a b s t r a c tThis paper examined

a b s t r a c t
This paper examined the peel (albedo and flavedo) of postharvest lemon fruits after UV-B exposure
in order to analyze relationships between soluble carbohydrate metabolism and secondary metabolite
accumulation. Lemons (Citrus limon, cv. Limoneira 8A) were harvested in winter months (June to August),
treated with 0.43Wm−2 (22 kJm−2 d−1 UV-BBE) of UV-B radiation during 0 (control), 0.5, 1.0, 2.0, 3.0, and
5.0 min, and then stored at 25 ◦C for 24 h. Peel samples from irradiated areas were obtained with a razor
blade and frozen in liquid nitrogen until use for measurements. Data obtained showed that 2 and 3 min of
UV-B exposure effectively increased the level of UV-B absorbing compounds and total phenolics in flavedo
without causing visual alterations of the peel colour as compared with non-irradiated lemons. By contrast,
there were no significant changes in albedo secondary metabolite accumulation. The amount of secondary
metabolites was depending upon UV-B time–dose. Exposure over 3.0 min did not further improve the
accumulation of UV-B absorbing and phenolic compounds. Soluble sugars (sucrose, glucose and fructose)
also accumulated in the lemon peel after UV-B exposure, but the distribution patterns were different.
After 3 min time–dose, sucrose and hexoses increased in flavedo, whereas in albedo only increased the
sucrose and glucose. This effect was related to UVB-induced changes in the activity of sucrose-hydrolyzing
and sucrose-synthesizing enzymes: soluble and cell-bound invertase, sucrose synthase (SS) and sucrose
phosphate synthase (SPS). Data indicate that lemon peel retains the capacity to modify the enzyme
activity of sucrose metabolism in response to UV-B exposure. Our results also suggest that the exposure
of postharvest lemons to low supplemental UV-B doses produces changes in the carbon allocation of
peel tissues including synthesis, but probably not only limited to them, of UV-B absorbing and phenolic
compounds

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แบบ b s t r c tกระดาษนี้ตรวจสอบเปลือก (albedo และ flavedo) ของผลไม้หลังการเก็บเกี่ยวมะนาวหลังจากแสง UV-Bการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการเผาผลาญคาร์โบไฮเดรตที่ละลายน้ำและ metabolite รองสะสม มะนาว (ส้มลิมอน พันธุ์ Limoneira 8A) ถูกเก็บเกี่ยวในเดือนฤดูหนาว (เดือนมิถุนายน–สิงหาคม),รับ 0.43Wm−2 (22 kJm−2 d−1 UV-BBE) ของรังสี UV-B ระหว่าง 0 (ควบคุม), 0.5, 1.0, 2.0, 3.0 และต่ำสุด 5.0 แล้ว เก็บไว้ที่ 25 ◦C สำหรับตัวอย่างเปลือก 24 h. จาก irradiated ได้รับ ด้วยการโกนใบมีดและแช่แข็งในไนโตรเจนเหลวจนถึงใช้สำหรับการประเมิน