Neoclassicism is a revival of the s

Neoclassicism is a revival of the styles and spirit of classic antiquity inspired directly from the classical period,[4] which coincided and reflected the developments in philosophy and other areas of the Age of Enlightenment, and was initially a reaction against the excesses of the preceding Rococo style.[5] While the movement is often described as the opposed counterpart of Romanticism, this is a great over-simplification that tends not to be sustainable when specific artists or works are considered. The case of the supposed main champion of late Neoclassicism, Ingres, demonstrates this especially well.[6] The revival can be traced to the establishment of formal archaeology.[7][8]

The writings of Johann Joachim Winckelmann were important in shaping this movement in both architecture and the visual arts. His books Thoughts on the Imitation of Greek Works in Painting and Sculpture (1750) and Geschichte der Kunst des Alterthums ("History of Ancient Art", 1764) were the first to distinguish sharply between Ancient Greek and Roman art, and define periods within Greek art, tracing a trajectory from growth to maturity and then imitation or decadence that continues to have influence to the present day. Winckelmann believed that art should aim at "noble simplicity and calm grandeur",[9] and praised the idealism of Greek art, in which he said we find "not only nature at its most beautiful but also something beyond nature, namely certain ideal forms of its beauty, which, as an ancient interpreter of Plato teaches us, come from images created by the mind alone". The theory was very far from new in Western art, but his emphasis on close copying of Greek models was: "The only way for us to become great or if this be possible, inimitable, is to imitate the ancients".[10]

With the advent of the Grand Tour, a fad of collecting antiquities began that laid the foundations of many great collections spreading a Neoclassical revival throughout Europe.[11] "Neoclassicism" in each art implies a particular canon of a "classical" model.

In English, the term "Neoclassicism" is used primarily of the visual arts; the similar movement in English literature, which began considerably earlier, is called Augustan literature. This, which had been dominant for several decades, was beginning to decline by the time Neoclassicism in the visual arts became fashionable. Though terms differ, the situation in French literature was similar. In music, the period saw the rise of classical music, and "Neoclassicism" is used of 20th-century developments. However, the operas of Christoph Willibald Gluck represented a specifically Neoclassical approach, spelt out in his preface to the published score of Alceste (1769), which aimed to reform opera by removing ornamentation, increasing the role of the chorus in line with Greek tragedy, and using simpler unadorned melodic lines.[12]


Anton Raphael Mengs, Judgement of Paris, c. 1757, bought by Catherine the Great from the studio
The term "Neoclassical" was not invented until the mid-19th century, and at the time the style was described by such terms as "the true style", "reformed" and "revival"; what was regarded as being revived varying considerably. Ancient models were certainly very much involved, but the style could also be regarded as a revival of the Renaissance, and especially in France as a return to the more austere and noble Baroque of the age of Louis XIV, for which a considerable nostalgia had developed as France's dominant military and political position started a serious decline.[13] Ingres's coronation portrait of Napoleon even borrowed from Late Antique consular diptychs and their Carolingian revival, to the disapproval of critics.

