- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
ABSTRACTAnthracnose fruit rot is th
ABSTRACT
Anthracnose fruit rot is the most devastating fungal disease limiting the production and marketing of fresh mango fruits in Nigeria. This study investigated the incidence and severity of anthracnose in mango and its control with plant extracts. A systematic field survey of mango fruit anthracnose was carried out in four locations (Agege, Ayetoro, Ibadan and Ogbomosho) in Southwest Nigeria which fall along mango production belt. The efficacy of botanicals: Annona squamosa, Azadirachta indica and Vernonia amygdalina and synthetic fungicide (Benomyl) in the control of mango anthracnose were evaluated. Data generated from the studies were analyzed using Duncan multiple range test and Pearson's correlation coefficient, respectively at 5% probability. The results showed that 60% of mango trees surveyed were found to be infected with anthracnose and over 34% of fruits produced on those trees were severely infected. Ogbomosho recorded relatively higher percent occurrence (45.9%) and severity (38.1%) of anthracnose. Thirty percent and ten percent concentration levels of Annona squamosa were observed to be highly significant in reducing the incidence of anthracnose when compared with benomyl. Anthracnose disease especially at the postharvest stage is a threat to production and marketing of fresh mango fruits in South West Nigeria.
Services
Related Articles in ASCI
Similar Articles in this Journal
Search in Google Scholar
View Citation
Report Citation
How to cite this article:
Charles Awa Onyeani and N. A. Amusa, 2015. Incidence and Severity of Anthracnose in Mango Fruits and its Control with Plant Extracts in South West Nigeria. International Journal of Agricultural Research, 10: 33-43.
DOI: 10.3923/ijar.2015.33.43
URL: http://scialert.net/abstract/?doi=ijar.2015.33.43
Received: January 16, 2015; Accepted: April 14, 2015; Published: April 27, 2015
INTRODUCTION
Mango (Mangifera indica Linn) dietary contributions in the diet of most people in Nigeria rank above that of citrus fruits and it is the second largest consumed fruit after bananas (Onyeani et al., 2012). The economic value of fresh mango fruits to most households especially in the rural areas of Nigeria cannot be over estimated as most families depend greatly on the income they make from mango for their livelihood. However, mango production and marketing especially export of fresh mango fruits from the country is to a very large extent limited due to post harvest rotting of fruits associated with anthracnose disease caused by the fungus Colletotrichum gloeosporioides and over 30% of harvestable fruits are lost annually because of fruit abortions and abscission caused by this disease (Onyeani et al., 2012).
There is no mango variety or cultivar including those found in Nigeria that has been documented to be completely resistant to anthracnose disease (Tarnowski and Ploetz, 2008; Pandey et al., 2012), production of anthracnose free mango fruits therefore rely heavily on the use of fungicide as earlier reported by Dodd et al. (1997) and Ploetz (1999). But, the use of fungicides has reduced drastically due to development of resistance by fungal pathogens and public perception that fungicides have harmful effect on human health and the environment (Sun et al., 2008).
Nevertheless, mango production remain one of the horticultural sectors which if well harnessed and provided for with the necessary logistics, can easily become a major foreign exchange earner for Nigeria and in turn will improve the lots of many households in the country. This may not be achievable unless the menace of anthracnose is tackled.
In the last few decades, the efficacy of plant extracts have been found by several workers including Lapkin et al. (2006) to be effective as plant disease control materials capable of replacing synthetic pesticides without any harmful effects on both man and the environment. Three promising sources of botanicals might turn out to be of great use in the management options against this disease pathogen.
This study therefore was undertaken with the aim of evaluating the incidence and severity of anthracnose infection in mango and identifying suitable botanicals that could be used for future management of this disease in Nigeria.
MATERIALS AND METHODS
This study was conducted in Agege, Ayetoro, Ibadan and Ogbomosho in the South West region of Nigeria.
Assessment of incidence and severity of mango fruit anthracnose: Survey and sampling of mango fruits in four locations (Agege, Ayetoro, Ibadan and Ogbomosho) was carried out following Masyahit et al. (2009) method. Fifteen mango trees in each location were randomly selected. On each tree, five on-tree ripened mango fruits were picked and examined for anthracnose lesions. Fruit anthracnose was assessed using the standards for the assessment of fruit anthracnose of mango proposed by Akhtar and Alam (2002). Disease incidence (percentage of diseased fruits) and disease severity (percentage of area affected on the fruit on average) was then obtained using the following formula:
where, X = Numbers of infected fruits and N = Total number of fruit sampled.
where, Σ(a + b) = Sum of symptomatic fruits and their corresponding score scale, N = Total number of fruits sampled and Z = Highest score scale. Five is the highest disease rating.
Evaluation of botanicals as anthracnose control materials: Three indigenous plants (Annona squamosa, Azadirachta indica and Vernonia amygdalina) were selected and used in the study based on the fungicidal background previously reported in literature.
Preparation of plant extracts: Aqueous plant extract was prepared by sun-drying for 2 days and grinding separately 100 g of fresh leaves of each of the selected plants in a blender following Abd El-Khair and Haggag (2007) method. Resultant extract solution was filtered through two layers of cheesecloth and different concentrations prepared by diluting 1 part of the plant extract into 9 part of sterile distilled water.
Alcohol plant extract was prepared by air-drying and grinding 100 g of leaves of each plant to powder state and subjected to cold extraction with 95% alcohol for 8 days following Khan et al. (2004). The solution was filtered through two layers of cheese cloth and different concentration levels were prepared as describe above.
Anthracnose disease pathogen: Laboratory studies were conducted on lesions on mango leaves, panicles and fruits collected from orchards and home gardens surveyed in each location. The lesions were carefully excised and sterilized before incubation at room temperature for 5 days following Amusa et al. (2005) isolation procedures. Isolated colonies were sub-cultured onto fresh potato dextrose agar media to obtain pure cultures which were identified based on conidia and colony morphology as described by Dugan (2006) and Mordue (1971). Single spore isolates of Colletotrichum gloeosporioides were cultured on potato dextrose agar slants in Bijour bottles, stored in a refrigerator and were sub-cultured in Petri dishes and incubated at temperature ranging from 28-30°C for 7 days following Sangeetha and Rawal (2009) method before use.
Pathogenicity test: Six healthy freshly harvested green matured mango fruits were surface sterilized by swabbing with 70% alcohol and later with 1% NaOCl solution. The fruits were inoculated with spore suspension of Colletotrichum gloeosporioides prepared following the procedure of Sivakumar et al. (1997). Isolation and re-isolation of pathogens from fruits that showed symptoms of anthracnose after 5 days of incubation was carried out following Koch’s postulate for proof of pathogenicity as described by Schumann and D’Arcy (2006).
Effect of plant extracts on mycelial growth of anthracnose fungus: The effect of the plant extracts on the linear mycelial growth was evaluated using hole-plate diffusion method of Deans and Ritchie (1987). Petri dishes containing 15 mL of potato dextrose agar each were inoculated with 5 mm disc of fungal pathogen at the center surrounded by 3 wells of 1 cm each in diameter at a distance of 1 cm from the fungal pathogen. Each well was added with 100 μL of aqueous or alcohol extracted plant extracts. Three plates were used for each plant extract as replicates and sterile water was used for control. Inoculated plates were incubated at 25-30°C until mycelial growth of the fungal pathogen covered the surface of the agar medium in control treatment. The antifungal activity of each plant extract was measured by measuring the mycelial growth of the pathogen on PDA with measuring rule and the percentage of linear growth reduction of fungal pathogen in relation to the control was calculated using the following formula:
Effect of botanicals on anthracnose fungi spore germination: Spore suspension (0.1 mL) of fungal pathogen was sprayed with hand sprayer over films of plant extract added to dried clean slides following Abd El-Khair and Haggag (2007) slide technique. Control was prepared and spread as a film of distilled water. Three slides were used as replicates for each plant extract. Each slide was placed on glass rod in Petri dish under moistened conditions and incubated for 24 h at 25°C. Using 4 microscopic fields (x = 10x40) for each replicate, spore germination percentages were calculated using the following formula:
Effect of botanicals on incidence and severity of mango fruit anthracnose: One hundred and fifty green matured mango fruits were randomly collected from the sampling areas. The fruits were mixed together and later subdivided into 10 parts of 15 fruits each with each fruit representing a replicate. Each part containing 15 numbered fruits was treated separately with botanicals (water or alcohol extraction) and fungicide (benomyl). One part was treated with sterile distilled water to serve as control.
For botanicals, the fruits were soaked in aqueous or alcohol plant extract for 30 min and air-dried. Benomyl 50% w/w at
Anthracnose fruit rot is the most devastating fungal disease limiting the production and marketing of fresh mango fruits in Nigeria. This study investigated the incidence and severity of anthracnose in mango and its control with plant extracts. A systematic field survey of mango fruit anthracnose was carried out in four locations (Agege, Ayetoro, Ibadan and Ogbomosho) in Southwest Nigeria which fall along mango production belt. The efficacy of botanicals: Annona squamosa, Azadirachta indica and Vernonia amygdalina and synthetic fungicide (Benomyl) in the control of mango anthracnose were evaluated. Data generated from the studies were analyzed using Duncan multiple range test and Pearson's correlation coefficient, respectively at 5% probability. The results showed that 60% of mango trees surveyed were found to be infected with anthracnose and over 34% of fruits produced on those trees were severely infected. Ogbomosho recorded relatively higher percent occurrence (45.9%) and severity (38.1%) of anthracnose. Thirty percent and ten percent concentration levels of Annona squamosa were observed to be highly significant in reducing the incidence of anthracnose when compared with benomyl. Anthracnose disease especially at the postharvest stage is a threat to production and marketing of fresh mango fruits in South West Nigeria.
