It was the mechanic’s idea, of cour

It was the mechanic’s idea, of course. It was surprisingly easy to sneak the Raptor out of the hangar and to the mechanic’s berth; they both lay under the covers of the girl’s bed, skin pressed against soft metal. She was exploring the F-22’s body, curious and eager. The aeroplane was entirely fine with this development.

“…so this is-”

“Secondary pressure release v-hn-v-valve.”

“What does it feel like when I do this?”

“A-ah…Don’t!…or I’ll start to leak all over your bed.”

The plane pushed the girl’s hands away and frowned. “Some parts of my chassis are more sensitive than others. They are sensitive in order to allow me to gauge the volume of any leaks or blockages.”

The girl snuck her hands around and started massaging the plane’s auxiliary fuel tanks. A new experience for the Raptor. She hissed in a little gasp, and then let the mechanic play with them at her leisure.

“Sooo…you don’t have a pilot, right?”

“This is correct.”

The mechanic looked up at the Raptor’s vibrant, yet…quite dozy eyes. “…can I be your pilot?”

“Absolutely not. I may injure you. You are not trained for the duty. Your body would most likely rupture if I performed even the most basic of manoeuvres. You would lose your job. I would be decommissioned for putting you at risk.”

“Not even for a little bit? Nobody will know,” the mechanic replied, pinching the valves and making the plane jump.

“NH! Do not-”

The mechanic grinned and clamped down, pulling them away from each other. The Raptor’s readouts went a little crazy, and she was forced to bite down on a squeaky little outburst.

“Alright! Okay, I’ll let you-” She pried the girl’s fingers away from her valves and sat up on the bed, back facing her. “-but I refuse to activate any of the neural connections. You will be essentially trapped in a small, metal coffin.”

“Awesome,” the girl replied, running her hands over the plane’s back. It made the Raptor wonder if any of what she just said past ‘okay’ was even noticed. Her back slowly split down the middle, nanofiber meshwork splitting like sticky flesh being pulled apart. Her interior was just as technologically advanced as the rest of her. And a yellow-and-black pattern, something that her technicians had insisted on as an inside joke.

“This is…what I was meant to be doing. I have wished this to happen for…my entire existence, but I failed, and I never thought-” The Raptor didn’t know why she was speaking, but it felt right.

The girl pushed her leg into the sheath of the Raptor’s, and the feeling of being full again, even in part, made the plane shudder and sigh. Internal sensors picked up on the girl’s biological rhythms-heartbeat, blood pressure, the impulses sent by her nerves, the level of moisture on the girl’s skin, its salinity…

The girl slid her other leg inside and wiggled her butt into the aeroplane’s, pushing her arms into the waiting sleeves as well.

“You’re tired. Dehydrated…heartbeat is elevated, but not outside of acceptable parameters. Oxygen levels are optimal.”

“How do you…?”

The Raptor turned her head, smiling. The last worries fell away like rain off a duck’s back. She didn’t care any more. If this didn’t work, she wouldn’t want to go on anyway. “Get in and I’ll show you, my pilot.”

The mechanic reddened, and ducked her head inside the Raptor’s. The sensation of the plane sealing over her back sent a worried shiver down her spine. Trapped inside, no way out, but…she didn’t really care about that anyway. It was slightly cool and completely silent inside the plane. The mechanic couldn’t move her arms or legs, and everything was pitch-black. She was about to ask what was going on, then she felt an odd pressure at her ears.

It was kind of like liquid, or a worm; a warm tendril of some kind pushing into her head while it was held stock-still. It made her want to scream, and she did-but she knew the sound wouldn’t carry past the plane’s inner shell.

When it finally stopped, and she finally stopped panicking, she realised that one of the voices in her head was talking to her. It didn’t feel like anything other than her own train of thought, but some part of her knew it was the Raptor. That’s who it sounded like, but it didn’t sound anywhere near as…severe as the plane normally did.

“Please! Hey, stop…stop screaming, please, you’re scaring me. Hello? Can you hear me?”

The mechanic tried to reply, opening her mouth. Something else suddenly pressed against her lips, a smooth, rubbery bundle of nanofibers unfurling down her throat. She gagged and tried to scream again, but it only came out as a gurgle. Her throat, coated, didn’t seem to respond quite as well as before.

“-ear you think, just think of what you want to say, try-”

The mechanic let out a panicked mental scream, incoherent and terrified.

“-WORDS. Think WORDS-”

She found it hard; the Raptor was incredibly tight against her flesh, and the parts inside her were pulsing and moving about.

Then the exhaust and aux intake tubes slid into place, another hot, wet, goopy pressure inside her body soon making itself apparent.

It made her thrash-try to thrash-and scream. In a perverse way, the mechanic felt like she was enjoying it. She was the one leaking now.

On the outside, the plane was still on the bed. Mostly still, anyway…there was the errant twitch of an arm, and the decidedly odd look on the plane’s face. She was…crying? She didn’t know the emotion she was feeling very well, somewhere between joy and sadness and something else, thorough enough to skew her readings. The intimate connection to her pilot, the thing she’d been yearning for…it was finally happening.

Even if she was freaking out.

Eventually, it stopped, and so did she, going limp inside the aeroplane.

“Are you done? Geez, I didn’t take you for a screamer.”

The mechanic put thought into answering her own-inner-voice-that-is-the-Raptor. She had to keep reminding herself…

“You’re not supposed to be ins…inside me. I’m supposed to be inside you!”

“We’re connected, now. I could have just kept you there, but that’s…you didn’t want that. You wouldn’t want that. I forgot how weird humans tasted.”

“…tasted?” The mechanic tested her range of movement, faintly aware of the Raptor’s body compressing her own like an odd full-body corset.

“The chemical makeup of your bodily fluids. Ah, I meant…” The plane laughed, an oddly ethereal sound. “You taste nice. That’s what I meant.”

