「Do you understand? Then this is ca

「Do you understand? Then this is called a defective product」

「T-Then what do I do?」
「In this case you should determine how long the barrier lasts beforehand, or at least weaken the strength against air a little bit」
Beana was puzzled by the explanation.
「I understand about designating the time, but what about the strength against air?」
「You know how you release a voice? Your voice is the vibrations of air. Therefore your voice won’t reach if it passes through weak air」
Beana remained puzzled by the explanation.
「Your voice the vibration of air? What is that about?」
Jin heaved a sigh. He didn’t feel like doing a science class.
「Well, it’ll be fine if we leave that be. The last thing, the strength of the created barrier, I believe it will exhaust the magic power of the 《Magic Stone》 within a minute. Is there a reason for the barrier to last for such a short time?」
「Ahh」
「Hey, not just the efficiency but the usability, it’s no good if you don’t think about the balance of these things」
「Balance?」
「Aa, to do in moderation and not focus on one side, that’s what I mean」
「Un, I see…」
Although only given advice twice, Beana already seemed to be aware of the defects of her works and began to ponder with her arms folded.
There Reiko returned.
「Father, I have returned」
「Aa, good job」
「FATHER!? JUST NOW, DID SHE SAY FATHER?」
The word 『Father』 which Jin was called shocked Beana.
「A-re, I haven’t told you about it? It’s because Reiko is my… well, an 《Automata》 I made」
「《AU-AU-AUTOMATA》!?」
Beana’s eyes opened up and she froze . Jin didn’t notice that Beana, turning towards Reiko,
「So, the 《Magic Stone》?」
「Since the disposal location is deep underground, I collected only this much and returned for now」
Saying that, 10 《Magic Stones》 the size of the ones they saw at the stalls before were handed over to Jin.
「Oh, if it’s this much it’ll be fine. You did well. And did you bring back the peaches?」
「Yes, I put them in the basket outside」
When he looked outside Beana’s workshop, there was about 20 peaches put inside the large basket.
「Good, nice work」
And Jin then looked back to Beana who was still frozen.
「Oiii, Beana」
She remained frozen.
「There’s no response. It’s just a corpse」 ⚑
「But Father, she is still alive」
Reiko came in with a merciless tsukkomi.
「I know, I just wanted to try saying it once」
Saying that, Jin tried to lightly hit Beana’s cheeks.
「Ah, wh-what, it hurts!」
It seems she rebooted.
「I didn’t want to do it, that’s why I called out to you before but you didn’t answer」
Jin said to Beana who was flustered,
「Haha… that’s right, DID YOU SAY《A-AUTOMATA》!? ISN’T THAT 《ARTIFACT》 CLASS! WHERE DID YOU OBTAIN IT?」
Upon hearing that, ahh, another bothersome thing was what he sensed and decided to lie.
「Umm, I found it in ruins much further north from here, it was broken down and I repaired it. Then it became attached to me」
Reiko slightly frowned upon that answer but Jin didn’t notice.
「He-Hee. You’ve got good luck. I see, so that’s why it was able to take on my cane before. I can understand if it’s an 《Artifact》」
The first time he said 『made』, this time he said 『repaired』 but Beana was too surprised about the 《Automata》 Reiko to notice and because she seemed convinced with that,
「So, I asked Reiko to pick me some fruits, do you want to eat them?」
Saying that he pointed at the basket outside, seeing that Beana’s eyes opened up again,
「Wh-Wh-Wha, isn’t that 『Pelshka』!」
「Pelshka?」
Jin asked upon hearing the unfamiliar name,
「You who brought it yourself don’t know? It is called a royal fruit, it’s a luxury item imported from islands to the east? Tasty, abundant in nutrients, even most nobles aren’t able to eat it」
Jin thought he had done it again but it was already too late.
「Well, umm, I brought this cause the place that Reiko found has a lot. So go ahead and eat it」
「REALLY!? YOU CAN MAKE A KILLING FROM SELLING IT TO THE STALLS YOU KNOW?」
Aa, there was that hand to play too, Jin thought but where he found it and other troublesome things of the like would occur so,
「I have no intentions in selling it. Please give them to your brother and sister to eat too」
He said. And then the overjoyed Beana,
「Is it really okay? Then I’ll take two!」
Saying that she took two Pelshka from the basket and headed to the house. Leaving the rest of the Pelshka outside would be a bad idea, so Jin followed Beana with the basket.
Beana carefully peeled it and carefully cut it, serving it on a plate, shortly bringing it to her siblings.
「Here, eat this delicious fruit we received」
「Un!」
Nana and Raldo delightedly ate the Pelshka.
