Traditional scientific rationalism

Traditional scientific rationalism possesses the justification that it permits prediction, and more specifically if
linear relationships exist, it becomes possible to discern underlying ‘laws’ of behaviour (Byrne, 1998). On the other
hand, most systems do not work in a simple linear fashion. Chaos theory highlights that very few relationships are
linear and nonlinear relationships are more difficult to fathom and solve than their linear counterparts (Nilson,
1995). The chaotic system is a system in which the relationship between any two parts, variables, events or
states cannot be predicted and these relationships change nonlinearly and unpredictably over time (Young, 1991).
On the other hand, concepts based on linearity do not claim to be representations of the ‘real world’—by
definition they are abstractions and a key feature of resultant ‘good’ theorization is the degree of parsimony
that is sufficient to permit effective prediction.

2.1. Chaos and complexity theory in social sciences

From the perspective of social science, where does complexity exist?
Byrne (1998) argues that chaos and complexity theory is based on an ontological realism, that is, events have existence outside of the researcher.
Young (1991), a postmodernist, argues an opposite perspective, stating that by definition the ontology revealed by chaos theory is nonlinear, that there are, as a consequence, no universal standards or natural and necessary forms in
society, and that all are ‘ human constructs and fit within the poetics of postmodern social theory’ (p. 297). It has
been argued that most modern social scientists are reductionists (e.g. Byrne, 1998); that the world, human
behaviour and society are studied as components and parts of a system that can be disaggregated as befits the scientific
method that commenced in the Enlightenment and the Industrial Age of the 19th century. However, postmodernity deconstructs that apparent order and from this perspective hitherto separate categories combine to form
new realities. Within the tourism industry, past history, fantasy and place displacement combine to create experiential authenticities of theme parks and cultural representations as evidenced by Universal Studios and Huis Ten
Bosch, to cite but two examples. The first represents an isolation of a constructed place based on the fantasies of
film, and the second a transplanting of Amsterdam to Sasebo in Japan to become a location for Japanese
wedding planners. Place and time are dislocated from their original to form new hybrids of experiential realities with
new objectives differing from those of the original models. Pastiche engenders its own purpose and experienced
reality. Under such circumstance it can be argued that empiricist positivism can present only limited understandings, and new theoretical compositions of the playful place (Hayllar & Griffin, 2005), the role of intimacy (Trauer &
Ryan, 2005) and bounded dragons (a term used to describe the undulating path of Japanese tourist experiences in
Britain, Takai-Tokunaga, 2004) are being used as constructs and metaphors to better understand contemporary
tourism. Given an apparent need for new understandings of seemingly new tourism phenomena, does chaos theory
aid better understanding?

