We have analyzed a model inwhich th

We have analyzed a model inwhich the effects of vertical integration on consumer and overall
welfare depend on the underlying market structure. We have shown that, perhaps surprisingly,
vertical integration is more likely to be procompetitive exactly when the market structure consists
of a small number of nonintegrated rivals. More generally, in our model vertical integration is
procompetitive under fairly wide circumstances because efficiency effects due to a reduction
in the oligopsony distortion tend to dominate foreclosure effects. Because of this, even vertical
integration that leads to full foreclosure of the rivals can be procompetitive. However, vertical
integration can also increase consumer surplus and decrease total welfare because final output
may be produced at higher costs after integration. With regards to the incentives to vertically
integrate, we find that a small amount of integration is always profitable despite the free-riding
problem the integrating firm faces. In addition, the private incentives to integrate tend to be too
weak when the number of rivals is small and excessive when it is large. Our numerical results also
indicate that – within the confines of our model – the effects of seemingly intuitive but ultimately
misguided policy recommendations can be sizeable.
Our model considers the case in which upstream suppliers are perfectly competitive whereas
downstream firms have full oligopsony power, leaving the open question for future research of
what happens when input suppliers exert market power as well. We expect that the main effects
will still be at work if input suppliers have some limited bargaining power. If a downstream firm
integrates with an upstream supplier, the newly integrated firm owns more capacity units and
therefore will purchase more capacity from other upstream suppliers on the input market. At the
same time, it will produce more infra-marginal units of output and thus utilize its capacity less
intensively than nonintegrated downstream firms.
In contrast, the effects we identified will not be at work if downstream firms have no market
power on the wholesale price as is the case, for example, in the well-known model of Salinger
(1988), in which only upstream firms can influence the market price. Our model can therefore be
seen as analyzing the other end of the spectrum, in which market power in the input market is
purely oligopsonistic instead of oligopolistic, so that the two models are complementary to each
other.
We also note that the policy implications of models inwhich only upstream firms have market
power in the intermediate good market differ from ours. For example, in Inderst and Valletti
(2011a), the foreclosure effect becomes more pronounced if the downstream market consists
of a smaller number of firms, because the integrated firm then comes close to monopolization
of the market. A similar effect is present in Salinger (1988). As a consequence, an important
determinant for policy implications on vertical integration is the distribution of market power in
the upstream market. Our main policy implication that, if our model is perceived as a plausible
description of the relevant markets, antitrust authorities should be wary of vertical integration
in less concentrated industries is therefore most relevant if downstream firms have considerable
market power in the intermediate good market.
Our main result can be tested empirically using data from industries with different levels of
market concentration. The prediction of our model is that the likelihood that efficiency effects
dominate is increasing in market concentration. Existing empirical studies on the competitive
effects of vertical integration have focused on highly concentrated industries and found that
efficiency effects dominate foreclosure effects in almost all cases (see Lafontaine and Slade,
2007). Our results indicate that this finding could be overturnedwhen examining less concentrated
markets

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรามีการวิเคราะห์รูปแบบ inwhich ผลกระทบของการรวมแนวตั้งบนโดยรวมของผู้บริโภคและ
สวัสดิการขึ้นอยู่กับโครงสร้างตลาดพื้นฐาน เราได้แสดงให้เห็นว่าอาจจะแปลกใจ
รวมแนวตั้งมีแนวโน้มที่จะเป็น procompetitive ว่าเมื่อโครงสร้างตลาดประกอบด้วย
ของจำนวนเล็ก ๆ ของคู่แข่ง nonintegrated โดยทั่วไปในรูปแบบของเราบูรณาการในแนวตั้งเป็น
procompetitive ภายใต้สถานการณ์ที่กว้างพอสมควรเพราะผลกระทบที่มีประสิทธิภาพจากการลด
การบิดเบือนผู้ซื้อน้อยรายมีแนวโน้มที่จะครองผลกระทบการยึดสังหาริมทรัพย์ ด้วยเหตุนี้แม้แนว
บูรณาการที่นำไปสู่การยึดสังหาริมทรัพย์เต็มรูปแบบของคู่แข่งสามารถ procompetitive อย่างไรก็ตามแนว
บูรณาการยังสามารถเพิ่มส่วนเกินของผู้บริโภคและลดสวัสดิการทั้งหมดเพราะผลสุดท้าย
อาจจะมีการผลิตที่ค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้นหลังจากที่บูรณาการ ด้วยการไปถึงแรงจูงใจในแนวตั้งเพื่อ
บูรณาการเราจะพบว่าจำนวนเงินขนาดเล็กของการรวมกลุ่มอยู่เสมอแม้จะมีกำไรได้ฟรีขี่
ปัญหาใบหน้า บริษัท บูรณาการ นอกจากนี้ยังมีแรงจูงใจส่วนตัวที่จะรวมมีแนวโน้มที่จะมากเกินไป
อ่อนแอเมื่อจำนวนของคู่แข่งที่มีขนาดเล็กและมากเกินไปเมื่อมันมีขนาดใหญ่ ผลตัวเลขของเรายัง
แสดงให้เห็นว่า - ภายในขอบเขตของรูปแบบของเรา - ผลกระทบของการใช้งานง่ายที่ดูเหมือน แต่ในท้ายที่สุด
ข้อเสนอเชิงนโยบายที่ผิดอาจจะใหญ่มาก.