Services
Related Articles in ASCI
Similar Articles in this Journal
Search in Google Scholar
View Citation
Report Citation
How to cite this article:
Charles Awa Onyeani and N. A. Amusa, 2015. Incidence and Severity of Anthracnose in Mango Fruits and its Control with Plant Extracts in South West Nigeria. International Journal of Agricultural Research, 10: 33-43.
DOI: 10.3923/ijar.2015.33.43
URL: http://scialert.net/abstract/?doi=ijar.2015.33.43
Received: January 16, 2015; Accepted: April 14, 2015; Published: April 27, 2015
INTRODUCTION
Mango (Mangifera indica Linn) dietary contributions in the diet of most people in Nigeria rank above that of citrus fruits and it is the second largest consumed fruit after bananas (Onyeani et al., 2012). The economic value of fresh mango fruits to most households especially in the rural areas of Nigeria cannot be over estimated as most families depend greatly on the income they make from mango for their livelihood. However, mango production and marketing especially export of fresh mango fruits from the country is to a very large extent limited due to post harvest rotting of fruits associated with anthracnose disease caused by the fungus Colletotrichum gloeosporioides and over 30% of harvestable fruits are lost annually because of fruit abortions and abscission caused by this disease (Onyeani et al., 2012).
There is no mango variety or cultivar including those found in Nigeria that has been documented to be completely resistant to anthracnose disease (Tarnowski and Ploetz, 2008; Pandey et al., 2012), production of anthracnose free mango fruits therefore rely heavily on the use of fungicide as earlier reported by Dodd et al. (1997) and Ploetz (1999). But, the use of fungicides has reduced drastically due to development of resistance by fungal pathogens and public perception that fungicides have harmful effect on human health and the environment (Sun et al., 2008).
Nevertheless, mango production remain one of the horticultural sectors which if well harnessed and provided for with the necessary logistics, can easily become a major foreign exchange earner for Nigeria and in turn will improve the lots of many households in the country. This may not be achievable unless the menace of anthracnose is tackled.
In the last few decades, the efficacy of plant extracts have been found by several workers including Lapkin et al. (2006) to be effective as plant disease control materials capable of replacing synthetic pesticides without any harmful effects on both man and the environment. Three promising sources of botanicals might turn out to be of great use in the management options against this disease pathogen.
This study therefore was undertaken with the aim of evaluating the incidence and severity of anthracnose infection in mango and identifying suitable botanicals that could be used for future management of this disease in Nigeria.
MATERIALS AND METHODS
This study was conducted in Agege, Ayetoro, Ibadan and Ogbomosho in the South West region of Nigeria.
Assessment of incidence and severity of mango fruit anthracnose: Survey and sampling of mango fruits in four locations (Agege, Ayetoro, Ibadan and Ogbomosho) was carried out following Masyahit et al. (2009) method. Fifteen mango trees in each location were randomly selected. On each tree, five on-tree ripened mango fruits were picked and examined for anthracnose lesions. Fruit anthracnose was assessed using the standards for the assessment of fruit anthracnose of mango proposed by Akhtar and Alam (2002). Disease incidence (percentage of diseased fruits) and disease severity (percentage of area affected on the fruit on average) was then obtained using the following formula:
where, X = Numbers of infected fruits and N = Total number of fruit sampled.
where, Σ(a + b) = Sum of symptomatic fruits and their corresponding score scale, N = Total number of fruits sampled and Z = Highest score scale. Five is the highest disease rating.
Evaluation of botanicals as anthracnose control materials: Three indigenous plants (Annona squamosa, Azadirachta indica and Vernonia amygdalina) were selected and used in the study based on the fungicidal background previously reported in literature.
Preparation of plant extracts: Aqueous plant extract was prepared by sun-drying for 2 days and grinding separately 100 g of fresh leaves of each of the selected plants in a blender following Abd El-Khair and Haggag (2007) method. Resultant extract solution was filtered through two layers of cheesecloth and different concentrations prepared by diluting 1 part of the plant extract into 9 part of sterile distilled water.
Alcohol plant extract was prepared by air-drying and grinding 100 g of leaves of each plant to powder state and subjected to cold extraction with 95% alcohol for 8 days following Khan et al. (2004). The solution was filtered through two layers of cheese cloth and different concentration levels were prepared as describe above.
Anthracnose disease pathogen: Laboratory studies were conducted on lesions on mango leaves, panicles and fruits collected from orchards and home gardens surveyed in each location. The lesions were carefully excised and sterilized before incubation at room temperature for 5 days following Amusa et al. (2005) isolation procedures. Isolated colonies were sub-cultured onto fresh potato dextrose agar media to obtain pure cultures which were identified based on conidia and colony morphology as described by Dugan (2006) and Mordue (1971). Single spore isolates of Colletotrichum gloeosporioides were cultured on potato dextrose agar slants in Bijour bottles, stored in a refrigerator and were sub-cultured in Petri dishes and incubated at temperature ranging from 28-30°C for 7 days following Sangeetha and Rawal (2009) method before use.
Pathogenicity test: Six healthy freshly harvested green matured mango fruits were surface sterilized by swabbing with 70% alcohol and later with 1% NaOCl solution. The fruits were inoculated with spore suspension of Colletotrichum gloeosporioides prepared following the procedure of Sivakumar et al. (1997). Isolation and re-isolation of pathogens from fruits that showed symptoms of anthracnose after 5 days of incubation was carried out following Koch’s postulate for proof of pathogenicity as described by Schumann and D’Arcy (2006).
Effect of plant extracts on mycelial growth of anthracnose fungus: The effect of the plant extracts on the linear mycelial growth was evaluated using hole-plate diffusion method of Deans and Ritchie (1987). Petri dishes containing 15 mL of potato dextrose agar each were inoculated with 5 mm disc of fungal pathogen at the center surrounded by 3 wells of 1 cm each in diameter at a distance of 1 cm from the fungal pathogen. Each well was added with 100 μL of aqueous or alcohol extracted plant extracts. Three plates were used for each plant extract as replicates and sterile water was used for control. Inoculated plates were incubated at 25-30°C until mycelial growth of the fungal pathogen covered the surface of the agar medium in control treatment. The antifungal activity of each plant extract was measured by measuring the mycelial growth of the pathogen on PDA with measuring rule and the percentage of linear growth reduction of fungal pathogen in relation to the control was calculated using the following formula:
Effect of botanicals on anthracnose fungi spore germination: Spore suspension (0.1 mL) of fungal pathogen was sprayed with hand sprayer over films of plant extract added to dried clean slides following Abd El-Khair and Haggag (2007) slide technique. Control was prepared and spread as a film of distilled water. Three slides were used as replicates for each plant extract. Each slide was placed on glass rod in Petri dish under moistened conditions and incubated for 24 h at 25°C. Using 4 microscopic fields (x = 10x40) for each replicate, spore germination percentages were calculated using the following formula:
Effect of botanicals on incidence and severity of mango fruit anthracnose: One hundred and fifty green matured mango fruits were randomly collected from the sampling areas. The fruits were mixed together and later subdivided into 10 parts of 15 fruits each with each fruit representing a replicate. Each part containing 15 numbered fruits was treated separately with botanicals (water or alcohol extraction) and fungicide (benomyl). One part was treated with sterile distilled water to serve as control.
For botanicals, the fruits were soaked in aqueous or alcohol plant extract for 30 min and air-dried. Benomyl 50% w/w at
0/5000
บทคัดย่อAnthracnose ผลเน่าเป็นโรคเชื้อราทำลายล้างสุดจำกัดการผลิต และการตลาดของมะม่วงสดผลไม้ในประเทศไนจีเรีย การศึกษานี้สอบสวนอุบัติการณ์และความรุนแรงของ anthracnose ในมะม่วงและการควบคุม ด้วยสารสกัดจากพืช สำรวจระบบฟิลด์ anthracnose ผลไม้มะม่วงถูกดำเนินการใน 4 ตำแหน่ง (Agege, Ayetoro, Ibadan และ Ogbomosho) ประเทศไนจีเรียตะวันตกเฉียงใต้ที่ตกมาตามสายพานการผลิตมะม่วง ประสิทธิภาพของ botanicals: Annona squamosa สะเดา และ Vernonia amygdalina และสารเคมีสังเคราะห์ (Benomyl) ในการควบคุมของมะม่วง anthracnose ได้ประเมิน ข้อมูลที่สร้างขึ้นจากการศึกษาได้วิเคราะห์ใช้ดันแคนหลายช่วงทดสอบสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ตามลำดับที่น่าเป็น 5% ผลพบว่า 60% ของมะม่วงที่สำรวจพบติดเชื้อ anthracnose และกว่า 34% ของผลไม้ที่ผลิตบนต้นไม้เหล่านั้นได้อย่างรุนแรงการติดเชื้อ Ogbomosho บันทึกเหตุการณ์เปอร์เซ็นต์ค่อนข้างสูง (ร้อยละ 45.9) และความรุนแรง (38.1%) ของ anthracnose ระดับความเข้มข้นร้อยละสามสิบและสิบเปอร์เซ็นต์ของ Annona squamosa ได้สังเกตจะสำคัญมากในการลดอุบัติการณ์ของ anthracnose เมื่อเปรียบเทียบกับ benomyl โรค anthracnose โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระยะหลังการเก็บเกี่ยวจะเป็นอุปสรรคต่อการผลิตและการตลาดของมะม่วงสดผลไม้ในไนจีเรียตะวันตกใต้ บริการบทความที่เกี่ยวข้องใน ASCIบทความที่คล้ายกันในสมุดรายวันนี้ค้นหาใน Google นักวิชาการดูอ้างอิงอ้างอิงรายงาน วิธีการอ้างอิงบทความนี้:ชาร์ลส์ Onyeani Awa และ N. A. Amusa, 2015 อุบัติการณ์และความรุนแรงของ Anthracnose ในผลไม้มะม่วงและการควบคุม ด้วยสารสกัดจากพืชในไนจีเรียตะวันตกใต้ สมุดรายวันต่างประเทศงานวิจัยเกษตร 10:33-43ดอย: 10.3923/ijar.2015.33.43 URL: http://scialert.net/abstract/?doi=ijar.2015.33.43 รับ: 16 มกราคม 2015 ยอมรับ: 14 เมษายน 2015 เผยแพร่: 27 เมษายน 2015แนะนำส่วนมะม่วง (Mangifera indica งานผลิต) อาหารในอาหารของคนส่วนใหญ่ในประเทศไนจีเรียจัดอันดับข้างต้นของผลไม้และที่ใช้ผลไม้อันดับสองกล้วย (Onyeani et al., 2012) มูลค่าทางเศรษฐกิจของผลไม้มะม่วงสดไปยังครัวเรือนส่วนใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบทของประเทศไนจีเรียไม่สามารถจะกว่าประมาณเป็นครอบครัวส่วนใหญ่ขึ้นอยู่อย่างมากกับรายได้ที่พวกเขาทำจากมะม่วงสำหรับดำรงชีวิตของพวกเขา อย่างไรก็ตาม มะม่วงผลิตและการตลาดโดยเฉพาะอย่างยิ่งการส่งออกมะม่วงสดเป็นผลไม้จากประเทศไปมากขอบเขตจำกัดเนื่องจากไปรษณีย์หึ่งเก็บเกี่ยวของผลไม้ที่เกี่ยวข้องกับโรค anthracnose สาเหตุเชื้อรา Colletotrichum gloeosporioides และกว่า 30% ของผลไม้ harvestable หายปีแท้งผลไม้และหลุดร่วงที่เกิดจากโรคนี้ (Onyeani et al., 2012)มีไม่หลายมะม่วงหรือ cultivar รวมทั้งพบในไนจีเรียที่มีถูกต้องสมบูรณ์ทนต่อโรค anthracnose (Tarnowski และ Ploetz, 2008 Pandey et al., 2012), ผลิต anthracnose ฟรีมะม่วงผลไม้จึงพึ่งพาอย่างมากการใช้สารเคมีไว้ก่อนหน้านี้ที่รายงาน โดย Dodd et al. (1997) และ Ploetz (1999) ได้ การใช้ซึ่งเกิดจากเชื้อได้ลดลงอย่างรวดเร็วเนื่องจากการพัฒนาความต้านทานโรคเชื้อราและประชาชนได้รู้ว่า ซึ่งเกิดจากเชื้อที่มีผลเป็นอันตรายต่อสุขภาพมนุษย์และสิ่งแวดล้อม (Sun et al., 2008)อย่างไรก็ตาม มะม่วงผลิตครั้งหนึ่งภาคเมนซึ่งถ้าถูกควบคุมอย่างดี และมีสำหรับโลจิสติกส์จำเป็น สามารถเดินเป็น earner แลกสำคัญสำหรับ และในจะปรับปรุงมายหลายครัวเรือนในประเทศ นี้ไม่ได้ทำได้ยกเว้นสำหรับภัยคุกคามต่อของ anthracnoseในไม่กี่ทศวรรษ ประสิทธิภาพของสารสกัดจากพืชพบ โดยคนงานหลายที่รวมทั้ง Lapkin et al. (2006) ให้มีประสิทธิภาพเป็นพืชโรคควบคุมวัสดุที่สามารถแทนยาฆ่าแมลงสังเคราะห์ โดยไม่มีอันตรายใด ๆ ทั้งมนุษย์และสิ่งแวดล้อม แหล่งสัญญาสาม botanicals อาจเปิดออกเพื่อนำไปใช้มากในตัวเลือกในการจัดการกับการศึกษาโรคนี้การศึกษานี้จึงดำเนิน ด้วยจุดมุ่งหมายของการประเมินอุบัติการณ์และความรุนแรงของเชื้อ anthracnose ในมะม่วง และระบุ botanicals เหมาะที่จะใช้สำหรับการจัดการในอนาคตของโรคนี้ในประเทศไนจีเรียวัสดุและวิธีการการศึกษานี้ได้ดำเนินการใน Agege, Ayetoro, Ibadan และ Ogbomosho ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรียการประเมินผลของอุบัติการณ์และความรุนแรงของมะม่วงผลไม้ anthracnose: สำรวจและสุ่มตัวอย่างผลไม้มะม่วงใน 4 ตำแหน่ง (Agege, Ayetoro, Ibadan และ Ogbomosho) ได้ดำเนินการตามวิธีของ Masyahit et al. (2009) สุ่มได้เลือกมะม่วงห้าในแต่ละตำแหน่ง ในแต่ละทรี ห้าบนต้นไม้ต้นมะม่วงสุกผลไม้ได้รับ และตรวจสอบสำหรับ anthracnose ได้ ผลไม้ anthracnose ถูกประเมินโดยใช้มาตรฐานสำหรับการประเมิน anthracnose ผลไม้มะม่วงที่เสนอ โดย Akhtar และลาม (2002) อุบัติการณ์ของโรค (เปอร์เซ็นต์ของผลไม้เส้น) และความรุนแรงของโรค (เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบในผลไม้โดยเฉลี่ย) แล้วกล่าวโดยใช้สูตรต่อไปนี้:, X =จำนวนผลไม้ที่ติดไวรัสและ N =จำนวนรวมของผลไม้ตัวอย่างการที่ Σ(a + b) =ผลรวมของผลไม้อาการและระดับของคะแนนที่สอดคล้องกัน N =จำนวนตัวอย่างผลไม้และ Z =ระดับคะแนนสูงสุด 5 อันดับโรคสูงสุดได้ประเมินของ botanicals เป็น anthracnose ควบคุมวัสดุ: พืชพื้นเมืองสาม (Annona squamosa สะเดา และ Vernonia amygdalina) เลือก และใช้ในการยึดพื้น fungicidal รายงานก่อนหน้านี้ ในเอกสารประกอบการศึกษาการการเตรียมพืชสารสกัด: สารสกัดจากพืชอควีถูกเตรียม โดยแดดแห้ง 2 วัน และบดแยกอาหารสด 100 กรัมใบของแต่ละพืชเลือกในเบลนเดอร์ที่ Abd El ค็อยและ Haggag (2007) วิธีการดังต่อไปนี้ สารสกัดจากผลแก่โซลูชันถูกกรอง โดยชั้นสองของ cheesecloth และความเข้มข้นแตกต่างกันโดย diluting part 1 ของแยกเป็น 9 ส่วนของน้ำกลั่นที่ฆ่าเชื้อสารสกัดจากพืชแอลกอฮอล์โดย air-drying และบด 100 กรัมของใบพืชแต่ละสถานะผง และการสกัดเย็นด้วยแอลกอฮอล์ 95% 8 วันต่อคันและ al. (2004) โซลูชันที่ถูกกรองผ่านชีผ้าสองชั้น และระดับความเข้มข้นแตกต่างกันถูกเตรียมไว้ตามที่อธิบายข้างต้นการศึกษาโรค anthracnose: ห้องปฏิบัติการศึกษาได้ดำเนินการบนได้ใบมะม่วง panicles และผลไม้จากสวนผลไม้และสวนภายในบ้านที่สำรวจในแต่ละตำแหน่ง ได้ถูก excised อย่างระมัดระวัง และ sterilized ก่อนบ่มที่อุณหภูมิห้อง 5 วัน Amusa et al. (2005) แยกตามขั้นตอนต่อไปนี้ แยกอาณานิคมถูกย่อยอ่างบนมันฝรั่งสดขึ้น agar media รับวัฒนธรรมบริสุทธิ์ซึ่ง conidia ตามระบุและสัณฐานวิทยาของโคโลนีดังที่ Dugan (2006) และ Mordue (1971) แยกสปอร์เดี่ยวของ Colletotrichum gloeosporioides ได้อ่างบน slants agar ขึ้นมันฝรั่งในขวด Bijour เก็บไว้ในตู้เย็นถูกย่อยอ่างในจาน Petri และ incubated ที่อุณหภูมิตั้งแต่ 28-30 ° C 7 วันต่อซานจีทาและ Rawal วิธี (2009) ก่อนใช้ทดสอบ pathogenicity: 6 เขียวสดเก็บเกี่ยวสุขภาพ matured ผลไม้มะม่วงมีผิว sterilized โดย swabbing ด้วยแอลกอฮอล์ 70% และหลังจากที่ มี 1% NaOCl โซลูชัน ผลไม้ถูก inoculated กับสปอร์ทุเลา gloeosporioides Colletotrichum ที่เตรียมไว้ที่วิธีการของ Sivakumar et al. (1997) แยกและแยกโรคจากผลไม้ที่พบโรค anthracnose หลังจาก 5 วันหลังจากฟักตัว ใหม่ถูกดำเนินต่อของคอ postulate สำหรับหลักฐานของ pathogenicity ดังที่สคูมันและ D'Arcy (2006)สารสกัดจากผลของพืชใน mycelial การเจริญเติบโตของเชื้อรา anthracnose: ผลของสารสกัดจากพืชเจริญเติบโต mycelial เชิงเส้นถูกประเมินโดยใช้วิธีการแพร่จานหลุมคณบดีบริการและ Ritchie (1987) ประกอบด้วย 15 mL ของมันฝรั่งขึ้น agar แต่ละจาน petri ถูก inoculated กับดิสก์ 5 มม.ของการศึกษาเชื้อราที่ล้อมรอบ ด้วยบ่อ 3 ของ 1 ซม.แต่ละเส้นผ่าศูนย์กลาง 1 ซ.ม.จากการศึกษาเชื้อราใน แต่ละดีถูกเพิ่มกับ μL 100 ของอควี หรือสารสกัดจากพืชสกัดแอลกอฮอล์ แผ่นที่สามใช้สำหรับแยกแต่ละโรงงานเป็นเหมือนกับ และใส่น้ำใช้สำหรับการควบคุม มี incubated inoculated แผ่นที่ 25-30° C จนกระทั่งเติบโต mycelial การศึกษาเชื้อราปกคลุมพื้นผิวของสื่อ agar ในการควบคุมรักษา กิจกรรมต้านเชื้อราของสารสกัดจากพืชแต่ละถูกวัด โดยการวัดการเติบโต mycelial ของศึกษาบน PDA กับกฎการวัด และคำนวณเปอร์เซ็นต์ลดเส้นเจริญเติบโตของเชื้อราในการศึกษาเกี่ยวกับการควบคุมโดยใช้สูตรต่อไปนี้:ผลของ botanicals การงอกสปอร์ของเชื้อรา anthracnose: สปอร์ระงับ (0.1 มล.) ของการศึกษาเชื้อราถูกพ่น ด้วยมือกระบอกฉีดผ่านภาพยนตร์ของสารสกัดจากพืชที่แห้งสะอาดต่อ Abd El ค็อยและ Haggag ภาพนิ่งเพิ่มเทคนิคภาพนิ่ง (2007) ควบคุมถูกจัดทำ และเผยแพร่เป็นฟิล์มของน้ำกลั่น ภาพนิ่งสามถูกใช้เป็นที่สำหรับแต่ละโรงงานเหมือนกับแยก แต่ละภาพนิ่งที่วางบนรอดแก้วในจานเพาะเชื้อภายใต้เงื่อนไขที่ moistened และ incubated ใน 24 ชมที่ 25 องศาเซลเซียส ใช้กล้องจุลทรรศน์เขต 4 (x = 10 x 40) สำหรับแต่ละจำลอง เปอร์เซ็นต์การงอกของสปอร์ถูกคำนวณโดยใช้สูตรต่อไปนี้:ผลของ botanicals อุบัติการณ์และความรุนแรงของ anthracnose มะม่วงผลไม้: ผลไม้มะม่วงเขียว matured หนึ่งร้อย และสิบถูกรวบรวมมาจากพื้นที่สุ่มตัวอย่างแบบสุ่ม ผลไม้ถูกสกัด และปฐมภูมิเป็น 10 15 ผลไม้แต่ละกับผลไม้แต่ละตัวแทนการจำลองแบบในภายหลัง แต่ละส่วนประกอบด้วยผลไม้ 15 ลำดับเลขถูกรักษาแยกต่างหาก ด้วย botanicals (สกัดน้ำหรือแอลกอฮอล์) และเชื้อรา (benomyl) ส่วนหนึ่งได้รับการรักษา ด้วยน้ำกลั่นฆ่าเชื้อเพื่อเป็นตัวควบคุมสำหรับ botanicals ผลไม้ถูกนำไปแช่ในอควี หรือโรงงานแอลกอฮอล์สารสกัดใน 30 นาที และ air-dried Benomyl 50% w/w ที่
การแปล กรุณารอสักครู่..
บทคัดย่อแอนแทรกโนผลไม้เน่าเป็นโรคเชื้อราที่ร้ายแรงที่สุดการ จำกัด การผลิตและการตลาดของผลมะม่วงสดในประเทศไนจีเรีย
การศึกษานี้เป็นการศึกษาอุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนในมะม่วงและการควบคุมที่มีสารสกัดจากพืช การสำรวจเขตระบบของแอนแทรกโนมะม่วงผลไม้ได้ดำเนินการในสี่สถานที่ (Agege, Ayetoro อีบาดันและ Ogbomosho) ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรียที่ตกพร้อมสายพานการผลิตมะม่วง ประสิทธิภาพของพืช: น้อยหน่า squamosa, สะเดาและ amygdalina Vernonia และสารเคมีสังเคราะห์ (benomyl) ในการควบคุมของแอนแทรกโนมะม่วงได้รับการประเมิน ข้อมูลที่สร้างขึ้นจากการศึกษาวิเคราะห์การใช้การทดสอบดันแคนช่วงหลายและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันตามลำดับที่น่าจะเป็น 5% ผลการศึกษาพบว่า 60% ของต้นมะม่วงที่สำรวจพบว่ามีการติดเชื้อแอนแทรกโนและกว่า 34% ของผลไม้ที่ผลิตบนต้นไม้เหล่านั้นมีการติดเชื้ออย่างรุนแรง Ogbomosho บันทึกไว้เกิดขึ้นร้อยละค่อนข้างสูง (45.9%) และความรุนแรง (38.1%) ของแอนแทรกโน ร้อยละสามสิบและระดับความเข้มข้นร้อยละสิบของน้อยหน่า squamosa ถูกตั้งข้อสังเกตว่าเป็นที่สูงอย่างมีนัยสำคัญในการลดอุบัติการณ์ของโรคแอนเมื่อเทียบกับ benomyl โรคแอนแทรกโนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในขั้นตอนหลังการเก็บเกี่ยวเป็นภัยคุกคามต่อการผลิตและการตลาดของผลมะม่วงสดในตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย.
