If you're new here, you may want to

If you're new here, you may want to subscribe to my RSS feed. Thanks for visiting!

It was 2010 and I was just 23 years young. I had been working as a Paramedic for around 6 months, was single and finally earning a decent enough income to pay my mortgage and actually have some savings. I had wanted to travel for years and it was at this point that I knew I had to venture out and explore the world.

Have you ever been somewhere that has made you completely rethink your life? The time I spent alone in Thailand did this for me.

I had applied for my passport and had spoken with a friend about joining in on a group trip to Mexico in a few months time. We were eagerly planning our venture to small and remote surfing towns around the coast as well as a trip over to Peru to experience the amazing Machu Pichu. The day my passport arrived I had a message from my friend. Half of the group going had dropped out; they were planning on a trip to Bali instead, which left just my friend, her boyfriend and I going. I certainly did not want to be the third wheel and much to my disappointment I told her I would give this trip a miss too.



I was upset for the next few weeks – I had time off scheduled from work, had just paid for my passport and had the money saved ready to go. Then the light bulb switched on. I’d go on a holiday on my own. I had previously dated a guy who managed a large holiday consulting business and we were still friends so I contacted him straight away. His first question was the most obvious one ‘Where do you want to go? What an amazing feeling – I could go anywhere I wanted in the world. I had two weeks off work to be away, I had enough money to have a relatively decent holiday and I would be travelling alone. I had always wanted to go to Thailand – the country fascinated me. The culture, the landscapes, the beaches, the history. I was sold.

My holiday was booked a week before I was due to leave the country. I was going to stay in Phuket for 2 weeks. Admittedly I was quite conservative about where I went, going on my own meant I was extra cautious. I had never been out of the country before so the whole experience was going to be new. Words could not express my excitement.

My mum was terrified because I was travelling alone. To be honest I was too… but the fear was exhilarating. I read up on all the travel tips I could, registered with the government details of where and when I was going to be and eagerly started packing.

The day of my flight out of the country came and the butterflies in my stomach were running rampant. Don’t think about it. Just do it. My younger brother dropped me off to the airport and all of a sudden that was it – I was alone. I’m the kind of person that has always liked having people around. I am just as comfortable around 50 people as I am 5. At the age of 23 I never really liked being alone. But I was loving this.

I went through all the usual motions of checking in and clearing customs and border protection. I went looking around at the Duty Free shopping (note – duty free shopping in Australia is still expensive) and found a decent café to sit back at and attempt to relax before my flight. The excitement levels stayed high and 10 hours later I had landed in Phuket.

My research had told me that leaving the airport and bartering with a taxi were events almost worthy of ‘professional’ classification. I was told to always agree on a price before getting into a taxi and to never accept the first offer, always offer one third of their stated price. So that’s exactly what I did. We finally agreed on a price half of what the taxi driver’s original offer was. I was so chuffed with my bartering skills I ended up tipping him extra anyway.

I’m lucky the taxi driver didThailand is full of colour - these are Tuk Tuk's, Thailand's version of a taxi. At night they have loud music pumping and all kinds of lights flashing. They are an experience all on their own. n’t speak much English and didn’t attempt any conversation because the drive from the airport to the hotel had me lost for words. Thailand is a third world country that thrives on tourism. It is energetic, eccentric and the most amazing place I had ever seen. The traffic was, at best, chaotic with mopeds and taxis tooting their horns at each other, weaving in and out of ‘gaps’ and pushing their way through the masses of motor vehicles that are on their roads. Driving along I would see a gorgeous internationally classed five star hotel followed by a beaten down shack with feral dogs roaming around. Then, every so often, over a hill or around a bend, I would catch a glimpse of the most stunningly blue ocean I had ever seen. I was in absolute awe.

Within a few days of arriving in Phuket I had found my bearings, become more confident in venturing out and the staff at the hotel had realised I was staying on my own and were incredibly attentive. They would offer a staff member to walk me back to my room at night and insisted on hailing the cab from the street for me to pick me up at the front reception of the hotel so I didn’t have to walk out to the street alone in the dark.

Thailand was a stark contrast to Australia, the Thai people were always smiling, always pleasant and always respectful. The service was amazing, everywhere you went and during my entire stay there I never felt uncomfortable or unsafe. The people here stopped what they were doing to talk to you, they were genuinely interested in who you are and what you were doing, they smiled a lot and were incredibly generous.

While I wanted to spend a lot of time relaxing I also wanted to see as much as I could. So in normal tourist style, I signed up for a few tours. I liked to know where I was going and when so I had everything mapped out. Each of the tours I went on was amazing, and with each of them I became more and more open to new adventures and to meeting new people. I fed elephants, rode on the back of a water buffalo, took cooking classes, snorkelled the amazing waters around Phi Phi Island and that’s just the beginning.

Travelling alone meant I was more open to meeting new people, and during my tours I met the most amazing people, most of whom I still keep in contact with today. I was free to do what I wanted, when I wanted. I was able to see the places I wanted to see and if I wanted to spend a whole day shopping then relax by the beach then that is exactly what I did. I had never been so focused on myself in my entire life, and it felt good.

Prior to my holiday I waThe gorgeous green waters surrounding Phi Phi Island were amazing to see - a place so magical makes you appreciate the beauty in the world. s always doing things for other people, either because they needed help or because it was what I thought they wanted me to do. I was so determined to make everyone else happy that I had left my own happiness by the wayside. I had needed things to be organised and scheduled, but Thailand was not an organised and scheduled place – things were laid back and everyone was happy! The world wasn’t falling apart if there were no timelines in place or ‘to do’ lists to be done (okay I’m still hooked on the ‘to do’ lists).