Slowly, readouts and diagrams flickered up in front of the girl’s eyes, delineating various useless things, and then another flicker-and she could see the ceiling beyond them. She tried to sit up, but couldn’t, her body held immobile.

“…whoooooooa.”

The Raptor blinked, sitting up, and taking the mechanic along for the ride. It was an odd sensation. The Raptor wasn’t lying when she said it felt like a coffin. The mechanic thought it would be better described as a body-sack, or…something. She couldn’t even move her head. She took a shaky breath-or tried to-and the goop flowed into her lungs, as well, a heavy pressure. Somehow she was being fed oxygen, though, so…

The Raptor hugged herself and stood up, stretching and moving her-and the mechanic’s-bodies. The connecting intrusions pulled and tugged inside the mechanic, making her gasp.

“What’s wrong?” The Raptor quietly asked, although the mechanic got the feeling that she was just getting fucked with.

“What IS that shit? It’s…gah, it’s everwhere inside me.” She had to keep a moan out of her voice as she said that. Mechanics don’t get much action, and this…

“Nanopaste,” the Raptor sagely replied, walking around the room and staring at various things, readouts popping up, tagging them.

“That explains nothing.”

“If I explained it, we would be here for days. I can show you an article-” Suddenly, words shoved themselves into the mechanic’s vision, scrolling fast, too fast, by her.

“Whoa whoa whoa, hold on, slow down! I can’t read that fast!”

“What a shame,” the Raptor replied, and the window closed itself. The plane rubbed her arm, and the mechanic felt the pressure. “…I’ve been waiting for this for so long,” she sighed, talking out loud, rather than over their connection. “Just…feeling someone inside me. I…maybe this is why I failed? I had no pilot because they did not think I was suitable for a pilot….because I failed,” she ends, dryly.

“I told you, you’ll be fine. Just…is…is this stuff necessary?”

“Do you want to get smothered?”

“Okay, point taken. …can I have control?”

The Raptor moved through the room, and the mechanic realised just how…effortless the plane made it. Each movement was perfectly calibrated, maximum output for minimum effort. Even if they did twist and turn the thick tubes inside her. The mechanic let out a little muffled moan, while the Raptor opened her bathroom and looked into the mirror.

It was as if the mechanic wasn’t there-it was a strange disonnance for her. She knew that she was inside the Raptor, but…there was no sign of her.

“I can’t even…”

The Raptor smiled, and opened her mouth-showing nothing but the sleek entrance to her throat. “I know. But you’re inside me. That’s what makes it great.” The Raptor closed her mouth and leaned forward on the sink, nosecone to her reflection’s. “Would you like me to take you for a walk? We could talk to some people you know and they would not suspect a thing. How…just underneath the surface, we are so intimately connected,” she continues, grinning slyly.