「This is delicious!」
「Right, go ahead and eat it all」
Beana smiled while watching Nana and Raldo eat.

When Beana returned to the kitchen with the empty plate, Jin was there eating the Pelshka. 6 fruits were scattered about. That’s a lot to eat alone, when Beana thought that,
「That is Beana’s share I peeled」
Looking, there were 3 pieces of peeled Pelshka on a plate. Jin seemed to have eaten 3 pieces.
「I-Is it okay to?」
Beana timidly asked,
「It’s okay if I say it’s okay. You should eat them before they spoil」
Hearing that, Beana finally reached out her hand for the Pelshka. She moved a piece into her mouth.
「Delicious…!」
Previously, when she had studied under the 《Magic Craftsman》, she had the chance to eat one small piece at Gradia Hampton’s place, but the taste this time, it was several times greater.
That was only natural, it would be harvested when it is unripe then circulate in the country and distributed when it ripens. On the other hand, the ones Jin brought ripened on their tree, furthermore they were freshly harvested.
「I didn’t think it would be so delicious!」
The Pelshka on the plate was quickly gone.
「The rest I’m giving to Beana and your siblings, you should eat them before they spoil」
There was still about 10 left in the basket.
「…is that okay?」
「Like I said, it’s okay if I say it’s okay」
Like the first time, Jin told Beana who received the Pelshka,
「Thank you, Jin」
She said her thanks.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

「Do ที่คุณเข้าใจไหม แล้วนี้เรียกว่า product」 มีข้อบกพร่อง「T นั้นทำ? 」「In กรณีนี้คุณควรตรวจสอบสิ่งกีดขวางระยะเวลาล่วงหน้า หรือน้อย ลดลงความแข็งแรงกับเครื่อง bit」 เล็กน้อยBeana ถูกพิศวง โดยอธิบาย「I เข้าใจเกี่ยวกับกำหนดเวลา แต่ความแข็งแรงกับอากาศ? 」「You รู้วิธีออกเสียงหรือไม่ เสียงของคุณเป็นการสั่นสะเทือนของอากาศ ดังนั้น เสียงของคุณจะไม่ถึงถ้าผ่าน air」 อ่อนBeana ยังคงพิศวง โดยอธิบาย「Your เสียงการสั่นสะเทือนของอากาศหรือไม่ สิ่งที่เกี่ยวกับ? 」จิ heaved แยกกัน เขาไม่อยากทำชั้นเรียนวิทยาศาสตร์「Well มันจะดีถ้าเราปล่อยที่จะ สิ่งสุดท้าย ความแข็งแรงของกำแพงที่สร้างขึ้น ผมเชื่อว่า มันจะไอพลังวิเศษของ 《Magic Stone》 ในนาที มีเหตุผลสำหรับอุปสรรคต่อนานเช่นเวลาสั้น ๆ ? 」「Ahh」「Hey ประสิทธิภาพไม่เพียง แต่การใช้งาน มันจะไม่ดีถ้าคุณไม่คิดว่า เกี่ยวกับสมดุลของ things」 เหล่านี้「Balance ? 」「Aa การทำแต่ไม่เน้นด้านใดด้านหนึ่ง ที่ฉันใด mean」「Un เห็น...」แม้เพียง ได้รับคำแนะนำสอง Beana ประจักษ์ตระหนักถึงข้อบกพร่องของผลงานของเธอแล้ว และเริ่มครุ่นคิดกับแขนพับมีเรโกะกลับ「Father มี returned」「Aa, job」 ดี「FATHER เมื่อกี้นี้ ไม่ได้เธอบอกว่า พ่อ? 