The sketches and design plans fell

The sketches and design plans fell from Andy’s hand as he watched at the man before him. He couldn’t believe it. Handsome and tall. He knew this man when he lived here six years ago and he was handsome as ever.

But his gazed was never this piercing before. He looked professional and fierce unlike the carefree but stubborn man he once knew. And loved.

This man was Eric Mun.

“Andy”

“E-Eric?”

Both Minwoo and Hyesung seemed surprise that Andy and Eric knew each other. Hyesung looked intrigued as he turned his attention to Eric, while Minwoo looked concern, nudging Andy on the side to pull him out of his shock.

“Ah yes, This is Eric Mun, the owner of this hotel” Hyesung explained.

While Minwoo was able to give a proper greeting. Andy was unable to find his voice and just stared at Eric.

“It’s been a while” Eric said, but there wasn’t a remote of sense of nostalgia in his voice. It was terse, abrupt, merely making a statement. And it made Andy wince visibly as a lump of emotion appeared in his throat.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ร่างและแผนการออกแบบลดลงจากมือของ Andy เป็นเขาดูที่คนก่อนเขา เขาไม่เชื่อมัน หล่อ และสูง เขารู้ว่าคนนี้เขาอยู่ที่นี่ 6 ปีที่ผ่านมา และกำลังหล่อเช่นเคยแต่ของเขา gazed ไม่เคยนี้เจาะก่อน เขาดูเป็นมืออาชีพ และรุนแรงซึ่งแตกต่างจากคนปากแข็ง แต่ไม่ห่วงเขาเมื่อรู้ และรักคนนี้ถูก Eric Mun"Andy""E-Eric"Minwoo และ Hyesung ดูเหมือน แปลกใจว่า Andy และ Eric รู้กัน Hyesung มอง intrigued ตามเขาหันความสนใจกับ Eric ขณะ Minwoo ดู กังวล มัน Andy พริ้วอยู่ด้านเพื่อดึงเขาออกจากช็อคของเขา"อา ใช่ นี่คือ Eric Mun เจ้าของโรงแรม" Hyesung อธิบายในขณะที่ Minwoo ได้ให้คำทักทายที่เหมาะสม Andy ไม่พบเสียงของเขา และเพียงจ้องไปที่ Eric"จะได้รับในขณะที่" Eric กล่าวว่า แต่ไม่มีรีโมทของความรู้สึกของความคิดถึงในเสียงของเขา Terse ฉับ พลัน เพียงทำคำสั่งได้ และมันทำให้ Andy wince มองเห็นเป็นก้อนออกปรากฏในคอของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สเก็ตช์และการวางแผนการออกแบบลดลงจากมือของแอนดี้ในขณะที่เขาเฝ้ามองที่ชายคนก่อนหน้าเขา เขาไม่อยากจะเชื่อเลย หล่อและสูง เขารู้ว่าชายคนหนึ่งเมื่อเขาอาศัยอยู่ที่นี่เป็นเวลาหกปีที่ผ่านมานี้และเขาก็หล่อเหมือนเช่นเคย. จ้อง แต่เขาก็ไม่เคยเจาะนี้ก่อน เขามองมืออาชีพและรุนแรงแตกต่างจากคนที่ห่วง แต่ปากแข็งเขาเคยรู้ และคนที่รัก. ผู้ชายคนนี้เป็นเอริคมุน. "แอนดี้" "E-เอริค" ทั้งมินอูฮเยซองและดูเหมือนน่าแปลกใจที่แอนดี้และเอริครู้ซึ่งกันและกัน ฮเยซองมองทึ่งในขณะที่เขาหันความสนใจไปเอริคในขณะที่มินอูมองกังวลดุนแอนดี้ในด้านที่จะดึงเขาออกมาจากช็อตของเขา. "อาใช่นี่คือเอริคมุนเจ้าของโรงแรมแห่งนี้" ฮเยซองอธิบาย. ในขณะที่มินวูเป็น สามารถที่จะให้คำอวยพรที่เหมาะสม แอนดี้ก็ไม่สามารถหาเสียงของเขาและเพียงแค่จ้องมองมาที่เอริค. "มันเป็นขณะที่" เอริคกล่าวว่า แต่มีไม่ได้ห่างไกลจากความรู้สึกของความคิดถึงในเสียงของเขา มันเป็นสั้นฉับพลันเพียงทำคำสั่ง และมันทำให้แอนดี้สะดุ้งอย่างเห็นได้ชัดเป็นก้อนของอารมณ์ความรู้สึกที่ปรากฏอยู่ในลำคอของเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สเก็ตช์และแผนการออกแบบตกจากมือของแอนดี้เขาดูที่คนก่อนหน้าเขา เขาไม่อยากจะเชื่อเลย หล่อและสูง เขารู้ว่าชายคนนี้เมื่อเขาอยู่ที่นี่มา 6 ปี ที่ผ่านมา และเขายังหล่อเหมือนเดิม

แต่ของเขาจ้องมองก็ไม่เคยนี้เจาะก่อน เขาดูเป็นมืออาชีพและดุร้ายเหมือนห่วงแต่คนดื้อรั้นที่เขาเคยรู้จัก และรัก

คนนี้คือ เอริค มุน

" แอนดี้ "

" e-eric ? "

ทั้งมินวูและเฮซึงดูเหมือนแปลกที่แอนดี้กับเอริค รู้ว่าแต่ละอื่น ๆ ฮเยซองมองทึ่งที่เขาหันมาสนใจกับเอริค ขณะที่มินวูดูกังวล เขยิบตัวแอนดี้ ด้านข้างที่จะดึงเขาออกมาจากความตกใจของเขา

" อ่อ เอริค มุน เจ้าของโรงแรมนี้ " ฮเยซองอธิบาย

ตอนที่มินอูได้ทักทายที่เหมาะสมแอนดี้ไม่พบเสียงของเขาและจ้องค

" นานแล้วนะ " เอริคพูด แต่ไม่มีรีโมทของความรู้สึกของความคิดถึงในเสียงของเขา มันกะทัดรัด , ฉับพลัน , เพียงการสอบปากคำ และมันทำให้แอนดี้วินส์เป็นตัวเป็นตนเป็นก้อน อารมณ์ที่ปรากฏอยู่ในคอของเขา