area, followed by irrigated, deepwa

area, followed by irrigated, deepwater and upland. Different
ecologies also results in different amount of rice production.
The highest average rice yield was from
irrigated ecosystem, followed by deep water, rainfed lowland,
and upland ecosystems. The average rice yield in
the wet season is constant at about 2 t/ha (http://www.
fao.org/). By its shape and geography, Thailand can be
divided into four regions: the mountains and forests of
the North; the vast rice fields of the Central Plains; the
semi-arid farm lands of the Northeast plateau; and the
tropical islands and long coastline of the peninsula
South. Each region has different rice-growing environments.
The Northern region produces 25% of the total
rice production where upland rice is grown on hilly
areas, while lowland rice is grown in lower valleys and
some terraced fields. The Central region produces 30%
of the total rice production where rice is planted almost
everywhere across the area in wet season, and in dry season
rice is planted to irrigated area of about 450,000 ha.
The Northeastern region produces 41% of the total rice
mainly rainfed lowland rice. Only a small portion of the
total rice is produced from the Southern region where
rice is planted in the west and east coasts of the peninsula
(www.irri.org).
Oryza sativa is composed of two major subspecies,
Indica and Japonica (both tropical and temperate) and
several ecotypes. Several efforts have been made to assess
the genetic diversity within Oryza sativa at both phenotypic
and molecular levels. To estimate genetic diversity
among Oryza species, several types of molecular markers,
particularly simple sequence repeats (SSR), have been used
(Yu et al. 2003; Hashimoto et al. 2004; Garris et al. 2005;
Thomson et al. 2007; Wen et al. 2009; Ishii et al. 2011,
Zhang et al., 2011). Polymorphisms in the SSR region are
considered the results of different replications of repeated
sequences, resulting in different sizes of the PCR products.
However, alleles with different sequences but having the
same length may yield ambiguous results of the phylogenetic
analysis. Sequencing SSR products can provide clear
information on the evolutionary history of these loci (Sunnucks
et al. 2000; Provan et al. 2004). Alternatively, singlestranded
conformation polymorphism (SSCP), a simple
and rapid method to determine sequence variation in a
large number of samples without expensive direct sequencing,
was proposed to use for genotyping and mapping
genetic diversity in crop plants (Kuhn et al., 2008). SSCP
is a very sensitive technique for the detection of single
point mutations between different DNA fragments (Grieu
et al. 2004; Muangprom et al. 2005). Recently, SSCP has
been used in crop studies, such as marker assisted selection
(Borchert and Hohe 2009), comparative genomics
(Castelblanco and Fregene 2006), phylogenetics (Rousseau-
Gueutin et al. 2009) and fitness effects of crop QTLs
(Baack et al. 2008). Furthermore, the recent availability of

