Nevertheless, even if these program

Nevertheless, even if these programs do not have much impact on the official
poverty rate, they have the potential to improve the well-being of the poor significantly.
For example, at low earnings levels, the EITC provides a generous earnings
subsidy: in 2005, a family with one child with earnings under $7,830 was eligible for
a tax credit equal to 34 percent of earnings. For a family with two or more children
with earnings under $11,000, the tax credit is equal to 40 percent of earnings.
Moreover, this credit is refundable, so that even though families with low earnings
owe little income tax, they can receive a check from the government. The credit is
not fully phased out until the family’s income exceeds $31,030 for families with one
child. (The full phase-out occurs at $35,263 for a family with two or more children.)
If income from the EITC were to be included in the official measure of poverty it
might push a non-negligible number of families above the poverty line. Similarly,
in-kind benefits represent a substantive fraction of government spending on the
poor: in 2002, in-kind programs represented about 80 percent of the $522 billion
in federal and state spending on means-tested benefits (Burke, 2003).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตาม โปรแกรมแม้ว่าเหล่านี้ไม่มีผลกระทบมากในทางการอัตราความยากจน พวกเขามีศักยภาพในการปรับปรุงให้ความเป็นอยู่ยากจนมากตัวอย่าง รายได้ต่ำระดับ EITC ให้กำไรใจกว้างเงินสมทบ: ในปี 2005 ครอบครัวที่ มีเด็กกับรายได้ภายใต้ $7,830 มีสิทธิได้รับการเครดิตภาษีเท่ากับร้อยละ 34 ของกำไร สำหรับครอบครัวที่มีเด็ก น้อยสองเครดิตภาษีจะไม่เท่ากับร้อยละ 40 ของกำไรกับกำไรภายใต้ $11000นอกจากนี้ เครดิตนี้คือคืน นั้นถึงแม้ว่า ครอบครัวที่มีต่ำกำไรค้างชำระภาษีเงินได้น้อย พวกเขาสามารถได้รับการตรวจสอบจากรัฐบาล ให้สินเชื่ออย่างไม่ยุติจนกว่าครอบครัวรายได้เกิน $31,030 สำหรับครอบครัวด้วยเด็ก (ระยะออกเต็มเกิดที่ $35,263 สำหรับครอบครัวที่มีเด็ก น้อยสอง)ถ้ารายได้จาก EITC ที่ จะรวมในการวัดความยากจนอย่างเป็นทางการนั้นอาจผลักดันไม่ใช่ระยะจำนวนครอบครัวเหนือเส้นความยากจน ในทำนองเดียวกันประโยชน์ in-kind แสดงเศษส่วนเราของรัฐบาลที่ใช้จ่ายในการไม่ดี: ใน 2002 โปรแกรม in-kind แสดงประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ของ 522 พันล้านเหรียญในรัฐบาลกลาง และรัฐค่าใช้จ่ายในการทดสอบหมายถึงประโยชน์ (ลิตี้เบอร์ก 2003)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่างไรก็ตามแม้ว่าโปรแกรมเหล่านี้ไม่ได้มีผลกระทบมากอย่างเป็นทางการในอัตราความยากจนที่พวกเขามีศักยภาพในการปรับปรุงความเป็นอยู่ของคนยากจนอย่างมีนัยสำคัญ.
ยกตัวอย่างเช่นในระดับรายได้ต่ำ EITC
ให้กำไรใจกว้างเงินอุดหนุน: ในปี 2005 เป็นครอบครัวที่มีเด็กคนหนึ่งที่มีรายได้ต่ำกว่า $ 7,830
ก็มีสิทธิ์ได้รับเครดิตภาษีเท่ากับร้อยละ34 ของรายได้ สำหรับครอบครัวที่มีสองคนหรือมากกว่าเด็กที่มีรายได้ต่ำกว่า $ 11,000 เครดิตภาษีเท่ากับร้อยละ 40 ของกำไร. นอกจากนี้เครดิตนี้จะคืนให้เพื่อให้แม้ว่าครอบครัวที่มีรายได้ต่ำเป็นหนี้ภาษีรายได้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พวกเขาจะได้รับการตรวจสอบจาก รัฐบาล. เครดิตจะไม่ได้อย่างเต็มที่จะค่อย ๆ ออกไปจนถึงรายได้ของครอบครัวเกินกว่า $ 31,030 สำหรับครอบครัวที่มีหนึ่งในเด็ก (เต็มระยะออกเกิดขึ้นที่ 35,263 $ สำหรับครอบครัวที่มีเด็กสองคนหรือมากกว่า.) หากรายได้จาก EITC จะถูกรวมอยู่ในวัดอย่างเป็นทางการของความยากจนมันอาจจะผลักดันให้มีจำนวนไม่น้อยของครอบครัวเหนือเส้นความยากจน ในทำนองเดียวกันในประเภทเป็นตัวแทนผลประโยชน์ส่วนสำคัญของการใช้จ่ายของรัฐบาลที่ไม่ดีในปี2002 โปรแกรมในรูปแบบที่เป็นตัวแทนประมาณร้อยละ 80 ของ $ 522,000,000,000 ในการใช้จ่ายของรัฐบาลกลางและรัฐเกี่ยวกับผลประโยชน์ของวิธีการทดสอบ (เบิร์ค, 2003)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าโปรแกรมเหล่านี้ไม่ได้มีผลกระทบมากต่ออัตราความยากจนอย่างเป็นทางการ
, พวกเขามีศักยภาพที่จะพัฒนาความเป็นอยู่ของคนจนอย่างมาก
ตัวอย่างเช่น ระดับรายได้ต่ำ eitc ให้การอุดหนุนรายได้
ใจดี : ในปี 2005 เป็นครอบครัว มีเด็กด้วยรายได้ภายใต้ $ 7830 เป็นสิทธิ สำหรับการเครดิตภาษี เท่ากับ 34 เปอร์เซ็นต์ของรายได้สำหรับครอบครัวที่มีสองคนหรือมากกว่าเด็ก
กับกำไรภายใต้ $ 12 , 000 , เครดิตภาษี เท่ากับร้อยละ 40 ของรายได้
นอกจากนี้ เครดิตนี้คืนได้ ดังนั้นแม้ว่า ครอบครัวที่มีรายได้น้อย รายได้น้อย
เป็นหนี้ภาษี พวกเขาสามารถได้รับการตรวจสอบจากรัฐบาล เครดิตคือ
ไม่เต็มที่แบ่งออกจนครอบครัวรายได้เกิน $ 31030 สำหรับครอบครัวที่มีลูกเดียว

( ครบขั้นตอนเกิดขึ้นที่ $ 35263 สำหรับครอบครัวที่มีสองคนหรือมากกว่าเด็ก )
ถ้ารายได้จาก eitc จะถูกรวมไว้ในวัดอย่างเป็นทางการของความยากจนมัน
อาจผลักไม่กระจอกจำนวนครอบครัวเหนือเส้นความยากจน โดย
ในประโยชน์ชนิดเป็นตัวแทนส่วนสำคัญของการใช้จ่ายของรัฐบาลใน
ยากจน : ในปี 2002ในประเภทโปรแกรมแสดง ประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ของ $ 564 พันล้าน
ในการใช้จ่ายของรัฐบาลกลางและรัฐในวิธีการทดสอบประโยชน์ ( เบิร์ค , 2003 )