The next emperor, Thieu Tri (1841-1

The next emperor, Thieu Tri (1841-1847), followed the same pattern of leadership. Resistance in the north grew even stronger. At the same time, Thieu Tri continued to resist foreign trade and jail missionaries. Frustrated, the French eventually moved to direct aggression by taking over Danang. However, the Emperor did not change his position to trade or missionary activity and the French eventually left Danang and moved south to Saigon.
The major thrust of the French takeover of southern Vietnam occurred during the reign of Tu Duc (1848-1883), the last emperor of independent Vietnam. His reign saw, a continuation and escalation of the problems of his predecessors. Instead of trying to change the Confucian style of leadership, Tu Duc tried to understand where, within Confucianism, he had failed. However, the answers were no longer to be found in the tenets of this doctrine. Rather than facing the problem of the French directly, Tu Duc, like Thieu Tri before him, put his energy into fighting the peasant uprisings directed against him all over northern Vietnam and even closing in on the capital at Hue.
The French had their own plan for Vietnam, Cambodia, and Laos, a region which they later termed Indochina. Within Vietnam, they had already attracted a serious religious following of Catholic Vietnamese who considered themselves martyrs and were willing to help the French. At the same time, French explorers were mapping the region and developing a trade network between Indochina and Europe. With knowledge of strife occurring in the north, the French concentrated their efforts on the south which they easily invaded in 1859. They forced Tu Duc to sign a series of treaties which gave away much of the emperor's power. When he died, the French placed themselves in power, a place they remained for the next half-century.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จักรพรรดิถัดไป Thieu Tri (1841-1847), ตามรูปแบบเดียวกันเป็นผู้นำ ต้านทานเหนือเติบโตแข็งแกร่ง ในเวลาเดียวกัน Thieu Tri ต่อเพื่อต่อต้านการค้าต่างประเทศและคุกนั้น ผิดหวัง ฝรั่งเศสในที่สุดย้ายไปตรงรุกราน โดยทางดานัง อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิได้เปลี่ยนตำแหน่งของเขาเพื่อการค้าหรือกิจกรรมมิชชันนารี และฝรั่งเศสจากดานัง และย้ายใต้ไซ่ง่อนในที่สุดกระตุกสำคัญของ takeover ฝรั่งเศสเวียดนามใต้เกิดขึ้นในรัชสมัยของ Tu Duc (ปี 1848 แห่ง-1883), จักรพรรดิเวียดนามอิสระ พระองค์เห็น ต่อเนื่องและเลื่อนระดับของปัญหาของบรรดาลูกหลานของเขา แทนที่จะพยายามเปลี่ยนลักษณะ Confucian ของภาวะผู้นำ Tu Duc พยายามเข้าใจที่ ภายใน Confucianism เขาได้ล้มเหลว อย่างไรก็ตาม คำตอบที่ได้ไม่ใน tenets ของลัทธินี้ แทนที่จะเผชิญกับปัญหาของฝรั่งเศสโดยตรง Tu Duc เช่น Thieu Tri ก่อนเขา ใส่พลังงานของเขาต่อสู้ลุกชาวนาโดยตรงเขาทั่วภาคเหนือเวียดนามและปิดในแม้ในเมืองหลวงที่เว้ฝรั่งเศสมีแผนของตนเอง สำหรับเวียดนาม กัมพูชา ลาว ภูมิภาคที่พวกเขาเรียกว่าอินโดจีนในภายหลัง ภายในประเทศเวียดนาม พวกเขาได้ดึงดูดต่อศาสนาความร้ายแรงของคาทอลิกเวียดนามที่เป็นอนุสรณ์ผู้เสียสละตัวเอง และมีความยินดีช่วยฝรั่งเศส แล้ว ในเวลาเดียวกัน เอ็กซ์พลอเรอร์ฝรั่งเศสถูกแม็ปภูมิภาค และพัฒนาเครือข่ายทางการค้าระหว่างอินโดจีนและยุโรป มีความรู้ในการปะทะกันที่เกิดขึ้นในภาคเหนือ ฝรั่งเศสที่เข้มข้นความใต้ซึ่งพวกเขาได้บุกในปี 1859 พวกเขาบังคับ Tu Duc ชุดของสนธิสัญญาที่ให้ไปลงมากของอำนาจของจักรพรรดิ เมื่อเขาตาย ฝรั่งเศสวางตัวเองอยู่ในอำนาจ พวกเขายังคงสำหรับถัดไปครึ่งศตวรรษ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จักรพรรดิต่อไป Thieu Tri (1841-1847) ตามรูปแบบเดียวกันของการเป็นผู้นำ ความต้านทานในภาคเหนือขยายตัวที่แข็งแกร่ง ในเวลาเดียวกัน, Thieu Tri ยังคงต่อต้านการค้าต่างประเทศและมิชชันนารีคุก ผิดหวังฝรั่งเศสในที่สุดก็ย้ายไปรุกรานโดยตรงโดยพาไปดานัง แต่จักรพรรดิไม่ได้เปลี่ยนตำแหน่งของเขาเพื่อการค้าหรือกิจกรรมที่มิชชันนารีและฝรั่งเศสในที่สุดดานังและย้ายลงใต้ไปยังไซ่ง่อน.
แรงผลักดันที่สำคัญของการปฏิวัติฝรั่งเศสทางตอนใต้ของเวียดนามเกิดขึ้นในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าตือดึ๊ก (1848-1883) ที่ จักรพรรดิสุดท้ายของเวียดนามที่เป็นอิสระ รัชสมัยของพระองค์เห็นความต่อเนื่องและการเพิ่มของปัญหาของรุ่นก่อนของเขา แทนการพยายามที่จะเปลี่ยนรูปแบบขงจื้อของการเป็นผู้นำตือดึ๊กพยายามที่จะเข้าใจว่าภายในขงจื้อเขาล้มเหลว แต่คำตอบที่ได้รับไม่ได้ที่จะพบในหลักคำสอนของลัทธินี้ แทนที่จะเผชิญปัญหาของฝรั่งเศสโดยตรงตือดึ๊กเช่นไตร Thieu ก่อนที่เขานำพลังงานของเขาในการต่อสู้การลุกฮือของชาวนาโดยตรงกับเขาไปทั่วภาคเหนือของเวียดนามและปิดแม้กระทั่งในเมืองหลวงที่ฮิว.
ฝรั่งเศสมีแผนของตัวเอง เวียดนามกัมพูชาและลาวภูมิภาคที่พวกเขาในภายหลังเรียกว่าอินโดจีน ภายในเวียดนามที่พวกเขามีอยู่แล้วดึงดูดต่อไปนี้อย่างรุนแรงของศาสนาคาทอลิกเวียดนามที่คิดว่าตัวเองเสียสละและมีความยินดีที่จะช่วยฝรั่งเศส ในเวลาเดียวกัน, นักสำรวจชาวฝรั่งเศสที่ได้รับการทำแผนที่ภูมิภาคและการพัฒนาเครือข่ายการค้าระหว่างอินโดจีนและยุโรป ที่มีความรู้ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นในภาคเหนือของฝรั่งเศสมีความเข้มข้นความพยายามของพวกเขาในภาคใต้ที่พวกเขาบุกเข้ามาได้อย่างง่ายดายในปี 1859 พวกเขาถูกบังคับตือดึ๊กเพื่อเข้าสู่ระบบชุดของสนธิสัญญาที่ให้ออกไปจากอำนาจของจักรพรรดิที่ เมื่อเขาตายฝรั่งเศสวางตัวเองอยู่ในอำนาจที่พวกเขายังคงใช้เวลาครึ่งศตวรรษถัดไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จักรพรรดิองค์ต่อไป Thieu Tri ( 1841-1847 ) ตามรูปแบบเดียวกันของภาวะผู้นำ ความต้านทานในภาคเหนือขยายตัวแข็งแกร่ง ในเวลาเดียวกัน , เทียวตริอย่างต่อเนื่องเพื่อต่อต้านการค้าต่างประเทศและคุกมิชชันนารี ผิดหวัง , ฝรั่งเศสในที่สุดย้ายไปรุกรานโดยตรง โดยถ่ายผ่านดานัง อย่างไรก็ตามจักรพรรดิไม่ได้เปลี่ยนตำแหน่งของเขาเพื่อการค้า หรือ ศาสนา กิจกรรม และ ฝรั่งเศส ในที่สุดก็เหลือ ดานัง และย้ายไปทางใต้ ไซ่ง่อน .
แรงผลักดันหลักของการครอบครองฝรั่งเศสทางตอนใต้ของเวียดนามเกิดขึ้นในสมัยของตือ ดึ๊ก ( 1848-1883 อิสระ ) จักรพรรดิองค์สุดท้ายของเวียดนาม รัชสมัยของพระองค์เห็นความต่อเนื่อง และยกระดับของปัญหาของรุ่นก่อนของเขาแทนที่จะพยายามเปลี่ยนแปลงของรูปแบบของภาวะผู้นำ ตือ ดึ๊ก พยายามจะเข้าใจ ที่ ภายใน ลัทธิขงจื๊อ เขาล้มเหลว อย่างไรก็ตาม คำตอบไม่ได้ที่จะพบในความเชื่อของลัทธินี้ มากกว่าการเผชิญปัญหาของฝรั่งเศสโดยตรง ตือ ดึ๊ก เช่น Thieu Tri ก่อนที่เขาใส่พลังของเขาในการต่อสู้กับชาวนาทั้งหลายกำกับกับเขาไปทั่วภาคเหนือของเวียดนาม และแม้แต่เข้าใกล้เมืองหลวงเว้ .
ฝรั่งเศสมีแผนของตัวเองในเวียดนาม กัมพูชา และลาว ซึ่งต่อมาเรียกว่า ภูมิภาคอินโดจีน ในเวียดนามพวกเขาได้ดึงดูดรุนแรงทางศาสนาต่อไปนี้ของเวียตนามคาทอลิกที่ถือว่าตัวเองพอกัน และเต็มใจที่จะช่วยให้ฝรั่งเศส ในเวลาเดียวกัน นักสำรวจฝรั่งเศสเป็นแผนที่ภูมิภาคและการพัฒนาเครือข่ายการค้าระหว่างอินโดจีนและยุโรปตะวันออก กับความรู้ของการปะทะกันเกิดขึ้นในภาคเหนือฝรั่งเศสเน้นความพยายามของพวกเขาในภาคใต้ ซึ่งพวกเขาสามารถบุกในตอนนี้ . พวกเขาบังคับตือ ดึ๊กเซ็นชุดของสนธิสัญญาซึ่งทำให้มากของอำนาจของจักรพรรดิ เมื่อเขาตาย ฝรั่งเศสอยู่เองในอำนาจที่พวกเขายังคงอยู่เป็นเวลาครึ่งศตวรรษต่อไป