Consequently, in the social sciences chaos theory questions positivist assumptions of:
(a) hypothesis formulation that leads to predictable outcomes;
(b) the quantification and measurement of dynamics; and
(c) replication of findings and producing a theory of behaviour that is to be applied to all systems, for all times (Young,
1991).
In systems theory, the optimal situation is where stability and equilibrium are achieved. In a chaotic system,
a small change can lead to a dramatic and unpredictable outcome (Nilson, 1995). However, dynamic chaotic systems are not totally out of control and chaos does not imply a complete lack of order. Systems that are totally out
of control, otherwise known as totally turbulent systems (Nilson, 1995), move beyond the boundaries within which
chaos theory operates. In chaos theory, the system tends to work in a seemingly random and complex way, in that each
element in the system may seem to act in an independent manner, but the system as a whole does not pass certain
boundaries. Thus, chaos/complexity is evolutionary, dealing with processes that are fundamentally historical. Byrne
(1998) states that one needs to combine the two themes of complexity: evolutionary development and holistic systems. This is demonstrated when looking at change over time.
At the points of evolutionary development through history, the new systems which appear (a better word
than ‘emerge’ because it is not gradualist in implication) have new properties which are not to be accounted for
by the elements by which they can analysed (i.e. they are holistic), or by the content of their precursors. (Byrne,
1998, p. 15).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Rationalism ดั้งเดิมทางวิทยาศาสตร์มีเหตุผลที่จะอนุญาตให้คาดเดา และอื่น ๆ โดยเฉพาะถ้า
มีความสัมพันธ์เชิงเส้น มันจะได้แยกแยะแบบ 'กฎหมาย' ของพฤติกรรม (Byrne, 1998) ใน
มือ ระบบส่วนใหญ่ไม่ทำงานในเรื่องเชิงเส้น ทฤษฎีความอลวนเน้นว่า มีความสัมพันธ์น้อยมาก
ความสัมพันธ์เชิงเส้น และไม่เชิงเส้นจะยากต่อการเข้าใจ และแก้ไขกว่าคู่ของพวกเขาแบบเส้นตรง (Nilson,
1995) ระบบวุ่นวายเป็นระบบซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลสองส่วน ตัวแปร เหตุการณ์ หรือ
อเมริกาไม่สามารถคาดการณ์ และความสัมพันธ์เหล่านี้เปลี่ยนแปลง nonlinearly และมีช่วงเวลา (หนุ่ม 1991)
บนมืออื่น ๆ แนวคิดตามแบบดอกไม้ได้เรียกร้องให้ เป็นตัวแทนของ 'โลกจริง' — โดย
นิยาม abstractions และคุณลักษณะสำคัญของ 'ดี' theorization ผลแก่เป็นระดับ parsimony
ที่เพียงพอเพื่ออนุญาตให้มีการคาดเดาผล

2.1 ทฤษฎีความซับซ้อนและความวุ่นวายในสังคมศาสตร์

จากมุมมองของสังคม ที่มีความซับซ้อนอยู่
Byrne (1998) จนว่า ทฤษฎีความสับสนวุ่นวายและซับซ้อนขึ้นอยู่กับความจริงโต้ กล่าวคือ เหตุการณ์ที่มีอยู่ภายนอกนักวิจัย
หนุ่ม (1991), postmodernist จนมุมมองตรงกันข้าม ระบุว่า โดยนิยาม ภววิทยาที่เปิดเผย โดยทฤษฎีความอลวนเป็นไม่เชิงเส้น ที่ มี เป็นผล ไม่มีมาตรฐานสากลหรือรูปแบบธรรมชาติ และจำเป็นใน
สังคม และ 'มนุษย์สร้าง และพอดีภายใน poetics ของทฤษฎีหลังสมัยใหม่สังคม' (p. 297) มี
การโต้เถียงนักวิทยาศาสตร์สังคมทันสมัย (เช่น Byrne, 1998); reductionists ที่โลก มนุษย์
พฤติกรรมและสังคมศึกษาส่วนประกอบและชิ้นส่วนของระบบที่สามารถ disaggregated เป็น befits ทางวิทยาศาสตร์
วิธีที่เริ่มต้นในยุคศตวรรษที่ 19 อุตสาหกรรมและตรัสรู้ อย่างไรก็ตาม postmodernity deconstructs ที่สั่งชัดเจน และจากนี้ มุมมองมาจนบัดแยกประเภทรวมฟอร์ม
จริงใหม่ ในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ประวัติศาสตร์ ที่ผ่านมา ปริมาณกระบอกสูบแฟนตาซีและสถานที่รวมถึงการสร้าง authenticities ผ่านสวนสัตว์และเป็นตัวแทนวัฒนธรรมเป็นหลักฐาน โดยการท่องเที่ยวและฮุยส์เท็น
บ๊อช การแต่ตัวอย่าง ครั้งแรกแสดงถึงการแยกของสร้างขึ้นตาม fantasies ของ
ฟิล์ม และสองเป็น transplanting อัมสเตอร์ดัมสู่ซาเซโบในประเทศญี่ปุ่นเป็น สถานที่สำหรับญี่ปุ่น
วางแผนงานแต่งงาน สถานที่และเวลาเป็นเคล็ดจากต้นฉบับของพวกเขาเพื่อสร้างลูกผสมใหม่ของจริงผ่านด้วย
วัตถุประสงค์ใหม่ที่แตกต่างกันจากรุ่นเดิม Pastiche engenders วัตถุประสงค์ของตนเอง และมีประสบการณ์
จริง ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าวสามารถโต้เถียง empiricist positivism สามารถแสดงเฉพาะจำกัดเปลี่ยนความเข้าใจ องค์ทฤษฎีใหม่ที่ขี้เล่น (กริฟฟอน& Hayllar, 2005), และบทบาทของโรแมนติค (Trauer &
Ryan, 2005) และมังกรล้อมรอบ (คำที่ใช้อธิบายเส้นทางลำบากของประสบการณ์ท่องเที่ยวญี่ปุ่นใน
สหราชอาณาจักร ตะไก้ Tokunaga, 2004) ถูกใช้เป็นโครงสร้างและคำอุปมาอุปมัยให้ความเข้าใจสมัย
ท่องเที่ยว ไม่ให้ความชัดเจนจำเป็นต้องเปลี่ยนความเข้าใจใหม่ของปรากฏการณ์การท่องเที่ยวดูเหมือนใหม่ ทฤษฎีความอลวน
ช่วยเข้าใจ?