“O-oh my,” the mechanic replied, suddenly realising what position she was in. Maybe she’d overreached herself here. Just a little. Erk.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันเป็นความคิดของช่าง แน่นอน ก็น่าแปลกใจแก่แอบ Raptor ออก จากโรงเก็บ และของช่าง ประจวบ ทั้งคู่วางภายใต้หน้ากากของสาวเตียง กดผิวกับโลหะอ่อน เธอถูกสำรวจร่างกาย F-22 ของ อยากรู้อยากเห็น และกระตือรือร้น เครื่องบินดีทั้ง มีการพัฒนานี้ได้"... เป็น.so-""รองดันปล่อย v-hn-v-วาล์ว""อะไรไม่ได้รู้สึกว่าเมื่อทำเช่นนี้""A-อา... อย่า!... หรือฉันจะเริ่มซึมทั่วเตียงของคุณ "เครื่องบินผลักมือของหญิงสาวเก็บ และ frowned "บางส่วนของแชสซีของฉันได้มากขึ้นสำคัญกว่าผู้อื่น พวกเขาจะสำคัญเพื่ออนุญาตให้ฉันเพื่อวัดปริมาณการรั่วไหลหรืออุดตัน"สาว snuck มือของเธอรอบ ๆ และเริ่มนวดถังเชื้อเพลิงเสริมของเครื่องบิน ประสบการณ์ใหม่สำหรับ Raptor เธอ hissed ในน้อยกระหืด และจากนั้น ให้เล่นช่างกับพวกเขาในยามว่างของเธอ"ดังนั้น... คุณนักบิน ขวา? ""นี้ถูกต้อง"ช่างหาที่ Raptor ของระดับ ได้...ตาโดซี่ค่อนข้าง "... .can ผมเป็นนักบินของคุณ? ""แน่นอนไม่ ฉันอาจทำร้ายคุณ นอกจากนี้คุณไม่มีการอบรมสำหรับหน้าที่ ร่างกายของคุณจะคล้าย rupture ถ้าฉันแม้สุดพื้นฐานของ manoeuvres คุณจะสูญเสียงานของคุณ ฉันจะมีคุณสมบัติสำหรับคุณที่มีความเสี่ยง""ไม่ได้สำหรับน้อย ไม่มีใครจะรู้ ช่างตอบกลับ จับลิ้นเปิดปิด และทำให้เครื่องบินข้ามไป"เอ็น ทำไม่--"ช่าง grinned และ clamped ลง ดึงพวกเขาออกจากกัน ของ Raptor readouts ฟั่นเฟือนเล็กน้อย และเธอถูกบังคับให้กัดลงบน outburst น้อยส่งเสียงดังเอี้ย"ครับ เอาล่ะ ฉันจะให้คุณ- "เธอ pried มือของหญิงสาวจากวาล์วของเธอ และนั่งขึ้นบนเตียงนอน กลับหันหน้าเธอ "- แต่ฉันปฏิเสธที่จะเรียกใช้ใด ๆ ของการเชื่อมต่อประสาท คุณจะเป็นติดในหีบศพขนาดเล็ก โลหะการ""กลัว หญิงสาวตอบกลับ ใช้มือของเธอไปด้านหลังของเครื่องบิน มันทำใจ Raptor ถ้าใด ๆ ของเธอเพียงแค่พูดผ่าน 'ดี' แม้ถูกสังเกตเห็น เธอกลับแยกช้าลง meshwork nanofiber กลาง ที่แบ่งเช่นเนื้อเหนียวถูกดึงออกมา ภายในของเธอไม่เพียงเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงเป็นส่วนเหลือของเธอ ลายสีเหลือง และสีดำ บางสิ่งบางอย่างที่มียืนยันในของเธอช่างเป็นภายในและเล่น"หมู่เกาะนี้... ฉันไม่ตั้งใจจะทำ มีปรารถนาให้กัน.. มีอยู่ทั้งหมดของฉัน แต่ล้มเหลว และไม่เคยคิดว่า - " Raptor ไม่รู้ว่าทำไมเธอไม่พูด แต่รู้สึกขวาสาวดันขาของเธอลงใน sheath ของของ Raptor และความรู้สึกของการเต็มอีก แม้บางส่วน ทำเครื่องบิน shudder และแยกกัน รับค่าการเซนเซอร์ภายในของเด็กหญิงชีวภาพแบบเต้น แรงกระตุ้นที่ส่งไปตามเส้นประสาทของเธอ ระดับของความชื้นบนผิวของหญิงสาว ความเค็ม ความดันโลหิต...สาวฝ่อเธอสลับภายใน และ wiggled ก้นของเธอเข้าเครื่องบินของ ผลักดันแขนเป็นแขนรอด้วย"คุณก็เหนื่อย อบแห้ง...เต้นได้ สูง แต่ไม่ นอกยอมรับพารามิเตอร์ ระดับออกซิเจนเหมาะสมที่สุด""อย่างไรคุณ..."Raptor ที่เปิดหัวของเธอ ยิ้ม ความกังวลสุดท้ายเก็บตกเช่นฝนปิดหลังของเป็ด เธอไม่ได้ดูแลอีก ถ้าไม่ได้ผล เธอไม่ต้องไปต่อ "ได้ และจะแสดงคุณ นักบินของฉัน"ช่าง reddened และหัวเราะต่อศีรษะของเธอภายในของ Raptor ความรู้สึกของเครื่องบินดังกล่าวมากกว่าเธอกลับส่งความกังวลศิวะลงกระดูกสันหลังของเธอ ติดภายใน ทางออก แต่...เธอไม่ได้จริง ๆ สนใจที่ต่อไป มันเป็นเย็นเล็กน้อย และสภาพสมบูรณ์ภายในเครื่องบิน ช่างไม่สามารถย้ายแขนหรือขาของเธอ และทุกอย่าง pitch-black เธอจะถามสิ่งเกิดขึ้น แล้วเธอรู้สึกว่าความดันแปลกที่หูของเธอมันเป็นชนิดของเช่นของเหลว หรือหนอน tendril ที่อบอุ่นของบางชนิดที่กดลงในหัวของเธอในขณะนั้นจัดขึ้น stock-still มันทำให้เธอต้องร้อง และเธอไม่ได้- แต่เธอรู้ว่า เสียงจะไม่มีเปลือกด้านในของเครื่องบินที่ผ่านมาเมื่อหยุดลงในที่สุด และเธอก็หยุด panicking เธอเองก็ยังคิดว่า หนึ่งเสียงในหัวของเธอพูดกับเธอ มันไม่ได้รู้สึกอะไรนอกเหนือจากกระแสความคิดของตนเอง แต่บางส่วนของเธอรู้ก็ Raptor ที่อยู่ที่นั้นแต่เพียงแห่งเช่น แต่มันไม่ฟังเลยใกล้เป็น... รุนแรงขณะที่เครื่องบินปกติไม่"โปรด เฮ้ หยุด...หยุดกรีดร้อง กรุณา คุณกำลัง scaring ฉัน สวัสดี สามารถคุณได้ยินฉันไหม"ช่างพยายามตอบกลับ เปิดปากของเธอ อย่างอื่นก็กดกับริมฝีปากของเธอ ราบรื่น rubbery กลุ่มของ nanofibers unfurling ลงลำคอของเธอ เธอ gagged และพยายามที่จะร้องอีกครั้ง แต่เฉพาะมาเป็นตัว gurgle ลำคอของเธอ เคลือบ ไม่ได้ดูเหมือนจะ ตอบสนองค่อนข้างดีเป็นเป็นก่อน"-คุณคิดว่า หูคิดเพียงสิ่งที่คุณต้องการจะพูด ลอง-"ให้ช่างออก panicked จิตกรี๊ด ไม่ติดต่อกัน และคนกลัว"-คำ คิดว่า คำ-"เธอพบว่ามันยาก Raptor ถูกอย่างเหลือเชื่อแน่นกับเนื้อของเธอ และชิ้นส่วนภายในของเธอถูก pulsing และจารีแล้ว หลอดปริมาณไอเสียและนุเคราะห์ฝ่อเป็นเพลส ดันร้อน เปียก goopy ที่อื่นภายในร่างกายของเธอเร็ว ๆ นี้ ทำให้ตัวเองชัดเจนมันทำให้เธอ thrash-พยายาม thrash- และกรี๊ด วิธี perverse ช่างรู้สึกเหมือนเธอได้เพลิดเพลินกับ เธอได้รั่วไหลขณะนี้ด้านนอก ถูกเครื่องบินยังคงอยู่บนนอน ส่วนใหญ่ยังคง ยังคง...มี twitch พเนจรแขนการ และหน้าตาเด็ดแปลกหน้าของเครื่องบิน เธอ...ร้องไห้ เธอไม่รู้อารมณ์ที่เธอรู้สึกดี อยู่ระหว่างความสุข และความโศกเศร้า และสิ่งอื่น อย่างพอย้วยอ่านของเธอ การเชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดของเธอร่อง สิ่งเธอได้ต้อง for...it สุดท้ายที่เกิดขึ้นแม้ว่าเธอถูกซออกมาในที่สุด มันหยุด และก็เธอ limp ภายในเครื่องบินไป"คุณทำได้อย่างไร Geez ฉันไม่ได้ใช้คุณ screamer มี"ช่างใส่ความคิดในการตอบ own-inner-voice-that-is-the-Raptor ของเธอ เธอได้ให้เตือนตัวเอง..."คุณไม่ควรจะเป็น ins...inside ผม/ดิฉันควรจะภายในคุณ""เรากำลังเชื่อมต่อ ขณะนี้ ฉันไม่ได้เพียงยังคงอยู่คุณมี แต่ที่...คุณไม่ต้องการที่ คุณจะไม่ต้องที่ ฉันลืมวิธีแปลกมนุษย์ลิ้มรส""...ลิ้มรส? " ช่างทดสอบของเธอช่วงของการเคลื่อนไหว รำไรตระหนักถึงร่างกายของ Raptor ที่บีบรัดร่างกายทั้งของตนเองเช่นอิน"เคมีแต่งหน้าของของเหลวของร่างกาย Ah ฉันหมายถึง..." เครื่องบินหัวเราะ เสียงไพเราะเช่นนี้น่า "คุณรสชาติดีขึ้น นั่นคือสิ่งที่ฉันหมายความว่า "ช้า readouts และไดอะแกรม flickered ขึ้นหน้าตาของสาว delineating สิ่งที่ไร้ประโยชน์ต่าง ๆ และกะพริบอีก- และเธอได้เห็นเพดานเหนือพวกเขา เธอพยายามนั่ง ได้ ไม่ ร่างกายของเธอขึ้น immobile"... whoooooooa. "Raptor คันนั้นกะพริบ นั่งอัพ และการช่างพร้อมสำหรับการนั่ง มันเป็นความรู้สึกที่แปลก Raptor ไม่โกหกเมื่อเธอบอกว่า มันรู้สึกเหมือนเป็นหีบศพ ช่างคิดมันจะดีกว่าอธิบายร่างกายกระสอบ หรือ...สิ่งนี้ นอกจากนี้เธอยังไม่สามารถย้ายศีรษะของเธอ เธอเอาปากเสียงสั่น- หรือพยายามไป- และ goop เกิดขึ้นเป็นของปอด เช่น ความกดดันที่หนัก อย่างใด เธอได้ถูกรับออกซิเจน แม้ว่า ดังนั้น...Raptor ที่ hugged ตัวเอง และยืนขึ้น ยืด และย้ายเธอ- และร่างกายของช่าง รุกเชื่อมต่อดึง และ tugged ภายในช่าง ทำให้เธอหายใจเร็ว ๆคืออะไรผิด" Raptor เงียบ ๆ ขอ ถึงแม้ว่าช่างมีความรู้สึกที่เธอมีเพียงเลสเบี้ยนด้วยกัน"IS อะไรที่ขี้ มี.gah เป็น everwhere ภายในฉัน " เธอได้ให้คร่ำจากเสียงของเธอ ตามที่เธอกล่าวว่า กลไกไม่ได้ดำเนินการมาก และนี้..."Nanopaste," Raptor sagely ตอบ เดินไปรอบ ๆ ห้อง และจ้องสิ่งต่าง ๆ readouts popping ขึ้น ติดป้ายเหล่านั้น"ที่อธิบายไม่""ถ้าผมอธิบายมัน เราจะได้ต่อวัน ฉันสามารถแสดงบทความ- "ทันใดนั้น คำ shoved เองเป็นวิสัยทัศน์ของช่าง เลื่อนอย่างรวดเร็ว เร็วเกินไป โดยเธอได้"โอ้โฮ โอ้โฮ โอ้โฮ ค้างอยู่ ช้า ไม่สามารถอ่านเร็วขนาดนั้น""สิ่งอัปยศ Raptor ที่ตอบกลับ และหน้าต่างปิดตัวเอง เครื่องบิน rubbed แขน และช่างรู้สึกแรงกดดัน “… ผมรอนี้ให้นาน เธอถอนหายใจ พูดดัง ๆ แทนการเชื่อมต่อ "แค่...รู้สึกคนภายในฉัน นี่คือเหตุผลที่ล้มเหลวไม่ I...maybe ผมไม่นำร่องเนื่องจากพวกเขาไม่ได้คิดผมเหมาะสำหรับนักบิน...เนื่องจากล้มเหลวไม่ เธอจบ dryly"ฉันบอกคุณ คุณจะดีขึ้น เพียง...หมู่เกาะ.s สิ่งนี้จำเป็นหรือไม่? ""คุณต้องรับ smothered หรือไม่""เค จุดดำเนินการ ... .can มีการควบคุมหรือไม่? "Raptor ย้ายผ่านห้อง และช่างเองก็ยังคิดแค่ว่า...อย่างง่ายดายเครื่องบินทำให้มัน เคลื่อนไหวแต่ละผลผลิตสมบูรณ์ปรับเทียบ สูงสุดสำหรับความพยายามขั้นต่ำได้ แม้ว่าพวกเขาได้บิด และเปิดหลอดหนาภายในของเธอ ช่างให้ออกน้อย muffled คร่ำ Raptor ที่เปิดน้ำของเธอ และมองดูในกระจกก็ตามถ้าช่างไม่มีมัน ถูก disonnance แปลกสำหรับเธอ เธอรู้ว่า เธออยู่ภาย ใน Raptor แต่...มีเครื่องของเธอไม่"ฉันไม่สามารถแม้แต่..."Raptor ที่ยิ้ม และเปิดเธอปากแสดงแต่เข้าเงาให้ลำคอของเธอ "ฉันรู้ว่า แต่คุณกำลังภายในฉัน ที่เป็นสิ่งที่ทำให้ดี" Raptor ที่ปิดปากเธอ และก็เอนไปข้างหน้าบนอ่างล้างจาน nosecone การสะท้อนของเธอ "คุณต้องการฉันให้เวลาคุณเดินเล่น เราสามารถพูดคุยกับบางคน ที่คุณรู้จัก และพวกเขาจะไม่สงสัยว่าสิ่งได้ วิธี...เพียงใต้ผิว เราดังนั้นจึงเชื่อมต่อ, "เธอยังคง grinning ควัก" O โอ้ ฉัน, " ช่างตอบ เหยื่อตำแหน่งเธอในทันที บางทีเธอก็ overreached ตัวเองที่นี่ เพียงเล็กน้อย Erk

