Emergence of a Completely Developed

Emergence of a Completely Developed Death Ritual in the Medieval Latin Church

However close the living and dead might be, it was still necessary to pass from one group to the other, and early medieval Christians were no less inventive in facilitating that passage. The centuries from 500 to 1000 saw the emergence of a fully developed ritual process around death, burial, and the incorporation of souls into the otherworld that became a standard for Christian Europeans until the Reformation, and for Catholics until the very near present. The multitude of Christian kingdoms that emerged in the West as the Roman Empire declined fostered the development of local churches. In the sixth, seventh, and eighth centuries, these churches developed distinctive ritual responses to death and dying. In southern Gaul, Bishop Caesarius of Arles (503–543) urged the sick to seek ritual anointing from priests rather than magicians and folk healers and authored some of the most enduring of the prayers that accompanied death and burial in medieval Christianity. Pope Gregory the Great (590–604) first promoted the practice of offering the mass as an aid to souls in the afterlife, thus establishing the basis for a system of suffrages for the dead. In seventh-century Spain, the Visigothic Church developed an elaborate rite of deathbed penance. This ritual, which purified and transformed the body and soul of the dying, was so powerful that anyone who subsequently recovered was required to retire into a monastery for life. Under the influence of Mosaic law, Irish priests avoided contact with corpses. Perhaps as a consequence, they transformed the practice of anointing the sick into a rite of preparation for death, laying the groundwork for the sacrament of extreme unction. In the eighth century, Irish and Anglo-Saxon missionary monks began to contract with one another for prayers and masses after death.



Read more: http://www.deathreference.com/Ce-Da/Christian-Death-Rites-History-of.html#ixzz3ehzl0HN9

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกิดขึ้นของพิธีกรรมความตายอย่างสมบูรณ์พัฒนาในคริสตจักรยุคกลางภาษาละตินอย่างไรก็ตามปิดห้องนั่งเล่นและตายอาจ ก็ยังคงต้องผ่านจากกลุ่มหนึ่งไปยังอีก และคริสเตียนยุคกลางตอนต้นถูกประดิษฐ์ไม่น้อยในการอำนวยความสะดวกที่ทาง ศตวรรษตั้งแต่ 500 ถึง 1000 เห็นการเกิดขึ้นของกระบวนการพัฒนาอย่างเต็มพิธีตาย ฝังศพ และรวมตัวกันของวิญญาณเป็น otherworld ที่กลายเป็นมาตรฐาน สำหรับคริสเตียนชาวยุโรปจนกระทั่งการปฏิรูป และคาทอลิกจนถึงปัจจุบันมาก ความหลากหลายของอาณาจักรคริสเตียนที่เกิดในตะวันตกจักรวรรดิโรมันปฏิเสธ เด็ก ๆ พัฒนาคริสตจักรท้องถิ่น ในหก เจ็ด และ ศตวรรษที่แปด โบสถ์เหล่านี้พัฒนาโดดเด่นตอบสนองพิธีกรรมความตายและการตาย ในภาคใต้กอล บิชอปแห่ง Caesarius ของอาร์ลส์ (503-543) กระตุ้นให้ผู้ป่วยเพื่อค้นหาปีกจากปุโรหิตแทนมายากล และ healers พื้นบ้านพิธีกรรม และเขียนบางที่ยั่งยืนที่สุดของคำอธิษฐานที่มาพร้อมกับความตายและฝังศพในยุคกลางคริสต์ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีดี (590-604) ก่อนการส่งเสริมการปฏิบัติเสนอมวลเป็นวิญญาณใน afterlife จึง สร้างพื้นฐานสำหรับระบบ suffrages ตาย ในศตวรรษที่เจ็ด คริสตจักร Visigothic พัฒนาเป็นพิธีอย่างประณีต deathbed penance พิธีกรรมนี้ ซึ่งบริสุทธิ์ และแปลงร่างกายและจิตวิญญาณของการตาย ไม่มีประสิทธิภาพดังนั้นที่ทุกคนที่มากู้ถูกต้องถอนเข้าอารามสำหรับชีวิต ภายใต้อิทธิพลของกฎหมาย Mosaic พระสงฆ์ไอริชหลีกเลี่ยงติดต่อกับศพ บางทีผล พวกเขาแปลงปฏิบัติของปีกผู้ป่วยในพิธีเตรียมการตาย การวางส่วนสำหรับศีลของ unction มาก ในศตวรรษที่แปด ไอริชและแองโกล-แซ็กซอนมิชชันนารีเริ่มสัญญากันอธิษฐานและฝูงหลังความตายอ่านเพิ่มเติม: http://www.deathreference.com/Ce-Da/Christian-Death-Rites-History-of.html#ixzz3ehzl0HN9