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้ง ตามยาม deepwater และค่อย แตกต่างกันecologies ยังผลแตกต่างกันในการผลิตข้าวผลผลิตข้าวเฉลี่ยสูงสุดได้จากระบบนิเวศยาม ตาม ด้วยน้ำลึก rainfed ราบและระบบนิเวศค่อย ผลผลิตข้าวเฉลี่ยในช่วงฤดูฝนจะคงที่ประมาณ 2 t/ฮา (http://wwwfao.org/) โดยรูปร่างของมันและภูมิศาสตร์ ไทยสามารถแบ่งออกเป็น 4 ภาค: ภูเขาและป่าไม้ของเหนือ ทุ่งกว้างใหญ่ของภาคกลาง ที่ฟาร์มกึ่งแห้งแล้งที่ดินของราบสูงตะวันออกเฉียงเหนือ และเกาะและชายฝั่งที่ยาวของคาบสมุทรใต้ แต่ละภูมิภาคมีสภาพแวดล้อมแตกต่างกันที่ข้าวเจริญเติบโตภาคเหนือผลิต 25% ของยอดรวมผลิตข้าวซึ่งข้าวค่อยเป็นปลูกในฮิลลีพื้นที่ ในขณะที่ข้าวราบเป็นปลูกในหุบเขาด้านล่าง และบางระเบียงฟิลด์ ภาคกลางผลิต 30%ของการผลิตข้าวทั้งหมดที่ข้าวจะปลูกเกือบทุกหนทุกแห่งในพื้นที่ ในช่วงฤดูฝน และแล้งเป็นปลูกข้าวเพื่อชลประทานพื้นที่ประมาณ 450,000 ฮาภาคอีสานผลิต 41% ของข้าวทั้งหมดส่วนใหญ่ rainfed ราบข้าว เฉพาะส่วนเล็ก ๆ ของการผลิตข้าวทั้งหมดจากภาคที่มีปลูกข้าวในชายตะวันตก และตะวันออกของคาบสมุทร(www.irri.org)Oryza ซาประกอบด้วยของชนิดย่อยหลักสองIndica และ Japonica (ทั้งเขตร้อน และแจ่ม) และecotypes หลาย ได้ทำความพยายามต่าง ๆ ในการประเมินความหลากหลายทางพันธุกรรมภายในซา Oryza ในทั้งสองไทป์และระดับโมเลกุล การประเมินความหลากหลายทางพันธุกรรมระหว่างพันธุ์ Oryza ชนิดต่าง ๆ ของเครื่องหมายโมเลกุลการใช้การทำซ้ำโดยเฉพาะลำดับ (SSR),(Yu et al. 2003 ฮาชิโมโตะ et al. 2004 Garris et al. 2005ทอมร้อยเอ็ด al. 2007 เหวินตี้ et al. 2009 Ishii et al. 2011เตียว et al., 2011) มี polymorphisms ในภูมิภาค SSRพิจารณาผลของระยะต่าง ๆ ของการทำซ้ำลำดับ ในขนาดที่แตกต่างกันของผลิตภัณฑ์ PCRอย่างไรก็ตาม alleles มีลำดับที่แตกต่างกันแต่มีการความยาวอาจผลลัพธ์ชัดเจนของที่ phylogeneticวิเคราะห์ ลำดับเบส SSR ผลิตภัณฑ์สามารถให้ชัดเจนข้อมูลเกี่ยวกับประวัติวิวัฒนาการเหล่านี้ loci (Sunnucksร้อยเอ็ด al. 2000 Provan et al. 2004) หรือ singlestrandedconformation โพลีมอร์ฟิซึม (SSCP), เรียบง่ายและวิธีการอย่างรวดเร็วเพื่อกำหนดลำดับการเปลี่ยนแปลงในการจำนวนตัวอย่างโดยลำดับโดยตรงราคาแพงได้นำเสนอการใช้ genotyping และแม็ปความหลากหลายทางพันธุกรรมในพืช (Kuhn et al., 2008) SSCPเป็นเทคนิคสำคัญมากตรวจครั้งเดียวชี้กลายพันธุ์ระหว่างชิ้นส่วนดีเอ็นเอแตกต่างกัน (Grieuร้อยเอ็ด al. 2004 Muangprom et al. 2005) ล่าสุด SSCP ได้ใช้ในการศึกษาพืช เช่นการเลือกเครื่องช่วยGenomics เปรียบเทียบ (Borchert และ Hohe 2009),วงศ์วานวิวัฒนาการ (Castelblanco และ Fregene 2006), (Rousseau-Gueutin et al. 2009) และออกกำลังกายลักษณะพิเศษของพืช QTLs(Baack et al. 2008) นอกจากนี้ ความพร้อมล่าสุดของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พื้นที่ตามด้วยการชลประทานและน้ำลึกที่สูง ที่แตกต่างกัน
ระบบนิเวศน์ยังส่งผลให้จำนวนเงินที่แตกต่างกันของการผลิตข้าว.
ผลผลิตข้าวเฉลี่ยสูงสุดจาก
ระบบนิเวศชลประทานตามด้วยน้ำลึกลุ่มอาศัยน้ำฝน
และระบบนิเวศที่สูง ผลผลิตข้าวเฉลี่ยใน
ฤดูฝนเป็นค่าคงที่ที่ประมาณ 2 ตัน / เฮกตาร์ (http: // www.