บริการบทความที่เกี่ยวข้องใน ASCI บทความที่คล้ายกันในวารสารการค้นหาใน Google Scholar ดูอ้างอิงรายงานอ้างอิงวิธีการกล่าวถึงในบทความนี้: ชาร์ลส์ Awa Onyeani และ NA Amusa 2015 อุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนในผลไม้มะม่วงและการควบคุมที่มีสารสกัดจากพืชในตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศไนจีเรีย วารสารนานาชาติวิจัยการเกษตร, 10: 33-43. ดอย: 10.3923 / ijar.2015.33.43 URL: http://scialert.net/abstract/?doi=ijar.2015.33.43 ที่ได้รับ: 16 มกราคม 2015; ได้รับการยืนยัน: 14 เมษายน 2015; เผยแพร่: 27 เมษายน 2015 บทนำมะม่วง (Mangifera indica Linn) ผลงานการบริโภคอาหารในอาหารของคนส่วนใหญ่ในประเทศไนจีเรียอันดับดังกล่าวข้างต้นของผลไม้ส้มและมันก็เป็นผลไม้ที่บริโภคที่ใหญ่ที่สุดที่สองหลังจากที่กล้วย (. Onyeani et al, 2012) มูลค่าทางเศรษฐกิจของผลมะม่วงสดเพื่อประกอบการส่วนใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบทของประเทศไนจีเรียไม่สามารถถูกกว่าประมาณเป็นครอบครัวส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับรายได้อย่างมากที่พวกเขาทำจากมะม่วงเพื่อการดำรงชีวิตของพวกเขา อย่างไรก็ตามการผลิตมะม่วงและการตลาดการส่งออกโดยเฉพาะอย่างยิ่งของผลมะม่วงสดใหม่จากประเทศในระดับที่มีขนาดใหญ่มาก จำกัด เนื่องจากการโพสต์หึ่งการเก็บเกี่ยวของผลไม้ที่เกี่ยวข้องกับการเกิดโรคแอนแทรกโนที่เกิดจากเชื้อราเชื้อราและกว่า 30% ของผลไม้ที่เก็บเกี่ยวจะหายไปเป็นประจำทุกปีเพราะ (. Onyeani et al, 2012). การทำแท้งและผลไม้การตัดแขนขาที่เกิดจากโรคนี้มีความหลากหลายมะม่วงหรือพันธุ์รวมทั้งที่พบในประเทศไนจีเรียที่ได้รับการรับรองให้เป็นสมบูรณ์ทนต่อการเกิดโรคแอนแทรกโนคือ(Tarnowski และ Ploetz 2008; Pandey et al., 2012), การผลิตของผลมะม่วงฟรีแอนแทรกโนจึงต้องพึ่งพาการใช้สารเคมีตามที่รายงานก่อนหน้านี้โดยด็อดเอตอัล (1997) และ Ploetz (1999) แต่การใช้สารฆ่าเชื้อราได้ลดลงอย่างมากเนื่องจากการพัฒนาของความต้านทานจากเชื้อโรคเชื้อราและการรับรู้ของประชาชนที่สารฆ่าเชื้อรามีผลกระทบที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม (Sun et al., 2008). อย่างไรก็ตามการผลิตมะม่วงยังคงเป็นหนึ่งของภาคพืชสวน ซึ่งถ้าควบคุมได้ดีและจัดเตรียมไว้ให้กับจิสติกส์ที่จำเป็นได้อย่างง่ายดายสามารถกลายเป็นรายได้แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่สำคัญสำหรับไนจีเรียและในทางกลับกันจะช่วยเพิ่มจำนวนมากของผู้ประกอบการจำนวนมากในประเทศ นี้อาจไม่สามารถทำได้เว้นแต่การคุกคามของแอนแทรกโนเป็นความท้าทายที่ได้. ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาประสิทธิภาพของสารสกัดจากพืชที่ได้รับการค้นพบโดยคนงานหลายคนรวมทั้ง lapkin et al, (2006) ที่จะมีประสิทธิภาพเป็นวัสดุการควบคุมโรคพืชที่มีความสามารถในการเปลี่ยนสารกำจัดศัตรูพืชสังเคราะห์โดยไม่มีผลอันตรายใด ๆ เกี่ยวกับทั้งคนและสิ่งแวดล้อม สามแหล่งที่มีแนวโน้มของพืชจะกลับออกไปจะมีการใช้งานที่ดีในตัวเลือกการจัดการกับเชื้อโรคโรคนี้. การศึกษาครั้งนี้จึงได้ดำเนินการโดยมีวัตถุประสงค์ของการประเมินอัตราการเกิดและความรุนแรงของการติดเชื้อแอนแทรกโนในมะม่วงและระบุพืชที่เหมาะสมที่สามารถใช้สำหรับการ . การจัดการในอนาคตของโรคนี้ในประเทศไนจีเรียวัสดุและวิธีการศึกษาครั้งนี้ได้ดำเนินการในAgege, Ayetoro อีบาดันและ Ogbomosho ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย. ประเมินอัตราการเกิดและความรุนแรงของผลไม้มะม่วงแอนแทรกโน: การสำรวจและการสุ่มตัวอย่างของผลมะม่วงในสี่สถานที่ (Agege, Ayetoro อีบาดันและ Ogbomosho) ได้ดำเนินการดังต่อไปนี้ Masyahit et al, (2009) วิธีการ สิบห้าต้นมะม่วงในแต่ละสถานที่ได้รับการสุ่มเลือก ในแต่ละต้นไม้ห้าต้นมะม่วงสุกผลไม้ที่ถูกเลือกและตรวจสอบสำหรับรอยโรคแอนแทรกโน แอนแทรกโนผลไม้ได้รับการประเมินโดยใช้มาตรฐานสำหรับการประเมินผลของแอนแทรกโนมะม่วงเสนอโดยอัคทาร์และอาลัมที่ (2002) อุบัติการณ์โรค (ร้อยละของผลไม้ที่เป็นโรค) และความรุนแรงของโรค (ร้อยละของพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบในผลไม้โดยเฉลี่ย) เป็นที่ได้รับแล้วใช้สูตรต่อไปนี้ที่X = หมายเลขของผลไม้ที่ติดเชื้อและยังไม่มี = จำนวนของผลไม้ชิม. ที่Σ (A + B) = ผลรวมของผลไม้ที่มีอาการและขนาดที่สอดคล้องกันของพวกเขาคะแนน, N = จำนวนของผลไม้ชิมและ Z = ระดับคะแนนสูงสุด ห้าเป็นคะแนนการเกิดโรคสูงสุด. การประเมินผลของพืชเป็นวัสดุการควบคุมแอนแทรกโน: สามพืชพื้นเมือง (น้อยหน่า squamosa, สะเดาและ Vernonia amygdalina) ได้รับการคัดเลือกและใช้ในการศึกษาบนพื้นฐานของพื้นหลังเชื้อรารายงานก่อนหน้านี้ในวรรณคดี. การเตรียมสารสกัดจากพืช: สารสกัดจากพืชน้ำถูกจัดทำขึ้นโดยดวงอาทิตย์แห้งเป็นเวลา 2 วันและบดแยก 100 กรัมของใบสดของแต่ละพืชที่เลือกในเครื่องปั่นต่อไปนี้อับเอล-Khair และ Haggag (2007) วิธีการ วิธีการแก้ปัญหาสารสกัดจากผลถูกกรองผ่านสองชั้นของผ้าและความเข้มข้นที่แตกต่างกันจัดทำขึ้นโดยเจือจาง 1 ส่วนหนึ่งของสารสกัดจากพืชเป็น 9 ส่วนหนึ่งของน้ำกลั่นปลอดเชื้อ. สารสกัดจากพืชเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ได้รับการจัดทำขึ้นโดยอากาศแห้งและบด 100 กรัมของใบของพืชแต่ละชนิดผง ของรัฐและอยู่ภายใต้การสกัดเย็นที่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 95% เป็นเวลา 8 วันต่อข่าน et al, (2004) วิธีการแก้ปัญหาที่ได้รับการกรองผ่านสองชั้นของผ้าชีสและระดับความเข้มข้นที่แตกต่างกันเตรียมอธิบายข้างต้น. เชื้อโรคโรคแอนแทรกโน: การศึกษาในห้องปฏิบัติการได้รับการดำเนินการเกี่ยวกับแผลบนใบมะม่วงช่อดอกและผลไม้ที่เก็บมาจากสวนผลไม้และสวนหย่อมบ้านสำรวจในแต่ละสถานที่ แผลที่ถูกตัดอย่างระมัดระวังและการฆ่าเชื้อก่อนการบ่มที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 5 วันต่อไปนี้ Amusa et al, (2005) ขั้นตอนการแยก อาณานิคมถูกแยกย่อยเพาะเลี้ยงบนเดกซ์โทรสมันฝรั่งสดวุ้นสื่อที่จะได้รับเชื้อบริสุทธิ์ที่ถูกระบุขึ้นอยู่กับสปอร์และสัณฐานวิทยาอาณานิคมตามที่อธิบายไว้โดยบดู (2006) และ Mordue (1971) สปอร์เดี่ยวแยกของ Colletotrichum gloeosporioides เพาะเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อ slants เดกซ์โทรสมันฝรั่งในขวด Bijour เก็บไว้ในตู้เย็นและย่อยเพาะเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อและบ่มที่อุณหภูมิตั้งแต่ 28-30 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 7 วันต่อไปนี้ Sangeetha และราวัล (2009) วิธีการก่อนการใช้งาน. การทดสอบการเกิดโรค: หกมีสุขภาพดีสีเขียวสดเก็บเกี่ยวผลมะม่วงสุกถูกพื้นผิวที่ผ่านการฆ่าเชื้อโดย swabbing กับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 70% และต่อมากับสารละลาย 1% NaOCl ผลไม้ที่ถูกเชื้อกับสปอร์แขวนลอยของ Colletotrichum gloeosporioides จัดทำตามขั้นตอนของ Sivakumar et al, (1997) การแยกและการกลับมาแยกเชื้อโรคจากผลไม้ที่แสดงให้เห็นอาการของแอนแทรกโนหลังวันที่ 5 ของการบ่มได้ดำเนินการดังต่อไปนี้สมมุติของ Koch สำหรับหลักฐานการเกิดโรคตามที่อธิบายไว้โดยแมนน์และ D'Arcy (2006). ผลของสารสกัดจากพืชต่อการเจริญเติบโตของเส้นใยของแอนแทรกโน เชื้อรา: ผลของสารสกัดจากพืชในการเจริญเติบโตของเส้นใยเชิงเส้นถูกประเมินโดยใช้วิธีการแพร่กระจายหลุมจานของคณบดีและ Ritchie (1987) จานเลี้ยงเชื้อที่มี 15 มล dextrose agar มันฝรั่งแต่ละเชื้อด้วยแผ่นดิสก์ 5 มมของเชื้อโรคเชื้อราที่ศูนย์ล้อมรอบด้วย 3 หลุม 1 ซมแต่ละเส้นผ่าศูนย์กลางที่ระยะ 1 ซม. จากเชื้อโรคเชื้อรา แต่ละคนดีถูกบันทึกด้วย 100 ไมโครลิตรของน้ำหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สกัดสารสกัดจากพืช สามแผ่นถูกนำมาใช้สำหรับแต่ละสารสกัดจากพืชเป็นซ้ำและน้ำผ่านการฆ่าเชื้อที่ใช้สำหรับการควบคุม แผ่น Inoculated ถูกบ่มที่ 25-30 องศาเซลเซียสจนเจริญของเส้นใยของเชื้อโรคเชื้อราที่ครอบคลุมพื้นผิวของกลางอาหารเลี้ยงเชื้อในการรักษาควบคุม กิจกรรมต้านเชื้อราของแต่ละสารสกัดจากพืชวัดโดยการวัดการเจริญเติบโตของเส้นใยของเชื้อโรคบน PDA กับกฎการวัดและร้อยละของการลดการเจริญเติบโตเชิงเส้นของเชื้อโรคเชื้อราที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมได้รับการคำนวณโดยใช้สูตรต่อไปนี้: ผลของพืชในเชื้อราแอนแทรกโน งอกของสปอ: ระงับสปอร์ (0.1 มิลลิลิตร) ของเชื้อโรคเชื้อราได้รับการฉีดพ่นด้วยเครื่องพ่นสารเคมีมอบภาพยนตร์ของสารสกัดจากพืชเพื่อเพิ่มสไลด์แห้งสะอาดต่อไปนี้อับเอล-Khair และ Haggag (2007) เทคนิคการสไลด์ การควบคุมการจัดทำและการแพร่กระจายเป็นภาพยนตร์น้ำกลั่น สามภาพนิ่งใช้เป็นซ้ำสำหรับแต่ละสารสกัดจากพืช แต่ละภาพนิ่งถูกวางลงบนแท่งแก้วในจานทดลองภายใต้เงื่อนไขที่ชุบและบ่มเป็นเวลา 24 ชั่วโมงที่ 25 ° C ใช้ 4 สาขาด้วยกล้องจุลทรรศน์ (x = 10x40) ให้ทำซ้ำแต่ละเปอร์เซ็นต์การงอกของสปอร์จะถูกคำนวณโดยใช้สูตรต่อไปนี้: ผลของพืชในอุบัติการณ์และความรุนแรงของผลไม้มะม่วงแอนแทรกโน: หนึ่งร้อยห้าสิบสีเขียวสุกผลมะม่วงที่ถูกเก็บรวบรวมโดยการสุ่มจากพื้นที่การสุ่มตัวอย่าง . ผลไม้ที่ถูกผสมเข้าด้วยกันและแบ่งมาเป็น 10 ส่วน 15 ผลไม้แต่ละคนมีผลไม้ที่เป็นตัวแทนของแต่ละซ้ำ แต่ละส่วนมี 15 ผลไม้เลขได้รับการรักษาด้วยสมุนไพรแยก (สกัดน้ำหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์) และเชื้อรา (benomyl) ส่วนหนึ่งได้รับการรักษาด้วยน้ำกลั่นผ่านการฆ่าเชื้อที่จะทำหน้าที่เป็นตัวควบคุม. สำหรับพืช, ผลไม้ที่ถูกแช่ในน้ำหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สารสกัดจากพืชเป็นเวลา 30 นาทีและอากาศแห้ง benomyl 50% w / w การที่
การศึกษานี้เป็นการศึกษาอุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนในมะม่วงและการควบคุมที่มีสารสกัดจากพืช การสำรวจเขตระบบของแอนแทรกโนมะม่วงผลไม้ได้ดำเนินการในสี่สถานที่ (Agege, Ayetoro อีบาดันและ Ogbomosho) ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรียที่ตกพร้อมสายพานการผลิตมะม่วง ประสิทธิภาพของพืช: น้อยหน่า squamosa, สะเดาและ amygdalina Vernonia และสารเคมีสังเคราะห์ (benomyl) ในการควบคุมของแอนแทรกโนมะม่วงได้รับการประเมิน ข้อมูลที่สร้างขึ้นจากการศึกษาวิเคราะห์การใช้การทดสอบดันแคนช่วงหลายและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันตามลำดับที่น่าจะเป็น 5% ผลการศึกษาพบว่า 60% ของต้นมะม่วงที่สำรวจพบว่ามีการติดเชื้อแอนแทรกโนและกว่า 34% ของผลไม้ที่ผลิตบนต้นไม้เหล่านั้นมีการติดเชื้ออย่างรุนแรง Ogbomosho บันทึกไว้เกิดขึ้นร้อยละค่อนข้างสูง (45.9%) และความรุนแรง (38.1%) ของแอนแทรกโน ร้อยละสามสิบและระดับความเข้มข้นร้อยละสิบของน้อยหน่า squamosa ถูกตั้งข้อสังเกตว่าเป็นที่สูงอย่างมีนัยสำคัญในการลดอุบัติการณ์ของโรคแอนเมื่อเทียบกับ benomyl โรคแอนแทรกโนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในขั้นตอนหลังการเก็บเกี่ยวเป็นภัยคุกคามต่อการผลิตและการตลาดของผลมะม่วงสดในตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย.
บริการบทความที่เกี่ยวข้องใน ASCI บทความที่คล้ายกันในวารสารการค้นหาใน Google Scholar ดูอ้างอิงรายงานอ้างอิงวิธีการกล่าวถึงในบทความนี้: ชาร์ลส์ Awa Onyeani และ NA Amusa 2015 อุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนในผลไม้มะม่วงและการควบคุมที่มีสารสกัดจากพืชในตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศไนจีเรีย วารสารนานาชาติวิจัยการเกษตร, 10: 33-43. ดอย: 10.3923 / ijar.2015.33.43 URL: http://scialert.net/abstract/?doi=ijar.2015.33.43 ที่ได้รับ: 16 มกราคม 2015; ได้รับการยืนยัน: 14 เมษายน 2015; เผยแพร่: 27 เมษายน 2015 บทนำมะม่วง (Mangifera indica Linn) ผลงานการบริโภคอาหารในอาหารของคนส่วนใหญ่ในประเทศไนจีเรียอันดับดังกล่าวข้างต้นของผลไม้ส้มและมันก็เป็นผลไม้ที่บริโภคที่ใหญ่ที่สุดที่สองหลังจากที่กล้วย (. Onyeani et al, 2012) มูลค่าทางเศรษฐกิจของผลมะม่วงสดเพื่อประกอบการส่วนใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ชนบทของประเทศไนจีเรียไม่สามารถถูกกว่าประมาณเป็นครอบครัวส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับรายได้อย่างมากที่พวกเขาทำจากมะม่วงเพื่อการดำรงชีวิตของพวกเขา อย่างไรก็ตามการผลิตมะม่วงและการตลาดการส่งออกโดยเฉพาะอย่างยิ่งของผลมะม่วงสดใหม่จากประเทศในระดับที่มีขนาดใหญ่มาก จำกัด เนื่องจากการโพสต์หึ่งการเก็บเกี่ยวของผลไม้ที่เกี่ยวข้องกับการเกิดโรคแอนแทรกโนที่เกิดจากเชื้อราเชื้อราและกว่า 30% ของผลไม้ที่เก็บเกี่ยวจะหายไปเป็นประจำทุกปีเพราะ (. Onyeani et al, 2012). การทำแท้งและผลไม้การตัดแขนขาที่เกิดจากโรคนี้มีความหลากหลายมะม่วงหรือพันธุ์รวมทั้งที่พบในประเทศไนจีเรียที่ได้รับการรับรองให้เป็นสมบูรณ์ทนต่อการเกิดโรคแอนแทรกโนคือ(Tarnowski และ Ploetz 2008; Pandey et al., 2012), การผลิตของผลมะม่วงฟรีแอนแทรกโนจึงต้องพึ่งพาการใช้สารเคมีตามที่รายงานก่อนหน้านี้โดยด็อดเอตอัล (1997) และ Ploetz (1999) แต่การใช้สารฆ่าเชื้อราได้ลดลงอย่างมากเนื่องจากการพัฒนาของความต้านทานจากเชื้อโรคเชื้อราและการรับรู้ของประชาชนที่สารฆ่าเชื้อรามีผลกระทบที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์และสิ่งแวดล้อม (Sun et al., 2008). อย่างไรก็ตามการผลิตมะม่วงยังคงเป็นหนึ่งของภาคพืชสวน ซึ่งถ้าควบคุมได้ดีและจัดเตรียมไว้ให้กับจิสติกส์ที่จำเป็นได้อย่างง่ายดายสามารถกลายเป็นรายได้แลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่สำคัญสำหรับไนจีเรียและในทางกลับกันจะช่วยเพิ่มจำนวนมากของผู้ประกอบการจำนวนมากในประเทศ นี้อาจไม่สามารถทำได้เว้นแต่การคุกคามของแอนแทรกโนเป็นความท้าทายที่ได้. ในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาประสิทธิภาพของสารสกัดจากพืชที่ได้รับการค้นพบโดยคนงานหลายคนรวมทั้ง