แบบจำลองของเราจะพิจารณาในกรณีที่ผู้ผลิตขั้นต้นเป็นอย่างดีในการแข่งขันในขณะที่
บริษัท ปลายน้ำมีอำนาจเต็มรูปแบบผู้ซื้อน้อยรายออกจาก คำถามที่เปิดสำหรับการวิจัยในอนาคตของ
สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อซัพพลายเออร์ที่ป้อนเข้าออกแรงอำนาจทางการตลาดได้เป็นอย่างดี เราคาดว่าผลกระทบหลักที่
จะยังคงอยู่ในที่ทำงานหากซัพพลายเออร์อินพุทมีอำนาจต่อรอง จำกัด หาก บริษัท ปลายน้ำ
ทำงานร่วมกับซัพพลายเออร์ต้นน้ำ บริษัท รวมใหม่เป็นเจ้าของหน่วยความจุมากขึ้นและ
จึงจะซื้อความจุมากขึ้นจากผู้ผลิตต้นน้ำอื่น ๆ ในตลาดการป้อนข้อมูล ใน
ขณะเดียวกันก็จะผลิตหน่วยอินฟาร่อแร่มากขึ้นของการส่งออกและทำให้การใช้กำลังการผลิตน้อยลง
อย่างหนาแน่นกว่า บริษัท ปลายน้ำ nonintegrated.
ในทางตรงกันข้ามผลกระทบที่เราระบุจะไม่เป็นที่ทำงานถ้า บริษัท ปลายน้ำไม่มีตลาด
พลังงานในราคาขายส่ง เป็นกรณีตัวอย่างเช่นในรูปแบบที่รู้จักกันดีของซาลิงเกอร์
(1988) ซึ่งมีเพียง บริษัท ต้นน้ำจะมีผลต่อราคาในตลาด แบบจำลองของเราจึงสามารถ
มองเห็นเป็นวิเคราะห์ส่วนอื่น ๆ ของสเปกตรัมซึ่งในตลาดพลังงานในตลาดเข้าเป็น
oligopsonistic หมดจดแทนผู้ขายน้อยรายเพื่อให้ทั้งสองรุ่นจะประกอบกับแต่ละ
อื่น ๆ .
นอกจากนี้เรายังทราบว่าผลกระทบนโยบายของแบบจำลอง inwhich เพียง บริษัท ต้นน้ำมีตลาด
พลังงานในตลาดกลางที่ดีแตกต่างจากเรา ยกตัวอย่างเช่นใน Inderst และ Valletti
(2011a) ผลการยึดสังหาริมทรัพย์กลายเป็นเด่นชัดมากขึ้นถ้าตลาดต่อเนื่องประกอบด้วย
ของจำนวนขนาดเล็กของ บริษัท เนื่องจาก บริษัท บูรณาการแล้วมาใกล้เคียงกับการผูกขาด
ของตลาด ผลที่คล้ายกันอยู่ในซาลิงเกอร์ (1988) เป็นผลให้ความสำคัญ
ปัจจัยสำหรับผลกระทบนโยบายบูรณาการในแนวตั้งคือการกระจายอำนาจของการตลาดใน
ตลาดต้นน้ำ ความหมายนโยบายหลักของเราว่าถ้ารูปแบบของเราเป็นที่รับรู้ว่าเป็นไปได้
รายละเอียดของตลาดที่เกี่ยวข้อง, หน่วยงานต่อต้านการผูกขาดควรระวังรวมแนวตั้ง
ในอุตสาหกรรมที่มีความเข้มข้นน้อยลงดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องมากที่สุดถ้า บริษัท ปลายน้ำมีมาก
อำนาจทางการตลาดในตลาดกลางที่ดี.
