference was observed for the change in cervical angle across the duration of the task for the control group subjects (mean=2.2 degrees ; 95% CI=1.0-3.4). Following intervention, the craniocervical flexor training group demonstrated a significant reduction in the change of cervical angle across the duration of the computer task.
DISCUSSION AND CONCLUSION:
This study showed that people with chronic neck pain demonstrate a reduced ability to maintain an upright posture when distracted. Following intervention with an exercise program targeted at training the craniocervical flexor muscles, subjects with neck pain demonstrated an improved ability to maintain a neutral cervical posture during prolonged sitting.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลของการออกกำลังกายคอนั่งท่าในผู้ป่วยที่มีอาการปวดคอเรื้อรังบทคัดย่อพื้นหลังและวัตถุประสงค์:ท่านั่งที่ไม่ดีมีการเกี่ยวข้องในการพัฒนาและทำให้เป็นอมตะของอาการปวดคอ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ที่ 2: (1) เพื่อเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงในท่าทางที่ปากมดลูก และทรวงอกระหว่างงานรบกวนระหว่างหัวเรื่องกับคอเรื้อรังปวดและควบคุมวิชาและ (2) เพื่อเปรียบเทียบผลของ regimens 2 คอแตกต่างกันการออกกำลังกายในความสามารถของคนที่มีอาการปวดคอรักษาท่าที่ปากมดลูก และทรวงอกตรงระหว่างงานนี้เรื่อง:เรื่องห้าสิบแปด มีอาการปวดคอเรื้อรัง nonsevere และวิชาควบคุม 10 เข้าร่วมในการศึกษาวิธีการ:เปลี่ยนแปลงในมดลูก และทรวงอกท่าจากท่าตรงถูกวัดทุก ๆ 2 นาทีในระหว่างงานคอมพิวเตอร์ 10 นาที ต่อหน่วยวัดพื้นฐาน หัวข้อ มีอาการปวดคอได้ randomized เข้าสองออกกำลังกาย 6 สัปดาห์แทรกแซงของกลุ่ม: กลุ่มที่ได้รับการฝึกอบรมของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ craniocervical หรือกลุ่มที่ได้รับการฝึกความอดทนความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ปากมดลูก ผลหลักต่อการแทรกแซงมีการเปลี่ยนแปลงในมุมของปากมดลูก และทรวงอกท่าระหว่างงานคอมพิวเตอร์ผลลัพธ์:เรื่อง มีอาการปวดคอแสดงการเปลี่ยนแปลงในมุมที่ปากมดลูกในระยะเวลาของงาน (หมายถึง = 4.4 องศา ช่วงความเชื่อมั่น 95% [CI] = 3.3-5.4), สอดคล้องกับท่าหัวไปข้างหน้ามากขึ้น ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่สังเกตสำหรับการเปลี่ยนแปลงในมุมที่ปากมดลูกในระยะเวลาของงานสำหรับหัวข้อกลุ่มควบคุม (หมายถึง = 2.2 องศา 95% CI = 1.0-3.4) ต่อแทรกแซง ได้ฝึก craniocervical เนื้อเฟลกเซอร์แสดงลดลงอย่างมีนัยสำคัญในการเปลี่ยนแปลงของมุมที่ปากมดลูกในระยะเวลาของงานคอมพิวเตอร์อภิปรายและสรุป:การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า คนที่ มีอาการปวดคอเรื้อรังแสดงให้เห็นถึงการลดความสามารถในการรักษาท่าตรงเมื่อฟุ้งซ่าน ต่อการแทรกแซงด้วยโปรแกรมการออกกำลังกายฝึกกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ craniocervical เรื่อง มีอาการปวดคอแสดงความสามารถในการปรับปรุงเพื่อรักษาท่าทางปากมดลูกเป็นกลางระหว่างการนั่งเป็นเวลานาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลของการออกกำลังกายที่คอในท่านั่งในผู้ป่วยที่มีอาการปวดคอเรื้อรัง. บทคัดย่อเป็นมาและวัตถุประสงค์: แย่ท่านั่งได้รับการที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาและเป็นอมตะของอาการปวดคอ การศึกษาครั้งนี้มี 2 วัตถุประสงค์ (1) เพื่อเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงในท่าปากมดลูกและทรวงอกในช่วงงานเสียสมาธิระหว่างอาสาสมัครมีอาการปวดคอเรื้อรังและกลุ่มควบคุมและ (2) เพื่อเปรียบเทียบผลกระทบของ 2 สูตรการออกกำลังกายคอที่แตกต่างกันกับความสามารถของคนที่มี อาการปวดคอในการรักษามะเร็งปากมดลูกตรงและท่าทรวงอกในช่วงงานนี้. วิชา: ห้าสิบแปดวิชาที่มีเรื้อรังปวดคอ nonsevere และ 10 กลุ่มควบคุมร่วมในการศึกษา. วิธีการ: การเปลี่ยนแปลงในท่าปากมดลูกและทรวงอกจากท่าตรงวัดทุก 2 นาทีในช่วงงานคอมพิวเตอร์ 10 นาที ต่อไปนี้การวัดพื้นฐานวิชาที่มีอาการปวดคอได้รับการสุ่มในหนึ่งในสอง 6 สัปดาห์กลุ่มแทรกแซงการออกกำลังกายกลุ่มที่ได้รับการฝึกอบรมของกล้ามเนื้อ craniocervical กล้ามเนื้อหรือกลุ่มที่ได้รับการฝึกความอดทนความแข็งแรงของกล้ามเนื้อปากมดลูกกล้ามเนื้อได้ ผลหลักแทรกแซงดังต่อไปนี้การเปลี่ยนแปลงในมุมของท่าปากมดลูกและทรวงอกในระหว่างงานคอมพิวเตอร์. ผลการศึกษา: วิชาที่มีอาการปวดคอแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงในมุมปากมดลูกข้ามระยะเวลาของงาน (ค่าเฉลี่ย = 4.4 องศา; 95% ช่วงความเชื่อมั่น [CI ] = 3.3-5.4) สอดคล้องกับท่าศีรษะไปข้างหน้ามากขึ้น ไม่แตกต่างกันพบว่าการเปลี่ยนแปลงในมุมปากมดลูกทั่วระยะเวลาของงานอาสาสมัครกลุ่มควบคุมที่ (ค่าเฉลี่ย = 2.2 องศา; 95% CI = 1.0-3.4) ต่อไปนี้การแทรกแซงที่ craniocervical ฝึกอบรมกลุ่มกล้ามเนื้อแสดงให้เห็นถึงการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในการเปลี่ยนแปลงของมุมปากมดลูกทั่วระยะเวลาของงานคอมพิวเตอร์. คำอธิบายและสรุป: การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าคนที่มีอาการปวดคอเรื้อรังแสดงให้เห็นถึงความสามารถที่ลดลงเพื่อรักษาท่าตรงเมื่อฟุ้งซ่าน . ต่อไปนี้การแทรกแซงด้วยโปรแกรมการออกกำลังกายการฝึกอบรมการกำหนดเป้าหมายที่กล้ามเนื้อข้อต่อ craniocervical อาสาสมัครมีอาการปวดคอแสดงให้เห็นถึงความสามารถที่ดีขึ้นในการรักษามะเร็งปากมดลูกท่าเป็นกลางในระหว่างการนั่งเป็นเวลานาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลของการออกกำลังกายในท่านั่งคอในผู้ป่วยที่มีอาการปวดคอเรื้อรัง นามธรรม