fao.org/) โดยรูปร่างและสภาพทางภูมิศาสตร์ของประเทศไทยสามารถ
แบ่งออกเป็นสี่ภูมิภาค: ภูเขาและป่าไม้ของ
นอร์ท; นาข้าวกว้างใหญ่ของที่ราบลุ่มภาคกลาง;
ไร่นากึ่งแห้งแล้งของที่ราบสูงภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และ
หมู่เกาะเขตร้อนและชายฝั่งยาวของคาบสมุทร
ภาคใต้ แต่ละภูมิภาคมีสภาพแวดล้อมที่ปลูกข้าวที่แตกต่างกัน.
ภาคเหนือผลิต 25% ของจำนวน
ที่ผลิตข้าวข้าวไร่ที่ปลูกบนเนินเขา
พื้นที่ในขณะที่ข้าวที่ปลูกในหุบเขาที่ลดลงและ
บางเขตระเบียง ภาคกลางผลิต 30%
ของการผลิตข้าวทั้งหมดที่จะปลูกข้าวเกือบ
ทุกที่ทั่วพื้นที่ในฤดูฝนและในฤดูแล้ง
ข้าวที่ปลูกในพื้นที่ชลประทานประมาณ 450,000 เฮกแตร์.
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือผลิต 41% ของข้าวทั้งหมด
ส่วนใหญ่ น้ำฝนข้าวที่ลุ่ม เพียงส่วนเล็ก ๆ ของ
ข้าวทั้งหมดที่ผลิตจากภาคใต้ที่
ปลูกข้าวในทางทิศตะวันตกและชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทร
(www.irri.org).
Oryza sativa ประกอบด้วยสองชนิดย่อยที่สำคัญ
Indica และ Japonica (ทั้งในเขตร้อนชื้น และเย็น) และ
หลายสายพันธุ์ ความพยายามของหลายคนได้รับการทำเพื่อประเมิน
ความหลากหลายทางพันธุกรรมภายใน Oryza sativa ทั้งฟีโนไทป์
และระดับโมเลกุล ที่จะประเมินความหลากหลายทางพันธุกรรม
ในหมู่สายพันธุ์ Oryza หลายประเภทของเครื่องหมายโมเลกุล
ลำดับโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เรียบง่ายซ้ำ (SSR) ได้ถูกนำมาใช้
(Yu et al, 2003;. ฮาชิโมโตะ et al, 2004;. Garris et al, 2005;.
ทอมสัน et al, 2007. เหวิน et al, 2009;.. อิชิ et al, 2011
. Zhang et al, 2011) ความหลากหลายในภูมิภาค SSR จะ
พิจารณาผลของการซ้ำที่แตกต่างกันของการทำซ้ำ
ลำดับส่งผลให้ในขนาดที่แตกต่างกันของผลิตภัณฑ์ PCR.
อย่างไรก็ตามอัลลีลที่มีลำดับที่แตกต่างกัน แต่มี
ระยะเวลาเดียวกันอาจให้ผลลัพธ์ที่ชัดเจนของสายวิวัฒนาการ
การวิเคราะห์ ผลิตภัณฑ์ SSR ลำดับสามารถให้ชัดเจน
ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์วิวัฒนาการของตำแหน่งเหล่านี้ (Sunnucks
et al, 2000;. Provan et al, 2004). อีกทางเลือกหนึ่ง singlestranded
polymorphism โครงสร้าง (SSCP) ที่เรียบง่าย
และวิธีการอย่างรวดเร็วในการกำหนดรูปแบบลำดับใน
จำนวนมากของกลุ่มตัวอย่างโดยไม่ต้องเรียงลำดับโดยตรงที่มีราคาแพง
ได้เสนอที่จะใช้สำหรับ genotyping และการทำแผนที่
ความหลากหลายทางพันธุกรรมในพืช (Kuhn et al., 2008) . SSCP
เป็นเทคนิคที่มีความสำคัญมากในการตรวจหาเดียว
กลายพันธุ์จุดระหว่างดีเอ็นเอแตกต่างกัน (Grieu
et al, 2004;. Muangprom et al, 2005). เมื่อเร็ว ๆ นี้ SSCP ได้
ถูกนำมาใช้ในการศึกษาการเพาะปลูกเช่นเครื่องหมายเลือกช่วย
(Borchert และ Hohe 2009) ฟังก์ชั่นการเปรียบเทียบ
(Castelblanco และ Fregene 2006) phylogenetics (Rousseau-
Gueutin et al. 2009) และผลกระทบการออกกำลังกายของ QTLs พืช
(Baack et al. 2008) นอกจากนี้ความพร้อมล่าสุดของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นที่นาน้ำลึก และตามด้วย , สูงกว่า ecologies แตกต่างกัน
ยังส่งผลให้ยอดเงินที่แตกต่างกันของการผลิตข้าว ผลผลิตข้าวเฉลี่ยสูงสุด

