may experience either of these two

may experience either of these two components (or both)
and process them as a stimulus. [10, 11]
Sound waves are characterized by: frequency (ratio of
oscillation of particles or: changing of pressure from the
lowest to the highest and back to the lowest), wavelength
(the distance between two maxima or minima in its pressure
within one cycle), amplitude (proportional to the
maximum pressure in one cycle), phase (time lag between
the two wave fronts), propagation speed (the ratio by which
the vibrations spread through the elastic medium, and
depends on the properties of the medium) and intensity
(a measure of its strength in the direction of expansion). [9]
In theoretical considerations, the sound is described
by using the terms of frequency and intensity (volume). In
this matter, the frequency is a function of the speed of the
wave and its wavelength. Therefore, it is actually the number
of wavelengths that pass a given point in one second.
Each transition of the wavelength within one second is
called the ‘cycle’ and appears as a frequency of 1Hz (Hertz).
Thus, fewer cycles per second and longer wavelengths are
the characteristics of the sound of lower frequencies and
vice versa more cycles per second and shorter wavelengths
are characteristics of the sound of higher frequencies.
The intensity or the volume is a measure of its strength,
and is represented by the amplitude or by the maximum
height of the wave, so the sound waves with a higher amplitude
are those who are felt like ‘louder’.
The power of the sound is given by [5]:
dP = pu dA (1)
where:
p – sound wave pressure;
u – oscillating particle velocity;
dA – part of the area through which the wavefront is
transmitted.
In order to understand the definition of intensity, it is
necessary to specify the meaning of the terms: the wave
fronts which represent a surface where the particles with
the highest elongation lie and wave beam representing the
name for the directed lines in the direction of the wave
propagation and which are perpendicular to the wave
fronts.
On this basis, the intensity of the sound is defined as the
ratio between the average power and surface of the wave
front through which it spreads and is measured in W/m2
(or as the product of pressure and oscillating speed). Furthermore,
the level of intensity (LI) is defined as the ratio
of the measured and the referent intensity, which is measured
in decibels (dB), and allows an indirect comparison
of the volume.
LI = 10 log10 (I/Iref) [dB] (2)
This ratio is based on the logarithmic scale, and an increase
in intensity is not linear, but an increase of 10 dB
means 10 times more power and an increase of 20 dB
means 100 times more power. However, the reference
level depends on the type of material/medium through
which the sound wave passes, and for example, for air it
is dB re 20μPa, while for example in the water it is dB re
1μPa making more difficult to compare the sounds. Comparatively
to the air and water, Table 1 shows some common
sounds, their frequency (Hz) and intensity (dB). Obviously,
the experience of ‘volume of the sound’ is not the
same for air and water due to the necessity of converting
the reference level, and the same sound in the air can have
a lower intensity level in dB than in water. Therefore, in
order to answer the question: how much is a sound in the
water ‘noisy’ (?), (in human perception), it is necessary to
convert the resulting decibels in water into the appropriate
decibels in the air. [3]
The sound wave is moving through different media at
different speeds, but in such a case, the speed can be seen
as a reflection of the amount of energy1
the wave possess