ของเรา ผลหลักที่สามารถสังเกตุการทดสอบโดยใช้ข้อมูลจากอุตสาหกรรมที่มีระดับที่แตกต่างของ
ความเข้มข้นของตลาด การคาดการณ์ของรูปแบบของเราก็คือความเป็นไปได้ว่าผลกระทบที่มีประสิทธิภาพ
ครองเพิ่มขึ้นในความเข้มข้นของตลาด ที่มีอยู่การศึกษาเชิงประจักษ์ในการแข่งขัน
ผลกระทบของการรวมแนวตั้งได้มุ่งเน้นอุตสาหกรรมที่มีความเข้มข้นสูงและพบว่า
ผลกระทบที่มีประสิทธิภาพครองผลกระทบการยึดสังหาริมทรัพย์ในเกือบทุกกรณี (ดู Lafontaine และสเลด,
2007) ผลของเราระบุว่าการค้นพบนี้จะได้รับการตรวจสอบ overturnedwhen อันตรายน้อยกว่า
ตลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราได้วิเคราะห์รูปแบบของการรวมแนวตั้งที่มีผลกระทบต่อผู้บริโภคและสังคมโดยรวม
ขึ้นอยู่กับตลาดต้นแบบโครงสร้าง เราได้แสดงให้เห็นว่า บางทีน่าแปลกใจ
รวมแนวตั้งมีแนวโน้มที่จะได้รับ procompetitive ว่าเมื่อโครงสร้างตลาดประกอบด้วย
ของจํานวนของการจัดการคู่แข่ง มากขึ้นโดยทั่วไปในแนวตั้งรวมรุ่นของเรา
procompetitive ภายใต้สถานการณ์ที่ค่อนข้างกว้าง เพราะผลประสิทธิภาพเนื่องจากการลดลง
ใน oligopsony บิดเบือนมีแนวโน้มที่จะครองผลการยึดสังหาริมทรัพย์ เพราะเหตุนี้ แม้แนวตั้ง
รวม ที่นำไปสู่การเต็มรูปแบบของคู่แข่งสามารถ procompetitive . อย่างไรก็ตาม การรวมแนวตั้ง
สามารถเพิ่มส่วนเกินผู้บริโภคและลดสวัสดิการทั้งหมดเพราะ
ผลผลิตสุดท้ายอาจจะผลิตที่ต้นทุนสูงขึ้น หลังจากการรวม เกี่ยวกับแรงจูงใจในแนวตั้ง
รวม เราพบว่า จำนวนเล็ก ๆของการรวมมักจะมีกำไรแม้จะฟรีขี่
ปัญหารวม บริษัท หน้า นอกจากนี้แรงจูงใจส่วนบุคคลที่จะรวมมีแนวโน้มที่จะอ่อนแอเกินไป
เมื่อจำนวนของคู่แข่งน้อยและมากเกินไปเมื่อมันมีขนาดใหญ่ ผลการคำนวณของเรายัง
บ่งชี้ว่า – ภายในขอบเขตของรูปแบบและผลที่ดูเหมือนง่ายแต่สุด
ข้อเสนอแนะนโยบายที่ผิดสามารถดาว .
นางแบบของเราจะพิจารณาคดีในการที่ซัพพลายเออร์โดยสมบูรณ์ ในขณะที่ บริษัท ปลายน้ำมีการแข่งขัน
oligopsony เต็มพลัง ทิ้งคำถามเปิดสำหรับการวิจัยในอนาคตของ
เกิดอะไรขึ้น เมื่อซัพพลายเออร์ป้อนเข้าตลาดพลังงาน ได้เป็นอย่างดีเราคาดหวังว่าผลหลักจะยังคงทำงานถ้าซัพพลายเออร์ป้อนมี จำกัด อำนาจการต่อรอง . ถ้าเกิดบริษัท
รวมกับผู้ผลิตต้นน้ำแบบใหม่ บริษัท เป็นเจ้าของหน่วยความจุมากขึ้นและ
ดังนั้นจะซื้อความจุมากขึ้นจากซัพพลายเออร์ที่ต้นอื่น ๆในตลาดปัจจัยการผลิต ที่
เวลาเดียวกันจะผลิตต่อหน่วยของผลผลิต และดังนั้นการใช้ความจุน้อย
อย่างหนาแน่นกว่าการจัดการ บริษัท ปลายน้ำ .
ส่วนผลที่เราระบุจะไม่ทำงานถ้า บริษัท ปลายน้ำไม่มีตลาด
พลังในราคาขายส่งเป็นกรณี ตัวอย่างเช่น ในรูปแบบที่รู้จักกันดีของ Salinger
( 1988 ) , ซึ่งมีเพียง บริษัท ต้นน้ำสามารถมีอิทธิพลต่อราคาของตลาดนางแบบของเราจึงสามารถ
เห็นการวิเคราะห์อื่น ๆที่สิ้นสุดของสเปกตรัมซึ่งในตลาดพลังงานในตลาดนำเข้าคือ
หมดจด oligopsonistic แทน oligopolistic เพื่อให้ทั้งสองรุ่นจะประกอบกับแต่ละอื่น ๆ

. นอกจากนี้เรายังทราบว่า นโยบายของบริษัท โดยเฉพาะรุ่นต้นน้ำมีอำนาจตลาด
ในตลาด ดีปานกลาง ที่แตกต่างจากของเรา ตัวอย่างเช่นและใน inderst valletti
( 2011a ) , ยึดผลกลายเป็นเด่นชัดมากขึ้นถ้าตลาดปลายน้ำ ประกอบด้วย
ของจำนวนขนาดเล็กของบริษัท เพราะ บริษัท บูรณาการ แล้วมาใกล้ การผูก
ของตลาด ที่คล้ายกัน คือ ปัจจุบัน ซาลินเจอร์ ( 1988 ) เป็นผลสำคัญ