」『Father』 คำที่เรียกจิตกใจ Beana「A-re, I haven’t told you about it? It’s because Reiko is my… well, an 《Automata》 I made」「《AU-AU-AUTOMATA》!?」Beana’s eyes opened up and she froze . Jin didn’t notice that Beana, turning towards Reiko,「So, the 《Magic Stone》?」「Since the disposal location is deep underground, I collected only this much and returned for now」Saying that, 10 《Magic Stones》 the size of the ones they saw at the stalls before were handed over to Jin.「Oh, if it’s this much it’ll be fine. You did well. And did you bring back the peaches?」「Yes, I put them in the basket outside」When he looked outside Beana’s workshop, there was about 20 peaches put inside the large basket.「Good, nice work」And Jin then looked back to Beana who was still frozen.「Oiii, Beana」She remained frozen.「There’s no response. It’s just a corpse」 ⚑「But Father, she is still alive」Reiko came in with a merciless tsukkomi.「I know, I just wanted to try saying it once」Saying that, Jin tried to lightly hit Beana’s cheeks.「Ah, wh-what, it hurts!」It seems she rebooted.「I didn’t want to do it, that’s why I called out to you before but you didn’t answer」Jin said to Beana who was flustered,「Haha… that’s right, DID YOU SAY《A-AUTOMATA》!? ISN’T THAT 《ARTIFACT》 CLASS! WHERE DID YOU OBTAIN IT?」Upon hearing that, ahh, another bothersome thing was what he sensed and decided to lie.「um พบมันพังมากเพิ่มเติมเหนือนี่ เสียลง และซ่อมแซมมัน แล้ว มันเป็นกับ me」เรโกะเล็กน้อย frowned เมื่อตอบว่า แต่จิไม่ได้สังเกต「He-สัง คุณได้โชคดี เห็น ดังนั้นจึงไม่สามารถใช้ได้บนหวดก่อน สามารถเข้าใจถ้าเป็น 《Artifact》」 การครั้งแรกที่เขากล่าวว่า 『made』 เวลานี้เขากล่าวว่า 『repaired』 แต่ Beana มากเกินไปเกี่ยวกับ 《Automata》 เรโกะเพื่อสังเกต และเนื่องจากเธอดูเหมือนมั่นใจกับ「So ถามเรโกะรับฉันผลไม้บาง คุณต้องกินพวกเขา? 」บอกว่า เขาชี้ไปที่ตะกร้านอก เห็นว่าตาของ Beana เปิดขึ้นอีกครั้ง「Wh-Wh-Wha ไม่ว่า 『Pelshka』 ! 」「Pelshka ? 」จิถามเมื่อได้ยินชื่อไม่คุ้นเคย「You ที่นำมาเองไม่ทราบ เรียกว่าผลไม้รอยัล มันเป็นสินค้าหรูนำเข้าจากเกาะฝั่งตะวันออก อร่อย อุดมด้วยสารอาหาร ขุนนางส่วนใหญ่แม้ไม่ได้กิน it」จิคิดว่า เขาได้ทำมันอีกครั้ง แต่มันก็แล้วสายเกินไป「Well อุ่ม ฉันนำสาเหตุนี้ที่เรโกะมีมาก ดังนั้นไปข้างหน้า และกิน it」「REALLY คุณสามารถทำให้ A ฆ่าจากการขายให้กับร้านคุณรู้? 」เอเอ มีมือที่เล่นคิดจิ้นเกินไป แต่เขาพบและอื่นๆ สิ่งของเช่นซึงจะเกิดขึ้นนั้น「I ไม่มีความตั้งใจในการขายได้ ขอให้พี่ชายและน้องสาวกิน too」เขากล่าวว่า แล้วที่ปลื้ม Beana「Is มันไรจริง ๆ แล้วจะเอาสอง! 