Franz Kafka, the story goes, encoun

Franz Kafka, the story goes, encountered a little girl in the park where he went walking daily. She was crying. She had lost her doll and was desolate.

Kafka offered to help her look for the doll and arranged to meet her the next day at the same spot. Unable to find the doll he composed a letter from the doll and read it to her when they met.

"Please do not mourn me, I have gone on a trip to see the world. I will write you of my adventures." This was the beginning of many letters. When he and the little girl met he read her from these carefully composed letters the imagined adventures of the beloved doll. The little girl was comforted.

When the meetings came to an end Kafka presented her with a doll. She obviously looked different from the original doll. An attached letter explained: "my travels have changed me... "

Many years later, the now grown girl found a letter stuffed into an unnoticed crevice in the cherished replacement doll. In summary it said: "every thing that you love, you will eventually lose, but in the end, love will return in a different form."

There are many versions of the story of Kafka and the doll. I heard this one from Tara Brach, psychologist and Buddhist meditation teacher in Washington D.C.

Only after many tellings am I able to relay this story without crying. And I have found that when I tell it to others young or old, my listener is invariably moved, occasionally bursting into tears.

When I went online to find confirmation for the story, I found one source that referred to it as a "healing story." That seems right. For whether this actually ever happened the story is real and true and provides a template for healing.

For me there are two wise lessons in this story: Grief and loss are ubiquitous even for a young child. And the way toward healing is to look for how love comes back in another form.

I think there are advantages to viewing grief as omnipresent, an inescapable part of being a human being. Grief encompasses far more than the loss of a loved one, although that is perhaps its most profound manifestation. The loss of the doll in the story is devastating to the little girl. This is what moves Kafka to create the wonderful stories of travel and adventure. He perceived the depth of her pain. It is reported that he put as much time and care into creating these letters for the little girl as he did in other writings.

Holding the perspective of the universality of loss, helps us with shame and loneliness. If a profound grief reaction to divorce or children leaving home or the loss of a pregnancy, or unemployment, or retirement, or having to confront the limitations of our children, or aging, or the loss of health is something I share with my fellow beings, I am less alone. And I don't have to be ashamed that I feel the way I do, for shame is part of the legacy of isolation.

And love coming back, in a different form? I believe it was Kafka's letters that were the real gift of love, and what was ultimately healing for the little girl was the relationship that was the balm. Someone cared enough for her pain to write her lovely stories of the lost doll's adventures. A great writer at that.

