Airports in the Philippines are alw

Airports in the Philippines are always crowded with well-wishers to such an extent that at Manila International Airport only passengers are allowed to enter the terminal. Employees prefer to incur the ire of their boss rather than miss going to the airport say good-bye to a relative who is leaving the country to work abroad. It is a recognition of the sacrifice, a cementing of the relationship, a giving of face, and a tacit way of saying, “when I am in need I may call on you.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สนามบินในฟิลิปปินส์มักมีห้อง wishers ถึงขนาดที่สนามบินนานาชาติมะนิลาเพียงผู้โดยสารได้รับอนุญาตให้ป้อนเทอร์มินัล พนักงานต้องใช้ ire ของเจ้านายของพวกเขาแทนที่ไปสนามบินนางสาวพูดลากับญาติที่จะออกนอกประเทศไปทำงานต่างประเทศ เป็นการรับรู้การเสียสละ เป็น cementing ความสัมพันธ์ การให้ใบหน้า และแบบ tacit ของพูด "เมื่อฉันต้อง ฉันอาจเรียกคุณ"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สนามบินในฟิลิปปินส์จะแออัดเสมอกับอวยพรที่ดีดังกล่าวเท่าที่ที่สนามบินนานาชาติกรุงมะนิลาเพียงผู้โดยสารได้รับอนุญาตให้ใส่ขั้ว พนักงานชอบที่จะก่อให้เกิดความกริ้วโกรธของเจ้านายของพวกเขามากกว่าที่จะพลาดที่จะไปสนามบินบอกว่าดีลาก่อนที่ญาติที่จะเดินทางออกนอกประเทศไปทำงานต่างประเทศ มันคือการรับรู้ของการเสียสละ, การประสานความสัมพันธ์ที่ให้ความใบหน้าและเป็นวิธีที่มีนัยบอกว่าเป็น "เมื่อฉันอยู่ในความต้องการผมอาจจะเรียกร้องให้คุณ."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ท่าอากาศยานในประเทศฟิลิปปินส์มักจะแออัดไปด้วยดี wishers ไปเช่นขอบเขตที่สนามบินนานาชาติกรุงมะนิลาเพียงผู้โดยสารที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในอาคาร คนชอบที่จะก่อให้เกิดความกริ้วโกรธของเจ้านายของพวกเขามากกว่าที่คุณไปสนามบินบอกลาญาติใคร ออกจากประเทศไปทำงานต่างประเทศ มันคือการเสียสละ การประสานความสัมพันธ์ให้ใบหน้า และเป็นนัยว่า " เมื่อฉันต้องการฉันอาจจะโทรหาคุณ "