」บอกว่า เธอเอา Pelshka สองจากตะกร้า และมุ่งหน้าไปบ้าน ออกจากส่วนเหลือของ Pelshka นอกจะเป็นความคิดที่ไม่ถูกต้อง เพื่อจิ้นตาม Beana กับตะกร้าBeana ปอกเปลือกมันอย่างระมัดระวัง และรอบคอบตัด เสิร์ฟบนจาน เร็ว ๆ มาให้พี่น้องของเธอ「Here กินอร่อยนี้ผลไม้เรา received」「Un ! 」นานาและ Raldo delightedly กิน Pelshka「This จะอร่อย! 」「Right ไปข้างหน้า และกิน all」Beana ยิ้มชม Nana และ Raldo กินเมื่อ Beana กลับไปยังห้องครัวมีจานเปล่า จิ้นได้มีกิน Pelshka ผลไม้ 6 ที่กระจัดกระจาย นั่นคือกินคนเดียว เมื่อ Beana นึก「That เป็นของ Beana แบ่งปันฉัน peeled」มอง มี 3 ชิ้น Pelshka peeled บนจาน จิดูเหมือนจะ กิน 3 ชิ้น「I-เป็นไรไป? 」ถาม timidly, Beana「It ของผมบอกว่า ก็ไม่เป็นไรไร คุณควรกินพวกเขาก่อนที่พวกเขา spoil」ได้ยินที่ Beana ในที่สุดแล้วออกมือของเธอสำหรับการ Pelshka เธอย้ายตัวเข้าไปในปากของเธอ「Delicious... 」ก่อนหน้านี้ เมื่อเธอได้ศึกษาภายใต้ 《Magic Craftsman》 เธอมีโอกาสกินชิ้นเล็ก ๆ ที่กราเดียแฮมป์ตันเพลส แต่รสชาติเวลานี้ มันเป็นหลายครั้งมากที่เป็นเพียงธรรมชาติ มันจะเก็บเกี่ยวเมื่อมันดิบ ๆ แล้วไหลเวียนในประเทศ และกระจายเมื่อมัน ripens ในทางกลับกัน คนที่จิ้นมาสุกบนแผนภูมิของพวกเขา นอกจากนี้ พวกเขาถูกสดเก็บเกี่ยว「I didn’t think it would be so delicious!」The Pelshka on the plate was quickly gone.「The rest I’m giving to Beana and your siblings, you should eat them before they spoil」There was still about 10 left in the basket.「…is that okay?」「Like I said, it’s okay if I say it’s okay」Like the first time, Jin told Beana who received the Pelshka,「Thank you, Jin」She said her thanks.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"คุณเข้าใจไหม? แล้วนี้เรียกว่าสินค้าชำรุด」「 T-แล้วสิ่งที่ฉันจะทำอย่างไร? 」「ในกรณีนี้คุณควรกำหนดระยะเวลาที่กั้นเป็นเวลาก่อนหรืออย่างน้อยก็ลดลงความแข็งแรงกับอากาศเล็กน้อย」Beana ถูกงงงวยโดยคำอธิบาย . 「ผมเข้าใจเกี่ยวกับการกำหนดเวลา แต่สิ่งที่เกี่ยวกับความแข็งแรงกับอากาศ? 」「คุณจะรู้ว่าวิธีการที่คุณปล่อยเสียงได้หรือไม่? เสียงของคุณคือการสั่นสะเทือนของอากาศ ดังนั้นเสียงของคุณจะไม่สามารถเข้าถึงถ้ามันผ่านอากาศที่อ่อนแอ」Beana ยังคงงงงวยโดยคำอธิบาย. 「เสียงของคุณสั่นสะเทือนของอากาศ? คือว่าเกี่ยวกับอะไร? 」จินheaved ถอนหายใจ เขาไม่ได้รู้สึกอยากทำระดับวิทยาศาสตร์. 「ดีก็จะได้ดีถ้าเราจะออกจากที่ สิ่งสุดท้ายที่แข็งแรงของอุปสรรคที่สร้างขึ้นผมเชื่อว่ามันจะหมดอำนาจวิเศษของ "หินวิเศษ" ภายในหนึ่งนาที มีเหตุผลสำหรับอุปสรรคที่จะมีอายุการใช้งานดังกล่าวเป็นระยะเวลาอันสั้น? 」「อ่า」「เฮ้ไม่เพียงมีประสิทธิภาพแต่การใช้งานก็ไม่ดีถ้าคุณไม่คิดเกี่ยวกับความสมดุลของสิ่งเหล่านี้」「สมดุล? 」「 Aa จะทำในปริมาณที่พอเหมาะและไม่ได้มุ่งเน้นไปที่ด้านใดด้านหนึ่งนั่นคือสิ่งที่ผมหมายถึง」「อูผมเห็น... 」แม้ว่าคำแนะนำที่ได้รับเพียงสองครั้งBeana แล้วดูเหมือนจะตระหนักถึงข้อบกพร่องของการทำงานของเธอและเริ่มที่จะไตร่ตรองกับเธอ แขนพับ. มี Reiko กลับ. 「พ่อผมได้กลับ」「 Aa, งานที่ดี」「พ่อ!? เพียงแค่ตอนนี้เธอไม่พูดพ่อ? 」คำว่า「พ่อ」ซึ่งถูกเรียกว่าจินตกใจBeana. 「 A-อีกครั้งผมยังไม่ได้บอกคุณเกี่ยวกับมันได้หรือไม่ มันเป็นเพราะ Reiko เป็นของฉัน ... ดีเป็น "ออ" ฉันทำ」「"AU-AU-ออ" !? 」ตาBeana เปิดขึ้นและเธอแช่แข็ง จินไม่ได้แจ้งให้ทราบว่า Beana หันไปทาง Reiko, 「ดังนั้น "เมจิกสโตน"? 」「ตั้งแต่สถานที่จำหน่ายเป็นใต้ดินลึกผมเก็บรวบรวมเพียงเท่านี้และกลับมาตอนนี้」บอกว่า10 "หินวิเศษที่" ขนาดของคนที่พวกเขาเห็นในร้านก่อนที่จะถูกส่งไปยังจิน. 「โอ้ถ้ามันมากขนาดนี้มันจะดี คุณได้เป็นอย่างดี และคุณนำกลับพีช? 」「ใช่ฉันใส่ไว้ในตะกร้านอก」เมื่อเขามองออกไปข้างนอกการประชุมเชิงปฏิบัติการBeana ของมีประมาณ 20 ลูกพีชใส่ในตะกร้าขนาดใหญ่. 「ดี, การทำงานที่ดี」และจินแล้วมองกลับไปBeana ที่ถูกแช่แข็งยังคง. 「 Oiii, Beana 」เธอยังคงแช่แข็ง. 「ไม่มีการตอบสนองเป็น มันเป็นเพียงศพ」⚑「 แต่พ่อเธอยังมีชีวิตอยู่」 Reiko มาด้วย tsukkomi เลือดเย็น. 「ฉันรู้ว่าฉันแค่อยากจะลองพูดครั้งเดียว」บอกว่าจินพยายามที่จะเบาตีแก้ม Beana ของ. 「อา WH-สิ่งที่มันเจ็บ! 」ดูเหมือนว่าเธอรีบูต. 「ฉันไม่ต้องการที่จะทำมันที่ว่าทำไมฉันเรียกว่าออกมาให้คุณก่อน แต่คุณไม่ได้ตอบ」จินบอกว่าจะBeana ซึ่งเป็นลน「ฮ่าฮ่า... ที่ ขวาคุณพูดว่า "A-ออ" !? ไม่ว่า "สิ่งประดิษฐ์" CLASS! คุณไม่ได้รับมัน? 」เมื่อได้ยินว่าอ่าอีกสิ่งที่น่ารำคาญคือสิ่งที่เขารู้สึกและตัดสินใจที่จะอยู่. 「อืมมผมพบว่ามันอยู่ในซากปรักหักพังทางทิศเหนือมากไปจากที่นี่มันถูกทำลายลงและฉันซ่อม จากนั้นก็จะกลายเป็นที่แนบมากับฉัน」Reiko ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อคำตอบที่จิน แต่ไม่ได้สังเกตเห็น. 「เขาฮี คุณได้มีความโชคดี ฉันเห็นดังนั้นที่ว่าทำไมมันก็สามารถที่จะใช้เวลาในอ้อยของฉันก่อน ผมเข้าใจว่ามันเป็น "สิ่งประดิษฐ์" 」ครั้งแรกที่เขากล่าวว่า「ทำ」คราวนี้เขากล่าวว่า「ซ่อมแซม」แต่ Beana รู้สึกประหลาดใจมากเกินไปเกี่ยวกับ "ออ" Reiko จะแจ้งให้ทราบและเพราะเธอดูเหมือนจะเชื่อกับที่「ดังนั้นฉันถาม Reiko ที่จะรับฉันผลไม้บางอย่างคุณต้องการที่จะกินพวกเขา? 」บอกว่าเขาชี้ไปที่ตะกร้าข้างนอกเห็นว่าสายตาของBeana เปิดขึ้นอีกครั้ง「Wh-WH-วาไม่ว่า「 Pelshka 」! 」「 Pelshka? 」จินถามเมื่อได้ยินชื่อที่ไม่คุ้นเคย「คุณที่นำมันเองไม่ทราบ? มันถูกเรียกว่าเป็นผลไม้ที่พระราชมันเป็นรายการที่หรูหราที่นำเข้าจากเกาะไปทางทิศตะวันออก? อร่อยมากมายในสารอาหารแม้ขุนนางส่วนใหญ่จะไม่สามารถที่จะกินมัน」จินคิดว่าเขาได้ทำมันอีกครั้ง แต่มันก็สายเกินไปแล้ว. 「ดีอืมมผมนำสิ่งนี้ทำให้เกิดสถานที่ที่ Reiko พบมีเป็นจำนวนมาก เพื่อไปข้างหน้าและกินมัน」「จริงๆ !? คุณสามารถทำให้ฆ่าจากขายให้ร้านคุณรู้ไหม? 」Aa มีมือที่จะเล่นเกินไปจินคิดว่า แต่ที่เขาพบว่ามันและสิ่งที่ลำบากอื่น ๆ เช่นจะเกิดขึ้นดังนั้น「ผมมีความตั้งใจในการขายไม่มีมัน โปรดให้พวกเขากับพี่ชายและน้องสาวที่จะกินมากเกินไปของคุณ」เขากล่าวว่า แล้วปลื้ม Beana, 「มันโอเคจริงๆ? แล้วฉันจะใช้เวลาสอง! 」บอกว่าเธอใช้เวลาสองPelshka จากตะกร้าและมุ่งหน้าไปที่บ้าน ออกจากส่วนที่เหลือของ Pelshka นอกจะเป็นความคิดที่ไม่ดีดังนั้นจินตาม Beana กับตะกร้า. Beana ปอกเปลือกอย่างระมัดระวังและรอบคอบตัดมันเสิร์ฟบนจานไม่นานนำไปพี่น้องของเธอ. 「นี่กินผลไม้แสนอร่อย เราได้รับ」「Un! 」นานาและRaldo delightedly กิน Pelshka ได้. 「นี้อร่อย! 」「ขวาไปข้างหน้าและกินมันทุก」Beana ยิ้มในขณะที่ดูนานาและ Raldo กิน. เมื่อ Beana กลับไปที่ห้องครัวที่มีจานที่ว่างเปล่า จินได้มีการรับประทานอาหาร Pelshka 6 ผลไม้กระจัดกระจายเกี่ยวกับ นั่นเป็นจำนวนมากที่จะกินคนเดียวเมื่อ Beana คิดว่า, 「นั่นคือหุ้น Beana ผมปอกเปลือก」มองมี3 ชิ้น Pelshka ปอกเปลือกบนจาน จินดูเหมือนจะได้กิน 3 ชิ้น. 「 I-มันโอเคที่จะ? 」Beana ถามเหนียม, 「มันโอเคถ้าผมบอกว่ามันโอเค คุณควรจะกินพวกเขาก่อนที่พวกเขาเสีย」ได้ยินว่า Beana ที่สุดก็มาถึงมือของเธอสำหรับ Pelshka เธอย้ายชิ้นส่วนที่เข้าไปในปากของเธอ. 「อร่อย ... ! 」ก่อนหน้านี้เมื่อเธอได้ศึกษาภายใต้"ช่างวิเศษ" ที่เธอได้มีโอกาสที่จะกินหนึ่งชิ้นส่วนเล็ก ๆ ในสถานที่ Gradia แฮมป์ตัน แต่รสชาติเวลานี้มันก็หลายครั้ง มากขึ้น. นั่นคือธรรมชาติเพียงอย่างเดียวก็จะเก็บเกี่ยวเมื่อมีการสุกแล้วหมุนเวียนในประเทศและกระจายเมื่อมันสุก ในทางกลับกันคนที่จินนำสุกบนต้นไม้ของพวกเขานอกจากนี้พวกเขากำลังเก็บเกี่ยวสดใหม่. 「ผมไม่ได้คิดว่ามันจะอร่อยมาก! 」Pelshka บนจานได้หายไปอย่างรวดเร็ว. 「ส่วนที่เหลือฉันให้ไป Beana และพี่น้องของคุณคุณควรกินพวกเขาก่อนที่พวกเขาเสีย」ยังคงมีประมาณ10 ที่เหลืออยู่ในตะกร้า. 「 ... คือว่าโอเค? 」「เช่นฉันกล่าวว่าก็ไม่เป็นไรถ้าฉันบอกว่ามันไม่เป็นไร」เช่นเดียวกับครั้งแรกที่จินบอกBeana ที่ได้รับ Pelshka, 「ขอขอบคุณคุณจิน」เธอกล่าวว่าเธอขอบคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

「เข้าใจไหม ? แล้วนี่เรียกว่าบกพร่องผลิตภัณฑ์」

「แล้วฉันจะทำยังไง ? 」
「ในกรณีนี้คุณควรตรวจสอบระยะกั้นอยู่ก่อน หรืออย่างน้อยก็ลดแรงต้านอากาศนิดหน่อย」
beana คืองงกับคำอธิบาย .
「ผมเข้าใจเกี่ยวกับการกำหนดเวลา แต่เรื่องแรงต้านอากาศ 」
「 คุณทราบว่าคุณปล่อยเสียงเสียงของคุณคือการสั่นสะเทือนของอากาศ ดังนั้นเสียงไม่ถึงถ้ามันผ่านอากาศ」อ่อนแอ
beana ยังคงงงกับคำอธิบาย .
「เสียงการสั่นของเครื่องของคุณ มันเรื่องอะไรกัน ? 」
จินถอนใจยาว . เขาไม่ได้รู้สึกเหมือนกำลังเรียนวิทยาศาสตร์ .
「มันคงจะดีถ้าเราปล่อยให้มันเป็น สิ่งสุดท้าย , ความแรงของการสร้างสิ่งกีดขวางผมเชื่อว่ามันจะทำให้พลังเวทย์ของ《หินวิเศษ》ภายในหนึ่งนาที มันมีเหตุอุปสรรคสุดท้ายสำหรับช่วงเวลาสั้น ๆ 」
「อ่า」
「นี่ ไม่ใช่แค่ประสิทธิภาพ แต่การใช้งานก็ไม่ดีถ้าคุณไม่คิดเกี่ยวกับความสมดุลของสิ่งเหล่านี้」
「สมดุล ? 」
「 AA ที่จะทำในปริมาณที่พอเหมาะ และไม่เน้นด้านใดด้านหนึ่ง นั่นคือสิ่งที่ผมหมายถึง」
「อุน ผมเห็น . . . . . . . 」
แต่เพียงให้คำแนะนำ สองครั้ง beana แล้วดูเหมือนจะทราบข้อบกพร่องของผลงานของเธอและเริ่มที่จะไตร่ตรองกับแขนพับ .

「มีเรโกะกลับ พ่อ ผมกลับมาแล้ว」
「 AA ดีมาก」
「พ่อ ! ? ตอนนี้ เธอบอกพ่อ 」
คำ『พ่อ』ซึ่งจินก็เรียก beana ตกใจ
「 a-re ฉันยังไม่ได้บอกคุณเกี่ยวกับมันได้หรือไม่ มันเป็นเพราะเรโกะ . . . . . . . อืมการ《ออโตมาตา》ฉันทำ」
「《 au-au-automata 》 ! ? 」
beana ดวงตาเปิดขึ้น เธอชะงัก จินไม่ได้สังเกตว่า beana เปิดต่อ เรโกะ ,
「ดังนั้น 《หินวิเศษ》 ? 」
「ตั้งแต่ทิ้งที่ตั้งอยู่ลึกใต้ดิน ผมสะสมเยอะขนาดนี้ กลับมาตอนนี้」
บอกว่าหินวิเศษ 10 《》ขนาดของคนที่เจอที่ร้านก่อนก็ส่งให้จิน .
「โอ้ถ้าเป็นแบบนี้คงจะดี คุณทำดีแล้ว และคุณพาพีชกลับ 」
「ครับ ผมใส่ในตะกร้านอก」
เมื่อเขามองออกไปข้างนอก beana การประชุม มีประมาณ 20 ลูก ใส่ในตะกร้าขนาดใหญ่
「ดี ทำงานดี」
และจินแล้วมองย้อนกลับไป beana ที่ยังแข็งอยู่ oiii beana 」

「 , เธอยังคงแช่แข็ง
「ไม่มีการตอบกลับ มันก็แค่ศพ」⚑
「แต่พ่อของเธอยังมีชีวิตอยู่」
เรโกะมากับเลือดเย็น tsukkomi .
「ผมรู้ ผมแค่อยากจะลองพูดสักครั้ง」
บอกว่า จินพยายามค่อย ๆตี beana ของแก้ม
「อ้า เกิดอะไร มันเจ็บ ! ดูเหมือนว่าเธอจะ rebooted 」
.
「ฉันไม่ต้องการจะทำมัน นั่นเป็นเหตุผลที่ผมโทรไปหาคุณก่อน แต่คุณไม่ตอบ」
จินบอกว่า beana ที่สับสน
「 ฮ่าฮ่า . . . . . . . ใช่แล้วคุณบอกว่า《 a-automata 》 ! ? ไม่《สิ่งประดิษฐ์》 class ที่คุณได้รับมัน 」
เมื่อได้ยินแบบนั้น อา อีกสิ่งคือสิ่งที่เขารู้สึกรำคาญ และตัดสินใจที่จะโกหก . . .
「ฉันพบในซากปรักหักพังมากเพิ่มเติม เหนือจากที่นี่ มันก็เสีย ผมซ่อมมันได้ จากนั้นก็กลายเป็นที่แนบมากับฉัน」
เรโกะเล็กน้อยขมวดคิ้วตอบ แต่จินก็ไม่ได้สังเกต .
