Goh et al (2008) offer a similar ta

Goh et al (2008) offer a similar taxonomy, which distinguish between regulatory and nonregulatory barriers to the integration of multimodal transport networks. Regulatory barriers can arise from the cost of exchange at interface (i.e., customs-related barriers) and from cabotage (i.e., restrictions on domestic transport of freight within a foreign country). Nonregulatory barriers can arise due to lack of infrastructure by country or by mode (e.g., road, rail, maritime and air transport infrastructure) as well as from lack of inter-connectivity between modes of transport.

Some of the key issues and challenges facing the transport sector in individual APEC economies are presented in Annex A. Although specific bottlenecks and priorities for action vary among economies there seem to be some common issues that affect the achievement of multimodal connectivity.

For one, the problem of underinvestment in infrastructure is not confined to developing APEC members as this is an issue even in industrialized economies. However, it is recognized that while under-investing leads to congestion; over-investing will lead to wastage. As such, efficient use and maintenance of existing assets require attention too. Related to infrastructure provision is the need for a strategic approach to infrastructure development. Again, in both developed and developing economies, the business sector in particular stressed that transport infrastructure planning be more closely linked with trade and other policies (e.g. land use, tax, foreign investment, etc.). More specifically, a supply chain approach to infrastructure development is seen by industry as a missing element. Failure to have an economy-wide approach and consideration for whole-of-supply chain requirements lead to either under-provision or under-utilization of transport infrastructure. Thus, while inadequacy of infrastructure investment is a constraint, inefficiency of investment is as crucial.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โก๊ะ et al (2008) มีระบบที่คล้ายกัน ซึ่งแยกความแตกต่างระหว่างอุปสรรค nonregulatory และข้อบังคับของเครือข่ายการขนส่งทุก อุปสรรคข้อบังคับสามารถเกิดขึ้นได้ จากต้นทุนของติดต่อ (เช่น ที่เกี่ยวข้องกับการศุลกากรอุปสรรค) และ cabotage (เช่น ข้อจำกัดในการขนส่งภายในประเทศของการขนส่งภายในประเทศต่างประเทศ) Nonregulatory อุปสรรคสามารถเกิดขึ้นได้เนื่องจากขาดโครงสร้างพื้นฐาน โดยประเทศ หรือโหมด (เช่น ถนน ทาง รถไฟ ทางทะเล และทางอากาศขนส่งโครงสร้างพื้นฐาน) และด้วยแห้งจากการขาดการเชื่อมต่อระหว่างระหว่างโหมดการขนส่งได้ ปัญหาที่สำคัญและท้าทายซึ่งภาคการขนส่งในประเทศเอเปคแต่ละจะแสดง A. แอนเน็กซ์ แม้ว่าคอขวดเฉพาะและสำคัญสำหรับการดำเนินการ แตกต่างกันระหว่างเศรษฐกิจ ดูเหมือน จะบางปัญหาที่มีผลต่อความสำเร็จของทุกการเชื่อมต่อ ไม่ถูกขังของ underinvestment ในโครงสร้างพื้นฐานอย่างใดอย่างหนึ่ง เพื่อพัฒนาสมาชิกเอเปคซึ่งเป็นปัญหาในประเทศอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม มันเป็นที่รู้จักว่าสละภายใต้เป้าหมายการแออัด ลงทุนมากเกินไปจะทำให้สูญเสีย ดัง ใช้อย่างมีประสิทธิภาพและการบำรุงรักษาสินทรัพย์ต้องสนใจเกินไป ที่เกี่ยวข้องกับการจัดโครงสร้างวิธีการเชิงกลยุทธ์เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานจำเป็น อีก ในประเทศที่พัฒนาแล้ว และกำลังพัฒนา ภาคธุรกิจโดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นที่โครงสร้างพื้นฐานการขนส่งมากเชื่อมโยงการวางแผนทางการค้าและนโยบายอื่น ๆ (เช่นใช้ที่ดิน ภาษี การลงทุนต่างประเทศ ฯลฯ) อื่น ๆ โดยเฉพาะ วิธีการห่วงโซ่อุปทานเพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานจะเห็น โดยอุตสาหกรรมเป็นองค์ประกอบที่ขาดหายไป ล้มเหลวต้องมีวิธีการทั้งเศรษฐกิจและพิจารณาสำหรับความต้องการทั้งหมดของซัพพลายเชนนำไปสู่การจัดหาน้อยหรือน้อยใช้ขนส่งโครงสร้างพื้นฐาน ดังนั้น ขณะ inadequacy ลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน ข้อจำกัด inefficiency ของการลงทุนได้เป็นสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Goh, et ​​al (2008) นำเสนออนุกรมวิธานคล้ายกันซึ่งความแตกต่างระหว่างอุปสรรคด้านกฎระเบียบและ nonregulatory เพื่อบูรณาการของเครือข่ายการขนส่งต่อเนื่อง ปัญหาและอุปสรรคที่กำกับดูแลสามารถเกิดขึ้นจากค่าใช้จ่ายของการแลกเปลี่ยนที่อินเตอร์เฟซ (กล่าวคืออุปสรรคที่เกี่ยวข้องกับการศุลกากร) และจาก cabotage (เช่นข้อ จำกัด ในการขนส่งในประเทศของการขนส่งสินค้าภายในประเทศต่างประเทศ) ปัญหาและอุปสรรคที่ Nonregulatory สามารถเกิดขึ้นเนื่องจากการขาดโครงสร้างพื้นฐานตามประเทศหรือโหมด (เช่นถนนทางรถไฟ, การเดินเรือและโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งทางอากาศ) รวมทั้งจากการขาดระหว่างการเชื่อมต่อระหว่างโหมดของการขนส่ง. บางส่วนของประเด็นสำคัญและความท้าทายที่หันหน้าไปทาง ภาคการขนส่งในประเทศเศรษฐกิจเอเปคของแต่ละบุคคลจะถูกนำเสนอในภาคผนวกกแม้ว่าคอขวดที่เฉพาะเจาะจงและมีความสำคัญสำหรับการดำเนินการแตกต่างกันระหว่างเศรษฐกิจดูเหมือนจะมีบางปัญหาที่พบบ่อยส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่ของการเชื่อมต่อเนื่องหลายรูปแบบ. หนึ่งปัญหาที่เกิดจากการลงทุนไม่พอในโครงสร้างพื้นฐานที่ไม่ได้ถูกคุมขัง การพัฒนาสมาชิกเอเปคเช่นนี้เป็นปัญหาแม้ในประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่ก็เป็นที่ยอมรับว่าในขณะที่อยู่ภายใต้การลงทุนที่จะนำไปสู่ความแออัด; มากกว่าการลงทุนจะนำไปสู่การสูญเสีย เช่นการใช้งานที่มีประสิทธิภาพและการบำรุงรักษาของสินทรัพย์ที่มีอยู่ต้องให้ความสนใจมากเกินไป ที่เกี่ยวข้องกับการจัดหาโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับวิธีการเชิงกลยุทธ์ในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน อีกทั้งในการพัฒนาเศรษฐกิจและการพัฒนาภาคธุรกิจโดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นว่าการวางแผนโครงสร้างพื้นฐานการขนส่งอื่น ๆ จะได้รับการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการค้าและนโยบายอื่น ๆ (เช่นการใช้ที่ดินภาษีการลงทุนต่างประเทศและอื่น ๆ ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีการที่ห่วงโซ่อุปทานเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานจะเห็นโดยอุตสาหกรรมเป็นองค์ประกอบที่ขาดหายไป ความล้มเหลวที่จะมีวิธีการที่เศรษฐกิจกว้างและพิจารณาทั้งของห่วงโซ่อุปทานความต้องการนำไปสู่การอย่างใดอย่างหนึ่งภายใต้บทบัญญัติหรือภายใต้การใช้ประโยชน์จากโครงสร้างพื้นฐานการขนส่ง ดังนั้นในขณะที่ไม่เพียงพอของการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานเป็นข้อ จำกัด การขาดประสิทธิภาพของการลงทุนเป็นสำคัญ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โก และคณะ ( 2008 ) เสนออนุกรมวิธานที่คล้ายกันซึ่งแยกแยะระหว่างองค์กรและ nonregulatory อุปสรรคการรวมเครือข่ายการขนส่ง . อุปสรรคด้านกฎระเบียบจะเกิดขึ้นจากค่าใช้จ่ายของการแลกเปลี่ยนที่ติดต่อ ( เช่น ประเพณีที่เกี่ยวข้องกับอุปสรรค ) และจากการอยู่โรงพยาบาลเฉพาะตอนกลางวัน ( เช่นข้อ จำกัด ในการขนส่งภายในประเทศ ค่าขนส่งในต่างประเทศ ) อุปสรรค nonregulatory สามารถเกิดขึ้นเนื่องจากการขาดโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ หรือโหมด ( เช่น ถนน ทางรถไฟ ทางทะเล ทางอากาศ และโครงสร้างพื้นฐานการขนส่ง ) รวมทั้งจากการขาดระหว่างการเชื่อมต่อระหว่างโหมดการขนส่งบางส่วนของปัญหาที่สำคัญและความท้าทายที่ต้องเผชิญกับการขนส่งในแต่ละภาคเศรษฐกิจเอเปคจะแสดงในภาคผนวก ก. ถึงคอขวดที่เฉพาะเจาะจงและมีความสำคัญสำหรับการกระทำที่แตกต่างกันในประเทศดูเหมือนจะมีบางปัญหาทั่วไปที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของการเชื่อมต่อหลาย .หนึ่ง ปัญหาของ underinvestment ในโครงสร้างพื้นฐานจะไม่คับไปพัฒนาสมาชิกเอเปคเป็นนี้เป็นปัญหาในประเทศอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม เป็นที่ยอมรับว่า ในขณะที่ภายใต้การลงทุนนำไปสู่ความแออัด ผ่านการลงทุนจะทำให้เกิดความสิ้นเปลือง เช่น การใช้และการบำรุงรักษาสินทรัพย์ที่มีอยู่ต้องการความสนใจมากเกินไป ที่เกี่ยวข้องกับการจัดโครงสร้างพื้นฐาน คือ ต้องใช้แนวทางเชิงกลยุทธ์เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน อีกทั้งการพัฒนาและการพัฒนาเศรษฐกิจ ภาคธุรกิจ โดยเฉพาะเน้นที่การวางแผนโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งจะเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับการค้าและนโยบายอื่น ๆ ( เช่นการใช้ที่ดิน , ภาษี , การลงทุน , ฯลฯ ) มากขึ้นโดยเฉพาะในห่วงโซ่อุปทานแนวทางการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานจะเห็นอุตสาหกรรมเป็นองค์ประกอบที่ขาดหายไป . ความล้มเหลวที่จะมีเศรษฐกิจที่กว้างและวิธีการพิจารณาทั้งความต้องการของห่วงโซ่อุปทานเพื่อให้ภายใต้การเป็นผู้นำหรือภายใต้การใช้โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง ดังนั้นในขณะที่การขาดการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานมีความเสี่ยงประสิทธิภาพของการลงทุนเป็นสำคัญ