The purpose was to investigate the

The purpose was to investigate the validity of Harrington's and Davis's hip joint center (HJC) regression equations on a population affected by a hip deformity, (i.e., femoroacetabular impingement). Sixty-seven participants (21 healthy controls, 46 with a cam-type deformity) underwent pelvic CT imaging. Relevant bony landmarks and geometric HJCs were digitized from the images, and skin thickness was measured for the anterior and posterior superior iliac spines. Non-parametric statistical and Bland-Altman tests analyzed differences between the predicted HJC (from regression equations) and the actual HJC (from CT images). The error from Davis's model (25.0 ± 6.7 mm) was larger than Harrington's (12.3 ± 5.9 mm, p < 0.001). There were no differences between groups, thus, studies on femoroacetabular impingement can implement conventional regression models. Measured skin thickness was 9.7 ± 7.0 mm and 19.6 ± 10.9 mm for the anterior and posterior bony landmarks, respectively, and correlated with body mass index. Skin thickness estimates can be considered to reduce the systematic error introduced by surface markers. New adult-specific regression equations were developed from the CT dataset, with the hypothesis that they could provide better estimates when tuned to a larger adult-specific dataset. The linear models were validated on external datasets and using leave-one-out cross-validation techniques; Prediction errors were comparable to those of Harrington's model, despite the adult-specific population and the larger sample size, thus, prediction accuracy obtained from these parameters could not be improved.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์เป็นการ ตรวจสอบถูกต้องของของแฮริงตัน และของ Davis ฮิปร่วมศูนย์ (HJC) ถดถอยสมการในประชากรได้รับผลกระทบ โดย deformity ฮิ, (เช่น femoroacetabular impingement) หกเจ็ดคน (21 สุขภาพควบคุม 46 มี deformity แคมชนิด) แต่ละภาพ CT อุ้งเชิงกราน อยู่ในรูปดิจิทัล bony สถานที่เกี่ยวข้องและ HJCs เรขาคณิตจากรูป และวัดความหนาผิวถูกหลัง และแอนทีเรียร์ superior iliac spines ไม่ใช่พาราเมตริกสถิติและทดสอบ Altman บาวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่าง HJC คาดการณ์ (จากสมการถดถอย) และ HJC จริง (จากภาพ CT) ข้อผิดพลาดจากแบบจำลองของ Davis (25.0 ± 6.7 มม.) ใหญ่กว่างตันส์ (12.3 ± 5.9 มิลลิเมตร p < 0.001) มีไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ดังนั้น การศึกษา femoroacetabular impingement สามารถนำแบบจำลองถดถอยธรรมดา ความหนาของผิวที่วัดได้ 9.7 ± 7.0 mm และ 19.6 ± 10.9 มม.