Towards the end of my second week I sat down by the gorgeous pool at my hotel to write in my travel journal (remember writing… with pen and paper). While I was writing I noticed that the way I was writing had changed. At the start of my holiday I was very succinct, I would write what I did that day and not write about my take on things. Reading back it felt unemotional and cold. My writing had started to show more of myself in it, I was allowing myself to write about me, about how my experiences impacted on me and how I felt on my holiday. I had shifted my focus from my outside world to myself and I started to feel proud of myself and what I had achieved. I no longer felt like I had to do more or be more, I was starting to feel like I was enough.

After I arrived home from Thailand I kept this momentum going. I now valued my own self worth, I started spending more time on me and spending more time alone and I loved it. I still helped out others a lot, I liked that part of myself, however I now balanced it with spending time on myself. I joined a gym and started eating healthier – I wanted to be the best version of me I could be. I was incredibly happy to be on my own, my own company was enough and I didn’t feel as though I needed a relationship to be of worth. I was far more open to new experiences and wasn’t as terrified to be out of my comfort zone.

Thailand made me realise that I was important too. Being in a country where you don’t know anyone, where you can’t just call someone or go and see someone, and where when you speak to people they ask you about yourself forced me to actually think about who I was and what I was doing. It was the absolute best thing that could have ever happened to me and was a massive turning point in my life. Thailand still does and always will hold a special place in my heart. I have been back since and spent another month there, exploring different places. I plan to go back again in the not too distant future and will continue to visit the place that made me realise who I am and who I wanted to be in this life.

