one area where, at least until the

one area where, at least until the 1990s, governments differed more substantially in their approach is the use of financial resources in industrial policy. A good example of this is provided by the French government's 'massive program of accelerated investment in nuclear power' in 1974, which provided the the basis for that country to become more self-sufficient in energy production (Heidenheimer et al., 1990:140). as mentioned,theories such as shonfield (1965) and Schmidt (2003) have suggested that countries can be distinguished according to the extent to which their governments play an 'activist' role in economic policy, including their use of state subsidies for particular industries and firms. According to their approach, nations such as France and Japan, where governments used their power over fanancial resources extensively to support particular industries, can be contrasted with more 'laissez-faire' approaches as adopted in nations such as the UK and USA

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นที่หนึ่งที่ น้อยจนถึงปี 1990 รัฐบาลขัดแย้งกันมากขึ้นอย่างมากในวิธีการใช้ทรัพยากรทางการเงินที่อยู่ในนโยบายอุตสาหกรรม เป็นอย่างดีนี้ให้ไว้ โดยรัฐบาลฝรั่งเศส 'ใหญ่โปรแกรมเร่งการลงทุนในพลังงานนิวเคลียร์' ใน 1974 ซึ่งให้การโดยประเทศที่จะกลายเป็นความพอเพียงมากขึ้นในการผลิตพลังงาน (Heidenheimer et al. 1990:140) เป็นที่กล่าว ถึง ทฤษฎีเช่น shonfield (1965) และชมิดท์ (2003) ได้แนะนำว่า จะต่างประเทศตามที่รัฐบาลของตนมีบทบาท 'สจม.' ในนโยบายเศรษฐกิจ รวมถึงการใช้เงินอุดหนุนของรัฐสำหรับบางอุตสาหกรรมและบริษัท ตามวิธี ประเทศเช่นฝรั่งเศสและญี่ปุ่น การที่รัฐบาลใช้อำนาจผ่าน fanancial ทรัพยากรอย่างกว้างขวางเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมเฉพาะ สามารถต่างกับวิธี 'laissez-faire' เพิ่มเติมการนำในประเทศเช่นสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หนึ่งในพื้นที่ที่อย่างน้อยจนถึงปี 1990 รัฐบาลแตกต่างกันมากขึ้นอย่างมากในแนวทางของพวกเขาคือการใช้ทรัพยากรทางการเงินในการกำหนดนโยบายอุตสาหกรรม เป็นตัวอย่างที่ดีของการนี​​้จะให้บริการโดยโปรแกรมขนาดใหญ่ของการลงทุนเร่งในพลังงานนิวเคลียร์ 'รัฐบาลฝรั่งเศสในปี 1974 ซึ่งให้พื้นฐานสำหรับประเทศนั้นจะกลายเป็นตัวเองมากขึ้นเพียงพอในการผลิตพลังงาน (Heidenheimer et al, 1990. 140 ) เป็นที่กล่าวถึงทฤษฎีเช่น shonfield (1965) และชมิดท์ (2003) ได้ชี้ให้เห็นว่าประเทศจะประสบความสำเร็จตามขอบเขตที่รัฐบาลของพวกเขาเล่น 'กิจกรรม' บทบาทในการกำหนดนโยบายทางเศรษฐกิจรวมทั้งการใช้เงินอุดหนุนจากรัฐสำหรับอุตสาหกรรมเฉพาะและ บริษัท ตามที่แนวทางของพวกเขาประเทศเช่นฝรั่งเศสและญี่ปุ่นที่รัฐบาลใช้อำนาจของพวกเขามากกว่าทรัพยากร fanancial อย่างกว้างขวางในการสนับสนุนอุตสาหกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะเทียบกับ 'ไม่รู้ไม่ชี้แนวทางเป็นนำมาใช้ในประเทศเช่นสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นที่หนึ่งที่อย่างน้อยจนถึงปี 1990 รัฐบาลมีมากขึ้นอย่างมากในวิธีการของพวกเขาคือการใช้ทรัพยากรทางการเงินในนโยบายอุตสาหกรรม ตัวอย่างที่ดีของนี้จะให้บริการโดยฝรั่งเศสรัฐบาล ' เร่งการลงทุนในโครงการขนาดใหญ่ของพลังงานนิวเคลียร์ใน 2517 ซึ่งมีพื้นฐานของประเทศนั้นเป็นแบบพอเพียงมากขึ้นในการผลิตพลังงาน ( ไฮเดนไฮเมอร์ et al . , 1990:140 ) ที่กล่าวถึง ทฤษฎี เช่น shonfield ( 1965 ) และ ชมิดท์ ( 2546 ) พบว่า มีประเทศที่สามารถจำแนกตามขอบเขตที่รัฐบาลเล่นบท ' กิจกรรม ' ในนโยบายเศรษฐกิจ รวมถึงการใช้ของเงินอุดหนุนของรัฐสำหรับอุตสาหกรรมเฉพาะและ บริษัท ตามแนวทางของพวกเขา ประเทศเช่น ฝรั่งเศส และญี่ปุ่น ที่รัฐบาลใช้อำนาจเกิน fanancial ทรัพยากรอย่างกว้างขวางเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมเฉพาะ สามารถเทียบกับ ' ' แนวนโยบายการไม่แทรกเซงเป็นบุตรบุญธรรมในประเทศเช่นสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา