Vietnam has had a colourful politic

Vietnam has had a colourful political history (Sterling, 2006) and is currently renowned for its communist leadership.
However, when you examine the policies of the current government it could be argued that Vietnam is communist in name
only.1An example of this being its policy for International Trade – Vietnam has a very receptive attitude towards welcoming
FDI and developing Trade relations which contradicts the whole Communist ethos, the government is committed to
improving the country‟s business and investment climate.
In 1986 Vietnam introduced Doi Moi („economic renovation‟) the key aim of this policy was to open Vietnam to foreign
investment. Vietnam became the 150th member of the World Trade organisation on January 11th 2007. 2
Vietnam has not recently faced any serious threat to its powers and the situation is expected to remain the same in the
coming years (Data Monitor 2009). Vietnam‟s head of state is the President who does not have any administrative powers;
however he undertakes the roles of nominal commander of the armed forces and chairman of the Council on National
Defense and Security. The Vietnamese Prime Minister holds the administrative powers and also heads a cabinet made up of
three deputies and the heads of 26 ministries and commissions.
Potential Impact
Any organisation wishing to enter the market must take cognisance of the fact that there are considerable limits on political
activities and free speech. A large police and military presence is common. While it is not seen as a major risk in the case of
Vietnam suggestions as to reducing political risk include using local partners, making operations invaluable (ensuring
indispensability), localised banking and minimising fixed investments (Jeannet and Hennessey, 2004).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เวียดนามมีประวัติศาสตร์ทางการเมืองที่มีสีสัน (สเตอร์ลิง, 2006) และปัจจุบันเป็นที่มีชื่อเสียงในการเป็นผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์.
อย่างไรก็ตามเมื่อคุณตรวจสอบนโยบายของรัฐบาลปัจจุบันก็อาจจะแย้งว่าเวียดนามเป็นคอมมิวนิสต์ในชื่อ
only.1An ตัวอย่างของการเป็นที่นี้ นโยบายการค้าระหว่างประเทศ - เวียดนามมีทัศนคติที่เปิดกว้างมากต่อการต้อนรับ
ลงทุนจากต่างประเทศและการพัฒนาความสัมพันธ์การค้าระหว่างประเทศซึ่งขัดแย้งทั้งร๊อคคอมมิวนิสต์รัฐบาลมุ่งมั่นที่จะ
พัฒนาประเทศ ". ธุรกิจและบรรยากาศการลงทุน
ในปี 1986 เวียดนามแนะนำดอยม่อย ("ปรับปรุงทางเศรษฐกิจ ") มีจุดมุ่งหมายที่สำคัญของนโยบายนี้คือการเปิดต่างประเทศเวียดนามเพื่อ
การลงทุน เวียดนามกลายเป็นสมาชิก 150 ขององค์การการค้าโลกใน 11 มกราคม 2007 2
เวียดนามยังไม่ได้เมื่อเร็ว ๆ นี้ที่ต้องเผชิญกับภัยคุกคามที่ร้ายแรงใด ๆ กับอำนาจและสถานการณ์ที่คาดว่าจะยังคงเหมือนเดิมใน
ปีที่ผ่านมา (ข้อมูลการตรวจสอบ 2009) เวียดนาม "หัวของรัฐเป็นประธานที่ไม่ได้มีอำนาจในการบริหารใด ๆ
อย่างไรก็ตามเขารับบทบาทของผู้บัญชาการระบุของกองกำลังติดอาวุธและประธานสภาแห่งชาติ
กลาโหมและความมั่นคง นายกรัฐมนตรีเวียดนามถือเป็นอำนาจการบริหารและยังเป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรีสร้างขึ้นจาก
สามเจ้าหน้าที่และหัวของ 26 กระทรวงและค่าคอมมิชชั่น.
ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
ในองค์กรใดประสงค์จะเข้าสู่ตลาดจะต้องใช้ความรู้ของความจริงที่ว่ามีข้อ จำกัด มากในทางการเมือง
กิจกรรม และการพูดฟรี ตำรวจขนาดใหญ่และทหารเป็นเรื่องธรรมดา ในขณะที่มันไม่เห็นเป็นความเสี่ยงที่สำคัญในกรณีของ
ข้อเสนอแนะของเวียดนามที่จะลดความเสี่ยงทางการเมืองรวมถึงการใช้คู่ค้าในท้องถิ่นทำให้การดำเนินงานที่ทรงคุณค่า (การสร้างความมั่นใจ
ความสำคัญ) ธนาคารที่มีการแปลและลดการลงทุนคงที่ (Jeannet และ Hennessey, 2004)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เวียดนามมีสีสันการเมืองประวัติศาสตร์ ( สเตอร์ลิง , 2006 ) และปัจจุบันที่มีชื่อเสียงของผู้นำคอมมิวนิสต์ .
แต่เมื่อคุณตรวจสอบนโยบายของรัฐบาลปัจจุบันก็สามารถจะแย้งว่าเวียดนามเป็นคอมมิวนิสต์ ในชื่อ
only.1an ตัวอย่างนี้เป็นนโยบายการค้าระหว่างประเทศ–เวียดนามมีท่าทีอ่อนไหวมากต่อ
ยินดีต้อนรับการลงทุนและพัฒนาความสัมพันธ์ทางการค้าที่ขัดแย้งกับ ethos คอมมิวนิสต์ทั้งหมด รัฐบาลมุ่งมั่นที่จะพัฒนาธุรกิจของประเทศ‟

บรรยากาศการลงทุน ในปี 1986 เวียดนามแนะนำ Doi Moi ( „ทางเศรษฐกิจ ปี ๒๕๓๐ ‟ ) เป้าหมายหลักของนโยบายนี้คือการเปิดประเทศเวียดนามการลงทุนจากต่างประเทศ

เวียดนามกลายเป็นสมาชิก 150 ขององค์การการค้าโลกเมื่อ 11 มกราคม 2550 2
เวียดนามไม่ได้เพิ่งเผชิญกับภัยคุกคามร้ายแรงใด ๆเพื่อ พลังอำนาจ และเป็นสถานการณ์ที่คาดว่าจะยังคงเหมือนเดิม
มา ( ข้อมูลตรวจสอบ 2009 ) เวียดนาม‟เป็นประมุข เป็นประธาน ที่ไม่มีอำนาจปกครอง ;
แต่เขายังมีบทบาทสมมุติของผู้บัญชาการกองทัพและประธานสภาความมั่นคงแห่งชาติและการป้องกัน

นายกรัฐมนตรีเวียดนามมีอำนาจการบริหารและหัวหน้าคณะรัฐมนตรีขึ้น
3 เจ้าหน้าที่และหัวของ 26 กระทรวงและคณะกรรมการ .

ผลกระทบองค์กรใด ๆที่ประสงค์จะเข้าสู่ตลาดต้องใช้เวลา cognisance ความจริงที่ว่ามี จำกัด มากในกิจกรรมทางการเมือง
และการพูดฟรี ขนาดใหญ่ ตำรวจและทหารอยู่ทั่วไปในขณะที่มันไม่ได้มองว่าเป็นความเสี่ยงที่สำคัญในกรณีของ
เวียดนามข้อเสนอแนะว่าลดความเสี่ยงทางการเมือง รวมถึงการใช้พันธมิตรท้องถิ่น การดำเนินงานที่ทรงคุณค่า ( มั่นใจ
indispensability ) , วงการธนาคารและลดการลงทุนและคงที่ จีนเนท์เฮนเนิสซี่ , 2004 )