lapkin et al, (2006) ที่จะมีประสิทธิภาพเป็นวัสดุการควบคุมโรคพืชที่มีความสามารถในการเปลี่ยนสารกำจัดศัตรูพืชสังเคราะห์โดยไม่มีผลอันตรายใด ๆ เกี่ยวกับทั้งคนและสิ่งแวดล้อม สามแหล่งที่มีแนวโน้มของพืชจะกลับออกไปจะมีการใช้งานที่ดีในตัวเลือกการจัดการกับเชื้อโรคโรคนี้. การศึกษาครั้งนี้จึงได้ดำเนินการโดยมีวัตถุประสงค์ของการประเมินอัตราการเกิดและความรุนแรงของการติดเชื้อแอนแทรกโนในมะม่วงและระบุพืชที่เหมาะสมที่สามารถใช้สำหรับการ . การจัดการในอนาคตของโรคนี้ในประเทศไนจีเรียวัสดุและวิธีการศึกษาครั้งนี้ได้ดำเนินการในAgege, Ayetoro อีบาดันและ Ogbomosho ในภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย. ประเมินอัตราการเกิดและความรุนแรงของผลไม้มะม่วงแอนแทรกโน: การสำรวจและการสุ่มตัวอย่างของผลมะม่วงในสี่สถานที่ (Agege, Ayetoro อีบาดันและ Ogbomosho) ได้ดำเนินการดังต่อไปนี้ Masyahit et al, (2009) วิธีการ สิบห้าต้นมะม่วงในแต่ละสถานที่ได้รับการสุ่มเลือก ในแต่ละต้นไม้ห้าต้นมะม่วงสุกผลไม้ที่ถูกเลือกและตรวจสอบสำหรับรอยโรคแอนแทรกโน แอนแทรกโนผลไม้ได้รับการประเมินโดยใช้มาตรฐานสำหรับการประเมินผลของแอนแทรกโนมะม่วงเสนอโดยอัคทาร์และอาลัมที่ (2002) อุบัติการณ์โรค (ร้อยละของผลไม้ที่เป็นโรค) และความรุนแรงของโรค (ร้อยละของพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบในผลไม้โดยเฉลี่ย) เป็นที่ได้รับแล้วใช้สูตรต่อไปนี้ที่X = หมายเลขของผลไม้ที่ติดเชื้อและยังไม่มี = จำนวนของผลไม้ชิม. ที่Σ (A + B) = ผลรวมของผลไม้ที่มีอาการและขนาดที่สอดคล้องกันของพวกเขาคะแนน, N = จำนวนของผลไม้ชิมและ Z = ระดับคะแนนสูงสุด ห้าเป็นคะแนนการเกิดโรคสูงสุด. การประเมินผลของพืชเป็นวัสดุการควบคุมแอนแทรกโน: สามพืชพื้นเมือง (น้อยหน่า squamosa, สะเดาและ Vernonia amygdalina) ได้รับการคัดเลือกและใช้ในการศึกษาบนพื้นฐานของพื้นหลังเชื้อรารายงานก่อนหน้านี้ในวรรณคดี. การเตรียมสารสกัดจากพืช: สารสกัดจากพืชน้ำถูกจัดทำขึ้นโดยดวงอาทิตย์แห้งเป็นเวลา 2 วันและบดแยก 100 กรัมของใบสดของแต่ละพืชที่เลือกในเครื่องปั่นต่อไปนี้อับเอล-Khair และ Haggag (2007) วิธีการ วิธีการแก้ปัญหาสารสกัดจากผลถูกกรองผ่านสองชั้นของผ้าและความเข้มข้นที่แตกต่างกันจัดทำขึ้นโดยเจือจาง 1 ส่วนหนึ่งของสารสกัดจากพืชเป็น 9 ส่วนหนึ่งของน้ำกลั่นปลอดเชื้อ. สารสกัดจากพืชเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ได้รับการจัดทำขึ้นโดยอากาศแห้งและบด 100 กรัมของใบของพืชแต่ละชนิดผง ของรัฐและอยู่ภายใต้การสกัดเย็นที่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 95% เป็นเวลา 8 วันต่อข่าน et al, (2004) วิธีการแก้ปัญหาที่ได้รับการกรองผ่านสองชั้นของผ้าชีสและระดับความเข้มข้นที่แตกต่างกันเตรียมอธิบายข้างต้น. เชื้อโรคโรคแอนแทรกโน: การศึกษาในห้องปฏิบัติการได้รับการดำเนินการเกี่ยวกับแผลบนใบมะม่วงช่อดอกและผลไม้ที่เก็บมาจากสวนผลไม้และสวนหย่อมบ้านสำรวจในแต่ละสถานที่ แผลที่ถูกตัดอย่างระมัดระวังและการฆ่าเชื้อก่อนการบ่มที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 5 วันต่อไปนี้ Amusa et al, (2005) ขั้นตอนการแยก อาณานิคมถูกแยกย่อยเพาะเลี้ยงบนเดกซ์โทรสมันฝรั่งสดวุ้นสื่อที่จะได้รับเชื้อบริสุทธิ์ที่ถูกระบุขึ้นอยู่กับสปอร์และสัณฐานวิทยาอาณานิคมตามที่อธิบายไว้โดยบดู (2006) และ Mordue (1971) สปอร์เดี่ยวแยกของ Colletotrichum gloeosporioides เพาะเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อ slants เดกซ์โทรสมันฝรั่งในขวด Bijour เก็บไว้ในตู้เย็นและย่อยเพาะเลี้ยงในอาหารเลี้ยงเชื้อและบ่มที่อุณหภูมิตั้งแต่ 28-30 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 7 วันต่อไปนี้ Sangeetha และราวัล (2009) วิธีการก่อนการใช้งาน. การทดสอบการเกิดโรค: หกมีสุขภาพดีสีเขียวสดเก็บเกี่ยวผลมะม่วงสุกถูกพื้นผิวที่ผ่านการฆ่าเชื้อโดย swabbing กับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 70% และต่อมากับสารละลาย 1% NaOCl ผลไม้ที่ถูกเชื้อกับสปอร์แขวนลอยของ Colletotrichum gloeosporioides จัดทำตามขั้นตอนของ Sivakumar et al, (1997) การแยกและการกลับมาแยกเชื้อโรคจากผลไม้ที่แสดงให้เห็นอาการของแอนแทรกโนหลังวันที่ 5 ของการบ่มได้ดำเนินการดังต่อไปนี้สมมุติของ Koch สำหรับหลักฐานการเกิดโรคตามที่อธิบายไว้โดยแมนน์และ D'Arcy (2006). ผลของสารสกัดจากพืชต่อการเจริญเติบโตของเส้นใยของแอนแทรกโน เชื้อรา: ผลของสารสกัดจากพืชในการเจริญเติบโตของเส้นใยเชิงเส้นถูกประเมินโดยใช้วิธีการแพร่กระจายหลุมจานของคณบดีและ Ritchie (1987) จานเลี้ยงเชื้อที่มี 15 มล dextrose agar มันฝรั่งแต่ละเชื้อด้วยแผ่นดิสก์ 5 มมของเชื้อโรคเชื้อราที่ศูนย์ล้อมรอบด้วย 3 หลุม 1 ซมแต่ละเส้นผ่าศูนย์กลางที่ระยะ 1 ซม. จากเชื้อโรคเชื้อรา แต่ละคนดีถูกบันทึกด้วย 100 ไมโครลิตรของน้ำหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สกัดสารสกัดจากพืช สามแผ่นถูกนำมาใช้สำหรับแต่ละสารสกัดจากพืชเป็นซ้ำและน้ำผ่านการฆ่าเชื้อที่ใช้สำหรับการควบคุม แผ่น Inoculated ถูกบ่มที่ 25-30 องศาเซลเซียสจนเจริญของเส้นใยของเชื้อโรคเชื้อราที่ครอบคลุมพื้นผิวของกลางอาหารเลี้ยงเชื้อในการรักษาควบคุม กิจกรรมต้านเชื้อราของแต่ละสารสกัดจากพืชวัดโดยการวัดการเจริญเติบโตของเส้นใยของเชื้อโรคบน PDA กับกฎการวัดและร้อยละของการลดการเจริญเติบโตเชิงเส้นของเชื้อโรคเชื้อราที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมได้รับการคำนวณโดยใช้สูตรต่อไปนี้: ผลของพืชในเชื้อราแอนแทรกโน งอกของสปอ: ระงับสปอร์ (0.1 มิลลิลิตร) ของเชื้อโรคเชื้อราได้รับการฉีดพ่นด้วยเครื่องพ่นสารเคมีมอบภาพยนตร์ของสารสกัดจากพืชเพื่อเพิ่มสไลด์แห้งสะอาดต่อไปนี้อับเอล-Khair และ Haggag (2007) เทคนิคการสไลด์ การควบคุมการจัดทำและการแพร่กระจายเป็นภาพยนตร์น้ำกลั่น สามภาพนิ่งใช้เป็นซ้ำสำหรับแต่ละสารสกัดจากพืช แต่ละภาพนิ่งถูกวางลงบนแท่งแก้วในจานทดลองภายใต้เงื่อนไขที่ชุบและบ่มเป็นเวลา 24 ชั่วโมงที่ 25 ° C ใช้ 4 สาขาด้วยกล้องจุลทรรศน์ (x = 10x40) ให้ทำซ้ำแต่ละเปอร์เซ็นต์การงอกของสปอร์จะถูกคำนวณโดยใช้สูตรต่อไปนี้: ผลของพืชในอุบัติการณ์และความรุนแรงของผลไม้มะม่วงแอนแทรกโน: หนึ่งร้อยห้าสิบสีเขียวสุกผลมะม่วงที่ถูกเก็บรวบรวมโดยการสุ่มจากพื้นที่การสุ่มตัวอย่าง . ผลไม้ที่ถูกผสมเข้าด้วยกันและแบ่งมาเป็น 10 ส่วน 15 ผลไม้แต่ละคนมีผลไม้ที่เป็นตัวแทนของแต่ละซ้ำ แต่ละส่วนมี 15 ผลไม้เลขได้รับการรักษาด้วยสมุนไพรแยก (สกัดน้ำหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์) และเชื้อรา (benomyl) ส่วนหนึ่งได้รับการรักษาด้วยน้ำกลั่นผ่านการฆ่าเชื้อที่จะทำหน้าที่เป็นตัวควบคุม. สำหรับพืช, ผลไม้ที่ถูกแช่ในน้ำหรือเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สารสกัดจากพืชเป็นเวลา 30 นาทีและอากาศแห้ง benomyl 50% w / w การที่
การแปล กรุณารอสักครู่..