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาจพบอย่างใดอย่างหนึ่งทั้งสองส่วน (หรือทั้งสอง)และประมวลผลเป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจ [10, 11]มีลักษณะเป็นคลื่นเสียง: ความถี่ (อัตราส่วนของการสั่นของอนุภาค หรือ: การเปลี่ยนแปลงของความดันจากการต่ำสุดสูงสุด และกลับ ไปต่ำที่สุด), ความยาวคลื่น(ระยะทางระหว่างสองแมกหรือ minima ความดันของภายในรอบเดียว), คลื่น (สัดส่วนการความดันสูงสุดในหนึ่งรอบ), เฟส (หน่วงเวลาระหว่างสองคลื่นประตู), เผยแพร่ความเร็ว (อัตราส่วนที่การสั่นสะเทือนแพร่กระจายผ่านสื่อยืดหยุ่น และขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของตัวกลาง) และความเข้ม(เป็นการวัดความแข็งแรงในทิศทางของการขยายตัว) [9]อธิบายไว้ในทฤษฎีพิจารณา เสียงโดยใช้เงื่อนไขของความถี่และความเข้ม (ไดรฟ์ข้อมูล) ในเรื่อง ความถี่เป็นฟังก์ชันของความเร็วของการคลื่นและความยาวคลื่นของ จึง มันเป็นจำนวนจริงของความยาวคลื่นที่ผ่านจุดที่ระบุในหนึ่งวินาทีแต่ละเปลี่ยนความยาวคลื่นภายในหนึ่งวินาทีนั้นเรียกว่า 'วงจร' และปรากฏเป็นความถี่ 1Hz (Hertz)ดังนั้น มีน้อยรอบต่อความยาวคลื่นที่สอง และอีกต่อไปลักษณะของเสียงความถี่ต่ำ และเพิ่มเติมกลับรอบต่อความยาวคลื่นสั้นกว่า และสองมีลักษณะของเสียงความถี่สูงความเข้มหรือปริมาณคือ การวัดความแข็งแรงและแสดง โดยคลื่น หรือสูงสุดความสูงของคลื่น เพื่อให้คลื่นเสียงกับคลื่นสูงเป็นผู้ที่กำลังรู้สึกเหมือน 'ดัง'พลังของเสียงถูกกำหนด โดย [5]:dP =ปูดา (1)สถาน:p – ความดันคลื่นเสียงu – ความเร็วของอนุภาคสั่นดาเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่มีหน้าคลื่นส่งการเข้าใจความหมายของความเข้มจำเป็นต้องระบุความหมายของเงื่อนไข: คลื่นแนวหน้าซึ่งแสดงพื้นผิวที่อนุภาคด้วยนอนยืดตัวสูงสุดและคลื่นลำแสงแทนชื่อบรรทัดโดยตรงในทิศทางของคลื่นเผยแพร่และมีการคลื่นแนวหน้าในนี้ ความเข้มของเสียงถูกกำหนดเป็นการอัตราส่วนระหว่างกำลังเฉลี่ยและพื้นผิวของคลื่นหน้าซึ่งจะกระจาย และวัดเป็น W/m2(หรือ เป็นผลิตภัณฑ์ของความดันและสั่นเร็ว) นอกจากนี้มีกำหนดระดับของความเข้ม (LI) เป็นอัตราส่วนการวัดและการอ้างอิงความเข้ม ที่วัดในเบล (dB), และช่วยให้การเปรียบเทียบทางอ้อมของระดับเสียงLI = 10 log10 (ฉัน / Iref) [ฐานข้อมูล] (2)อัตราส่วนนี้เป็นไปตามมาตราส่วนลอการิทึม และเพิ่มในความเข้ม แต่ไม่เชิง เส้น การเพิ่มขึ้นของ 10 dBหมายถึง มากกว่า 10 ครั้งและเพิ่มขึ้น 20 dBหมายถึง มากกว่า 100 ครั้ง อย่างไรก็ตาม อ้างอิงระดับขึ้นกับชนิดของวัสดุ/สื่อผ่านซึ่งเสียงคลื่นผ่าน เช่น สำหรับอากาศมันเป็น dB ใหม่ 20μPa ในขณะที่ตัวอย่างเช่น ในน้ำ dB อีกครั้ง1μPa ทำยากต่อการเปรียบเทียบเสียง เมื่อเทียบกับto the air and water, Table 1 shows some commonsounds, their frequency (Hz) and intensity (dB). Obviously,the experience of ‘volume of the sound’ is not thesame for air and water due to the necessity of convertingthe reference level, and the same sound in the air can havea lower intensity level in dB than in water. Therefore, inorder to answer the question: how much is a sound in thewater ‘noisy’ (?), (in human perception), it is necessary toconvert the resulting decibels in water into the appropriatedecibels in the air. [3]The sound wave is moving through different media atdifferent speeds, but in such a case, the speed can be seenas a reflection of the amount of energy1 the wave possess

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาจพบทั้งสองส่วน (หรือทั้งสอง)
และดำเนินการให้เป็นสิ่งเร้า [10, 11]
คลื่นเสียงที่โดดเด่นด้วยความถี่ (อัตราส่วนของ
การสั่นของอนุภาคหรือ: การเปลี่ยนแปลงของแรงกดดันจาก
ต่ำสุดไปสูงสุดและกลับไปที่ต่ำสุด) ความยาวคลื่น
(ระยะทางระหว่างสองสูงสุดหรือต่ำสุดในความดัน
ภายในหนึ่ง วงจร) ความกว้าง (สัดส่วนกับ
ความดันสูงสุดในหนึ่งรอบ) เฟส (ล่าช้าเวลาระหว่าง
สอง fronts คลื่น), ความเร็วการขยายพันธุ์ (อัตราส่วนโดยที่
สั่นสะเทือนแพร่กระจายผ่านสื่อที่มีความยืดหยุ่นและ
ขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของกลาง) และความเข้ม
(ตัวชี้วัดของความแข็งแรงในทิศทางของการขยายตัว) [9]
ในการพิจารณาทฤษฎีเสียงจะอธิบาย
โดยใช้แง่ของความถี่และความรุนแรง (โดยปริมาตร) ใน
เรื่องนี้ความถี่เป็นหน้าที่ของความเร็วของ
คลื่นและความยาวคลื่น ดังนั้นมันเป็นจริงจำนวน
ของความยาวคลื่นที่ผ่านจุดที่กำหนดในหนึ่งวินาที.