ข้อมูลที่ได้รับพบว่านาทีที่ 2 และ 3 ของแสง UV-B ได้อย่างมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นในระดับของสารดูดซับรังสียูวีบีและ phenolics ทั้งหมดใน flavedoโดยไม่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงภาพสีเปลือกมะนาว irradiated ไม่ตก โดยคมชัดมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญไม่สะสม albedo metabolite รอง จำนวนรองmetabolites ขึ้นอยู่กับ UV-B เวลา – ยา สัมผัสกว่า 3.0 นาทีได้ไม่ปรับปรุงต่อไปนี้สะสมของสารดูดซับ และฟีนอ UV-B ละลายน้ำตาล (ซูโครส กลูโคส และฟรักโทส)สะสมในเปลือกมะนาวหลังจากแสง UV-B แต่แจกจ่ายรูปแบบแตกต่างกันหลังจาก 3 นาทีเวลา – ยา ซูโครสและ hexoses เพิ่มขึ้นใน flavedo ในขณะที่ใน albedo เฉพาะเพิ่มการซูโครสและกลูโคส ผลนี้ไม่เกี่ยวข้องกับ UVB ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในกิจกรรมของซูโครส hydrolyzingและสังเคราะห์ซูโครสเอนไซม์: invertase ละลาย และผูก กับเซลล์ ซูโครส synthase (SS) และซูโครสฟอสเฟต synthase (SPS) ข้อมูลระบุว่า เปลือกมะนาวยังคงความสามารถในการปรับเปลี่ยนเอนไซม์กิจกรรมของซูโครสในการตอบสนองต่อแสง UV-B ผลของเรายังแนะนำที่เปิดรับแสงของมะนาวหลังการเก็บเกี่ยวให้ปริมาณรังสียูวี-บีเพิ่มเติมต่ำก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการปันส่วนคาร์บอนลอกเนื้อเยื่อรวมทั้งการสังเคราะห์ แต่คงไม่ จำกัดไป ดูดรังสียูวีบีและฟีนอสารประกอบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นามธรรมกระดาษนี้จะตรวจสอบเปลือก (อัลเบโด้และ flavedo) ของผลไม้หลังการเก็บเกี่ยวมะนาวหลังจากได้รับรังสี UV-B เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการเผาผลาญคาร์โบไฮเดรตที่ละลายน้ำและสารรองสะสม มะนาว (Citrus Limon พันธุ์. Limoneira 8A) ได้รับการเก็บเกี่ยวในช่วงฤดูหนาว (มิถุนายน-สิงหาคม) รับการรักษาด้วย 0.43Wm-2 (22 KJM-2 d-1 UV-BBE) ของรังสียูวี-B ในช่วง 0 (ควบคุม) 0.5, 1.0, 2.0, 3.0 และ5.0 นาทีแล้วเก็บไว้ที่อุณหภูมิ 25 ◦Cเป็นเวลา 24 ชั่วโมง เปลือกตัวอย่างจากพื้นที่ฉายรังสีที่ได้รับด้วยมีดโกนใบมีดและแช่แข็งในไนโตรเจนเหลวจนใช้สำหรับการตรวจวัด ข้อมูลที่ได้แสดงให้เห็นว่าที่ 2 และ 3 นาทีสัมผัสรังสียูวีบีที่เพิ่มขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพระดับของรังสีUV-B ดูดซับสารประกอบฟีนอลและรวมใน flavedo ไม่ก่อให้เกิดการปรับเปลี่ยนภาพของสีเปลือกเมื่อเทียบกับมะนาวที่ไม่ผ่านการฉายรังสี โดยคมชัดไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในการสะสมสารอัลเบโด้รอง ปริมาณของรองสารได้ขึ้นอยู่กับเวลาที่ปริมาณรังสี UV-B การเปิดรับกว่า 3.0 นาทีไม่สามารถปรับปรุงการสะสมของรังสีUV-B และการดูดซับสารประกอบฟีนอ น้ำตาลที่ละลายน้ำได้ (ซูโครสกลูโคสและฟรุกโตส) สะสมยังอยู่ในเปลือกมะนาวหลังจากได้รับรังสี UV-B แต่รูปแบบการจัดจำหน่ายที่แตกต่างกัน. หลังจาก 3 นาทีเวลาปริมาณซูโครสและ hexoses ที่เพิ่มขึ้นใน flavedo