Neoclassicism was strongest in architecture, sculpture and the decorative arts, where classical models in the same medium were relatively numerous and accessible; examples from ancient painting that demonstrated the qualities that Winckelmann's writing found in sculpture were and are lacking. Winckelmann was involved in the dissemination of knowledge of the first large Roman paintings to be discovered, at Pompeii and Herculaneum and, like most contemporaries except for Gavin Hamilton, was unimpressed by them, citing Pliny the Younger's comments on the decline of painting in his period.[14]

As for painting, Greek painting was utterly lost: Neoclassicist painters imaginatively revived it, partly through bas-relief friezes, mosaics and pottery painting, and partly through the examples of painting and decoration of the High Renaissance of Raphael's generation, frescos in Nero's Domus Aurea, Pompeii and Herculaneum, and through renewed admiration of Nicholas Poussin. Much "Neoclassical" painting is more classicizing in subject matter than in anything else. A fierce, but often very badly informed, dispute raged for decades over the relative merits of Greek and Roman art, with Winckelmann and his fellow Hellenists generally the winning sid consciously.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลัทธิคลาสสิกใหม่คือ ฟื้นฟูลักษณะและจิตวิญญาณของคลาสสิกโบราณแรงบันดาลใจโดยตรงจากคลาสสิก, [4] ซึ่งสอดคล้อง และสะท้อนการพัฒนาปรัชญาและพื้นที่อื่น ๆ ของอายุตรัสรู้ และเริ่ม ปฏิกิริยากับ excesses ของสไตล์โรโคโคที่ก่อนหน้านี้ [5] ในขณะการเคลื่อนไหวมักจะอธิบายเป็นคู่โดยของจิตนิยม นี้เป็นที่เข้าใจง่ายมากกว่าดีที่มีแนวโน้มที่ไม่ยั่งยืนเมื่อพิจารณาเฉพาะศิลปินหรือผลงาน กรณีของแชมป์หลักควรของลัทธิคลาสสิกใหม่ปลาย กร์ อธิบายนี้เช่น [6] การฟื้นฟูสามารถติดตามการจัดตั้งทางโบราณคดี [7] [8]งานเขียนของ Johann Winckelmann โจอาคิมมีความสำคัญในการสร้างการเคลื่อนไหวในสถาปัตยกรรมและทัศนศิลป์ หนังสือของเขาความคิดเลียนแบบผลงานกรีกในจิตรกรรม และประติมากรรม (1750) และศิลปะสมัย Geschichte der des Alterthums ("ประวัติของศิลปะโบราณ" 1764) เป็นคนแรกที่แยกชัดเจนระหว่างกรีกโบราณและโรมัน และกำหนดระยะเวลาภายในศิลปะกรีก ติดตามวิถีจากเจริญเติบโตวุฒิภาวะ และเลียนแบบแล้ว หรือเสื่อมโทรมที่ยังคงมีอิทธิพลจนถึงปัจจุบัน Winckelmann เชื่อว่า ศิลปะควรมุ่งที่ "โนเบิลความเรียบง่ายและสง่างามสงบ", [9] และอุดมคติศิลปะกรีก