Johnny asked Dotty how her first da

Johnny asked Dotty how her first day in her Duarte ESL class was. It was terrible, she told him. She understood little of what the Level 4 teacher said. He spoke too fast for her. She had struggled through a Level 3 class at a Monrovia school.

When the teacher asked if there were any questions, she told him that she didn't understand most of what he had said. He told her not to worry; she could take the class again if she failed it the first time. She didn't want to fail it the first time, however, or any time.

He gave them homework the first day, of course. They were supposed to write a 300-word essay supporting gun control. Of course, Dotty said, she could write that essay in her native language. But there was no way she could write it in English. She showed Johnny the textbook. The print was so tiny that trying to read just a few pages gave her a headache. On top of that was all the new vocabulary on each page. "I'm going to drop the class," she said. She wanted to cry. When was she ever going to learn this language?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จอห์นถาม Dotty ว่าวันแรกของเธอในชั้นเรียน Duarte ESL ของเธอได้ ก็น่ากลัว เธอบอก เธอเข้าใจเล็กน้อยของระดับ 4 ครูพูด เขาพูดเร็วเกินไปสำหรับเธอ เธอได้ต่อสู้ถึงชั้นระดับ 3 ที่โรงเรียนมันโรเวีย

เมื่อครูถามว่า มีคำถามใด ๆ เธอบอกว่า เธอไม่เข้าใจสิ่งที่เขาได้กล่าวว่า ส่วนใหญ่ เขาบอกว่า เธอไม่ต้องกังวล เธอสามารถใช้คลาสอีกถ้าเธอล้มเป็นครั้งแรก เธอไม่ได้ต้องล้มมันครั้ง อย่างไรก็ตาม หรือเวลาใดก็

เขาให้การบ้านวันแรก แน่นอน พวกเขาควรจะเขียนเรียง 300 คำที่สนับสนุนควบคุมปืน แน่นอน Dotty กล่าว เธอสามารถเขียนเรียงความนั้นในภาษาของเธอ แต่มีวิธีที่เธอสามารถเขียนภาษาอังกฤษ เธอพบจอห์นนี่ตำราเรียน พิมพ์เล็กดังนั้นให้พยายามอ่านเพียงไม่กี่หน้าให้เธอปวดหัวได้ ด้านบนของที่ มีคำศัพท์ใหม่ในแต่ละหน้า "ฉันจะปล่อยชั้น เธอกล่าว เธออยากร้องไห้ เมื่อเธอเคยไปเรียนภาษานี้หรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จอห์นนี่ถามขี้หลงขี้ลืมแล้ววันแรกของเธอใน Duarte ESL Class คือ มันแย่มาก เธอเคยบอกกับเขา เธอเข้าใจบ้างแล้ว ระดับ 4 ครูกล่าว เขาพูดเร็วไปสำหรับเธอ เธอต่อสู้ผ่านระดับ 3 ระดับใน Monrovia โรงเรียน

เมื่อครูถามว่ามีอะไร เธอบอกเขาว่าเธอไม่ได้เข้าใจมากที่สุดของสิ่งที่เขากล่าวว่า เขาบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงเธอจะใช้เวลาเรียนอีก ถ้าเธอพลาดมันเป็นครั้งแรก เธอไม่ได้ต้องการที่จะพลาดมันครั้งแรก อย่างไรก็ตาม หรือเวลาใด ๆ .

เขาให้มาบ้านวันแรกแน่นอน พวกเขาต้องเขียนเรียงความ 300 คำสนับสนุนควบคุมปืน แน่นอน ขี้หลงขี้ลืม บอกว่า เธอสามารถเขียนเรียงความนั้นในภาษาของเธอ แต่ไม่มีทางที่เธอจะเขียนในภาษาอังกฤษเธอพบจอห์นนี่ หนังสือเรียน พิมพ์ก็เล็ก ๆ ที่พยายามจะอ่านเพียงไม่กี่หน้า ให้ปวดหัว ด้านบนมันทั้งหมดคำศัพท์ใหม่ในแต่ละหน้า . ผมจะปล่อยชั้น " เธอกล่าว เธอต้องการที่จะร้องไห้ เมื่อไหร่เธอจะ เรียนรู้ภาษานี้ ?