โรคผลเน่าเป็นนามธรรม
แรงที่สุดโรคเชื้อรา จำกัด การผลิต และการตลาดของผลมะม่วงสดในไนจีเรีย การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนแทรคโนสในมะม่วงและการควบคุมของตน ด้วยสารสกัดจากพืช สาขาระบบการสำรวจโรคแอนแทรคโนสของผลมะม่วงได้ดำเนินการใน 4 ตำแหน่ง ( agege ayetoro , ,Ibadan ogbomosho ) ในทางตะวันตกเฉียงใต้และไนจีเรียซึ่งตกอยู่ตามสายพานการผลิตมะม่วง ประสิทธิภาพของสมุนไพร : น้อยหน่า Azadirachta indica , และ amygdalina vernonia สังเคราะห์และสารเคมีเบโนมิล ( ) ในการควบคุมโรคแอนแทรคโนสของมะม่วงที่ถูกประเมิน ข้อมูลที่สร้างขึ้นจากการศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ดันแคน หลายช่วง และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ทดสอบ ,ตามลำดับในความน่าจะเป็นร้อยละ 5 ผลการศึกษาพบว่าร้อยละ 60 ของต้นมะม่วง สำรวจพบว่ามีการติดเชื้อโรคและกว่า 34% ของผลไม้ที่ผลิตบนต้นไม้เหล่านั้นติดเชื้ออย่างรุนแรง ogbomosho บันทึกค่อนข้างสูง ( ร้อยละ 45.9 % ) การเกิดและความรุนแรงของโรคแอนแทรคโนสร้อยละ 38.1 ) .สามสิบเปอร์เซ็นต์ และระดับความเข้มข้นร้อยละสิบของน้อยหน่าที่พบเป็นอย่างสูงที่สำคัญในการลดอุบัติการณ์ของโรคเมื่อเทียบกับสารเคมีเบโนมิล . โรคแอนแทรคโนสโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระยะหลังการเก็บเกี่ยวคือภัยคุกคามต่อการผลิตและการตลาดผลไม้มะม่วงสดในทางตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย
บริการบทความที่เกี่ยวข้องในบทความที่คล้ายคลึงกันในบันทึกนี้ asci
ค้นหาใน Google Scholar
ดูอ้างอิงรายงานอ้างอิง
อะไรเหรอวิธีการอ้างอิงบทความนี้ :
ชาร์ลส์จาก onyeani และ N . amusa 2015 . อุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนแทรคโนสบนผลมะม่วงและการควบคุม ด้วยสารสกัดจากพืชในทางตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย วารสารการวิจัยทางการเกษตร , 10 : 33-43
ดอย : 10.3923/ijar.2015.33.43
URL : http://scialert.net/abstract/ ? ดอย = ijar . 2015.33.43 รึเปล่า
ได้รับ :16 มกราคม 2015 ; ยอมรับ : 14 เมษายน 2015 ; เผยแพร่ : 27 เมษายน 2015
บทนำ
มะม่วงสำปั้น ) บริจาคอาหารในอาหารของคนส่วนใหญ่ในไนจีเรียอันดับข้างต้นของผลไม้ส้ม และเป็นที่ใหญ่ที่สุดที่สองหลังจากบริโภคผลไม้กล้วย ( onyeani et al . , 2012 )เศรษฐกิจมูลค่าของผลมะม่วงสดในครัวเรือนมากที่สุดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนบทของไนจีเรียไม่สามารถไปประเมินเป็นครอบครัวส่วนใหญ่ขึ้นอยู่อย่างมากในรายได้ที่พวกเขาทำจากมะม่วงเพื่อการประกอบอาชีพ อย่างไรก็ตาม
แรงที่สุดโรคเชื้อรา จำกัด การผลิต และการตลาดของผลมะม่วงสดในไนจีเรีย การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนแทรคโนสในมะม่วงและการควบคุมของตน ด้วยสารสกัดจากพืช สาขาระบบการสำรวจโรคแอนแทรคโนสของผลมะม่วงได้ดำเนินการใน 4 ตำแหน่ง ( agege ayetoro , ,Ibadan ogbomosho ) ในทางตะวันตกเฉียงใต้และไนจีเรียซึ่งตกอยู่ตามสายพานการผลิตมะม่วง ประสิทธิภาพของสมุนไพร : น้อยหน่า Azadirachta indica , และ amygdalina vernonia สังเคราะห์และสารเคมีเบโนมิล ( ) ในการควบคุมโรคแอนแทรคโนสของมะม่วงที่ถูกประเมิน ข้อมูลที่สร้างขึ้นจากการศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ดันแคน หลายช่วง และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ทดสอบ ,ตามลำดับในความน่าจะเป็นร้อยละ 5 ผลการศึกษาพบว่าร้อยละ 60 ของต้นมะม่วง สำรวจพบว่ามีการติดเชื้อโรคและกว่า 34% ของผลไม้ที่ผลิตบนต้นไม้เหล่านั้นติดเชื้ออย่างรุนแรง ogbomosho บันทึกค่อนข้างสูง ( ร้อยละ 45.9 % ) การเกิดและความรุนแรงของโรคแอนแทรคโนสร้อยละ 38.1 ) .สามสิบเปอร์เซ็นต์ และระดับความเข้มข้นร้อยละสิบของน้อยหน่าที่พบเป็นอย่างสูงที่สำคัญในการลดอุบัติการณ์ของโรคเมื่อเทียบกับสารเคมีเบโนมิล . โรคแอนแทรคโนสโดยเฉพาะอย่างยิ่งในระยะหลังการเก็บเกี่ยวคือภัยคุกคามต่อการผลิตและการตลาดผลไม้มะม่วงสดในทางตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย
บริการบทความที่เกี่ยวข้องในบทความที่คล้ายคลึงกันในบันทึกนี้ asci
ค้นหาใน Google Scholar
ดูอ้างอิงรายงานอ้างอิง
อะไรเหรอวิธีการอ้างอิงบทความนี้ :
ชาร์ลส์จาก onyeani และ N . amusa 2015 . อุบัติการณ์และความรุนแรงของโรคแอนแทรคโนสบนผลมะม่วงและการควบคุม ด้วยสารสกัดจากพืชในทางตะวันตกเฉียงใต้ของไนจีเรีย วารสารการวิจัยทางการเกษตร , 10 : 33-43
ดอย : 10.3923/ijar.2015.33.43
URL : http://scialert.net/abstract/ ? ดอย = ijar . 2015.33.43 รึเปล่า
ได้รับ :16 มกราคม 2015 ; ยอมรับ : 14 เมษายน 2015 ; เผยแพร่ : 27 เมษายน 2015
บทนำ
มะม่วงสำปั้น ) บริจาคอาหารในอาหารของคนส่วนใหญ่ในไนจีเรียอันดับข้างต้นของผลไม้ส้ม และเป็นที่ใหญ่ที่สุดที่สองหลังจากบริโภคผลไม้กล้วย ( onyeani et al . , 2012 )เศรษฐกิจมูลค่าของผลมะม่วงสดในครัวเรือนมากที่สุดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนบทของไนจีเรียไม่สามารถไปประเมินเป็นครอบครัวส่วนใหญ่ขึ้นอยู่อย่างมากในรายได้ที่พวกเขาทำจากมะม่วงเพื่อการประกอบอาชีพ อย่างไรก็ตาม
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- The expense recognition necessitated by
- ประสบการณ์
- 자매
- subjectively through individuals’ percep
- I would like to take business leave on N
- ภายใต้สภาวะของน้ำมันหล่อลื่น
- ศึกษาประสิทธิภาพของเทอร์โบชาร์เจอร์
- Where stop-flow was use
- Web 2.0 sites developed API to allow aut
- พี่สาว
- แมงป่อง
- But if you go to shook to learn English.
- 자매
- A farmer on Dartmoor had a beautiful dau
- ปลาทับทิมนึ่งกับตะไคร้ ข่า กระเทียมปรุงร
- Choose products on this link first.
- กางเกงยีนส์ผู้ชายตัวใหญ่กว่าของผู้หญิง
- 美国
- คนนวด
- การปกครองของไทยไม่ดีเลย
- 全美32万华人符合资格但未申请入籍
- ฉันจะพยามทำมัน
- A limit should be placed on total number
- โดย