ซึ่งเขากล่าวว่า เราพบ "ไม่เพียงแต่ธรรมชาติที่สวยสุด แต่ยังสิ่งนอกเหนือธรรมชาติ คือบางเหมาะรูปแบบของความสวยงาม ที่ เป็นล่ามโบราณของเพลโตสอนเรา มาจากภาพที่สร้างขึ้น โดยจิตใจเพียงอย่างเดียว" ทฤษฎีมากเท่าใหม่ในศิลปะตะวันตก แต่เน้นคัดลอกปิดรุ่นกรีก: "เราจะกลายเป็นดีหรือถ้านี้เป็นไปได้ โกหก วิธีเดียวคือการ เลียนแบบสมัย" [10]การถือกำเนิดของทัวร์แกรนด์ แฟชั่นรวบรวมโบราณวัตถุเริ่มที่วางรากฐานของคอลเลกชันดีจำนวนมากฟื้นฟูนีโอทั่วยุโรป [11] "ลัทธิคลาสสิกใหม่" ในงานศิลปะแต่ละหมายถึงแคนอนเฉพาะของรูปแบบ "คลาสสิค"ภาษาอังกฤษ คำว่า "ลัทธิคลาสสิกใหม่" ที่ใช้หลักของทัศนศิลป์ การเคลื่อนไหวคล้ายในวรรณคดีอังกฤษ ซึ่งเริ่มอย่างมากก่อนหน้านี้ เรียกว่าแยบ นี้ ซึ่งโดดเด่นมาหลายทศวรรษ ก็เริ่มลดลงในขณะที่ลัทธิคลาสสิกใหม่ในทัศนศิลป์กลายเป็นแฟชั่น แม้ว่าเงื่อนไขแตกต่างกัน สถานการณ์ในวรรณคดีฝรั่งเศสก็คล้ายคลึงกัน ในเพลง ระยะเวลาเห็นการเพิ่มขึ้นของดนตรีคลาสสิก และใช้ "ลัทธิคลาสสิกใหม่" ของศตวรรษที่ 20 การพัฒนา อย่างไรก็ตาม โอเปร่าของคริสโต Willibald Gluck แสดงวิธีการโดยเฉพาะนีโอ spelt ในคะแนนเผยแพร่ของ Alceste (1769), ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อปฏิรูป opera โดยเอาโอบ การเพิ่มบทบาทของประสานเสียงสอดคล้องกับโศกนาฏกรรมกรีก และใช้ง่ายเส้นไพเราะ unadorned สังคายนาของเขา [12]แอนตัน Mengs ราฟาเอล พิพากษาของปารีส c. 1757 ซื้อ โดยแคทเธอรีนมหาราชจากสตูดิโอคำว่า "Neoclassical" ไม่คิดจน ถึงกลางศตวรรษ และ ในเวลาแบบก็อธิบาย โดยข้อกำหนดเป็น "แท้จริงสไตล์" "ขึ้น" และ "การฟื้นฟู" สิ่งที่ถือว่าเป็นการฟื้นฟูแตกต่างกันมาก โบราณแบบมีส่วน ร่วม แน่นอนมากครับ แต่แบบยังถือเป็นการฟื้นฟู ของ Renaissance และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในฝรั่งเศสเป็นกลับไปบาเบิล และภาพมากขึ้นอายุของฟิสิกส์ ซึ่งเป็นความคิดถึงมากได้พัฒนาเป็นทหารหลักของฝรั่งเศส และตำแหน่งทางการเมืองเริ่มลดลงร้ายแรง [13] กร์ฉัตรมงคลภาพนโปเลียนยืมมาจาก diptychs กงสุลสายโบราณและการฟื้นฟูของแล็ง แม้การพิจารณาของนักวิจารณ์ลัทธิคลาสสิกใหม่เป็นที่แข็งแกร่งในสถาปัตยกรรม ประติมากรรม และ ศิลปะการตกแต่ง ที่รุ่นคลาสสิกในสื่อเดียวกันมีค่อนข้างมากมาย และสามารถเข้า ถึง ตัวอย่างจากโบราณภาพวาดที่แสดงให้เห็นคุณภาพที่เขียนของ Winckelmann ในประติมากรรม และจะขาด Winckelmann เกี่ยวข้องกับการเผยแพร่ความรู้ ของภาพวาดโรมันขนาดใหญ่ที่แรกที่ค้นพบ ปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียม และ เช่นโคตรส่วนใหญ่ยกเว้น Gavin แฮมิลตัน ถูกประทับใจพวกเขา อ้างความเห็นของพลินิยังเกอร์ลดลงของการวาดภาพในระยะเวลาของเขา [14]สำหรับการวาดภาพ กรีกจิตรกรรมเป็นสูญหายอย่างเต็ม: Neoclassicist จิตรกรพยายามฟื้นฟูมัน บางส่วน ผ่าน friezes ปั้นนูน โมเสก และ จิตรกรรมเครื่องปั้นดินเผา และบางส่วน ผ่านตัวอย่างของการวาดภาพและการตกแต่งของรุ่นสูงเรเนซองส์ของราฟาเอ ปูนปั้นต่าง ๆ นา ๆ ของ Nero Domus Aurea ปอมเปอี และเฮอร์คิวเลเนียม และชื่นชมต่ออายุของนิโคลัสของเจี๊ยบ ภาพวาด "Neoclassical" มากมี classicizing เพิ่มเติมในสาระสำคัญมากกว่าในสิ่งอื่น ข้อพิพาทรุนแรง แต่มักจะไม่ ทราบ โหมกระหน่ำมานานหลายทศวรรษกว่าบุญสัมพันธ์ศิลปะกรีกและโรมัน Winckelmann และเพื่อนของเขา Hellenists โดยทั่วไป sid ชนะมีสติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซิสซึ่มคือการฟื้นตัวของรูปแบบและจิตวิญญาณของสมัยโบราณคลาสสิกแรงบันดาลใจโดยตรงจากยุคคลาสสิกที่ [4] ซึ่งใกล้เคียงและสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาในปรัชญาและพื้นที่อื่น ๆ ของยุคแสงสว่างและเป็นคนแรกที่ปฏิกิริยาต่อต้านตะกละของก่อนหน้านี้ที่ สไตล์โรโคโค. [5] ในขณะที่การเคลื่อนไหวอธิบายมักจะเป็นคู่ตรงข้ามของยวนใจนี้เป็นที่ดีเกินความเรียบง่ายที่มีแนวโน้มที่จะไม่ยั่งยืนเมื่อศิลปินที่เฉพาะเจาะจงหรือผลงานที่ได้รับการพิจารณา กรณีของแชมป์หลักควรของสายนีโอคลาสซิ, Ingres แสดงให้เห็นถึงนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่ง. [6] การฟื้นฟูสามารถโยงไปถึงสถานประกอบการของโบราณคดีอย่างเป็นทางการ. [7] [8] เขียนของโยฮันน์โจอาคิม Winckelmann มีความสำคัญในการสร้างนี้ การเคลื่อนไหวทั้งในด้านสถาปัตยกรรมและทัศนศิลป์ หนังสือของเขาความคิดเกี่ยวกับการเลียนแบบของกรีกธิการในจิตรกรรมและประติมากรรม (1750) และเกสชิชเดอร์ Kunst des Alterthums ( "ประวัติความเป็นมาของศิลปะโบราณ", 1764) เป็นคนแรกที่จะเห็นความแตกต่างอย่างมากระหว่างกรีกโบราณและศิลปะโรมันและกำหนดระยะเวลาภายในกรีก ศิลปะการติดตามเส้นทางการเคลื่อนที่จากการเจริญเติบโตจนครบกำหนดแล้วเลียนแบบหรือความเสื่อมโทรมที่ยังคงมีอิทธิพลมาจนถึงปัจจุบัน Winckelmann เชื่อว่าศิลปะควรมุ่งที่ "ความเรียบง่ายที่มีเกียรติและความยิ่งใหญ่ความสงบ" [9] และยกย่องความเพ้อฝันของศิลปะกรีกซึ่งเขากล่าวว่าเราพบว่า "ธรรมชาติไม่เพียง แต่ที่สวยที่สุด แต่ยังสิ่งที่อยู่นอกเหนือธรรมชาติรูปแบบที่เหมาะคือบางอย่าง ของความงามของมันซึ่งเป็นล่ามโบราณของเพลโตสอนเรามาจากภาพที่สร้างขึ้นโดยใจอยู่คนเดียว " ทฤษฎีที่เป็นอย่างมากที่ห่างไกลจากใหม่ในศิลปะตะวันตก แต่เน้นของเขาในการคัดลอกใกล้ชิดของรุ่นกรีก:. "วิธีเดียวที่เราจะได้เป็นใหญ่หรือว่านี้จะเป็นไปได้เลียนแบบไม่ได้คือการเลียนแบบโบราณ" [10] ด้วย