that we could trust each other. And

that we could trust each other. And we judged other by our conceit, which were far from reality. This was what we need to think it over and over again before judging other things which did not see, should look at other with optimism, then kept windering yourself " We optimism enough yet? " " We used to share something with others? "

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ว่า เราสามารถไว้ใจกัน และเราตัดสินกันหยิ่งของเรา ซึ่งได้จากความเป็นจริง นี่คือสิ่งที่เราต้องคิดว่า จะเล่าก่อนที่จะตัดสินสิ่งอื่น ๆ ที่ไม่ได้เห็น ควรมองที่อื่นมองในแง่ดี แล้วเก็บ windering ตัวเอง "เรามองในแง่ดีพอยัง? " "เราใช้อะไรร่วมกับผู้อื่นหรือไม่"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ว่าเราสามารถไว้วางใจซึ่งกันและกัน และเราตัดสินอื่น ๆ โดยความคิดของเราซึ่งอยู่ห่างไกลจากความเป็นจริง นี่คือสิ่งที่เราต้องคิดว่ามันซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนที่จะตัดสินสิ่งอื่น ๆ ที่ไม่เห็นควรดูที่อื่น ๆ ที่มีการมองในแง่แล้วเก็บไว้ windering ตัวเอง "เรามองในแง่ดีพอหรือยัง" "เรานำมาใช้เพื่ออะไรร่วมกับคนอื่น ๆ ?"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราไว้ใจซึ่งกันและกัน และเราตัดสินคนอื่นจากความคิดของเรา ซึ่งไกลจากความเป็นจริง นี้คือสิ่งที่เราต้องคิดว่ามันกว่าและมากกว่าอีกครั้งก่อนพิจารณาสิ่งอื่นๆ ที่ยังไม่ได้ดูควรดูอื่น ๆ กับการมองโลกในแง่ดี แล้วเก็บ windering ตัวเอง " เราในแง่ดีพอแล้วหรือยัง ? " เราเคยแบ่งปันอะไรกับคนอื่น ? "