ดังนั้น ในความสับสนวุ่นวายสังคมศาสตร์ ทฤษฎีคำถามปัน positivist:
(a) กำหนดสมมติฐานที่นำไปสู่ผลลัพธ์ได้
(b) การนับและวัด dynamics และ
(ค) จำลองแบบค้นพบและผลิตทฤษฎีของพฤติกรรมที่จะใช้กับระบบทั้งหมด ตลอดเวลา (หนุ่ม,
1991)
ในทฤษฎีระบบ สถานการณ์เหมาะสมเป็นที่บรรลุความมั่นคงและสมดุล ในระบบวุ่นวาย,
การเปลี่ยนแปลงขนาดเล็กอาจทำให้ผลเป็นอย่างมาก และไม่แน่นอน (Nilson, 1995) อย่างไรก็ตาม ระบบไดนามิกวุ่นวายไม่ทั้งหมดออกจากการควบคุม และความวุ่นวายได้เป็นการสั่งไม่เสร็จสมบูรณ์ ระบบที่ออกทั้งหมด
ควบคุม อย่างเป็นระบบทั้งหมดเชี่ยว (Nilson, 1995), ย้ายเกินขอบเขตซึ่ง
ทำงานทฤษฎีความอลวน ในทฤษฎีความอลวน ระบบมีแนวโน้มการ ทำงานซับซ้อน และสุ่มดูเหมือนว่าวิธี ในแต่ละ
องค์ประกอบในระบบอาจดูเหมือนจะ กระทำในลักษณะเป็นอิสระ แต่ระบบทั้งหมดไม่ผ่านบาง
ขอบเขตได้ ดังนั้น ความวุ่นวาย/ซับซ้อนเป็นวิวัฒนาการ จัดการกับกระบวนการที่มีพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ Byrne
(1998) ระบุว่า ต้องรวมรูปแบบที่สองของความซับซ้อน: พัฒนาวิวัฒนาการและระบบแบบองค์รวม นี้จะแสดงสิ่งที่เปลี่ยนแปลงตามเวลา
จุดพัฒนาวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ ระบบใหม่ซึ่งปรากฏ (คำดี
กว่า 'เกิด' เนื่องจากไม่ได้ gradualist ในปริยาย) มีคุณสมบัติใหม่ซึ่งจะไม่สามารถลงบัญชี
โดยองค์ประกอบที่พวกเขาสามารถ analysed (เช่นพวกเขาเป็นแบบองค์รวม), หรือเนื้อหาของ precursors ของพวกเขา (Byrne,
1998 p. 15)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เหตุผลทางวิทยาศาสตร์ดั้งเดิมครอบครองเหตุผลมันอนุญาตให้คำทำนายและมากขึ้นโดยเฉพาะถ้า
ความสัมพันธ์เชิงเส้นอยู่ ก็จะสามารถมองเห็นถึง ' กฎหมาย ' ของพฤติกรรม ( เบิร์น , 1998 ) บนมืออื่น ๆ
, ระบบส่วนใหญ่ไม่ได้ทำงานในแบบเชิงเส้นอย่างง่าย ทฤษฎีความยุ่งเหยิงไฮไลท์ที่ความสัมพันธ์มากน้อย
ความสัมพันธ์เชิงเส้นและเส้นมีมากขึ้นยากที่จะเข้าใจและแก้ปัญหากว่า counterparts เชิงเส้นของพวกเขา ( 2546
, 1995 ) ระบบซึ่งเป็นระบบที่ความสัมพันธ์ระหว่างสองส่วน ตัวแปร หรือรัฐ ไม่สามารถทำนายเหตุการณ์
และความสัมพันธ์เหล่านี้เปลี่ยน nonlinearly ไม่สามารถคาดการณ์และช่วงเวลา ( หนุ่ม , 1991 )
บนมืออื่น ๆแนวคิดตามกระแสไม่เรียกร้องให้ตัวแทนของ ' จริง ' -
ความหมายเป็นนามธรรมและคุณลักษณะของคีย์ซึ่งเป็น ' ดี ' theorization เป็นระดับของความตระหนี่
ที่เพียงพอเพื่อให้มีประสิทธิภาพในการทำนาย .