การถือกำเนิดของแกรนด์ทัวร์ที่เป็นแฟชั่นของการเก็บรวบรวมโบราณวัตถุเริ่มที่วางรากฐานของคอลเลกชันที่ดีมากการแพร่กระจายการฟื้นฟูนีโอคลาสสิทั่วยุโรป. [11] "นีโอคลาสซิ" ในแต่ละศิลปะหมายถึงเฉพาะของแคนนอนของ "คลาสสิก" รูปแบบ. ในภาษาอังกฤษ คำว่า "นีโอคลาสซิ" จะใช้เป็นหลักของทัศนศิลป์; การเคลื่อนไหวที่คล้ายกันในวรรณคดีอังกฤษซึ่งเริ่มมากก่อนหน้านี้เรียกว่าวรรณกรรมออกัส นี้ซึ่งได้รับการที่โดดเด่นเป็นเวลาหลายทศวรรษที่ผ่านมาเป็นจุดเริ่มต้นที่จะลดลงตามเวลาในนีโอคลาสซิทัศนศิลป์กลายเป็นแฟชั่น แม้ว่าข้อตกลงและเงื่อนไขที่แตกต่างกันสถานการณ์ในวรรณคดีฝรั่งเศสเป็นที่คล้ายกัน ในเพลงช่วงเวลาที่ได้เห็นการเพิ่มขึ้นของดนตรีคลาสสิกและ "นีโอคลาสซิ" ถูกนำมาใช้ในการพัฒนาศตวรรษที่ 20 แต่น้ำเน่าของคริสโต Willibald กลุคที่แสดงวิธีการที่นีโอคลาสสิเฉพาะสะกดออกมาในคำนำของเขาที่จะมีคะแนนที่เผยแพร่ของ Alceste (1769) ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อการปฏิรูปโอเปร่าโดยการลบตกแต่งเพิ่มบทบาทของนักร้องในแนวเดียวกันกับโศกนาฏกรรมกรีก และการใช้เส้นที่เรียบง่ายไพเราะตกแต่ง. [12] แอนตันราฟาเอล Mengs, คำพิพากษาของกรุงปารีส, C 1757 ซื้อโดยแคทเธอรีดีจากสตูดิโอคำว่า "นีโอคลาสสิ" ไม่ได้คิดค้นจนกระทั่งช่วงกลางศตวรรษที่ 19 และในช่วงเวลาที่รูปแบบถูกอธิบายโดยข้อตกลงดังกล่าวเป็น "รูปแบบความจริง", "การปฏิรูป" และ "การฟื้นฟู" ; สิ่งที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นฟื้นขึ้นมาที่แตกต่างกันมาก รุ่นโบราณอย่างแน่นอนส่วนเกี่ยวข้องอย่างมาก แต่รูปแบบอาจจะถือได้ว่าเป็นการฟื้นตัวของเรเนสซองและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศฝรั่งเศสเป็นกลับไปที่เคร่งครัดมากขึ้นและมีเกียรติพิสดารอายุของหลุยส์ที่สิบสี่ซึ่งคิดถึงมากมีการพัฒนาเป็น ฝรั่งเศสโดดเด่นของตำแหน่งทางทหารและการเมืองเริ่มลดลงอย่างรุนแรง. [13] ภาพพิธีบรมราชาภิเษก Ingres ของนโปเลียนที่ยืมมาแม้จะมาจากสายบานพับกงสุลโบราณและฟื้นฟู Carolingian ของพวกเขาเพื่อความไม่พอใจของนักวิจารณ์. นีโอคลาสซิมาแรงในงานสถาปัตยกรรมประติมากรรมและศิลปะการตกแต่ง ที่รุ่นคลาสสิกในกลางเดียวกันค่อนข้างมากมายและสามารถเข้าถึงได้; ตัวอย่างจากภาพวาดโบราณที่แสดงให้เห็นถึงคุณภาพที่เขียน Winckelmann พบในประติมากรรมเป็นและจะขาด Winckelmann มีส่วนร่วมในการเผยแพร่ความรู้ในครั้งแรกที่มีขนาดใหญ่ภาพวาดโรมันที่จะค้นพบที่เมืองปอมเปอีและแฮร์และเช่นโคตรส่วนใหญ่ยกเว้นกาวินแฮมิลตันประทับใจโดยพวกเขาอ้างพลิเมนต์น้องในการลดลงของการวาดภาพในช่วงเวลาของเขา . [14] ในฐานะที่เป็นสำหรับการวาดภาพจิตรกรรมกรีกก็หายไปหมดสิ้นจิตรกร Neoclassicist