How healing it is to hold this conviction, that love will return. It is our job to recognize it in its new form.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Franz Kafka เรื่องไป พบน้อยสาวในสวนสาธารณะที่เขาไปเดินทุกวัน เธอได้ร้องไห้ เธอมีตุ๊กตาของเธอที่หายไป และไม่อ้างว้างKafka เสนอเพื่อช่วยให้เธอค้นหาตุ๊กตา และจัดกับเธอในวันถัดไปที่จุดเดียวกัน ไม่พบตุ๊กตาเขาประกอบด้วยจดหมายจากตุ๊กตา แล้วอ่านเธอเมื่อพวกเขาได้พบ"กรุณาไม่ร่ำไห้ฉัน ฉันได้ไปเที่ยวดูโลก ฉันจะเขียนคุณผจญภัยของฉัน" นี่คือจุดเริ่มต้นของตัวอักษรมากมาย เมื่อเขาและลูกสาว ไปตาม อ่านเธอจากจดหมายเหล่านี้อย่างรอบคอบประกอบด้วยการผจญภัยเรื่องสมมติของตุ๊กตารักการ สาวน้อยถูก comfortedเมื่อมาประชุมยุติ Kafka แสดงเธอกับตุ๊กตา เธอชัดมองแตกต่างจากตุ๊กตาเดิม ตัวอักษรแนบอธิบาย: "การเดินทางของฉันเปลี่ยนแปลงฉัน. ... "หลายปีต่อมา สาวตอนนี้ปลูกพบจดหมายยัดลงในรอยแยกความจำเริญในตุ๊กตาแทนคุณ สรุป ได้ว่า: "ทุกสิ่งที่คุณรัก คุณจะสูญเสียในที่สุด แต่ในสุด รักจะกลับมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน"มีหลายรุ่นของ Kafka และตุ๊กตา ผมได้ยินคนนี้จากนำธารา จิตวิทยาและครูสมาธิพุทธในวอชิงตันดีซีหลังจาก tellings มากฉันสามารถเพื่อเรื่องนี้โดยไม่ต้องร้องไห้ และพบว่า เมื่อฉันบอกว่า จะให้คนหนุ่มสาว หรือ เก่า ฟังของฉันถูกย้าย คงเส้นคงวาเป็นชีวิตชีวาเป็นน้ำตาWhen I went online to find confirmation for the story, I found one source that referred to it as a "healing story." That seems right. For whether this actually ever happened the story is real and true and provides a template for healing.For me there are two wise lessons in this story: Grief and loss are ubiquitous even for a young child. And the way toward healing is to look for how love comes back in another form.I think there are advantages to viewing grief as omnipresent, an inescapable part of being a human being. Grief encompasses far more than the loss of a loved one, although that is perhaps its most profound manifestation. The loss of the doll in the story is devastating to the little girl. This is what moves Kafka to create the wonderful stories of travel and adventure. He perceived the depth of her pain. It is reported that he put as much time and care into creating these letters for the little girl as he did in other writings.Holding the perspective of the universality of loss, helps us with shame and loneliness. If a profound grief reaction to divorce or children leaving home or the loss of a pregnancy, or unemployment, or retirement, or having to confront the limitations of our children, or aging, or the loss of health is something I share with my fellow beings, I am less alone. And I don't have to be ashamed that I feel the way I do, for shame is part of the legacy of isolation.และความรัก กลับมาในรูปแบบที่แตกต่างกันหรือไม่ ผมเชื่อว่า มันเป็นตัวอักษรของ Kafka ที่ได้ของขวัญที่แท้จริงของความรัก และสิ่งสุดถูกรักษาสำหรับสาวน้อยมีความสัมพันธ์ที่เป็นยา มีคนดูแลเพียงพอสำหรับความเจ็บปวดของเธอเขียนเรื่องราวของเธอน่ารักของตุ๊กตาหายไปผจญภัย นักเขียนที่ดีว่าวิธีรักษาก็คือการ เก็บคดีนี้ ที่รักจะกลับมา มันเป็นงานของเรารับรู้ในรูปแบบใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฟรานซ์คาฟคาเรื่องที่จะไปพบกับสาวน้อยในสวนสาธารณะที่เขาเดินไปในชีวิตประจำวัน เธอร้องไห้ เธอได้สูญเสียตุ๊กตาของเธอและเป็นที่รกร้าง. คาฟคาเสนอที่จะช่วยให้เธอมองหาตุ๊กตาและจัดให้พบเธอในวันถัดไปที่จุดเดียวกัน ไม่สามารถหาตุ๊กตาที่เขาแต่งจดหมายจากตุ๊กตาและอ่านมันให้กับเธอเมื่อพวกเขาพบ. "กรุณาอย่าเสียใจฉันฉันได้ไปในการเดินทางไปเห็นโลก. ฉันจะเขียนถึงคุณของการผจญภัยของฉัน." นี่คือจุดเริ่มต้นของตัวอักษรจำนวนมาก และเมื่อเขาได้พบกับสาวน้อยที่เขาอ่านของเธอจากตัวอักษรเหล่านี้ประกอบด้วยการผจญภัยอย่างรอบคอบคิดของตุ๊กตาที่รัก สาวน้อยก็สบายใจ. เมื่อการประชุมมาถึงจุดสิ้นสุด Kafka นำเสนอของเธอกับตุ๊กตา เธอมองเห็นได้ชัดว่าแตกต่างจากตุ๊กตาเดิม จดหมายที่แนบมาอธิบายว่า "การเดินทางของฉันที่มีการเปลี่ยนแปลงฉัน ... " หลายปีต่อมาหญิงสาวที่เติบโตขึ้นในขณะนี้พบจดหมายยัดลงในรอยแยกไม่มีใครสังเกตเห็นในตุ๊กตาเปลี่ยนหัวแก้วหัวแหวน โดยสรุปก็กล่าวว่า "สิ่งที่คุณรักทุกท่านในที่สุดจะสูญเสีย แต่ในท้ายที่สุดแล้วความรักจะกลับมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน." มีหลายรุ่นของเรื่องราวของคาฟคาและตุ๊กตาที่มี ผมได้ยินคนนี้จากธาราสาขานักจิตวิทยาและครูผู้สอนการทำสมาธิพุทธในวอชิงตัน ดี.ซี. หลังจาก tellings หลายฉันสามารถที่จะถ่ายทอดเรื่องนี้โดยไม่ต้องร้องไห้ และฉันได้พบว่าเมื่อฉันบอกให้คนอื่น ๆ หนุ่มสาวหรือเก่าฟังของฉันจะถูกย้ายอย่างสม่ำเสมอบางครั้งระเบิดเป็นน้ำตา. เมื่อฉันไปออนไลน์เพื่อหายืนยันเรื่องผมพบว่าแหล่งหนึ่งที่เรียกมันว่า "เรื่องการรักษา . " ที่ดูเหมือนว่าด้านขวา สำหรับว่าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้นจริงเป็นเรื่องจริงและเป็นความจริงและให้แม่แบบสำหรับการรักษา. สำหรับผมมีสองบทเรียนที่ชาญฉลาดในเรื่องนี้ความเศร้าโศกและความสูญเสียที่แพร่หลายแม้สำหรับเด็กเล็ก และวิธีการที่มีต่อการรักษาคือการมองหาวิธีการที่ความรักกลับมาในรูปแบบอื่น. ฉันคิดว่ามีข้อได้เปรียบในการดูความเศร้าโศกเป็นอยู่ทั่วไปทุกหนทุกแห่งเป็นส่วนหลีกเลี่ยงไม่ได้ของการเป็นมนุษย์ ความเศร้าโศกในโลกไซเบอร์มากกว่าการสูญเสียของรักหนึ่ง แต่ที่อาจจะรวมตัวกันที่ลึกซึ้งที่สุด การสูญเสียของตุ๊กตาในเรื่องคือการทำลายล้างที่จะสาวน้อย นี่คือสิ่งที่จะย้ายคาฟคาที่จะสร้างเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมของการเดินทางและการผจญภัย เขาเห็นความลึกของความเจ็บปวดของเธอ มีรายงานว่าเขาใส่เวลามากและการดูแลในการสร้างตัวอักษรเหล่านี้สำหรับสาวน้อยที่เขาทำในงานเขียนอื่น ๆ . โฮลดิ้งมุมมองของความเป็นสากลของการสูญเสียที่จะช่วยให้เราด้วยความอับอายและความเหงา หากปฏิกิริยาความเศร้าโศกอย่างลึกซึ้งที่จะหย่าหรือเด็กออกจากบ้านหรือการสูญเสียของการตั้งครรภ์หรือการว่างงานหรือเกษียณอายุหรือมีการเผชิญหน้ากับข้อ จำกัด ของลูกหลานของเราหรือริ้วรอยหรือการสูญเสียของสุขภาพเป็นสิ่งที่ฉันร่วมกับเพื่อนมนุษย์ของฉัน ผมน้อยเพียงอย่างเดียว และผมก็ไม่ได้มีที่จะละอายใจที่ผมรู้สึกว่าวิธีที่ผมทำสำหรับความอัปยศเป็นส่วนหนึ่งของมรดกของการแยก. และความรักกลับมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน? ผมเชื่อว่ามันเป็นตัวอักษรของคาฟคาที่เป็นของขวัญที่แท้จริงของความรักและสิ่งที่ได้ในท้ายที่สุดการรักษาสำหรับสาวน้อยที่เป็นความสัมพันธ์ที่เป็นบาล์ม ใครบางคนได้รับการดูแลมากพอสำหรับความเจ็บปวดของเธอที่จะเขียนเรื่องราวที่น่ารักของเธอของการผจญภัยของตุ๊กตาที่หายไป นักเขียนที่ดีที่ว่า. วิธีการรักษาก็คือการถือความเชื่อมั่นนี้ความรักที่จะกลับมา มันเป็นงานของเราที่จะรับรู้ในรูปแบบใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฟรานซ์ คาฟก้า เรื่องราวจะเป็นยังไง เจอสาวน้อยในสวนสาธารณะที่เขาไปเดินทุกวัน เธอกำลังร้องไห้ เธอได้สูญเสียตุ๊กตาและโดดเดี่ยว

