According to the Hebrew Bible, the

According to the Hebrew Bible, the Tribe of Ephraim (Hebrew: אֶפְרַיִם / אֶפְרָיִם, Modern Efrayim, Tiberian ʾEp̄ráyim / ʾEp̄rā́yim ; "double fruitfulness") was one of the Tribes of Israel. The Tribe of Manasseh together with Ephraim also formed the House of Joseph.

The descendants of Joseph formed two of the tribes of Israel, whereas each of the other sons of Jacob was the founder of only one tribe.

From the end of the conquest of Canaan by Joshua, who himself was a descendant of Ephraim (1 Chronicles 7:20-27), in c. 1200 BCE, to the formation of the first Kingdom of Israel in c. 1050 BCE, the Tribe of Ephraim was a part of a loose confederation of Israelite tribes. No central government existed, and in times of crisis the people were led by ad hoc leaders known as Judges. (see the Book of Judges) With the growth of the threat from Philistine incursions, the Israelite tribes decided to form a strong centralised monarchy to meet the challenge, and the Tribe of Ephraim joined the new kingdom with Saul as the first king. After the death of Saul, all the tribes other than Judah remained loyal to the House of Saul, but after the death of Ish-bosheth, Saul's son and successor to the throne of Israel, the Tribe of Ephraim joined the other northern Israelite tribes in making David, who was then the king of Judah, king of a re-united Kingdom of Israel.

However, on the accession of Rehoboam, David's grandson, in c. 930 BCE the northern tribes split from the House of David to form the northern Kingdom of Israel. The first king of the northern kingdom was Jeroboam, who came from the Tribe of Ephraim. (1 Kings 11:26)

The accents of the tribes were distinctive enough even at the time of the confederacy so that when the Israelites of Gilead, under the leadership of Jephthah, fought the Tribe of Ephraim, their pronunciation of shibboleth as sibboleth was considered sufficient evidence to single out individuals from Ephraim, so that they could be subjected to immediate death by the Israelites of Gilead.

Ephraim was a member of the Northern Kingdom until the kingdom was conquered by Assyria in c. 723 BCE and the population deported. From that time, the Tribe of Ephraim has been counted as one of the Ten Lost Tribes of Israel.

However, some[who?] see Ezekiel 37:16-19 as prophesying that one day Ephraim (the Lost Tribes) and Judah (the Jewish People) will be made one people again. However, some[who?] also see that before this takes place, Zechariah 11:14, Zechariah 9:10, Jeremiah 30:1-5 indicates that Ephraim and Judah will be in conflict with each other, and that Deut 33:17 also indicates that Ephraim would one day be in a conflict with many nations.[citation needed]