การเปลี่ยนแปลงของความยาวคลื่นภายในหนึ่งวินาทีแต่ละครั้งจะถูก
เรียกว่า 'รอบ' และปรากฏเป็นความถี่ของ 1Hz (Hertz) ได้.
ดังนั้นรอบน้อยลงต่อวินาที ความยาวคลื่นที่ไม่เป็น
ลักษณะของเสียงความถี่ต่ำและที่
รอบในทางกลับกันมากขึ้นต่อวินาทีและสั้นความยาวคลื่น
เป็นลักษณะของเสียงของความถี่ที่สูงขึ้น.
ความเข้มหรือไดรฟ์เป็นตัวชี้วัดความแข็งแรงของตน
และตัวแทนจากความกว้างหรือโดยการ สูงสุด
ความสูงของคลื่นเพื่อให้คลื่นเสียงที่มีความกว้างที่สูงขึ้น
เป็นผู้ที่มีความรู้สึกเหมือน 'ดัง'.
พลังของเสียงที่จะได้รับจาก [5]:
dP = PU dA (1)
ที่อยู่:
P - คลื่นเสียง ความดัน
U - ความเร็วอนุภาคสั่น;
dA - ส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่ผ่านคลื่นจะ
. ส่ง
เพื่อให้เข้าใจถึงความหมายของความรุนแรงที่มันเป็น
สิ่งจำเป็นที่จะระบุความหมายของข้อตกลง: คลื่น
เสื้อผ้าซึ่งเป็นตัวแทนของพื้นผิวที่ อนุภาคที่มี
การโกหกการยืดตัวสูงสุดและคานคลื่นแทน
ชื่อสำหรับสายกำกับในทิศทางของคลื่น
การขยายพันธุ์และที่ตั้งฉากกับคลื่น
เสื้อผ้า.
บนพื้นฐานนี้ความเข้มของเสียงจะถูกกำหนดเป็น
อัตราส่วนระหว่างพลังงานเฉลี่ย และพื้นผิวของคลื่น
ด้านหน้าผ่านที่มันแพร่กระจายและมีหน่วยวัดเป็น W / m2
(หรือเป็นผลิตภัณฑ์ของความดันและความเร็วในการสั่น) นอกจากนี้
ระดับของความรุนแรง (LI) มีการกำหนดเป็นอัตราส่วน
ของการวัดและความเข้มอ้างอิงซึ่งวัด
เป็นเดซิเบล (dB) และช่วยให้การเปรียบเทียบทางอ้อม
ของไดรฟ์.
LI = 10 log10 (I / Iref) [ เดซิเบล] (2)
อัตราส่วนนี้จะขึ้นอยู่กับขนาดลอการิทึมและการเพิ่มขึ้น
ในความรุนแรงไม่เป็นเชิงเส้น แต่เพิ่มขึ้น 10 เดซิเบล
หมายถึง 10 ครั้งมีอำนาจมากขึ้นและเพิ่มขึ้น 20 เดซิเบล
หมายถึงอำนาจมากขึ้น 100 ครั้ง อย่างไรก็ตามการอ้างอิง
ระดับขึ้นอยู่กับชนิดของวัสดุ / กลางผ่าน
ซึ่งคลื่นเสียงผ่านและเช่นสำหรับอากาศมัน
เป็นเดซิเบลอีกครั้ง20μPaในขณะที่ตัวอย่างเช่นในน้ำมันเป็นเดซิเบลอีกครั้ง
1μPaทำให้ยากที่จะเปรียบเทียบเสียง . เมื่อเทียบ
กับน้ำและอากาศตารางที่ 1 แสดงบางอย่างร่วมกัน
เสียงความถี่ (Hz) และความเข้ม (เดซิเบล) เห็นได้ชัดว่า
ประสบการณ์ของความดังของเสียง 'ไม่ได้เป็น
เหมือนกันสำหรับอากาศและน้ำเนื่องจากความจำเป็นของการแปลง
ระดับอ้างอิงและเสียงเดียวกันในอากาศสามารถมี
ระดับความรุนแรงลดลงใน dB กว่าในน้ำ ดังนั้นใน
การสั่งซื้อที่จะตอบคำถาม: เท่าใดเป็นเสียงใน
(?) น้ำที่มีเสียงดัง '(ในการรับรู้ของมนุษย์) มีความจำเป็นต้อง
แปลงเดซิเบลที่เกิดในน้ำเข้าไปในที่เหมาะสม
เดซิเบลในอากาศ [3]
คลื่นเสียงที่มีการเคลื่อนไหวผ่านสื่อที่แตกต่างกันที่
ความเร็วที่แตกต่างกัน แต่ในกรณีเช่นความเร็วที่สามารถมองเห็น
เป็นภาพสะท้อนของปริมาณของ Energy1 ที่
คลื่นมี