Kafka เสนอตัวช่วยเธอตามหาตุ๊กตา และนัดกับเธอในวันถัดไปที่จุดเดิม หาตุ๊กตาที่เขาเขียนจดหมายจากตุ๊กตาแล้วก็อ่านให้เธอฟังเมื่อพวกเขาเจอกัน

" อย่าโศกเศร้าฉันฉันได้ไปเที่ยวดูโลก ฉันจะเขียนเกี่ยวกับการผจญภัยของฉัน . " นี่คือจุดเริ่มต้นของตัวอักษรหลาย เมื่อเขาและสาวน้อยเจอเขาอ่านเธอจากเหล่านี้อย่างรอบคอบ ประกอบด้วยตัวอักษรจินตนาการการผจญภัยของตุ๊กตาแสนรัก สาวน้อยที่ถูกเล้าโลม

เมื่อการประชุมก็จบได้อย่างที่นำเสนอของเธอกับตุ๊กตา ชัดเจนว่าเธอดูแตกต่างจากตุ๊กตาตัวเดิมจดหมายที่แนบมาอธิบาย : " การเดินทางของฉันมีการเปลี่ยนแปลง . . . "

หลายปีต่อมา ตอนนี้โตเป็นสาวได้พบจดหมายที่ยัดเข้าไปในรอยแยก ส่วนในแก้วแทนตุ๊กตา สรุปแล้วมันบอกว่า " ทุกสิ่งที่คุณรัก คุณจะสูญเสียไปในที่สุด แต่ในที่สุด ความรัก จะกลับในแบบฟอร์มที่แตกต่างกัน . "

มีหลายรุ่นของเรื่องราวของคาฟก้า และตุ๊กตาฉันได้ยินเรื่องนี้จากธาร่า บีช นักจิตวิทยา ครู และ กรรมฐานในวอชิงตัน ดี.ซี.

หลังจากหลาย tellings ฉันสามารถถ่ายทอดเรื่องราวได้โดยไม่ร้องไห้ และฉันได้พบว่าเมื่อฉันบอกกับคนอื่น ๆ หนุ่มสาวหรือเก่า , ฟังฉัน ต้อง ย้าย บางครั้งปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา

เมื่อฉันไปออนไลน์เพื่อค้นหาการยืนยันในเรื่องฉันพบหนึ่งในแหล่งที่มาที่อ้างถึงมันเป็น " การรักษาเรื่องราว " ที่ดูเหมือนจะถูก ว่าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้นเป็นเรื่องจริงและจริงและให้แม่แบบสำหรับการรักษา

ฉันมีสองปัญญา บทเรียนในเรื่องนี้ : ความเศร้าโศก และ ความสูญเสียจะแพร่หลายแม้สำหรับเด็กเล็ก และวิธีสู่การประสานเพื่อตามหาความรักกลับมา

ในรูปแบบอื่นฉันคิดว่ามีข้อดี เพื่อดูความเศร้าโศกเป็นรีสอร์ท เป็นส่วนหนึ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของการเป็นมนุษย์ ความเศร้าโศกที่ครอบคลุมมากขึ้นกว่าการสูญเสียคนที่รัก ถึงแม้ว่านั่นอาจจะเป็นของที่ลึกซึ้งที่สุดของเครื่อง การสูญเสียของตุ๊กตาในเรื่องแรงสาวน้อย นี่คือสิ่งที่เคลื่อนไหวได้อย่างสร้าง เรื่องราวมหัศจรรย์ของการเดินทางและการผจญภัยเขารับรู้ความลึกของความเจ็บปวดของเธอ มีรายงานว่าเขาได้ใส่มากเวลาและการดูแลในการสร้างจดหมายเหล่านี้สำหรับสาวน้อยที่เขาทำในงานเขียนอื่น ๆ .

ถือมุมมองของความเป็นสากลของการสูญเสีย ช่วยให้เราได้มีความละอาย และความเหงา ถ้าลึกซึ้งโศกปฏิกิริยาการหย่า หรือ เด็กออกจากบ้านหรือการสูญเสียของการตั้งครรภ์ หรือการว่างงานหรือเกษียณอายุหรือต้องเผชิญกับข้อจำกัดของลูก หรือ อายุ หรือการสูญเสียของสุขภาพเป็นสิ่งที่ฉันร่วมกันกับสิ่งมีชีวิตที่เพื่อนของฉัน ฉันโดดเดี่ยวน้อยลง และฉันก็ไม่ต้องอาย ผมรู้สึกแบบเดียวกับฉัน น่าขายหน้าเป็นส่วนหนึ่งของมรดกของต่างหาก

และความรักกลับมา ในลักษณะที่แตกต่างกัน ผมเชื่อว่า มันเป็น คาฟคา จดหมายที่ของขวัญที่แท้จริงของความรักแล้วในที่สุดการรักษาสำหรับเด็ก ได้แก่ ความสัมพันธ์ที่เป็นยาหม่อง บางคนใส่ใจกับความเจ็บปวดของเธอที่จะเขียนเรื่องราวน่ารักของสูญเสียตุ๊กตาของการผจญภัยของเธอ เป็นนักเขียนที่ยอดเยี่ยมที่

วิธีรักษามันคือการถือทิฐินี้ ความรักจะกลับคืนมา มันเป็นงานของเราที่จะจดจำมันในรูปแบบใหม่