Have you ever had a major turning point in your life that sent you on a new positive direction? Tell me all about it in the comments, I would love to hear your story.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หากคุณกำลังใหม่ที่นี่ คุณอาจต้องการสมัครเป็นสมาชิกตัวดึงข้อมูล RSS ของฉัน ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชมก็ 2010 และผมน้อยเพียง 23 ปี ฉันได้ถูกทำเป็นเดียว Paramedic ในรอบ 6 เดือน และสุดท้าย รายได้รายได้ที่ดีพอ การชำระสินเชื่อบ้านของฉันมีบางประหยัดจริง ก็อยากจะเดินทางปี และมันเป็นที่จุดนี้ว่า ผมรู้ว่า ผม และสำรวจโลกเคยบางที่ทำให้คุณสมบูรณ์ rethink ชีวิตของคุณ เวลาผมใช้คนเดียวในประเทศไทยไม่ได้นี้สำหรับฉัน ผมมีใช้สำหรับหนังสือเดินทาง และได้พูดกับเพื่อนเกี่ยวกับการรวมในกลุ่มเดินทางไปเม็กซิโกในกี่เดือน เรากระหายถูกวางแผนกิจการของเราจะเล็ก และไกลท่องเมืองใกล้ชายฝั่งรวมทั้งการเดินทางผ่านสู่เปรูสัมผัส Machu Pichu ตื่นตาตื่นใจ วันที่หนังสือเดินทางมาถึงฉันได้ข้อความจากเพื่อน ครึ่งหนึ่งของกลุ่มที่จะได้ลดลงออก พวกเขาได้วางแผนในการเดินทางไปบาหลีแทน ซึ่งเหลือเพียงเพื่อน แฟนของเธอ และฉันจะ แน่นอนไม่ได้ไม่อยากให้ สามล้อ และมากเพื่อความผิดหวังของฉัน ฉันบอกเธอฉันให้เดินนางแบบเกินไป ผมเสียในไม่กี่สัปดาห์ถัดไป – ฉันมีเวลาปิดกำหนดเวลาจากการทำงาน มีเพียงชำระค่าหนังสือเดินทาง และมีพร้อมเงินที่บันทึกไป แล้วหลอดไฟเปิดอยู่ ฉันจะไปในวันหยุดของตัวเอง ก่อนหน้านี้ฉันมีวันที่คนจัดการวันหยุดใหญ่ให้คำปรึกษาธุรกิจ และเราก็ยังเพื่อนเพื่อให้ฉันติดต่อเขาทันที คำถามแรกของเขาได้ชัดเจนมากที่สุด ' ที่คุณต้องการไปหรือไม่ สิ่งที่ตื่นตาตื่นใจรู้สึก – ฉันจะไปที่ใดในโลกอยาก ผมปิดงานจากไปสองสัปดาห์ ฉันมีเงินมากพอจะมีวันหยุดค่อนข้างดี และผมจะเป็นการเดินทางคนเดียว ฉันก็อยากจะไปประเทศไทย – ประเทศหลงฉัน วัฒนธรรม ภูมิประเทศ ชายหาด ประวัติ ผมมีขายวันหยุดของฉันได้ผ่านสัปดาห์ก่อนครบกำหนดให้ออกนอกประเทศได้ ผมไปภูเก็ตพัก 2 สัปดาห์ เป็นที่ยอมรับผมค่อนข้างหัวเก่าเกี่ยวกับที่ฉันไป ที่เกิดขึ้นของตัวเองหมายถึง ผมระมัดระวังพิเศษ ผมไม่เคยออกนอกประเทศก่อนเพื่อให้ประสบการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นใหม่ คำสามารถแสดงความตื่นเต้นของฉันข้าพเจ้าคนกลัว เพราะฉันได้เดินทางคนเดียว บ้าง ผมเกินไป... แต่ความกลัวถูกต้อง ผมอ่านค่าในทุกการเดินทางเคล็ดลับฉันสามารถ ลงทะเบียนกับรัฐบาลรายละเอียดของ เมื่อฉันเป็นไปได้ และวันเริ่มต้นบันทึกวันของฉันบินจากประเทศมา และผีเสื้อในท้องของฉันเรียกใช้อาละวาด ไม่คิดถึงมัน ทำ ๆ ไปเถอะ น้องชายของฉันลดลงฉันปิดสนามบิน และในทันทีที่ถูก – ผมคนเดียว ฉันชนิดของบุคคลที่ได้เสมอชอบมีผู้คนรอบข้าง ผมก็ประมาณ 50 คนสบายเป็นฉัน 5 อายุ 23 ผมไม่ชอบคนเดียวกัน แต่รักนี้ฉันก็ผ่านปกติดังใน และล้างป้องกันชายแดนและการศุลกากร ผมไปดูสถานที่ช้อปปิ้งดิวตี้ฟรี (หมายเหตุ – ดิวตี้ฟรีช้อปปิ้งในออสเตรเลียยังคงแพง) พบคาเฟ่ดีกลับไปนั่งที่ และพยายามพักผ่อนก่อนเที่ยวบินของฉัน ระดับความตื่นเต้นอยู่สูง และ 10 ชั่วโมงในภายหลังที่ฉันมีที่ดินในภูเก็ตงานวิจัยของฉันได้บอกฉันที่ออกจากสนามบิน และ bartering เที่ยวเหตุการณ์เกือบน่าจัดประเภท 'มืออาชีพ' ที่บอกเพื่อจะตกลงราคาก่อนไปเที่ยว และไม่เคยยอมรับข้อเสนอแรก ได้นำเสนอหนึ่งในสามของราคาที่ระบุไว้ ดังนั้น ที่เป็นสิ่งที่ฉันไม่ เราในที่สุดตกลงในราคาครึ่งหนึ่งของข้อเสนอเดิมขับแท็กซี่ถูก ดังนั้นฉันถูก chuffed กับทักษะของฉัน bartering ฉันสิ้นสุดขึ้นการให้ทิปเขาเสริมต่อไปฉันโชคดี didThailand โปรแกรมควบคุมรถมีสี - มีรถตุ๊กตุ๊กของ รุ่นรถแท็กซี่ในประเทศไทย ในเวลากลางคืน จะมีปั๊มน้ำได้ยินเสียงดนตรีและไฟกระพริบทุกชนิด พวกเขามีประสบการณ์ทั้งในตนเอง n't พูดภาษาอังกฤษมาก และไม่พยายามสนทนาใด ๆ เพราะขับรถจากสนามบินไปโรงแรมมีฉันลืมคำ ประเทศไทยเป็นประเทศโลกที่สามที่เจริญเติบโตในการท่องเที่ยว จึงมีพลัง หลุดโลก และสถานที่ดีที่สุดฉันได้เคยเห็น การจราจรได้ ในส่วน วุ่นวายกับเครื่องจักรกลหนักและรถแท็กซี่ของแตรกันติงบรอดเวย์ ทอออก 'ช่องว่าง' และผลักดันวิถีผ่านมวลของคันที่อยู่บนถนนของพวกเขา ขับรถตามผมจะดูความงดงามระดับสากล classed ตามชฟรอนท์ตีลงกับสุนัข feral ปณิธานพัก แล้ว ทุกบ่อย ข้ามเขา หรือ รอบส่วนโค้ง ฉันจะจับ a glimpse ของทะเลสีฟ้าทุกขนาดมากที่สุดที่ฉันได้เคยเห็น ผมอยู่ในความกลัวแน่นอนภายในไม่กี่วันของมาถึงภูเก็ตก็พบปืนของฉัน เป็นความมั่นใจในรอง และพนักงานโรงแรมได้เองก็ยังคิดฉันได้อยู่ในตัวเอง และได้มาอย่างเหลือเชื่อ พวกเขาจะมีพนักงานเดินฉันกลับไปที่ห้องของฉันในเวลากลางคืน และยืนยันใน hailing แท็กซี่จากถนนจะรับผมที่หน้าโรงแรมเพื่อไปเดินเล่นถนนคนเดียวในมืดไม่มีประเทศไทยมีความแตกต่างสิ้นเชิงกับออสเตรเลีย คนไทยก็ยิ้ม ดีเสมอ และเคารพเสมอ บริการประทับใจ คุณไปทุกหนทุกแห่ง และห้องพักทั้งหมดของฉันมี ฉันไม่รู้สึกอึดอัด หรือไม่ปลอดภัย คนที่นี่หยุดพวกเขาได้ทำการพูดคุยกับคุณ พวกเขาสนใจจริงใจในการที่คุณมีและสิ่งที่กำลังทำ พวกเขายิ้มมาก และถูกใจกว้างอย่างเหลือเชื่อในขณะที่อยากจะใช้เวลาพักผ่อนยังอยากจะดูมากเท่าที่สามารถ ดังนั้น แบบ ท่องเที่ยวปกติผมลงกี่ทัวร์ เสียดายที่ฉันกำลังและเมื่อดังนั้นผมจึงบุหลัน ทัวร์ที่ผมไปในแต่ละบรรยากาศ และแต่ละของพวกเขา เป็นเปิดมากขึ้นใน การผจญภัยใหม่ และ การประชุมคนใหม่ ฉันเลี้ยงช้าง ขี่หลังควาย ได้เรียนทำอาหาร snorkelled อเมซิ่งวอเตอร์สรอบ ๆ เกาะพีพี และที่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นดี ๆ ขึ้น ผมขึ้นเปิดห้อง และในระหว่างการทัวร์ของฉัน ฉันพบคนที่ดีที่สุด มากที่สุดคนฉันยังคงเก็บกับวันนี้ ผมสามารถทำสิ่งที่ฉันต้อง เมื่อฉันต้องการ ผมสามารถดูสถานที่อยากจะเห็นและถ้าอยากจะใช้เวลาทั้งวันช้อปปิ้งแล้วพักผ่อนตามชายหาด แล้วที่ว่าสิ่งที่ฉันได้ ผมมีไม่ได้ดังนั้นเน้นตัวเองในชีวิต และรู้สึกดีก่อนวันหยุดของฉันฉัน waThe สวยใสรอบเกาะพีพีได้น่าดู - สถานที่มหัศจรรย์เพื่อทำให้คุณชื่นชมความงามในโลกนี้ s ที่มักจะทำสิ่งที่คนอื่น ๆ เพราะพวกเขาต้องการความช่วยเหลือ หรือ เพราะมันเป็นสิ่งที่ฉันคิดว่า พวกเขาต้องการให้ผมทำ ผมจึงตั้งใจจะทำให้คนอื่นมีความสุขที่ผมได้ทิ้งความสุขของตัวเอง โดย wayside ฉันก็จำเป็นกิจกรรมใน การจัด กำหนดการ แต่ไทยไม่ได้เป็นสถานที่จัด และจัดกำหนดการ– วางสิ่งที่ได้กลับมา และทุกคนมีความสุข โลกไม่ได้ลดลงกันถ้ามีเส้นเวลาไม่อยู่ในสถานที่ หรือการทำรายการให้เสร็จ (ดีฉันก็ยังคงติดยาเสพติดในรายการ 'ต้อง ')ในตอนท้ายของสัปดาห์ที่สองของฉัน ฉันนั่งลงสระว่ายน้ำสวยห้องของฉันเขียนในสมุดรายวันการเดินทางของฉัน (จำการเขียน ด้วยปากกาและกระดาษ...) ในขณะที่ผมกำลังเขียน ฉันสังเกตเห็นว่า มีการเปลี่ยนแปลงวิธีที่ผมกำลังเขียน ที่เริ่มต้นของวันหยุดของฉันผมรวบรัดมาก ฉันจะเขียนสิ่งที่ฉันทำวันที่ และไม่เขียนเกี่ยวกับเวลาของฉันในสิ่ง อ่านไปก็รู้สึกเย็น และ unemotional เขียนของฉันได้เริ่มต้นการแสดงของตัวเองใน ฉันมีให้ตัวเองเขียนเกี่ยวกับฉัน เกี่ยวกับวิธีการผลกระทบต่อประสบการณ์ของฉันกับฉันว่าฉันรู้สึกว่าในวันหยุดของฉัน ฉันได้จากฉันมาจากโลกภายนอกของฉันเอง และฉันเริ่มที่จะรู้สึกภูมิใจตัวเองและสิ่งที่ผมประสบ ผมรู้สึกไม่ชอบผมจะทำเพิ่มเติม หรือสามารถเพิ่มเติม ฉันเริ่มต้นผมพอรู้สึกหลังจากหน้าแรกจากไทย ฉันเก็บนี้ไปโมเมนตัม ตอนนี้ค่าตัวของฉันเองคุ้มค่า เริ่มใช้จ่ายครั้งเดียว และใช้เวลากับฉัน และฉันรักมัน ฉันยังช่วยผู้อื่นมาก ผมชอบเป็นส่วนหนึ่งของฉัน แต่ฉันตอนนี้สมดุลได้ ด้วยการใช้เวลากับตัวเอง ฉันเข้าร่วมฟิต และเริ่มรับประทานอาหารสุขภาพ – อยากจะได้รุ่นดีที่สุดของฉันฉันอาจ ผมมีความสุขอย่างเหลือเชื่อจะด้วยตัวเอง บริษัทของตัวเองก็เพียงพอแล้ว และไม่รู้สึกว่าต้องการความสัมพันธ์เป็นของมูลค่า ถูกเปิดมากขึ้นเพื่อประสบการณ์ใหม่ และไม่ได้เป็นคนกลัวจะไม่สบายโซนของฉันประเทศไทยทำให้ฉันตระหนักว่า ฉันไม่สำคัญเกินไป อยู่ในประเทศที่คุณไม่รู้ว่าใคร ที่คุณไม่เพียงเรียกคน หรือไปดูคน และที่เมื่อคุณพูดกับคน พวกเขาถามเกี่ยวกับตัวเองบังคับให้ผมจริง คิดว่า เกี่ยวกับที่ผม และสิ่งที่ฉันได้ทำ มันเป็นสิ่งดีแน่นอนที่อาจเคยเกิดกับผม และเป็นจุดเปลี่ยนยิ่งใหญ่ในชีวิต ประเทศไทยยัง ไม่ และเสมอจะถือเป็นสถานที่พิเศษในหัวใจของฉัน ฉันได้รับกลับตั้งแต่ และใช้อีกเดือน สำรวจสถานต่าง ๆ ฉันจะกลับไปอีกในอนาคตอันไม่ไกลเกินไป และจะต่อไปที่ทำให้ฉันตระหนักฉันคือใคร และ ใครอยากจะได้ในชีวิตนี้เคยมีจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของคุณที่ส่งคุณในทิศทางบวกใหม่ บอกฉันเกี่ยวกับมันใน ฉันชอบฟังเรื่องราวของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หากคุณกำลังใหม่ที่นี่คุณอาจต้องการสมัครสมาชิกฟีด RSS ของฉัน ขอขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชม! มันเป็นปี 2010 และผมก็ 23 ปีหนุ่ม ฉันได้รับการทำงานเป็นแพทย์ประมาณ 6 เดือนเป็นหนึ่งเดียวและในที่สุดก็มีรายได้ดีพอที่จะจ่ายค่าจำนองของฉันจริงและมีเงินออมบางส่วน ผมอยากที่จะเดินทางมานานหลายปีและมันเป็นจุดที่ผมรู้ว่าผมจะร่วมออกและสำรวจโลก. นี้คุณเคยอยู่ที่ไหนสักแห่งที่ได้ทำคุณสมบูรณ์ทบทวนชีวิตของคุณ? เวลาผมใช้เวลาอยู่คนเดียวในประเทศไทยทำอย่างนี้สำหรับฉัน. ฉันได้นำมาใช้สำหรับหนังสือเดินทางของฉันและได้พูดกับเพื่อนเกี่ยวกับการเข้าร่วมในกลุ่มการเดินทางไปยังเม็กซิโกในเวลาไม่กี่เดือน เรากำลังกระหายการวางแผนร่วมของเราที่จะท่องเมืองขนาดเล็กและห่างไกลทั่วชายฝั่งเช่นเดียวกับการเดินทางไปยังเปรูจะได้สัมผัสกับ Machu Pichu ที่น่าตื่นตาตื่นใจ วันที่พาสปอร์ตของฉันมาถึงผมมีข้อความจากเพื่อนของฉัน ครึ่งหนึ่งของกลุ่มไปได้หลุดออกไป; พวกเขากำลังวางแผนในการเดินทางไปบาหลีแทนซึ่งเหลือเพียงเพื่อนของฉันแฟนของเธอและฉันจะ แน่นอนฉันไม่ได้ต้องการที่จะเป็นล้อที่สามและมากความผิดหวังของฉันฉันบอกเธอว่าฉันจะให้การเดินทางครั้งนี้พลาดมากเกินไป. ฉันอารมณ์เสียไม่กี่สัปดาห์ถัดไป - ฉันได้เวลาที่กำหนดออกจากการทำงานได้จ่ายเงินเพียงสำหรับพาสปอร์ตของฉัน และเงินที่บันทึกไว้พร้อมที่จะไป แล้วหลอดไฟเปิดอยู่ ฉันไปในวันหยุดด้วยตัวเอง ผมได้ลงวันที่ก่อนหน้านี้คนที่มีการจัดการวันหยุดธุรกิจที่ปรึกษาที่มีขนาดใหญ่และเราก็ยังคงเป็นเพื่อนผมจึงติดต่อเขาทันที คำถามแรกของเขาคือหนึ่งที่เห็นได้ชัดมากที่สุดในกรณีที่คุณต้องการจะไป? สิ่งที่ความรู้สึกที่น่าตื่นตาตื่นใจ - ฉันจะไปทุกที่ที่ฉันต้องการในโลก ฉันมีสองสัปดาห์ที่ผ่านมาปิดการทำงานที่จะออกไปผมก็มีเงินพอที่จะมีวันหยุดค่อนข้างดีและฉันจะเดินทางคนเดียว ฉันได้เสมอต้องการที่จะไปประเทศไทย - ประเทศที่หลงฉัน วัฒนธรรมภูมิทัศน์ชายหาดประวัติศาสตร์ ผมก็ขาย. วันหยุดของฉันถูกจองสัปดาห์ก่อนที่ฉันจะเป็นผลจากการออกจากประเทศ ฉันกำลังจะไปอยู่ในจังหวัดภูเก็ตเป็นเวลา 2 สัปดาห์ เป็นที่ยอมรับผมค่อนข้างอนุรักษ์นิยมเกี่ยวกับการที่ผมไปไปในความหมายของตัวเองผมก็เพิ่มความระมัดระวัง ฉันไม่เคยออกนอกประเทศก่อนเพื่อให้ประสบการณ์ทั้งหมดเป็นไปได้ใหม่ คำที่ไม่สามารถแสดงความตื่นเต้นของฉัน. แม่ของฉันกลัวเพราะผมเดินทางคนเดียว ความซื่อสัตย์ฉันเกินไป ... แต่ความกลัวเป็นที่น่าตื่นเต้น ผมอ่านข้อมูลเกี่ยวกับเคล็ดลับการเดินทางทั้งหมดที่ฉันสามารถลงทะเบียนกับรายละเอียดของรัฐบาลที่ไหนและเมื่อไหร่ผมจะเป็นและเริ่มกระหายบรรจุ. วันที่เที่ยวบินของฉันออกจากประเทศมาและผีเสื้อในท้องของฉันกำลังวิ่งอาละวาด อย่าคิดเกี่ยวกับมัน แค่ทำมัน น้องชายของฉันลดลงฉันออกไปที่สนามบินและทั้งหมดในทันทีที่มัน - ผมเป็นคนเดียว ฉันเป็นประเภทของบุคคลที่ได้มักจะชอบมีคนรอบข้าง ฉันเพียงแค่เป็นความสะดวกสบายประมาณ 50 คนในขณะที่ฉัน 5. ตอนอายุ 23 ผมไม่เคยชอบอยู่คนเดียว แต่ผมก็รักนี้. ฉันเดินผ่านทุกการเคลื่อนไหวตามปกติของการตรวจสอบและการล้างศุลกากรและป้องกันชายแดน ผมก็มองไปรอบ ๆ ที่ดิวตี้ฟรีช้อปปิ้ง (หมายเหตุ - หน้าที่การช้อปปิ้งฟรีในออสเตรเลียยังคงมีราคาแพง) และพบว่าคาเฟ่ที่ดีจะกลับมานั่งที่และพยายามที่จะผ่อนคลายก่อนที่เที่ยวบินของฉัน ระดับความตื่นเต้นอยู่สูงและ 10 ชั่วโมงต่อมาผมมีที่ดินในจังหวัดภูเก็ต. งานวิจัยของฉันได้บอกว่าออกจากสนามบินและธนาณัติกับรถแท็กซี่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกือบจะคุ้มค่าของการจัดหมวดหมู่ 'มืออาชีพ' ฉันบอกว่าจะเสมอเห็นด้วยกับราคาก่อนที่จะได้รับในรถแท็กซี่และไม่ยอมรับข้อเสนอแรกเสมอให้หนึ่งในสามของราคาที่ระบุไว้ของพวกเขา ดังนั้นที่ว่าสิ่งที่ผมทำ ในที่สุดเราก็ตกลงกันในราคาครึ่งหนึ่งของสิ่งที่เสนอเดิมของคนขับรถแท็กซี่ได้ . ผมจึงพอใจที่มีทักษะธนาณัติของฉันฉันจบลงด้วยการให้ทิปเขาเป็นพิเศษอยู่แล้วฉันโชคดี didThailand คนขับรถแท็กซี่ที่เต็มไปด้วยสี - เหล่านี้เป็นรถตุ๊กตุ๊กของรุ่นของประเทศไทยรถแท็กซี่ ในเวลากลางคืนพวกเขามีเพลงดังสูบน้ำและทุกชนิดของไฟกระพริบ พวกเขามีประสบการณ์ด้วยตัวเอง พูดภาษาอังกฤษไม่มากและไม่ได้พยายามที่การสนทนาใด ๆ เพราะไดรฟ์จากสนามบินไปยังโรงแรมได้ฉันหายไปสำหรับคำ ประเทศไทยเป็นประเทศโลกที่สามที่เจริญเติบโตในการท่องเที่ยว มันเป็นพลังประหลาดและสถานที่ที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดที่ผมเคยเห็น การจราจรเป็นที่ดีที่สุดวุ่นวายกับรถจักรยานยนต์และรถแท็กซี่ tooting แตรของพวกเขาที่แต่ละอื่น ๆ , การทอผ้าและออกจาก 'ช่องว่าง' และผลักดันทางของพวกเขาผ่านฝูงของยานยนต์ที่อยู่บนถนนของพวกเขา ขับรถไปตามฉันจะเห็นโรงแรมสวยจัดระดับนานาชาติระดับห้าดาวตามเพิงตีล้มลงกับสุนัขดุร้ายโรมมิ่งรอบ จากนั้นทุกคนจึงมักจะผ่านเนินเขาหรือรอบ ๆ โค้งผมจะจับเหลือบของท้องทะเลสีฟ้าโดดที่สุดที่ผมเคยเห็น ผมอยู่ในความหวาดกลัวแน่นอน. ภายในเวลาไม่กี่วันนับจากวันที่เดินทางมาถึงในจังหวัดภูเก็ตฉันได้พบแบริ่งของฉันมีความมั่นใจมากขึ้นในการ venturing ออกและพนักงานที่โรงแรมได้ตระหนักฉันพักอยู่ด้วยตัวเองและมีความใส่ใจอย่างไม่น่าเชื่อ พวกเขาจะมีพนักงานที่จะเดินไปฉันกลับไปที่ห้องของฉันในเวลากลางคืนและยืนยันในเซ็งแซ่รถแท็กซี่จากถนนสำหรับผมที่จะรับฉันขึ้นที่แผนกต้อนรับส่วนหน้าของโรงแรมดังนั้นผมจึงไม่ได้มีการเดินออกไปที่ถนนคนเดียว ในที่มืด. ประเทศไทยเป็นตรงกันข้ามกับออสเตรเลียคนไทยได้รับรอยยิ้มเสมอเสมอที่น่าพอใจและเคารพเสมอ บริการเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจทุกที่ที่คุณไปและในระหว่างการเข้าพักทั้งหมดของฉันมีฉันไม่เคยรู้สึกอึดอัดหรือไม่ปลอดภัย ผู้คนที่นี่หยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำจะพูดคุยกับคุณพวกเขามีความสนใจอย่างแท้จริงในคุณคือใครและสิ่งที่คุณทำพวกเขายิ้มเป็นจำนวนมากและมีความใจกว้างอย่างไม่น่าเชื่อ. ในขณะที่ฉันต้องการที่จะใช้จ่ายเป็นจำนวนมากเวลาผ่อนคลายฉันยังต้องการที่จะ ดูมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดังนั้นในรูปแบบการท่องเที่ยวที่ปกติฉันลงทะเบียนสำหรับทัวร์ไม่กี่ ฉันชอบที่จะทราบว่าผมจะและเมื่อดังนั้นฉันได้ทุกอย่างที่แมปออก แต่ละทัวร์ผมไปเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจและมีแต่ละของพวกเขาผมจะกลายเป็นมากขึ้นและเปิดกว้างมากขึ้นเพื่อการผจญภัยใหม่และจะมีการประชุมผู้คนใหม่ ๆ ฉันเลี้ยงช้างขี่บนหลังของควายเอาชั้นเรียนทำอาหาร snorkelled น้ำที่น่าตื่นตาตื่นใจไปรอบ ๆ เกาะพีพีและนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น. เดินทางหมายเพียงอย่างเดียวผมก็เปิดกว้างมากขึ้นการประชุมคนใหม่และในระหว่างการทัวร์ของฉันฉันได้พบกับ คนที่น่าตื่นตาตื่นใจมากที่สุดซึ่งส่วนใหญ่ก็ยังคงให้การติดต่อกับวันนี้ ฉันเป็นอิสระที่จะทำสิ่งที่ฉันต้องการเมื่อฉันต้องการ ผมสามารถที่จะดูสถานที่ที่ฉันต้องการที่จะเห็นและถ้าผมต้องการที่จะใช้จ่ายช้อปปิ้งทั้งวันแล้วผ่อนคลายริมชายหาดแล้วว่าเป็นสิ่งที่ฉันทำ ผมไม่เคยได้รับการเน้นเพื่อตัวเองในชีวิตทั้งหมดของฉันและมันให้ความรู้สึกที่ดี. ก่อนที่จะมีวันหยุดของฉันฉัน waThe น้ำทะเลสีเขียวที่งดงามโดยรอบเกาะพีพีเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจที่จะเห็น - สถานที่มหัศจรรย์เพื่อทำให้คุณชื่นชมความงามในโลก เสมอทำสิ่งที่สำหรับคนอื่น ๆ เช่นกันเพราะพวกเขาต้องการความช่วยเหลือหรือเพราะมันเป็นสิ่งที่ผมคิดว่าพวกเขาต้องการให้ผมทำ ผมก็มุ่งมั่นที่จะทำให้คนอื่นมีความสุขที่ผมได้ทิ้งความสุขของตัวเองตามข้างทาง ฉันได้จำเป็นสิ่งที่จะได้รับการจัดระเบียบและกำหนด แต่ประเทศไทยไม่ได้เป็นสถานที่การจัดระเบียบและกำหนดเวลา - สิ่งที่ถูกวางกลับและทุกคนมีความสุข! โลกไม่ได้ล้มกันถ้ามีระยะเวลาในสถานที่หรือที่จะทำ 'รายการที่จะทำได้ (โอเคผมติดยาเสพติดยังคงอยู่ใน' ที่จะทำ 'รายการ). ในช่วงปลายของสัปดาห์ที่สองของฉันฉันนั่งลงโดย สระว่ายน้ำที่งดงามที่โรงแรมของฉันที่จะเขียนในบันทึกการเดินทางของฉัน (จำ ... เขียนด้วยปากกาและกระดาษ) ในขณะที่ผมเขียนผมสังเกตเห็นว่าวิธีการที่ผมเขียนมีการเปลี่ยนแปลง ในช่วงเริ่มต้นของวันหยุดของฉันฉันก็สั้นมากผมจะเขียนสิ่งที่ผมทำในวันนั้นและไม่ได้เขียนเกี่ยวกับการใช้เวลาในสิ่งที่ฉัน อ่านย้อนกลับไปมันรู้สึกไม่โวยวายและเย็น งานเขียนของฉันได้เริ่มต้นที่จะแสดงมากขึ้นของตัวเองในเรื่องนี้ผมได้รับอนุญาตให้ตัวเองที่จะเขียนเกี่ยวกับฉันเกี่ยวกับวิธีการส่งผลกระทบต่อประสบการณ์ของฉันที่ฉันและวิธีการที่ฉันรู้สึกในวันหยุดของฉัน ฉันได้เปลี่ยนโฟกัสของฉันจากโลกภายนอกของฉันเพื่อตัวเองและฉันเริ่มรู้สึกภูมิใจในตัวเองและสิ่งที่ผมได้ประสบความสำเร็จ ฉันไม่รู้สึกเหมือนที่ฉันต้องทำมากขึ้นหรือได้รับมากขึ้นผมก็เริ่มที่จะรู้สึกเหมือนฉันก็เพียงพอแล้ว. หลังจากที่ผมกลับมาถึงบ้านจากประเทศไทยผมเก็บไว้โมเมนตัมไปนี้ ตอนนี้ผมมีมูลค่ามูลค่าในตัวเองของตัวเองผมเริ่มใช้เวลามากขึ้นกับฉันและใช้เวลาอยู่คนเดียวและฉันรักมัน ฉันยังคงช่วยให้คนอื่น ๆ ออกมามากผมชอบส่วนหนึ่งของตัวเองว่า แต่ตอนนี้ผมมีความสมดุลกับการใช้เวลาอยู่กับตัวเอง ผมได้เข้าร่วมการออกกำลังกายและการรับประทานอาหารที่มีสุขภาพดีเริ่มต้น - ฉันอยากจะเป็นรุ่นที่ดีที่สุดของฉันฉันอาจจะ ฉันมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นของตัวเองซึ่งเป็น บริษัท ของตัวเองก็เพียงพอแล้วและฉันไม่ได้รู้สึกว่าผมจำเป็นต้องมีความสัมพันธ์ที่จะให้คุ้มค่า ฉันก็ยังห่างไกลมากขึ้นเปิดให้ประสบการณ์ใหม่และไม่ได้เป็นกลัวที่จะออกจากเขตความสะดวกสบายของฉัน. ประเทศไทยทำให้ฉันรู้ว่าฉันเป็นสิ่งสำคัญมากเกินไป อยู่ในประเทศที่คุณไม่รู้จักใครที่คุณไม่สามารถเพียงแค่โทรหาใครบางคนหรือไปดูใครสักคนและสถานที่ที่เมื่อคุณพูดคุยกับคนที่พวกเขาถามคุณเกี่ยวกับตัวเองบังคับให้ฉันจริงคิดเกี่ยวกับว่าผมเป็นใครและสิ่งที่ฉัน กำลังทำ มันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแน่นอนที่จะได้เคยเกิดขึ้นกับผมและเป็นจุดเปลี่ยนที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตของฉัน ประเทศไทยยังไม่และมักจะถือเป็นสถานที่พิเศษในหัวใจของฉัน ฉันได้รับกลับมาและใช้เวลาตั้งแต่เดือนอื่นมีการสำรวจสถานที่ที่แตกต่างกัน ผมวางแผนที่จะกลับไปอีกครั้งในอนาคตไม่ไกลเกินไปและจะยังคงที่จะเยี่ยมชมสถานที่ที่ทำให้ฉันรู้ว่าฉันเป็นใครและใครที่ฉันอยากจะเป็นในชีวิตนี้. คุณเคยมีจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตของคุณที่ส่ง ในทิศทางที่เป็นบวกใหม่ได้หรือไม่ บอกฉันเกี่ยวกับมันในความคิดเห็นผมชอบที่จะได้ยินเรื่องราวของคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หากคุณกำลังใหม่ที่นี่คุณอาจต้องการสมัครรับฟีด RSS ของฉัน ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมชม !

มัน 2010 และฉันแค่ 23 ปี ยัง ผมเคยทำงานเป็นหมออยู่ประมาณ 6 เดือน ยังโสด และสุดท้าย รายได้สร้างรายได้เพียงพอที่จะจ่ายจำนองของฉันจริงและมีการออมฉันต้องการที่จะเดินทางสำหรับปีและมันอยู่ในจุดนี้ ผมรู้ว่าผมต้องออกไปผจญภัยและสำรวจโลก

เคยที่ไหนที่ทำให้คุณอย่างสมบูรณ์ คิดทบทวนชีวิตของคุณ ? เวลาที่ฉันใช้คนเดียวในไทยทำสิ่งนี้เพื่อฉัน

ผมได้ใช้พาสปอร์ต และได้พูดกับเพื่อนเกี่ยวกับการเข้าร่วมในกลุ่มเดินทางไปเม็กซิโก ในเวลาไม่กี่เดือนเราตั้งหน้าตั้งตาวางแผนกิจการของเราเล็กและห่างไกลท่องเมืองรอบชายฝั่ง ตลอดจนการเดินทางไปเปรูประสบการณ์น่าพิศวง Machu ปิจู . วันหนังสือเดินทางของฉันมาถึงฉันได้ข้อความจากเพื่อนของฉัน ครึ่งหนึ่งของกลุ่มจะได้ลดลงไป พวกเขาวางแผนในการเดินทางไปบาหลีแทน ซึ่งเหลือเพียงแค่เพื่อน แฟน และผมจะไปผมก็ไม่ได้ต้องการที่จะเป็นสามล้อและมากเพื่อความผิดหวังของฉัน ฉันบอกเธอว่า ผมจะให้ทริปนี้พลาดเหมือนกัน . . . . . .



