กล่าวคือ ครอบคลุมทั้งในยาปกติก่อนเกิดภัย (การกำหนดความเสี่ยงจาภัยพิบัติ การเฝ้าระวัง การแจ้งเตือนภัยการป้องกัน การเตรียมความพร้อม)ในขณะเกิดภัย(การตอบโต้สถานการณ์ฉุกเฉิน การบรรเทาทุกข์) ภายหลังเกิดภัย (เช่นการบูรณะฟื้นฟู) ตลอดจนความร่วมมือทางด้านวิชาการ การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ การเสริมสร้างศักยภาพและขีดความสามารถ เป็นต้น ทั้งนี้โดยเน้นหลักการให้แต่ละประเทศสมาชิกได้ช่วยเหลือตนเองให้เต็มที่เสียก่อน และหากว่าเกินขีดความสามารถก็จึงค่อยใช้กลไกลที่กำหนดไว้ AADMCER ในการช่วยเหลือ