「เขาฮี คุณต้องโชคดีผมเห็นดังนั้นจึงได้ใช้ไม้เท้าของฉันก่อน ฉันเข้าใจว่ามัน《สิ่งประดิษฐ์》」
ครั้งแรกเขาบอกว่า『ทำให้』 คราวนี้เขาบอกว่า 『ซ่อมแซม』แต่ beana ประหลาดใจเกี่ยวกับ《ออโตมาตา》เรโกะ สังเกต และเนื่องจากเธอดูมั่นใจว่า
「ดังนั้นฉันถามเรโกะเอาผลไม้บางอย่าง คุณต้องการ ที่จะกินพวกเขา 」
บอกว่าเขาชี้ไปที่ตะกร้านอกเห็น beana ดวงตาเปิดขึ้นอีกครั้ง
「อะอะอะ ไม่『 pelshka 』 ! 」
「 pelshka ? 」
จินถามเมื่อได้ยินชื่อที่ไม่คุ้นเคย , คุณ
「คนที่นำมันเองไม่รู้ มันเรียกว่าผลไม้หลวง มันรายการที่หรูหรานำเข้าจากเกาะไปทางตะวันออก อร่อย มากมาย ในรัง แม้ส่วนใหญ่ขุนนางไม่สามารถกินมัน」
จินคิดว่า เขาได้ทำมันอีกครั้งแต่มันก็สายเกินไป
「ดี เอ่อ ผมเอาสาเหตุนี้เป็นที่ที่เรโกะที่พบมีมาก ดังนั้นไปข้างหน้า และกินมัน」
「จริงๆ ! ? คุณสามารถหาเงินจากการขายให้ร้านที่คุณรู้ ? 」
มีมือที่จะเล่นด้วย จินคิดว่า แต่ที่เขาพบมันและสิ่งอื่น ๆ ปัญหาของเหมือนจะเกิดขึ้นดังนั้น
「ผมไม่มีความตั้งใจจะขายมัน ช่วยให้น้องชายและน้องสาวไปกินด้วย」
เขากล่าวว่า แล้ว beana (
「ไม่เป็นไรจริงๆเหรอ ? แล้วผมจะใช้เวลาสอง ! 」
บอกว่าใช้เวลา 2 pelshka จากตะกร้าและมุ่งหน้าไปยังบ้าน ออกจากส่วนที่เหลือของ pelshka นอกจะเป็นความคิดที่ไม่ถูกต้อง ดังนั้น จิน ตาม beana กับตะกร้า beana อย่างระมัดระวังและรอบคอบ
ปอกเปลือกมัน ตัดมันเสิร์ฟบนจาน แล้วเอามาให้น้อง ๆ .
「ที่นี่ , กินผลไม้อร่อย เราได้รับ」
「อุน 」
นานะและรัลโด delightedly กิน pelshka .
「นี่อร่อยจัง ! 」
「ขวา ไปข้างหน้า และกินมันทั้งหมด」
beana ยิ้มขณะมองนานะและรัลโดกิน

เมื่อ beana กลับเข้าครัวกับจานเปล่า จินก็กิน pelshka . 6 ผลไม้กระจายอยู่เกี่ยวกับที่ให้กินเยอะอยู่คนเดียว เมื่อ beana คิดว่า
「ที่ beana แบ่งปันผมปอกเปลือก」
ดู มี 3 ชิ้น pelshka ปอกใส่จาน จินดูเหมือนจะกิน 3 ชิ้น 「
คุณเป็นไรมั้ย ? 」

「 beana ขลาดๆ ถามว่ามันโอเคถ้าฉันบอกว่ามันโอเค คุณควรกินมันก่อนที่มันจะเสีย」
ได้ยิน beana สุดท้ายถึงมือเธอเพื่อ pelshka . เธอย้ายชิ้นเข้าไปในปากของเธอ
「อร่อย . . . . . . . 」
ก่อนหน้านี้ เมื่อเธอได้ศึกษาภายใต้《》ช่างวิเศษ เธอมีโอกาสได้กินหนึ่งชิ้นเล็ก ๆ ที่ gradia แฮมป์ตันเพลส แต่รสชาติมันคือหลายครั้งมากขึ้น .
ที่เป็นธรรมชาติ ก็จะเก็บเกี่ยวได้เมื่อมันสุกแล้วหมุนเวียนในประเทศและกระจาย เมื่อ มันสุก . บนมืออื่น ๆที่จินทำให้สุกบนต้นไม้ของพวกเขานอกจากนี้พวกเขากำลังเก็บเกี่ยวสด .
「ฉันไม่คิดว่ามันจะอร่อย ! 」
pelshka บนจานได้อย่างรวดเร็วหายไปแล้ว . . .
「ที่เหลือผมให้ beana และพี่น้องของคุณ คุณควรกินมันก่อนที่มันจะเสีย」
ยังคงมีเหลืออยู่ประมาณ 10 ในตะกร้า .
「 . . . มันจะดีเหรอ ? 」
「เช่นฉันว่ามันโอเคถ้าฉันบอกว่ามันโอเค」
เป็นครั้งแรกที่จินบอก beana ที่ได้รับ pelshka
,「ขอบคุณจิน」
เธอกล่าวขอบคุณ