จินตนาการฟื้นขึ้นมามันบางส่วนผ่านสลักเสลาปั้นนูน, โมเสคและภาพวาดเครื่องปั้นดินเผาและอีกส่วนหนึ่งผ่านตัวอย่างของการวาดภาพและการตกแต่งของศิลปวิทยาสูงของคนรุ่นราฟาเอลของจิตรกรรมฝาผนัง ในของ Nero Domus Aurea, ปอมเปอีและและผ่านความชื่นชมการต่ออายุของนิโคลั Poussin มาก "นีโอคลาสสิ" ภาพวาด classicizing อื่น ๆ ในเรื่องกว่าสิ่งอื่นใด รุนแรง แต่มักจะทราบเป็นอย่างดีข้อพิพาทโหมกระหน่ำมานานหลายทศวรรษที่ผ่านมาญาติของศิลปะกรีกและโรมันมี Winckelmann และเพื่อนของเขากรีกทั่วไป SID ชนะอย่างมีสติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วินาทีคือการฟื้นฟูของรูปแบบและจิตวิญญาณของคลาสสิกเก่าที่ได้รับแรงบันดาลใจโดยตรงจากสมัยคลาสสิก [ 4 ] ซึ่งสอดคล้อง และสะท้อนให้เห็นถึงพัฒนาการในปรัชญาและพื้นที่อื่น ๆของอายุของการตรัสรู้ และก็เริ่มมีปฏิกิริยาต่อต้าน excesses ของก่อนหน้านี้โรโคโคสไตล์ [ 5 ] ในขณะที่การเคลื่อนไหวอธิบายมักจะเป็น ตรงข้ามกับคู่ของความโรแมนติกนี้ เป็นหนึ่งเดียวที่ยิ่งใหญ่กว่ามีแนวโน้มที่จะไม่ยั่งยืน เมื่อศิลปินที่เฉพาะเจาะจงหรืองานเป็นสำคัญ กรณีของคิดหลักแชมป์สายวินาทีลูกค้า , อธิบายเรื่องนี้ได้ดีโดยเฉพาะ [ 6 ] ฟื้นฟูสามารถโยงไปถึงการจัดตั้งโบราณคดีอย่างเป็นทางการ [ 7 ] [ 8 ]งานเขียนของโย โย winckelmann มีความสำคัญในการสร้างการเคลื่อนไหวในสถาปัตยกรรมและศิลปะภาพ หนังสือของเขา ความคิดในการเลียนแบบของกรีกในผลงานจิตรกรรมและประติมากรรม ( 1750 ) และ geschichte เด้อคุนเด alterthums ( " ประวัติศาสตร์โบราณของศิลปะ " 1459 ) เป็นคนแรกที่จะแยกแยะความแตกต่างอย่างมากระหว่างกรีกและโรมันโบราณศิลปะ และกำหนดระยะเวลาในศิลปะกรีก , ติดตามวิถีจากการเลียนแบบหรือความเสื่อมโทรมแก่แล้ว ที่ยังคงมีอิทธิพลกับปัจจุบัน winckelmann เชื่อว่าศิลปะควรมุ่ง " ความเรียบง่ายและสงบอริยบารมี " [ 9 ] และยกย่องอุดมคติของศิลปะกรีก ซึ่งเขากล่าวว่าเราพบ " ไม่เพียง แต่ธรรมชาติที่สวยที่สุด แต่ยังสิ่งที่อยู่นอกเหนือธรรมชาติ ได้แก่ บางอย่างเหมาะรูปแบบของความสวยงามซึ่งเป็นล่ามของเพลโตโบราณสอนเรามาจากภาพที่สร้างขึ้นโดยความคิดคนเดียว " ทฤษฎีคือไกลจากใหม่ในศิลปะตะวันตก แต่เน้นของเขาในการคัดลอกปิดแบบกรีกคือ " วิธีเดียวสำหรับเราที่จะกลายเป็นดี หรือถ้าเป็นไปได้ เลิศล้ำ คือการเลียนแบบคนโบราณ " . [ 10 ]กับการถือกำเนิดของทัวร์แกรนด์ , แฟชั่นของการเก็บรวบรวมโบราณวัตถุเริ่มที่วางรากฐานของคอลเลกชันมากมายกระจายฟื้นฟูต่างๆทั่วยุโรป . [ 11 ] " วินาที " ในศิลปะแต่ละหมายถึงเฉพาะ Canon ของ " คลาสสิก " นางแบบในภาษาอังกฤษ คำว่า " วินาที " ใช้หลักของทัศนศิลป์ ; การเคลื่อนไหวที่คล้ายกันในวรรณคดีอังกฤษที่เริ่มมากก่อนหน้านี้ เรียกว่าวรรณกรรมออกัสตัน . นี้ซึ่งได้รับเด่นสำหรับหลายทศวรรษ เริ่มลดลง โดยเวลาวินาทีในทัศนศิลป์ กลายเป็นแฟชั่น แม้ว่าเงื่อนไขที่แตกต่างกัน สถานการณ์ในวรรณคดีฝรั่งเศสที่คล้ายคลึงกัน ในเพลง , ระยะเวลาที่เห็นการเพิ่มขึ้นของดนตรีคลาสสิก และ " วินาที " ใช้ของการพัฒนาในศตวรรษ 20 อย่างไรก็ตาม น้ำเน่าของสรุปเหรียญกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนแสดงวิธีการโดยเฉพาะเขียนสะกดออกในคำปรารภของเขาไปเผยแพร่ของคะแนนใน ( 1769 ) , ซึ่งมีวัตถุประสงค์ที่จะปฏิรูปโอเปร่าโดยการลบการเพิ่มบทบาทของนักร้องในบรรทัดกับโศกนาฏกรรมกรีกและใช้ง่ายกว่า unadorned ไพเราะเส้น [ 12 ]แอนทอน ราฟาเอล mengs การตัดสินของปารีส , C . 552 , ซื้อโดย Catherine จากสตูดิโอคำว่า " เขียน " ไม่ได้ถูกคิดค้นจนถึงกลางศตวรรษที่ 19 และในเวลาแบบถูกอธิบายโดยเงื่อนไขเช่น " สไตล์ที่เป็นจริง " , " ปฏิรูป " และ " ฟื้นฟู " ; สิ่งที่ถือเป็นการชุบชีวิต แตกต่างกันมาก รุ่นโบราณได้แน่นอนมากด้วย แต่รูปแบบอาจถือเป็นการฟื้นตัวของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในฝรั่งเศสเป็นกลับยิ่งเคร่งและสูงส่งพิสดารของอายุของ Louis XIV ซึ่งความอาลัยอาวรณ์มาก ได้พัฒนาขึ้นเป็นฝรั่งเศสเด่นการเมืองและการทหารตำแหน่งเริ่มลดลงอย่างรุนแรง . 13 ] พิธีราชาภิเษกนโปเลียนแม้โซลูชั่นภาพยืมจาก diptychs กงสุลสายโบราณและสมัยกลางของการฟื้นฟู การไม่เห็นด้วยของนักวิจารณ์เป็นวินาทีที่แข็งแกร่งที่สุดในสถาปัตยกรรม ประติมากรรมและศิลปะการตกแต่งที่คลาสสิกรุ่นในระดับเดียวกันมีค่อนข้างมากมาย และสามารถเข้าถึงได้ ; ตัวอย่างจากภาพวาดโบราณที่แสดงให้เห็นถึงคุณภาพที่ winckelmann เขียนพบประติมากรรมได้ และขาด winckelmann มีส่วนร่วมในการเผยแพร่ความรู้ของโรมันขนาดใหญ่แห่งแรกของภาพวาดที่จะถูกค้นพบที่เมืองปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียมและชอบโคตรมากที่สุดยกเว้น เกวิน แฮมิลตัน ไม่น่าประทับใจเลย โดยเขาอ้างถึงพลินีผู้เยาว์ข้อคิดเห็นในการลดลงของจิตรกรรมในยุคของเขา [ 14 ]สำหรับ จิตรกรรมกรีกหายไป : neoclassicist จิตรกร imaginatively ฟื้นขึ้น , บางส่วนผ่าน Bas บรรเทา friezes โมเสคและภาพวาดเครื่องปั้นดินเผา และบางส่วนผ่านตัวอย่างของภาพวาดและตกแต่งของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาสูงของราฟาเอลกว่าปูนเปียกใน Nero เป็นพระราชวังทองปอมเปอีและเฮอร์คิวเลเนียม , และ , ผ่านการชื่นชมของนิโคลัส พู ิน . มาก " เขียน " ภาพวาดเพิ่มเติม classicizing เรื่องมากกว่าอย่างอื่น ดุร้าย แต่บ่อยครั้งมากแจ้งข้อพิพาทผ่านพ้นมานานหลายทศวรรษกว่าญาติของกรีกและโรมัน ศิลปะ กับ winckelmann เพื่อนของเขา hellenists ทั่วไปชนะซิดอย่างมีสติ