O:N ratio as index of metabolic sub

O:N ratio as index of metabolic substrate changed in shrimp from all treatments as
postlarvae increased in age, showing a transition in the use of proteins as an energy
source in the first stages to a protein–lipid mixture in later stages. Minello and
Zimmerman (1991) reported that L. setiferus is the most herbivorous shrimp in the Gulf
of Mexico, which could explain its ability to use lipid–protein as a source of dietary
energy. As Taboada et al. (1998) stated, this could represent an advantage to L. setiferus
because these animals would be able to use low-cost energy sources for their metabolic
processes and exploit proteins as a structural component for growth. In a previous study,
Rosas et al. (1995) showed that the O:N ratio in L. setiferus PL changed according to 30
the protein level of the diet, with low values in shrimp fed on low or excess protein
levels, and high values in shrimp fed with an optimum protein level. These results
showed the wide ability of this species to use different metabolic substrates as energy
sources according to their availability.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อัตราส่วน O:N เป็นดัชนีของพื้นผิวเผาผลาญเปลี่ยนในกุ้งจากการรักษาทั้งหมดเป็นpostlarvae เพิ่มขึ้นในอายุ แสดงช่วงการเปลี่ยนภาพในการใช้โปรตีนเป็นพลังงานแหล่งที่มาในขั้นแรกให้ผสมโปรตีนไขมันในขั้นตอนต่อไป Minello และZimmerman (1991) รายงานว่า L. setiferus สุด herbivorous กุ้งในอ่าวของเม็กซิโก ซึ่งจะอธิบายความสามารถในการใช้ไขมันโปรตีนเป็นแหล่งของอาหารสำหรับผู้ประหยัดพลังงาน ระบุไว้เป็น Taboada et al. (1998) นี้สามารถแสดงเปรียบจะ L. setiferusเนื่องจากสัตว์เหล่านี้จะสามารถใช้แหล่งพลังงานต้นทุนต่ำสำหรับการเผาผลาญกระบวนการและโกงโปรตีนเป็นส่วนประกอบโครงสร้างการเจริญเติบโต ในการศึกษาก่อนหน้านี้โรงแรมโรแซสการ์และ al. (1995) พบว่า อัตราส่วน O:N ใน L. setiferus PL เปลี่ยนตาม 30ระดับโปรตีนของอาหาร มีค่าต่ำในกุ้งที่เลี้ยงในโปรตีนต่ำ หรือส่วนเกินระดับ และสูงค่าในกุ้งที่เลี้ยง มีการระดับโปรตีนที่เหมาะสม ผลลัพธ์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าความกว้างของนกชนิดนี้จะใช้พื้นผิวแตกต่างกันที่เผาผลาญเป็นพลังงานแหล่งตามความ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

O: อัตราส่วนเป็นดัชนีของพื้นผิวการเผาผลาญการเปลี่ยนแปลงในกุ้งจากการรักษาทั้งหมดเป็นระยะโพสท์ลาวาอายุที่เพิ่มขึ้นในการแสดงการเปลี่ยนแปลงในการใช้โปรตีนเป็นพลังงานแหล่งที่มาในขั้นตอนแรกที่จะมีส่วนผสมโปรตีนไขมันในขั้นตอนต่อมา Minello และZimmerman (1991) รายงานว่า setiferus ลิตรเป็นกุ้งกินพืชเป็นอาหารมากที่สุดในอ่าวเม็กซิโกซึ่งสามารถอธิบายความสามารถในการใช้ไขมันโปรตีนเป็นแหล่งในอาหารพลังงาน ในฐานะที่เป็น Taboada et al, (1998) กล่าวว่านี้จะเป็นตัวแทนของความได้เปรียบในการ setiferus ลิตรเพราะสัตว์เหล่านี้จะสามารถใช้แหล่งพลังงานต้นทุนต่ำสำหรับการเผาผลาญอาหารของพวกเขากระบวนการและใช้ประโยชน์จากโปรตีนเป็นองค์ประกอบโครงสร้างสำหรับการเจริญเติบโต ในการศึกษาก่อนหน้านี้Rosas et al, (1995) แสดงให้เห็นว่า O: N ratio มีในแอล setiferus PL เปลี่ยนไปตาม 30 ระดับโปรตีนของอาหารที่มีค่าต่ำกุ้งกินโปรตีนต่ำหรือเกินระดับและค่านิยมสูงในกุ้งที่เลี้ยงด้วยระดับโปรตีนที่เหมาะสม. ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นความสามารถหลากหลายของสายพันธุ์นี้จะใช้พื้นผิวที่แตกต่างกันการเผาผลาญเป็นพลังงานแหล่งที่มาตามพร้อมของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

O : N ) เป็นดัชนีของการเผาผลาญพื้นผิวเปลี่ยนไปจากการรักษา เช่น กุ้ง
? เพิ่มขึ้นในอายุ แสดงการเปลี่ยนแปลงในการใช้โปรตีนเป็นแหล่งพลังงาน
ในขั้นตอนแรกกับโปรตีนและไขมันผสมในขั้นตอนต่อมา และ minello
ซิมเมอร์แมน ( 1991 ) รายงานว่า setiferus เป็นกุ้งกินพืชมากที่สุดในอ่าว
ของเม็กซิโกซึ่งสามารถอธิบายถึงความสามารถในการใช้ไขมันและโปรตีนเป็นแหล่งของใยอาหาร
พลังงาน เป็น taboada et al . ( 1998 ) กล่าวว่า นี้อาจหมายถึงข้อดี . setiferus
เพราะสัตว์เหล่านี้จะสามารถใช้แหล่งพลังงานต่ำสำหรับกระบวนการเผาผลาญอาหารของพวกเขาและใช้ประโยชน์จากโปรตีน
เป็นส่วนประกอบโครงสร้างของการเจริญเติบโต ในการศึกษาก่อนหน้านี้
ซ๊าส et al . ( 2538 ) พบว่าอัตราส่วน O : Lsetiferus PL 30
เปลี่ยนไปตามระดับโปรตีนของอาหารที่มีคุณค่าต่ำ ในกุ้งที่ได้รับต่ำหรือเกินระดับโปรตีน
และค่าสูงในกุ้งที่ได้รับกับระดับโปรตีนที่เหมาะสม ผลลัพธ์เหล่านี้แสดงความสามารถ
หลากหลายชนิดนี้ เพื่อใช้เป็นแหล่งพลังงานที่แตกต่างกัน ทำให้การสลาย
ตามความพร้อมของตน