Ephraim is often seen as the tribe that embodies the entire Northern Kingdom and the royal house resided in the tribe's territory (just as Judah is the tribe that embodies the Kingdom of Judah and provided its royal family).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตามที่พระคัมภีร์ภาษาฮิบรูเผ่าเอฟราอิ (อิสราเอล: אֶפְרַיִם / אֶפְרָיִם, โมเดิร์น Efrayim, Tiberian 'Ep̄ráyim / 'Ep̄rāyim; "บรรลุผลคู่") เป็นหนึ่งในชนเผ่าอิสราเอล เผ่ามนัสเสห์ร่วมกับเอฟราอินอกจากนี้ยังเกิดขึ้นที่บ้านของโจเซฟส. ลูกหลานของโจเซฟที่เกิดขึ้นทั้งสองชนเผ่าของอิสราเอลในขณะที่แต่ละลูกชายคนอื่น ๆ ของยาโคบเป็นผู้ก่อตั้งเพียงหนึ่งเผ่า. จากปลายพิชิตคานาอัน โดยโจชัวที่ตัวเองเป็นลูกหลานของเอฟราอิ (ที่ 1 พงศาวดาร 7: 20-27) ในค 1200 คริสตศักราชการก่อตัวของราชอาณาจักรแรกของอิสราเอลในค 1050 คริสตศักราชเผ่าเอฟราอิเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธ์หลวมของชนเผ่าอิสราเอล ไม่มีรัฐบาลกลางที่มีอยู่และในช่วงเวลาของวิกฤตคนนำโดยโฆษณาผู้นำเฉพาะกิจที่รู้จักในฐานะผู้พิพากษา (ดูหนังสือของผู้พิพากษา) กับการเติบโตของภัยคุกคามจากการรุกรานของวัฒนธรรมชนเผ่าอิสราเอลตัดสินใจที่จะสร้างระบอบรวมศูนย์ที่แข็งแกร่งในการตอบสนองความท้าทายและเผ่าเอฟราอิเข้าร่วมอาณาจักรใหม่ที่มีซาอูลเป็นกษัตริย์องค์แรก หลังจากการตายของซาอูลทุกเผ่าอื่น ๆ นอกเหนือจากยูดาห์ยังคงจงรักภักดีต่อบ้านของซาอูล แต่หลังจากการตายของอิชโบเชทบุตรของซาอูลและทายาทบัลลังก์แห่งอิสราเอลเผ่าเอฟราอิเข้าร่วมชนเผ่าอิสราเอลอื่น ๆ ในภาคเหนือ ทำให้เดวิดซึ่งตอนนั้นกษัตริย์แห่งยูดากษัตริย์แห่งใหม่สหราชอาณาจักรอิสราเอล. อย่างไรก็ตามในการเข้าของเรโหโบอัมหลานชายของเดวิดในค คริสตศักราช 930 ชนเผ่าทางตอนเหนือแยกออกจากบ้านของเดวิดในรูปแบบทางตอนเหนือของอาณาจักรอิสราเอล กษัตริย์องค์แรกของอาณาจักรทางตอนเหนือเป็นเยโรโบอัมที่มาจากเผ่าเอฟราอิ (1 กษัตริย์ 11:26) สำเนียงของชนเผ่าที่มีความโดดเด่นมากพอแม้ในเวลาของการร่วมมือกันเพื่อที่ว่าเมื่ออิสราเอลกิเลอาดภายใต้การนำของเยฟธาห์ต่อสู้เผ่าเอฟราอิออกเสียงของพวกเขาเป็น shibboleth sibboleth ได้รับการพิจารณา หลักฐานเพียงพอที่จะออกเดียวบุคคลจากเอฟราอิเพื่อที่ว่าพวกเขาจะต้องอยู่ภายใต้การตายทันทีโดยอิสราเอลกิเลอาด. เอฟราอิเป็นสมาชิกของราชอาณาจักรภาคเหนือจนราชอาณาจักรก็เอาชนะอัสซีเรียในค คริสตศักราช 723 และประชากรที่ถูกเนรเทศ จากเวลานั้นเผ่าเอฟราอิได้รับนับว่าเป็นหนึ่งในหายไปสิบเผ่าของอิสราเอล. แต่บางส่วน [ใคร?] ดูเอเสเคียล 37: 16-19 ขณะที่พยากรณ์ว่าวันหนึ่งเอฟราอิ (เผ่าที่หายไป) และยูดาห์ (คน คนยิว) จะทำให้คนอีกครั้ง อย่างไรก็ตามบางคน [? ใคร] ยังเห็นว่าก่อนหน้านี้จะเกิดขึ้นเศคาริยา 11:14, 09:10 เศคาริยาห์ 30: 1-5 แสดงให้เห็นว่าเอฟราอิและยูดาห์จะอยู่ในความขัดแย้งกับแต่ละอื่น ๆ และที่ Deut 33:17 นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าเอฟราอิวันหนึ่งจะอยู่ในความขัดแย้งกับประชาชาติมากมาย. [อ้างจำเป็น] เอฟราอิมักจะเห็นเป็นชนเผ่าที่คาดเดาทั้งภาคเหนือราชอาณาจักรและราชวงศ์อาศัยอยู่ในดินแดนของชนเผ่าของ (เช่นเดียวกับยูดาห์เป็นชนเผ่าที่คาดเดา ราชอาณาจักรยูดาห์และให้พระราชวงศ์ของมัน)