น้ำจากชลประทาน ตามด้วยน้ำ ลึก และพื้นที่นาน้ำฝน
, ระบบนิเวศวิทยา ผลผลิตข้าวเฉลี่ย
ฤดูฝนคงที่ที่ประมาณ 2 ตัน / เฮกตาร์ ( http : / / www .
FAO . org / ) โดยรูปร่างและสภาพภูมิศาสตร์ ประเทศไทยสามารถ
แบ่งเป็นสี่ภูมิภาค : ภูเขาและป่าของภาคเหนือ
ข้าวกว้างใหญ่ของที่ราบลุ่มภาคกลาง ;
แห้งแล้งที่ดินฟาร์มของที่ราบสูงภาคตะวันออกเฉียงเหนือและ
เกาะเขตร้อนและแนวยาวของคาบสมุทร
ใต้ แต่ละภูมิภาคมีสภาพแวดล้อมที่ปลูกต่าง ๆข้าว
ภาคเหนือผลิต 25% ของการผลิตข้าวที่ข้าวไร่ที่ปลูกทั้งหมด

บนพื้นที่เนินสูง ,ในขณะที่ข้าวนาสวนที่ปลูกในหุบเขาล่างและ
บางเขตข้อมูลระเบียง ภาคกลางผลิต 30 %
ของการผลิตข้าวทั้งหมดที่ข้าวจะปลูกเกือบ
ทุกที่ข้ามพื้นที่ในฤดูฝน และฤดูปลูกข้าว
แห้ง เขตชลประทาน ประมาณ 450 , 000 ฮ่า .
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือผลิตร้อยละ 41 ของข้าวทั้งหมด
ส่วนใหญ่เป็นข้าวนาน้ำฝน . เพียงส่วนเล็ก ๆของ
ข้าวทั้งหมดผลิตจากภาคใต้ที่
ข้าวที่ปลูกในทิศตะวันตกและตะวันออกชายฝั่งของคาบสมุทร
( www.irri . org ) .
Oryza sativa ประกอบด้วยสองชนิดย่อยหลัก ,
3 ( ทั้งเขตร้อนและเขตอบอุ่น และญี่ปุ่น ) และ
หลายชุด . ความพยายามหลายได้รับการทำเพื่อประเมินความหลากหลายทางพันธุกรรมภายในข้าว

ทั้งคุณสมบัติและระดับโมเลกุลการประเมินความหลากหลายทางพันธุกรรมของข้าวสายพันธุ์
, หลายประเภทของโมเลกุลเครื่องหมาย
ลำดับโดยเฉพาะอย่างยิ่งง่ายซ้ำ ( SSR ) , มีการใช้
( ยู et al . 2003 ; ฮาชิโมโตะ et al . 2004 ; แกร์ริส et al . 2005 ;
ทอมสัน et al . 2007 ; Wen et al . 2009 ; อิชิ et al . 2011
Zhang et al . , 2011 ) ความหลากหลายในภูมิภาคนี้ถือว่าได้รับผลแตกต่างกัน

ซ้ำซ้ำลำดับส่งผลให้ในขนาดที่แตกต่างกันของผลิตภัณฑ์ PCR .
แต่ยีนที่มีลำดับต่างกัน แต่ก็มี
ความยาวเดียวกันอาจให้ผลไม่ชัดเจนผลของการวิเคราะห์ phylogenetic

ผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการสามารถให้ข้อมูลชัดเจน
ประวัติศาสตร์วิวัฒนาการ loci เหล่านี้ ( sunnucks
et al . 2000 ; provan et al . 2004 ) อีกวิธีหนึ่งคือ singlestranded
conformation polymorphism ( ยีน ) , วิ
และวิธีการอย่างรวดเร็วเพื่อกำหนดลำดับการเปลี่ยนแปลงใน
จำนวนมากตัวอย่างโดยไม่จัดลำดับโดยตรงแพง
เสนอที่จะใช้สำหรับการอ่านและการทำแผนที่
ความหลากหลายทางพันธุกรรมในพืชพืช ( คูน et al . , 2008 ) ยีน
เป็นเทคนิคที่ละเอียดอ่อนมากสำหรับตรวจหาการกลายพันธุ์
จุดเดียวระหว่างชิ้นส่วนดีเอ็นเอที่แตกต่างกัน ( grieu
et al . 2004 ; muangprom et al . 2005 ) ไม่ทราบว่ามี
เมื่อเร็วๆ นี้ถูกใช้ในการศึกษาพืช เช่น เครื่องหมาย
( borchert ช่วยเลือก และ hohe 2009 ) , การเปรียบเทียบลักษณะทางพันธุกรรม
( castelblanco และ fregene 2006 ) ไฟโลเจเนติก ( Rousseau --
gueutin et al . 2009 ) และ ฟิตเนส ผลของยีนพืช
( baack et al . 2008 ) นอกจากนี้ ล่าสุด ความพร้อมของ