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นความคิดของช่างของหลักสูตร มันเป็นเรื่องง่ายที่น่าแปลกใจที่จะแอบล่าออกมาจากโรงเก็บเครื่องบินและเรือช่างของ; พวกเขาทั้งสองอยู่ใต้ผ้าห่มเตียงของหญิงสาวผิวกดกับโลหะอ่อน เธอได้รับการสำรวจร่างกายของ F-22, ขี้สงสัยและความกระตือรือร้น เครื่องบินถูกปรับอย่างสิ้นเชิงกับการพัฒนานี้. "... ดังนั้นนี้ล์" "ความดันรองการเปิดตัว V-HN-V วาล์ว." "สิ่งที่มันไม่รู้สึกเหมือนตอนที่ผมทำเช่นนี้?" "A-ah ... ไม่! ... หรือฉันจะเริ่มต้นที่จะรั่วไหลไปทั่วเตียงของคุณ. "เครื่องบินผลักมือของหญิงสาวออกไปและขมวดคิ้ว "บางส่วนของตัวถังของฉันมีความสำคัญมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ พวกเขามีความสำคัญในการที่จะช่วยให้ผมที่จะวัดปริมาณของการรั่วไหลใด ๆ หรือการอุดตัน. "หญิงสาวแอบมือของเธอไปรอบๆ และเริ่มนวดเครื่องบินถังเชื้อเพลิงเสริม ประสบการณ์ใหม่สำหรับ Raptor เธอ hissed ในหอบเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วให้เล่นช่างกับพวกเขาที่พักผ่อนของเธอ. "Sooo ... คุณไม่ได้มีนักบินใช่มั้ย?" "นี่คือที่ถูกต้อง." ช่างมองมาที่ล่าของสดใสยัง ... ตาค่อนข้างง่วงนอน "... ฉันจะเป็นนักบินของคุณ?" "ไม่อย่างแน่นอน ผมอาจจะทำร้ายคุณ คุณยังไม่ได้ผ่านการฝึกอบรมและปฏิบัติงานตาม ร่างกายของคุณจะแตกได้มากที่สุดถ้าผมดำเนินการแม้พื้นฐานที่สุดของการซ้อมรบ คุณจะสูญเสียงานของคุณ ฉันจะได้รับการปลดประจำการสำหรับการวางคุณมีความเสี่ยง. "" ไม่ได้นิด ๆ หน่อย ๆ ? ไม่มีใครจะรู้ว่า "ช่างตอบฉกวาล์วและทำให้กระโดดเครื่องบิน." NH! ทำ not- "ช่างยิ้มและจับยึดลงดึงพวกเขาออกจากกัน readouts Raptor เดินเล็ก ๆ น้อย ๆ บ้าและเธอถูกบังคับให้กัดลงบนระเบิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ส่งเสียงดังเอี้ย. "เอาล่ะ! เอาล่ะฉันจะให้ you- "เธองัดนิ้วมือของหญิงสาวออกไปจากวาล์วของเธอและลุกขึ้นนั่งบนเตียงหันหน้าไปทางด้านหลังของเธอ "-but ฉันปฏิเสธที่จะเปิดใช้งานใด ๆ ของการเชื่อมต่อระบบประสาท คุณจะถูกขังอยู่เป็นหลักในขนาดเล็กโลงศพโลหะ. "" น่ากลัว "หญิงสาวตอบว่ามือของเธอทำงานอยู่ด้านหลังของเครื่องบิน มันทำให้สงสัย Raptor ถ้ามีสิ่งที่เธอกล่าวว่าที่ผ่านมาเพียงแค่ 'โอเค' ก็สังเกตเห็นแม้กระทั่ง เธอกลับมาอย่างช้า ๆ ผ่ากลางแยกเส้นใยนาโนตาข่ายอย่างเนื้อเหนียวถูกดึงออกจากกัน การตกแต่งภายในของเธอเป็นเช่นเดียวกับเทคโนโลยีขั้นสูงในขณะที่ส่วนที่เหลือของเธอ และรูปแบบสีเหลืองและสีดำสิ่งที่ช่างเทคนิคของเธอได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องตลกภายใน. "นี่คือ ... สิ่งที่ผมหมายถึงการจะทำ ฉันอยากได้นี้จะเกิดขึ้น ... สำหรับการดำรงอยู่ทั้งหมดของฉัน แต่ฉันล้มเหลวและฉันไม่เคยคิดเป็น "แร็พเตอร์ไม่ทราบว่าทำไมเธอถึงพูด แต่มันให้ความรู้สึกที่ถูกต้อง. หญิงสาวที่ผลักดันขาของเธอเข้าไปในเปลือกของแร็พเตอร์ของ และความรู้สึกของการเป็นเต็มรูปแบบอีกครั้งแม้จะอยู่ในส่วนที่ทำให้สั่นเครื่องบินและถอนหายใจ เซ็นเซอร์ภายในหยิบขึ้นมาในจังหวะ-การเต้นของหัวใจทางชีวภาพของผู้หญิง, ความดันโลหิต, แรงกระตุ้นที่ส่งมาจากเส้นประสาทของเธอระดับความชุ่มชื้นบนผิวของหญิงสาวที่ความเค็มของ ... สาวเลื่อนขาอีกข้างของเธอภายในและ wiggled ก้นของเธอเข้าไปในเครื่องบินที่ผลักดัน อ้อมแขนของเธอเข้าไปในแขนรอเช่นกัน. "คุณเหนื่อย อบแห้ง ... การเต้นของหัวใจเป็นที่สูง แต่ไม่ได้ออกไปข้างนอกของพารามิเตอร์ที่ยอมรับ ระดับออกซิเจนที่ดีที่สุด. "" คุณจะ ... ? "แร็พเตอร์หันหัวของเธอยิ้ม ความกังวลที่ผ่านมาลดลงไปเช่นฝนปิดด้านหลังเป็ด เธอไม่สนใจใด ๆ เพิ่มเติม ถ้าเรื่องนี้ไม่ได้ทำงานที่เธอไม่ต้องการที่จะไปอยู่แล้ว "รับในและฉันจะแสดงให้คุณเห็นนักบินของฉัน." ช่างแดงและหลบหัวของเธอภายในของแร็พเตอร์ ความรู้สึกของเครื่องบินปิดผนึกด้านหลังของเธอถูกส่งตัวสั่นกังวลลงกระดูกสันหลังของเธอ ติดอยู่ภายในวิธีไม่ออก แต่ ... เธอไม่ได้จริงๆดูแลเกี่ยวกับที่อยู่แล้ว มันเป็นเพียงเล็กน้อยเย็นและเงียบสนิทภายในเครื่องบิน ช่างไม่สามารถย้ายแขนหรือขาของเธอและทุกอย่างที่เป็นสีดำสนิท เธอเป็นคนที่จะถามเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วเธอรู้สึกว่าแรงดันที่แปลกหูของเธอ. มันเป็นชนิดเช่นของเหลวหรือหนอน; กิ่งก้านเลื้อยของไม้เลื้อยที่อบอุ่นของบางชนิดผลักดันเข้ามาในหัวของเธอในขณะที่มันถูกจัดขึ้นหุ้นยังคง มันทำให้เธอต้องการที่จะกรีดร้องและเธอได้ แต่เธอรู้ว่าเสียงจะไม่ดำเนินการที่ผ่านมาเปลือกด้านในของเครื่องบิน. เมื่อในที่สุดมันก็หยุดและในที่สุดเธอก็หยุดตื่นตระหนกเธอตระหนักว่าหนึ่งเสียงในหัวของเธอได้รับการพูดคุยกับ เธอ มันไม่ได้รู้สึกเหมือนสิ่งอื่นที่ไม่ใช่รถไฟของเธอเองของความคิด แต่เป็นส่วนหนึ่งของเธอบางคนรู้ว่ามันเป็นล่า นั่นคือผู้ที่จะฟังเหมือน แต่มันก็ไม่ได้เสียงทุกที่ใกล้เป็น ... อย่างรุนแรงเป็นเครื่องบินตามปกติได้. "ได้โปรด! เฮ้หยุด ... หยุดกรีดร้องโปรดที่คุณกำลังกลัวฉัน สวัสดี? คุณสามารถได้ยินฉัน? "ช่างพยายามที่จะตอบการเปิดปากของเธอ อย่างอื่นกดกึกกับริมฝีปากของเธอเรียบมัดยางของ nanofibers unfurling ลงลำคอของเธอ เธอปิดปากและพยายามที่จะกรีดร้องอีกครั้ง แต่มันออกมาไหลโครก ลำคอของเธอเคลือบไม่ได้ดูเหมือนจะตอบสนองค่อนข้างเช่นเดียวกับก่อน. "-ear ที่คุณคิดว่าเพียงแค่คิดว่าสิ่งที่คุณต้องการที่จะพูด try-" ช่างให้ออกกรีดร้องตกใจจิต, ไม่ต่อเนื่องกันและกลัว. "- คำ คิด WORDS- "เธอพบว่ามันยาก; ล่าแน่นอย่างไม่น่าเชื่อกับเนื้อหนังของเธอและชิ้นส่วนภายในของเธอได้รับการเต้นและการเคลื่อนไหวเกี่ยวกับ. จากนั้นไอเสียและท่อไอดี aux เลื่อนเข้าไปในสถานที่ร้อนอีกเปียกดัน goopy ภายในร่างกายของเธอเร็ว ๆ นี้ทำให้ตัวเองชัดเจน. มันทำให้เธอฟาด ลองฟาดและกรีดร้อง ในทางที่ผิดปกติ, ช่างรู้สึกเหมือนที่เธอกำลังสนุกกับมัน เธอเป็นหนึ่งในการรั่วไหลในขณะนี้. ด้านนอกเครื่องบินก็ยังคงอยู่บนเตียง ส่วนใหญ่ยังคงอยู่แล้ว ... ก็มีชักหลงแขนและรูปลักษณ์ที่แปลกเด็ดบนใบหน้าของเครื่องบิน เธอเป็นคนที่ร้องไห้ ... ? เธอไม่เคยรู้อารมณ์เธอรู้สึกดีมากบางระหว่างความสุขและความโศกเศร้าและสิ่งอื่นอย่างละเอียดพอที่จะเอียงอ่านของเธอ การเชื่อมต่อที่ใกล้ชิดนักบินของเธอสิ่งที่เธอต้องการได้รับการโหยหา ... มันกำลังจะเกิดขึ้นในที่สุด. แม้ว่าเธอถูกเลวออก. ในที่สุดก็หยุดและเพื่อให้ได้เธอจะปวกเปียกภายในเครื่องบิน. "คุณทำ? โธ่ผมไม่ได้พาคุณสำหรับโวย. "ใส่ช่างคิดเข้ามาในการตอบของเธอเองภายในเสียงที่เป็นที่แร็พเตอร์ เธอต้องให้เตือนตัวเอง ... "คุณไม่ควรจะเป็น ... อินในตัวฉัน ฉันควรจะเป็นภายในคุณ! "" เรากำลังเชื่อมต่อในขณะนี้ ฉันจะได้เก็บไว้เพียงแค่คุณมี แต่ที่ ... คุณไม่ต้องการที่ คุณจะไม่ต้องการที่ ฉันลืมว่ามนุษย์แปลกลิ้มรส. "" ... ลิ้มรส? "ช่างทดสอบช่วงของการเคลื่อนไหวของเธอแผ่วเบาตระหนักถึงร่างกาย Raptor ของการบีบอัดของเธอเป็นเจ้าของเหมือนแปลกรัดตัวเต็มร่างกาย." การแต่งหน้าเคมีของของเหลวในร่างกายของคุณ โอ้ฉันหมายถึง ... "เครื่องบินหัวเราะเสียงเบาหวิวผิดปกติ "คุณได้ลิ้มรสความสุข นั่นคือสิ่งที่ฉันหมายถึง. "ช้าreadouts และไดอะแกรม flickered ขึ้นในสายตาของหญิงสาว, โทบี้สิ่งที่ไร้ประโยชน์ต่าง ๆ และจากนั้นอีกสั่นไหวและเธอจะได้เห็นเพดานเกินกว่าพวกเขา เธอพยายามที่จะลุกขึ้นนั่ง แต่ไม่สามารถร่างของเธอจัดขึ้นเคลื่อนที่. "... whoooooooa." แร็พเตอร์กระพริบตานั่งขึ้นและการช่างพร้อมสำหรับการนั่ง มันเป็นความรู้สึกที่แปลก ล่าไม่ได้โกหกเมื่อเธอบอกว่ามันให้ความรู้สึกเหมือนโลงศพ ช่างคิดว่ามันจะอธิบายได้ดีขึ้นเป็นร่างกายกระสอบหรือบางสิ่งบางอย่าง ... เธอไม่สามารถที่จะย้ายหัวของเธอ เธอเอาลมหายใจหรือพยายามที่จะสั่นคลอนและ goop ไหลเข้าไปในปอดของเธอเช่นกันความกดดันหนัก อย่างใดเธอถูกเลี้ยงออกซิเจนแม้ว่าดังนั้น ... แร็พเตอร์กอดตัวเองและลุกขึ้นยืนยืดและการเคลื่อนย้ายของเธอและ mechanic's-ร่างกาย บุกรุกการเชื่อมต่อและดึงดึงภายในช่างทำให้หอบของเธอ. "มีอะไรผิดหรือเปล่า?" แร็พเตอร์ถามอย่างเงียบ ๆ แต่ช่างมีความรู้สึกว่าเธอเป็นเพียงการได้รับระยำกับ. "สิ่งที่เป็นอึที่? มัน ... Gah ก็ everwhere ในตัวฉัน. "เธอต้องเก็บครางออกมาจากเสียงของเธอในขณะที่เธอกล่าวว่า กลศาสตร์ไม่ได้รับการดำเนินการมากและนี้ ... "Nanopaste" ล่าอย่างรอบคอบตอบว่าเดินไปรอบ ๆ ห้องและจ้องมองไปที่สิ่งต่างๆ readouts popping ขึ้นการติดแท็กพวกเขา. "ที่อธิบายอะไร." "ถ้าผมอธิบายมันเรา จะอยู่ที่นี่หลายวัน ฉันสามารถแสดง article- "ทันใดนั้นคำผลักตัวเองช่างเป็นวิสัยทัศน์ของการเลื่อนอย่างรวดเร็วเร็วเกินไปเธอ." โอ้โฮโอ้โฮโอ้โฮถือที่ชะลอตัวลง! ฉันไม่สามารถอ่านได้อย่างรวดเร็วนั้น! "" เสียดายอะไร "ล่าตอบและหน้าต่างปิดตัวเอง เครื่องบินลูบแขนของเธอและช่างรู้สึกกดดัน "... ฉันได้รับการรอนี้มานานแล้ว" เธอถอนหายใจพูดออกมาดัง ๆ มากกว่าผ่านการเชื่อมต่อของพวกเขา "เพียงแค่ ... คนที่มีความรู้สึกในตัวฉัน ฉัน ... อาจจะเป็นเหตุผลที่ผมล้มเหลว? ผมมีนักบินไม่ได้เพราะพวกเขาไม่ได้คิดว่าผมเหมาะสำหรับนักบิน ... .because ฉันล้มเหลว "เธอจบ dryly." ผมบอกคุณคุณจะปรับ เพียงแค่ ... คือ ... คือสิ่งที่จำเป็นนี้หรือไม่? "" คุณต้องการที่จะได้รับ smothered? "" โอเคจุดถ่าย ... ฉันสามารถมีการควบคุม? "แร็พเตอร์เดินผ่านห้องและช่างรู้เพียงแค่ว่า... ง่ายดายเครื่องบินทำให้มัน การเคลื่อนไหวของแต่ละคนได้รับการสอบเทียบอย่างสมบูรณ์ผลผลิตสูงสุดสำหรับความพยายามขั้นต่ำ แม้ว่าพวกเขาจะไม่บิดและเปิดหลอดหนาภายในของเธอ ช่างให้ออกครางในลำเล็ก ๆ น้อย ๆ ในขณะที่การล่าเปิดห้องน้ำของเธอและมองเข้าไปในกระจก. มันเป็นเหมือนกับว่าช่างไม่ได้มีมันเป็น disonnance แปลกสำหรับเธอ เธอรู้ว่าเธอเป็นภายใน Raptor แต่ ... มีสัญญาณของเธอ. "ฉันไม่สามารถแม้แต่ ... " แร็พเตอร์ยิ้มและเปิดปากไม่มีอะไรแสดงของเธอ แต่ทางเข้าเงาเพื่อลำคอของเธอ "ฉันรู้. แต่คุณในตัวฉัน นั่นคือสิ่งที่ทำให้มันที่ดี. "แร็พเตอร์ปิดปากของเธอและโน้มตัวไปข้างหน้าบนอ่าง, nosecone การสะท้อนของเธอ "คุณต้องการฉันที่จะนำคุณไปเดินเล่นหรือไม่? เราสามารถพูดคุยกับบางคนที่คุณรู้จักและพวกเขาจะไม่สงสัยว่าสิ่งที่ วิธี ... เพียงแค่ที่อยู่ใต้ผิวที่เรามีการเชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดเพื่อให้ "เธอยังคงยิ้มมีเลศนัย." โอโอของฉัน "ช่างตอบก็ตระหนักถึงสิ่งที่ตำแหน่งที่เธออยู่ใน. บางทีเธออาจจะต้องการ overreached ตัวเองที่นี่ แค่นิดหน่อย. Erk