ในขณะที่อัลเบโด้เท่านั้นที่เพิ่มขึ้นซูโครสและกลูโคส ผลกระทบนี้จะได้รับการเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น UVB ในการทำงานของน้ำตาลซูโครส-hydrolyzing และเอนไซม์น้ำตาลซูโครส-สังเคราะห์: ละลายน้ำและอินเวอร์เซลล์ที่ถูกผูกไว้เทสซูโครส (เอสเอส) และซูโครสเทสฟอสเฟต(SPS) ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าเปลือกมะนาวยังคงรักษาความสามารถในการปรับเปลี่ยนเอนไซม์กิจกรรมของการเผาผลาญน้ำตาลซูโครสในการตอบสนองการสัมผัสรังสียูวีบี ผลของเรานอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่าการสัมผัสของมะนาวหลังการเก็บเกี่ยวเพื่อให้ปริมาณรังสี UV-B เสริมต่ำผลิตการเปลี่ยนแปลงในการจัดสรรคาร์บอนของเนื้อเยื่อเปลือกรวมทั้งการสังเคราะห์แต่อาจจะไม่ได้ จำกัด เฉพาะกับพวกเขาของรังสี UV-B ดูดซับและฟีนอลสาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

a B S T R A C T
บทความนี้ตรวจสอบเปลือก ( ชายฝั่งของมะนาวผลไม้หลังการเก็บเกี่ยว และ ฟลาเวโด ) หลังจากการสัมผัสรังสียูวี บี
เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณอาหารและเมแทบอลิซึมของคาร์โบไฮเดรตมัธยมศึกษา
สะสม . มะนาว ( Citrus ลิมอน , CV . limoneira 8A ) ถูกเก็บเกี่ยวในฤดูหนาวเดือน ( มิถุนายน - สิงหาคม ) , การรักษาด้วย
043wm − 2 ( 22 KJM − 2 D − 1 uv-bbe ) ของรังสียูวี - ข ระหว่าง 0 ( control ) , 0.5 , 1.0 , 2.0 , 3.0 และ 5.0
มิน แล้วเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ◦เปลือกตัวอย่างจากพื้นที่ที่ได้รับการฉายรังสีด้วยมีดโกน
ใบมีดและแช่แข็งในไนโตรเจนเหลวจนใช้ สำหรับการวัด ข้อมูลที่ได้ พบ ที่ 2 และ 3 ของ
มินยูวี - ขแสงได้อย่างมีประสิทธิภาพเพิ่มระดับสารดูดซับรังสียูวี บีและปริมาณ total phenolics ในฟลาเวโด
โดยไม่ก่อให้เกิดภาพการเปลี่ยนแปลงของเปลือกสีเมื่อเทียบกับที่ไม่ใช่ 1 มะนาว โดยคมชัด
มีไม่มีการเปลี่ยนแปลงในระดับมัธยมศึกษา การสะท้อนของการสะสม ปริมาณสาร secondary metabolites
ก็ขึ้นอยู่กับเวลา และรังสียูวี บี ) แสงผ่าน 30 นาทีไม่ได้ปรับปรุง
การดูดซับรังสียูวี บี และสารประกอบฟีนอล . ละลายน้ำตาล ( ซูโครส กลูโคส และฟรักโทส )
ยังสะสมอยู่ในเปลือกมะนาวหลังจากการสัมผัสรังสียูวี บี แต่การกระจายรูปแบบแตกต่างกัน .
หลังจาก 3 นาทีเวลา–ยา , ซูโครสและ hexoses เพิ่มขึ้นในฟลาเวโด ในขณะที่สัมประสิทธิ์การสะท้อนแสงเพิ่มขึ้นเท่านั้น
ซูโครสและกลูโคสผลกระทบนี้เกี่ยวข้องกับ UVB กระตุ้นการเปลี่ยนแปลงในกิจกรรมการย่อยและการสังเคราะห์เอนไซม์ sucrose ซูโครส
เซลล์ละลายและผูกเปรียบเทียบ sucrose synthase ( SS ) และซูโครสซินเทส
ฟอสเฟต ( SPS ) ข้อมูลระบุว่า เปลือกมะนาวมีความสามารถในการปรับเปลี่ยนกิจกรรมของเอนไซม์
ซูโครสเมแทบอลิซึมในการตอบสนองต่อแสงยูวี - ข . ผลของเรายังแสดงให้เห็นว่าแสง
ของการเก็บเกี่ยวมะนาวเพื่อเสริมสร้างการเปลี่ยนแปลงที่มีรังสียูวี บี ( คาร์บอนปันส่วน
เนื้อเยื่อเปลือกรวมทั้งการสังเคราะห์ แต่อาจจะไม่เพียง แต่ จำกัด ให้พวกเขา ของการดูดซับสารประกอบฟีนอลิก
และรังสียูวี บี