Most current pragmatic theorists ar

Most current pragmatic theorists are neo-Griceans in that they adopt at least some version of his main three contributions:

a fundamental distinction of what a speaker says and what she implicates;
a set of rules or principles, derived from general principles of rationality, cooperation and/or cognition, that guide, constrain or govern human linguistic communication (there are differences among neo-Griceans on the exact nature of these principles and of pragmatic reasoning generally, as we shall see); and
a notion of communicative intention (called M(eaning)-intention by Grice) whose fulfillment consists in being recognized by the addressee.
Given these similarities, there are many differences. One important dimension involves disciplines and methodology. Following Carston (2005) there are at least three different general tendencies: those who see pragmatics, much in Grice's vein, as a philosophical project; those who concentrate on its interaction with grammar; and those who see it as an empirical psychological theory of utterance interpretation.

A second dimension has to do with the relative importance given to two models of communication. One is the coding-decoding model of Locke and Saussure, as developed in the twentieth century logic and philosophy in compositional theories of meaning and truth. The other model, which we owe mostly to Grice, also has Lockean roots, in that communication of belief from speaker to hearer lies at its center. But the mechanism of discovery is not decoding according to conventional rules, but intention-recognition and discovery based on ampliative inference. The two models are not inconsistent, and all theorists accept elements of each. The issue is their relative centrality and importance in the phenomenon of human communication with language.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Theorists ปฏิบัติล่าสุดเป็นนีโอ Griceans ที่พวกเขานำผลงานสามเขาหลักน้อยบางรุ่น:ความแตกต่างพื้นฐานของการพูดว่า สิ่งที่เธอ implicatesชุดของกฎหรือหลักการ ที่ได้มาจากหลักการทั่วไปของ rationality ความร่วมมือ และ/หรือประ ชาน ที่แนะนำ จำกัด หรือควบคุมมนุษย์ภาษาศาสตร์สื่อสาร (มีความแตกต่างระหว่าง neo-Griceans ในธรรมชาติแท้จริง ของหลักการเหล่านี้ และ การปฏิบัติด้านทั่วไป เราจะเห็น); และความเจตนาการสื่อสาร (เรียกว่า M (eaning) -ความตั้งใจ โดย Grice) ตอบสนองที่ประกอบด้วยในการรู้จักผู้รับให้ความเหมือนเหล่านี้ มีความแตกต่างหลาย มิติหนึ่งสำคัญเกี่ยวข้องกับสาขาวิชาและวิธีการ ต่อ Carston (2005) มีแนวโน้มทั่วไปแตกต่างกันอย่างน้อยสาม: ผู้ที่ดูวจนปฏิบัติศาสตร์ มากในหลอดเลือดดำของ Grice โครงการปรัชญา ผู้ที่มีสมาธิในการโต้ตอบกับไวยากรณ์ และคนที่ดูเป็นทฤษฎีจิตวิทยาการประจักษ์ของล่าม utteranceมิติที่สอง มีความสำคัญให้รุ่นที่สองของการสื่อสารได้ หนึ่งเป็นแบบเข้ารหัสถอดรหัสล็อกและ Saussure พัฒนาขึ้นในศตวรรษที่ยี่สิบตรรกะและปรัชญาใน compositional ทฤษฎีความหมายและความจริง อื่น ๆ แบบ ที่เราค้างชำระส่วนใหญ่ Grice ยังมีราก Lockean ในการสื่อสารความเชื่อจากลำโพงไป hearer อยู่ที่จุดศูนย์กลาง แต่ไม่มีการถอดรหัสกลไกการค้นพบตาม กฎทั่วไป แต่การรับ รู้ความตั้งใจ และค้นพบตามข้อ ampliative รุ่นสองไม่สอดคล้องกัน และ theorists ทั้งหมดยอมรับองค์ประกอบของแต่ละ ปัญหาก็คือ เอกภาพสัมพัทธ์และความสำคัญในปรากฏการณ์ทางการสื่อสารด้วยภาษามนุษย์ของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ส่วนใหญ่นักทฤษฎีในทางปฏิบัติในปัจจุบันมีนีโอ Griceans ที่พวกเขานำมาใช้อย่างน้อยรุ่นบางส่วนของหลักสามผลงานของเขา: ความแตกต่างพื้นฐานของสิ่งที่เป็นลำโพงพูดและสิ่งที่เธอ implicates; ชุดของกฎหรือหลักการที่มาจากหลักการทั่วไปของความมีเหตุผลความร่วมมือ และ / หรือความรู้คำแนะนำที่ จำกัด หรือควบคุมการสื่อสารของมนุษย์ภาษา (มีความแตกต่างระหว่างนีโอ Griceans ในลักษณะของหลักการเหล่านี้และการให้เหตุผลในทางปฏิบัติโดยทั่วไปเราจะเห็น); และความคิดของความตั้งใจการสื่อสาร (เรียกว่า M (eaning) -intention โดยกริช) ที่มีการปฏิบัติตามประกอบในการเป็นที่ยอมรับโดยผู้รับ. ได้รับความคล้ายคลึงกันเหล่านี้มีความแตกต่างมาก อีกมิติหนึ่งที่สำคัญเกี่ยวข้องกับสาขาวิชาและวิธีการ ต่อไปนี้ Carston (2005) มีอย่างน้อยสามแนวโน้มทั่วไปที่แตกต่างกันผู้ที่เห็นเน้นมากในหลอดเลือดดำของกริชเป็นโครงการปรัชญา; ผู้ที่มีสมาธิในการปฏิสัมพันธ์กับไวยากรณ์ และบรรดาผู้ที่เห็นมันเป็นทฤษฎีทางจิตวิทยาเชิงประจักษ์ของการตีความคำพูด. มิติที่สองจะทำอย่างไรกับความสำคัญที่กำหนดให้ทั้งสองรูปแบบของการสื่อสาร หนึ่งคือรูปแบบการเข้ารหัสถอดรหัสของล็อคและซ็อสขณะที่การพัฒนาในศตวรรษที่ยี่สิบตรรกะและปรัชญาทฤษฎี compositional ของความหมายและความจริง รูปแบบอื่น ๆ ซึ่งเราเป็นหนี้ส่วนใหญ่จะกริชยังมีรากล็อคในการสื่อสารของความเชื่อจากลำโพงฟังที่อยู่ในศูนย์ แต่กลไกของการค้นพบที่ไม่ได้ถอดรหัสตามกฎทั่วไป แต่ความตั้งใจที่จะรับรู้และการค้นพบอยู่บนพื้นฐานของการอนุมาน ampliative ทั้งสองรุ่นนี้จะไม่สอดคล้องกันและยอมรับทฤษฎีทุกองค์ประกอบของแต่ละ ปัญหาคือศูนย์กลางญาติของพวกเขาและความสำคัญในปรากฏการณ์ของการสื่อสารของมนุษย์กับภาษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัจจุบันส่วนใหญ่จึงเป็นทฤษฎีนีโอ griceans ที่พวกเขานำมาใช้อย่างน้อยบางรุ่นของผลงานของเขาหลักสาม :