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันช่างเป็นความคิดที่แน่นอน มันง่ายที่จะแอบแรพเตอร์ออกจากโรงจอด และช่างซ่อมนั่นท่า พวกเขาทั้งสองวางใต้ผ้าห่มของเตียงของหญิงสาว ผิวนุ่มกดต่อโลหะ เธอสำรวจร่าง F-22 อยากรู้อยากเห็น และกระตือรือร้น เครื่องบินถูกทั้งหมดก็ได้มีการพัฒนานี้ .

" . . . . . . . นี่ "

" รองปล่อยความดัน v-hn-v-valve

"" มันรู้สึกยังไงถ้าฉันทำแบบนี้ ? "

" อ๊ะ . . . . . . . ไม่ ! . . . . . . . หรือจะให้ฉันเริ่มที่จะรั่วไหลไปทั่วเตียงของคุณ . "

เครื่องผลักหญิงสาวมือแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน . " บางส่วนของตัวถังมีความอ่อนไหวกว่าคนอื่น ๆ พวกเขามีความไวในการอนุญาตให้ฉันที่จะวัดปริมาณการรั่วไหลของใด ๆหรือการอุดตัน . "

สาวแอบมือไปรอบ ๆ และเริ่มนวดเสริมเชื้อเพลิง เครื่องบิน รถถังเป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับแร็ปเตอร์ เธอ hissed ในหอบเล็กน้อยแล้วให้ช่างเล่นกับพวกเขาในยามว่างของเธอ

" เอ่อ . . . คุณไม่มีนักบิน ใช่มั้ย "

" ถูกต้อง "

ช่างมองของแรพเตอร์ที่สดใส แต่ . . . . . . . ค่อนข้างโดซี ตา " . . . . . . . ผมจะเป็นนักบิน "

" ไม่อย่างแน่นอน ผมอาจจะทำร้ายคุณ คุณไม่ได้ถูกฝึกมาเพื่อหน้าที่ร่างกายส่วนใหญ่จะแตกถ้าฉันแสดงแม้พื้นฐานที่สุดของการประลองยุทธ์ . คุณจะสูญเสียงานของคุณ ผมจะปลดประจำการให้เสี่ยง "

" เลยแม้แต่นิดเดียว จะไม่มีใครรู้ว่า " ช่างตอบ ฉกลิ้น และทำให้เครื่องบินข้าม

" NH ! ไม่ - "

ช่างยิ้มจนเห็นฟัน และ clamped ลงดึงพวกเขาออกจากกันผลการคำนวณที่ตามมาของ Raptor ไปบ้าเล็กน้อย เธอถูกบังคับให้กัดลงบนการปะทุเล็กน้อยเป็ด

" เอาล่ะ ! โอเค ฉันจะให้คุณ " เธอว่าผู้หญิงนิ้วห่างจากเธอวาล์วและลุกขึ้นนั่งบนเตียง หลังเผชิญหน้ากับเธอ " แต่ฉันปฏิเสธที่จะใช้ใด ๆของระบบประสาทความสัมพันธ์ คุณจะต้องเป็นหลักอยู่ในโลงโลหะขนาดเล็ก . "

" สุดยอด " หญิงสาวตอบวิ่งมือเธอนั่งเครื่องบินกลับมา ทำให้สงสัยว่าถ้าใด ๆของแร็พเตอร์ที่เธอเพิ่งพูดอดีต ' โอเค ' สังเกตด้วยซ้ำ เธอกลับมาช้า ๆแยกลงตรงกลาง นาโนไฟเบอร์ meshwork แยกเหมือนเนื้อเหนียวถูกดึงออกจากกัน ภายในของเธอก็เป็นเทคโนโลยีขั้นสูงที่พักของเธอ และรูปแบบสีเหลืองและสีดำอย่างที่ช่างเค้ายืนยันว่าเป็นคนกันเอง

" นี่คือ . . . สิ่งที่ผมตั้งใจจะทำ ฉันหวังว่านี้จะเกิดขึ้น . . . . . . . มีอยู่ทั้งหมดของฉัน แต่ฉันล้มเหลว และผมไม่เคยคิดว่า " แรพเตอร์ไม่รู้ว่าเธอกำลังพูด แต่มันรู้สึกขวา

สาวดันขาของเธอเข้าไปในฝักของ Raptor และความรู้สึกของการเป็นแบบเต็มอีกครั้ง แม้ในส่วนทำให้เครื่องบินสั่น และถอนหายใจ เซนเซอร์ภายใน จับสาวของจังหวะทางชีวภาพการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต กระตุ้นให้ประสาทเธอ ระดับของความชื้นในผิวของผู้หญิง มันเค็ม . . . . . . .

สาวลื่นของเธอขาอื่น ๆข้างใน และขยับก้นเข้าไปในเครื่องบิน , กดแขนเธอเข้าไปรอ
แขนเช่นกัน
" คุณเหนื่อย อบแห้ง . . . . . . . อัตราการเต้นของหัวใจเร็วขึ้น