งานทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของเปลือกยูคาลิปตัส และปริมาณแทนนินที่ได้จากเปลือกยูคาลิปตัส เมื่อเกิดการย่อยสลายจากการหมัก และมีการใส่ปุ๋ยไนโตรเจนในอัตราส่วนที่ต่างกัน 4 ตำรับ 1. ตำรับควบคุม (ไม่ใส่ยูเรียเลย) 2. ใส่ยูเรีย 2.5 กิโลกรัม 3. ใส่ยูเรีย 5 กิโลกรัม 4. ใส่ยูเรีย 7.5 กิโลกรัม การประเมินค่าการใส่ยูเรีย จากอัตราส่วนของคาร์บอนและไนโตรเจนของเปลือกยูคาลิปตัส พบว่า ในเปลือกยูคาลิปตัสมี C:N ratio เท่ากับ 250:1 (Mason, J. 2003) จึงมีการคำนวณการใส่ไนโตรเจนเพื่อให้มีการย่อยสลายของเปลือกยูคาลิปตัส มีอัตราส่วนคาร์บอนและไนโตรเจน เท่ากับ 20:1 โดยศึกษาการเปลี่ยนแปลงทั้งหมด 3 แบบ ได้แก่ การทดลองที่ 1 ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิตลอดระยะเวลาการทดลอง การทดลองที่ 2 ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของอัตราส่วนคาร์บอน และ ไนโตรเจน การทดลองที่ 3 ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของระดับแทนนิน ที่มีต่อกองปุ๋ยหมัก เนื่องจากการที่มีปริมาณแทนนิน มากเกินไปส่งผลให้ไม่สามารถนำมาใช้กับพืชได้ จึงใช้วิธีการวิเคราะห์แทนนิน ของ Mondor et al.,2009 ทำการกองปุ๋ยหมักจากเปลือกยูคาลิปตัสเป็นเวลา 4 เดือน ตรวจวัดอุณหภูมิทุก 3 วัน วิเคราะห์ค่าอัตราส่วนคาร์บอนและไนโตรเจนทุก 15 วัน และ วิเคราะห์ปริมาณแทนนินทุก 15 วัน จากการทดลองพบว่า การใส่ปุ๋ยไนโตรเจนลงในอัตราที่สูงขึ้นมีผลให้การย่อยสลายดีขึ้น อัตราส่วนคาร์บอนและไนโตรเจน ลดลงตามระยะเวลา ปริมาณแทนนินลดน้อยลงเมื่อใส่ไนโตรเจนมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปจะเห็นได้ว่าปริมาณแทนนินลดลงด้วย ดังนั้นตำรับที่ 4 ใส่ยูเรีย 7.5 กิโลกรัม ให้ประสิทธิภาพดีที่สุด