ความแตกต่างพื้นฐานของสิ่งที่ผู้พูดกล่าวและสิ่งที่เธอเกี่ยวพันกับ ;
ชุดของกฎ หรือหลักการ มาจากหลักการทั่วไปของความมีเหตุผล ความร่วมมือ และ / หรือการรับรู้ที่คู่มือบังคับหรือควบคุมการสื่อสารทางภาษาของมนุษย์ ( มีความแตกต่างของนีโอ griceans ในลักษณะที่แน่นอนของหลักการเหล่านี้ และปฏิบัติการใช้เหตุผลทั่วไป ดังที่เราจะเห็น ) ; และ
ความคิดเจตนาการสื่อสาร ( เรียกว่า M ( eaning ) ความตั้งใจโดยกริช ) ซึ่งประกอบด้วยในการเติมเต็มโดยผู้รับ
ได้รับความคล้ายคลึงกันเหล่านี้ มีความแตกต่างมากมายหนึ่งที่สำคัญมิติที่เกี่ยวข้องกับสาขาวิชาและวิธีการ . ต่อไปนี้ carston ( 2005 ) มีอย่างน้อยสามประเภททั่วไปแนวโน้ม : ผู้ที่ดูจริงจังมากในกริชของหลอดเลือดดำ เช่น โครงการปรัชญา ; ผู้ที่ฝักใฝ่การปฏิสัมพันธ์กับไวยากรณ์ และผู้ที่เห็นเป็นเชิงประจักษ์ทฤษฎีจิตวิทยาของการตีความข้อกำหนด

มิติที่สองมีอะไรกับญาติให้ความสําคัญแก่ทั้งสองรูปแบบของการสื่อสาร หนึ่งคือการเข้ารหัสถอดรหัสแบบล๊อคและโซซูร์เป็นพัฒนาในศตวรรษที่ยี่สิบตรรกะและปรัชญาในทฤษฎีของความหมายและความจริงส่วนประกอบ . รูปแบบอื่น ๆซึ่งเราเป็นหนี้ส่วนใหญ่ กริชยังได้ lockean ราก ,ในการสื่อสารของความเชื่อจากลำโพงให้ผู้ฟังอยู่ที่ศูนย์กลาง แต่กลไกของการค้นพบไม่ถอดรหัสตามกฎทั่วไป แต่ความตั้งใจในการรับรู้และการค้นพบจากการอนุมาน ampliative . ทั้งสองรุ่นจะไม่ขัดแย้งกัน และบรรดานักทฤษฎียอมรับองค์ประกอบของแต่ละปัญหาคือศูนย์กลางสัมพัทธ์และความสำคัญในปรากฏการณ์ของการสื่อสารของมนุษย์กับภาษา