The Legend of Good Women, a poem re

The Legend of Good Women, a poem recounting the stories of women from history and myth who were martyrs to love, is written in the tradition of medieval love poetry. Unlike Geoffrey Chaucer’s masterpieces, Troilus and Criseyde (c. 1382) and The Canterbury Tales (1387-1400), this work only occasionally rises above the limitations imposed by the artificial conventions of the times and is, therefore, somewhat inferior to these other works. Chaucer’s greatness as a poet resulted less from his ability to perfect the current modes of writing than from his capacity to transcend them. Although his debt to contemporary thought and literary practice was considerable, his lasting position among English writers depends largely on his gift for bringing reality to a literature that was customarily unrealistic. In The Legend of Good Women, however, he constructed a framework so restrictive as to prevent his being able to infuse it with the richness and subtle shadings of human existence.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตำนานของดีผู้หญิง บทกวีเรื่องราวของผู้หญิงจากประวัติและตำนานที่อนุสรณ์ผู้เสียสละรัก recounting เขียนในประเพณีของบทกวียุคกลางรัก ซึ่งแตกต่างจากเจฟฟรีย์ชอเซอร์ผลงานมาสเตอร์พีซทำ Troilus และ Criseyde (c. 1382) และเดอะแคนเตอร์บรี (1387-1400), งานนี้ขึ้นเหนือข้อจำกัดที่กำหนด โดยแผนประดิษฐ์เวลา และเป็นบางครั้งเท่านั้น ดังนั้น ค่อนข้างน้อยไปอื่น ๆ ทำงาน ความยิ่งใหญ่ของ Chaucer เป็นกวีผลน้อยจากเขาเต็มที่สมบูรณ์แบบโหมดปัจจุบันเขียนกว่าจากเขาให้ผลิต transcend นั้น แม้ว่าหนี้ของเขาคิดว่า ร่วมสมัยและวรรณกรรมฝึกถูกมาก เขาเขียนภาษาอังกฤษตำแหน่งที่ยั่งยืนขึ้นอยู่กับของขวัญของเขานำความเป็นจริงการประกอบการที่ไม่ customarily ส่วนใหญ่ ในตำนานของดีผู้หญิง อย่างไรก็ตาม เขาสร้างกรอบที่เข้มงวดเพื่อเป็นป้องกันของเขาความสามารถในการดอง ด้วยความรุ่มรวยและ shadings รายละเอียดของการดำรงอยู่ของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตำนานของผู้หญิงดี ๆ บทกวีเล่าเรื่องราวของผู้หญิงจากประวัติศาสตร์และตำนานที่เสียสละเพื่อความรักที่ถูกเขียนในประเพณีของบทกวีความรักในยุคกลาง ซึ่งแตกต่างจากผลงานชิ้นเอกของเจฟฟรีย์ชอเซอร์ของทรอยลัสและ Criseyde (ค. 1382) และอังกฤษนิทาน (1387-1400) งานนี้เพียงบางครั้งสูงกว่าข้อ จำกัด ที่กำหนดโดยการประชุมเทียมครั้งและจึงค่อนข้างด้อยกว่างานอื่น ๆ เหล่านี้ . ความยิ่งใหญ่ของชอเซอร์เป็นกวีผลน้อยลงจากความสามารถของเขาที่สมบูรณ์แบบโหมดปัจจุบันของการเขียนกว่าจากความสามารถของเขาที่จะก้าวข้ามพวกเขา แม้ว่าหนี้ของเขาในการคิดร่วมสมัยและการปฏิบัติที่เป็นวรรณกรรมมากตำแหน่งยาวนานของเขาในหมู่นักเขียนภาษาอังกฤษขึ้นกับของขวัญของเขาเพื่อนำความเป็นจริงกับวรรณกรรมที่ไม่สมจริงปรกติ ในตำนานของผู้หญิงดี ๆ แต่เขาสร้างกรอบการทำงานเพื่อให้เข้มงวดเพื่อป้องกันไม่ให้เป็นของเขาสามารถที่จะใส่มันด้วยความมีชีวิตชีวาและบอบบางกลมกลืนของการดำรงอยู่ของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตำนานของผู้หญิงดี กลอน recounting เรื่องราวของผู้หญิงจากประวัติและตำนานที่ยอมพลีชีพเพื่อรัก เขียนในประเพณีของบทกวีความรักในยุคกลาง ซึ่งแตกต่างจากของเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ชิ้นเอกและ troilus criseyde ( C . 947 ) และ The Canterbury Tales ( 1387-1400 ) งานนี้เท่านั้นในบางครั้งขึ้นเหนือข้อจำกัดที่กำหนดโดยการประชุมเทียมของเวลาและดังนั้น ค่อนข้างด้อยกว่างานอื่น ๆเหล่านี้ ชอเซอร์ความยิ่งใหญ่ในฐานะกวีมีผลน้อยลงจากความสามารถของเขาที่สมบูรณ์แบบในปัจจุบันโหมดการเขียนมากกว่าจากความสามารถของเขาที่จะเอาชนะพวกเขา แม้ว่าหนี้ของเขาที่จะคิดและปฏิบัติร่วมสมัยวรรณกรรมเป็นจํานวนมากเขาถึงตำแหน่งของนักเขียนภาษาอังกฤษขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ของเขาเอาความเป็นจริงกับวรรณกรรมที่สมจริงตามธรรมเนียม . ในตำนานของผู้หญิงดี แต่ที่เขาสร้างกรอบให้เข้มงวดเพื่อป้องกันเขาได้มันใส่กับส่วนที่บอบบางและกันสาดของการดำรงอยู่ของมนุษย์