สำหรับการแอนทีเรียร์ และหลัง bony สถาน ตามลำดับ และ correlated กับดัชนีมวลกาย สามารถพิจารณาประเมินความหนาของผิวหนังเพื่อลดข้อผิดพลาดที่ระบบแนะนำ โดยเครื่องหมายผิว ใหม่เฉพาะผู้ใหญ่การถดถอยสมการถูกพัฒนาจากชุดข้อมูล CT ด้วยสมมติฐานที่พวกเขาสามารถให้ดีประเมินเมื่อปรับการชุดข้อมูลเฉพาะผู้ใหญ่ที่ใหญ่กว่า แบบจำลองเชิงเส้นถูกตรวจสอบบน datasets ภายนอก และใช้เทคนิคการตรวจสอบข้ามลาออกหนึ่ง ข้อผิดพลาดในการพยากรณ์เปรียบเทียบได้กับรุ่นของแฮริงตัน แม้มีประชากรเฉพาะผู้ใหญ่และขนาดตัวอย่างใหญ่ ทำนาย จึงไม่สามารถปรับปรุงความถูกต้องที่ได้รับจากพารามิเตอร์เหล่านี้ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความถูกต้องของแฮร์ริงและเดวิสศูนย์สะโพก (HJC) สมการถดถอยประชากรได้รับผลกระทบจากความผิดปกติของสะโพก (เช่นปะทะ) เข้าร่วมหกสิบเจ็ด (21 ควบคุมสุขภาพดี 46 มีความผิดปกติแคมชนิด) เปลี่ยนถ่ายภาพ CT กระดูกเชิงกราน สถานที่สำคัญของกระดูกที่เกี่ยวข้องและ HJCs เรขาคณิตถูกดิจิทัลจากภาพและความหนาผิววัดสำหรับด้านหน้าและหลังหนามอุ้งเชิงกรานที่เหนือกว่า การทดสอบทางสถิติและรสชาติ-อัลท์แมนที่ไม่ใช่พาราวิ​​เคราะห์ความแตกต่างระหว่างคำทำนาย HJC (จากสมการถดถอย) และ HJC จริง (จากภาพส์) ข้อผิดพลาดจากรูปแบบของเดวิส (25.0 ± 6.7 มิลลิเมตร) มีขนาดใหญ่กว่าของแฮร์ริง (12.3 ± 5.9 มม p <0.001) มีความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่ไม่ได้ดังนั้นการศึกษาเกี่ยวกับปะทะสามารถใช้รูปแบบการถดถอยแบบเดิม ความหนาของผิววัดเป็น 9.7 ± 7.0 มิลลิเมตรและ 19.6 ± 10.9 มิลลิเมตรสำหรับด้านหน้าและสถานที่สำคัญกระดูกหลังตามลำดับและมีความสัมพันธ์กับดัชนีมวลกาย ประมาณการความหนาของผิวได้รับการพิจารณาเพื่อลดข้อผิดพลาดในระบบการแนะนำให้รู้จักเครื่องหมายพื้นผิว สมการถดถอยใหม่เฉพาะผู้ใหญ่ได้รับการพัฒนาจากชุด CT กับสมมติฐานที่ว่าพวกเขาจะให้ข้อมูลประมาณการที่ดีขึ้นเมื่อปรับให้มีขนาดใหญ่ชุดผู้ใหญ่ที่เฉพาะเจาะจง รูปแบบเชิงเส้นได้รับการตรวจสอบในชุดข้อมูลภายนอกและการใช้ลาหนึ่งในเทคนิคการตรวจสอบข้าม; ข้อผิดพลาดในการทำนายก็เทียบได้กับรูปแบบของแฮร์ริงแม้จะมีประชากรผู้ใหญ่ที่เฉพาะเจาะจงและขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่จึงถูกต้องทำนายที่ได้รับจากพารามิเตอร์เหล่านี้อาจไม่ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความตรงของแฮร์ริงตัน และ เดวิส สะโพกร่วมศูนย์ ( hjc ) สมการในประชากรที่ได้รับผลกระทบโดย hip deformity ( เช่น femoroacetabular การปะทะ ) หกสิบเจ็ดคน ( 21 สุขภาพการควบคุม , 46 กับกล้องชนิดพิกลพิการ ) ได้รับการถ่ายภาพ ct กระดูกเชิงกราน สถานที่ที่เกี่ยวข้องกับกระดูกและ hjcs เรขาคณิตเป็นดิจิทัล จากภาพวัดความหนาผิวและสำหรับด้านหน้าและด้านหลัง superior iliac spines . สถิติที่ไม่ใช้พารามิเตอร์ และจืด อัลท์แมนการทดสอบวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่าง hjc ทำนายจากสมการ ) และ hjc จริง ( ภาพจาก CT ) ข้อผิดพลาดจากเดวิสนางแบบ ( 25.0 ± 6.7 มม. ) มากกว่า แฮร์ริงตัน ( 12.3 ± 5.9 มิลลิเมตร , p < 0.001 ) ไม่มีความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ดังนั้นการศึกษาใน femoroacetabular การปะทะสามารถใช้แบบจำลองการถดถอยแบบปกติ วัดความหนาของผิวคือ 9.7 ± 7.0 มม. และ 19.6 ± 10.9 มิลลิเมตรสำหรับด้านหน้าและด้านหลังจึงกระดูก ตามลำดับ และมีความสัมพันธ์กับดัชนีมวลกาย ประเมินความหนาของผิวสามารถพิจารณาเพื่อลดการผิดพลาดแนะนำด้วยเครื่องหมายบนพื้นผิวใหม่ผู้ใหญ่เฉพาะสมการถูกพัฒนาขึ้นจากข้อมูล CT ด้วยสมมติฐานที่ว่า พวกเขาสามารถให้ประมาณการที่ดีเมื่อปรับให้ผู้ใหญ่ขนาดใหญ่เฉพาะวันที่ . แบบจำลองเชิงเส้นถูกตรวจสอบกับข้อมูลภายนอกและใช้ไปหนึ่งข้ามเทคนิคตรวจสอบ ข้อผิดพลาดการทำนายมีค่าใกล้เคียง กับบรรดา แฮริงตันแบบแม้จะมีผู้ใหญ่เฉพาะประชากรและขนาดตัวอย่างใหญ่ ดังนั้น ความถูกต้องของการทำนายที่ได้จากพารามิเตอร์เหล่านี้ไม่สามารถปรับปรุง