ผมก็เสียใจสำหรับสองสามสัปดาห์ถัดไปและฉันมีเวลากำหนดจากที่ทำงาน เพิ่งจ่ายค่าพาสปอร์ตและเงินที่บันทึกไว้แล้ว แล้วหลอดไฟเปิด ฉันต้องการไปในวันหยุดของฉันเองผมเคยคบกับผู้ชายคนนึงที่จัดการใหญ่วันหยุดปรึกษาทางธุรกิจและเรายังเป็นแค่เพื่อนกัน ผมติดต่อเขาทันที คำถามแรกของเขาคือหนึ่งที่เห็นได้ชัดที่สุดที่คุณต้องการจะไป ? สิ่งที่น่าพิศวง ( ความรู้สึกผมจะไปทุกที่ที่ฉันต้องการในโลก ฉันมีเวลา 2 สัปดาห์จากงานที่ต้องไปฉันมีเงินมากพอที่จะมีวันหยุดค่อนข้างดีและผมจะเดินทางคนเดียว ฉันมีเสมอต้องการไปประเทศไทยและประเทศหลงใหลฉัน วัฒนธรรม , ภูมิทัศน์ , ชายหาด , ประวัติศาสตร์ ผมขาย

วันหยุดของฉันคือจองสัปดาห์ก่อนเนื่องจากการออกจากประเทศ ฉันจะอยู่ในจังหวัดภูเก็ตเป็นเวลา 2 สัปดาห์ ยอมรับว่าผมค่อนข้างหัวโบราณเรื่องที่ฉันไป