และวัตถุประสงค์ :
ท่านั่งจนเข้าไปพัวพัน กับการพัฒนาและการทําให้เป็นนิจของอาการปวดคอ การวิจัยนี้มีจุดประสงค์ 2( 1 ) เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงในท่าที่ปากมดลูกและทรวงอกในระหว่างสมาธิงานระหว่างผู้ที่มีอาการปวดคอและการควบคุมคนและ ( 2 ) เพื่อเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายที่แตกต่างกัน 2 คอยาในความสามารถของผู้ที่มีอาการปวดคอเพื่อรักษาท่าคอและทรวงอกตรงระหว่างงานนี้

) : ห้าสิบแปด ผู้ที่มีโรคเรื้อรังปวดคอและควบคุม nonsevere 10 คนเข้าร่วมการ ศึกษา วิธีการ :

เปลี่ยนท่าจากท่าตรงคอและทรวงอกได้ทุกๆ 2 นาที ในช่วง 10 นาที คอมพิวเตอร์ งาน ตามการวัดพื้นฐาน วิชาที่มีอาการปวดคอสุ่มเป็น 2 กลุ่มการทดลอง 6 สัปดาห์การออกกำลังกาย :กลุ่มที่ได้รับการฝึกของ craniocervical กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์กล้ามเนื้อ หรือ กลุ่มที่ได้รับการฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความอดทนของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ปากมดลูก การติดตามการเปลี่ยนแปลงของการแทรกแซงในมุมของท่าคอและทรวงอก ในระหว่างงานคอมพิวเตอร์ ผลลัพธ์ที่ได้ :

วิชาที่มีอาการปวดคอ พบการเปลี่ยนแปลงในปากมดลูกมุมผ่านระยะเวลาของงาน ( ค่าเฉลี่ย = 44 องศา ; ช่วงความเชื่อมั่น 95% CI = [ ] 3.3-5.4 ) สอดคล้องกับท่าหัวไปข้างหน้ามากขึ้น ความแตกต่างเป็นสังเกตสำหรับการเปลี่ยนแปลงในปากมดลูกมุมผ่านระยะเวลาของงาน สำหรับกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่าง ( ค่าเฉลี่ย = 2.2 องศา ; 95% CI = 1.0-3.4 ) ต่อไปนี้กิจกรรมแทรกแซงการ craniocervical กล้ามเนื้อเฟลกเซอร์การฝึกอบรมกลุ่มแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของปากมดลูกมุมผ่านระยะเวลาของงานคอมพิวเตอร์ :
.
การอภิปราย และสรุปผลการศึกษา พบว่า ผู้ที่มีอาการปวดคอเรื้อรัง แสดงให้เห็นถึงความสามารถที่ลดลงเพื่อรักษาท่าตรง เวลาฟุ้งซ่านต่อไปนี้การทดลองกับโปรแกรมการออกกำลังกายที่กำหนดเป้าหมายการฝึกกล้ามเนื้อ ขณะ craniocervical วิชากับปวดคอ แสดงให้เห็นถึงการปรับปรุงความสามารถในการรักษาความเป็นกลางและท่าทางในเวลานั่ง