1 . ความสับสนวุ่นวายและความซับซ้อนในทฤษฎีวิทยาศาสตร์สังคม

จากมุมมองของวิทยาศาสตร์สังคมที่มีความซับซ้อนอยู่ ?
เบิร์น ( 1998 ) ระบุว่า ทฤษฎีความอลวนและความซับซ้อนขึ้นอยู่กับภววิทยาสัจนิยม คือเหตุการณ์มีการดำรงอยู่ของผู้วิจัย
หนุ่ม ( 1991 ) , postmodernist โต้แย้งมุมมองตรงข้ามว่าโดยนิยามโดยทฤษฎีความยุ่งเหยิงเชิงภววิทยา เปิดเผยว่า มี ผล ไม่สากลมาตรฐาน หรือธรรมชาติและแบบฟอร์มที่จำเป็นใน
สังคมและที่เป็น ' มนุษย์โครงสร้างและพอดีภายในศาสตร์ของทฤษฎีสังคมหลังสมัยใหม่ ( หน้า 297 ) มันมี
ถูกโต้เถียงว่า นักวิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยที่สุดของสังคม reductionists ( เช่น เบิร์น , 1998 ) ; ที่โลก พฤติกรรมมนุษย์
และสังคมเป็นเรียนเป็นส่วนประกอบและชิ้นส่วนของระบบที่สามารถ disaggregated เป็น befits
ทางวิทยาศาสตร์วิธีที่เริ่มในการตรัสรู้และอายุอุตสาหกรรมศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ตาม postmodernity deconstructs ที่ชัดเจนและเพื่อจากมุมมองนี้แยกประเภทนี้รวมถึงรูปแบบ
ความเป็นจริงใหม่ ภายในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอดีตประวัติศาสตร์จินตนาการและการรวมกันเพื่อสร้างประสบการณ์ที่ authenticities ของสวนสนุกและการแสดงทางวัฒนธรรมเป็น evidenced โดย Universal Studios และบ้าน 10
บอช อ้างอิง แต่สองตัวอย่าง ก่อนถึงแยกสร้างสถานที่ตามจินตนาการ
ภาพยนตร์ และอย่างที่สองย้ายอัมสเตอร์ดัมกับซาเซโบญี่ปุ่นเป็นสถานที่สำหรับภาษาญี่ปุ่น
นักวางแผนจัดงานแต่งงาน สถานที่และเวลา จะเคลื่อนจากเดิมในรูปแบบไฮบริดใหม่ของความเป็นจริงจากประสบการณ์กับ
วัตถุประสงค์ใหม่แตกต่างจากที่ของรุ่นเดิม ที่ engenders วัตถุประสงค์ของตัวเองและความเป็นจริงประสบการณ์

ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว มันสามารถจะแย้งว่า empiricist Positivism สามารถเสนอความเข้าใจที่ จำกัดและองค์ประกอบทางทฤษฎีใหม่ของสถานที่ขี้เล่น ( hayllar &กริฟฟิน , 2005 ) , บทบาทของความใกล้ชิด ( trauer &
ไรอัน , 2005 ) และล้อมรอบมังกร ( คำที่ใช้อธิบายการกระเพื่อมของประสบการณ์ท่องเที่ยวในเส้นทางญี่ปุ่น
สหราชอาณาจักร Takai โทคุนางะ , 2004 ) ถูกใช้เป็นอุปมาอุปมัยเพื่อให้เข้าใจโครงสร้าง และการท่องเที่ยว ปัจจุบัน

ให้ต้องชัดเจนเพื่อความเข้าใจใหม่ของการท่องเที่ยวที่ดูเหมือนใหม่ ปรากฏการณ์ ไม่วุ่นวายช่วยเหลือทฤษฎี
เข้าใจ ?

ดังนั้นในสังคมศาสตร์ทฤษฎีโกลาหลคำถาม positivist สมมติฐาน :
( A ) สมมติฐานการกำหนดที่นำไปสู่ผลลัพธ์ที่คาดการณ์ ;
( B ) ปริมาณและการวัดพลวัต
; และ( ค ) การค้นพบและการผลิต ทฤษฎีของพฤติกรรมที่สามารถใช้กับทุกระบบ ทุกครั้ง ( หนุ่ม
1991 )
ในทฤษฎีระบบ สถานการณ์ที่ดีที่สุดคือที่ความมั่นคงและสมดุลอยู่ได้ ในระบบเกิดความวุ่นวาย
เปลี่ยนขนาดเล็ก สามารถนำไปสู่ผลอย่างมาก และไม่อาจคาดเดา ( 2546 , 1995 ) อย่างไรก็ตามระบบวุ่นวายแบบไดนามิกไม่ทั้งหมดออกจากความวุ่นวายควบคุม และไม่ได้หมายถึงการขาดความสมบูรณ์ของคำสั่ง ระบบที่กำลังออก
ควบคุม หรือที่เรียกว่า ระบบก็ป่วน ( 2546 , 1995 ) , ย้ายเกินขอบเขตภายในซึ่ง
ทฤษฎีความอลวนดําเนินงาน ในทฤษฎีความอลวน , ระบบมีแนวโน้มที่จะทำงานในลักษณะที่ดูเหมือนสุ่มและซับซ้อน ในที่แต่ละ
องค์ประกอบในระบบที่อาจจะทำในลักษณะที่เป็นอิสระ แต่ระบบโดยรวมไม่เกินขอบเขตที่แน่นอน

ดังนั้น ความสับสนวุ่นวาย / ความซับซ้อนเป็นวิวัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการที่มีพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ เบิร์น
( 1998 ) ระบุว่า ต้องการรวมสองรูปแบบของความซับซ้อนในการพัฒนาวิวัฒนาการและระบบแบบองค์รวมนี้จะแสดงให้เห็นเมื่อมองเวลาเปลี่ยน .
ที่จุดของการพัฒนาวิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์ ระบบใหม่ที่ปรากฏ ( ที่ดีกว่าคำ
กว่า ' โผล่ ' เพราะมันไม่ gradualist นัย ) มี คุณสมบัติใหม่ที่ไม่ต้องคิด
โดยองค์ประกอบที่พวกเขาสามารถวิเคราะห์ ( เช่นพวกเขา เป็นแบบองค์รวม ) หรือโดยเนื้อหาของบรรพบุรุษของพวกเขา ( Byrne
1998
15 หน้า )