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเกิดขึ้นของการพัฒนาอย่างสมบูรณ์ตายพิธีกรรมในโบสถ์ละตินในยุคกลางแต่ปิดนั่งเล่นและอาจจะตายมันก็ยังจำเป็นที่จะผ่านจากกลุ่มหนึ่งไปที่อื่น ๆ และคริสเตียนยุคแรกไม่สร้างสรรค์น้อยกว่าในการอำนวยความสะดวกทางที่ ศตวรรษ 500-1000 เห็นการเกิดขึ้นของกระบวนการพิธีกรรมการพัฒนาอย่างเต็มที่รอบการตายการฝังพระศพและการรวมตัวกันของวิญญาณเข้าพบพานที่กลายเป็นมาตรฐานสำหรับชาวยุโรปที่นับถือศาสนาคริสต์จนการปฏิรูปและคาทอลิกจนกระทั่งปัจจุบันที่อยู่ใกล้มาก ความหลากหลายของอาณาจักรคริสเตียนที่โผล่ออกมาในเวสต์เป็นจักรวรรดิโรมันลดลงส่งเสริมการพัฒนาของคริสตจักรท้องถิ่น ในหกเจ็ดแปดและศตวรรษที่คริสตจักรเหล่านี้ตอบสนองต่อการพัฒนาพิธีกรรมที่โดดเด่นไปสู่ความตายและตาย ในภาคใต้ของกอลบิชอป Caesarius ของอาร์ลส์ (503-543) กระตุ้นให้ผู้ป่วยที่จะแสวงหาพิธีกรรมเจิมจากพระสงฆ์มากกว่าผู้วิเศษและหมอพื้นบ้านและประพันธ์บางส่วนของที่ยั่งยืนที่สุดของการสวดมนต์ที่มาพร้อมกับความตายและการฝังศพในยุคกลางคริสต์ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่ (590-604) ก่อนการส่งเสริมการปฏิบัติของมวลที่นำเสนอเป็นความช่วยเหลือวิญญาณในชีวิตหลังความตายจึงสร้างพื้นฐานสำหรับระบบการทำงานของ suffrages สำหรับคนตาย ในวันที่เจ็ดศตวรรษสเปน, คริสตจักรซิกอทพัฒนาพิธีกรรมที่ซับซ้อนของการปลงอาบัติเตียงมรณะ พิธีกรรมนี้ซึ่งบริสุทธิ์และเปลี่ยนร่างกายและจิตวิญญาณของการตายเป็นมีประสิทธิภาพเพื่อให้ทุกคนที่กู้คืนต่อมาที่ถูกต้องที่จะเกษียณอายุเข้าวัดเพื่อชีวิต ภายใต้อิทธิพลของกฎหมาย Mosaic นักบวชชาวไอริชหลีกเลี่ยงการติดต่อกับศพ บางทีอาจจะเป็นผลให้พวกเขาเปลี่ยนการปฏิบัติของเจิมป่วยเข้าสู่พระราชพิธีของการเตรียมการสำหรับการตายการวางรากฐานสำหรับคริสต์ศาสนิกชนของตื่นเต้นมาก ในศตวรรษที่แปดไอริชและแองโกลแซกซอนมิชชันนารีพระสงฆ์เริ่มที่จะทำสัญญากับอีกคนหนึ่งสำหรับการสวดมนต์และฝูงหลังจากการตาย. อ่านเพิ่มเติม: http://www.deathreference.com/Ce-Da/Christian-Death-Rites-History- of.html # ixzz3ehzl0HN9

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วิวัฒนาการของการพัฒนาอย่างสิ้นเชิงพิธีกรรมความตายในโบสถ์

ละตินยุคกลางซึ่งปิดอยู่และตายจะเป็น ก็ต้องผ่านจากกลุ่มหนึ่งไปที่อื่น ๆและคริสเตียนยุคต้น ไม่ประดิษฐ์น้อยในการส่งเสริมที่ผ่าน ศตวรรษจาก 500 ถึง 1000 เห็นการเกิดขึ้นของการพัฒนาอย่างเต็มที่กระบวนการรอบตายพิธีกรรม งานศพและการรวมตัวของวิญญาณใน Otherworld ที่เป็นมาตรฐานสำหรับคริสเตียนยุโรปจนกระทั่งการปฏิรูปและคาทอลิก จนใกล้มาก ปัจจุบัน ประชาชนของอาณาจักรคริสเตียน ที่โผล่ขึ้นมาในตะวันตกเป็นจักรวรรดิโรมันลดลงเสริมสร้างการพัฒนาของคริสตจักรท้องถิ่น ในหก , เจ็ดและแปดศตวรรษคริสตจักรเหล่านี้พัฒนาตอบสนองพิธีกรรมที่โดดเด่นให้กับความตายและการตาย ในภาคใต้ของกอลล์ บิชอป caesarius ของอาร์ล ( 503 ( 543 ) กระตุ้นให้คนป่วยแสวงหาพิธีเจิมจากพระสงฆ์มากกว่าผู้วิเศษและหมอพื้นบ้านและเขียนบางส่วนของสำคัญที่สุดของการภาวนาซึ่งมาพร้อมกับความตายและการฝังศพในศาสนาคริสต์ในยุคกลางสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ยิ่งใหญ่ ( 590 ( 604 ) ก่อนการส่งเสริมการปฏิบัติบูชา มวล การช่วยวิญญาณ ชีวิตหลังความตาย ดังนั้นการสร้างพื้นฐานสำหรับระบบ suffrages สำหรับคนตาย ในศตวรรษที่ 7 สเปน โบสถ์วิซิกอทพัฒนาพิธีกรรมซับซ้อนของแก้วกุ้งการสำนึกบาป พิธีกรรมนี้ ซึ่งได้ทำให้บริสุทธิ์และเปลี่ยนร่างกายและจิตวิญญาณของคนที่กำลังจะตายจึงมีประสิทธิภาพที่ใครต่อมาหายต้องเกษียณเป็นวัดสำหรับชีวิต ภายใต้อิทธิพลของโมเสกกฎหมาย นักบวชชาวไอริช หลีกเลี่ยงการติดต่อกับศพ บางทีผลที่ตามมา พวกเขาถูกฝึกเจิมคนป่วยเข้าไปในพิธีของการเตรียมตัวตาย , การวางรากฐานสำหรับพิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชนแห่งสุดโต่งยาหม่อง . ในศตวรรษที่แปดชาวไอริชและอังกฤษชาวอังกฤษศาสนาพระสงฆ์เริ่มสัญญากับคนอื่นเพื่อสวดมนต์และฝูงหลังความตาย .



อ่านเพิ่มเติม : http : / / www.deathreference . com / CE ดา / คริสเตียน พิธีกรรมความตายประวัติศาสตร์ . html # ixzz3ehzl0hn9