This study investigated the influen

This study investigated the influence of formulation variables (pistachio oil (PO, 7.5 and 15%, w/w),
Cocoa butter (CB, 7.5 and 15%, w/w), xanthan gum (XG, 0 and 0.3%, w/w), and distillated monoglyceride
(DMG, 0.5 and 1%, w/w)) on the rheological properties and emulsion stability of spreads. Power law
and Herschel–Bulkley models were used for modeling shear-thinning behavior of samples. The power
law model was found to describe the flow behavior of spreads better than Herschel–Bulkley model. All
the rheological properties were increased by adding XG to the spreads whereas increasing PO content
caused to decrease them. The DMG had positive effect on apparent viscosity and elastic behavior but
had negative effect on viscose behavior. Apparent viscosity was increased by adding CB while rheological
modules were not significantly (p < 0.05) affected. The XG and DMG improved stability of emulsion. The
best spread formulation with optimum rheological properties was 15% PO, 7.5% CB, 0.3% XG and 1% DMG.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษานี้ตรวจสอบอิทธิพลของตัวแปรกำหนด (น้ำมันพิสทาชิโอ (ปอ 7.5 และ 15%, w/w),เนยโกโก้ (CB, 7.5 และ 15%, w/w), xanthan เหงือก (XG, 0 และ 0.3%, w/w), และ distillated monoglyceride(DMG, 0.5 และ 1%, w/w)) ใน rheological คุณสมบัติและอิมัลชันความมั่นคงของการแพร่กระจาย กฎหมายพลังงานและรุ่นเฮอร์เชล-Bulkley ใช้สำหรับเฉือนบางลักษณะการทำงานของตัวอย่างการสร้างโมเดล อำนาจรูปแบบกฎหมายพบเพื่ออธิบายพฤติกรรมขั้นตอนดีกว่ารุ่นเฮอร์เชล-Bulkley แพร่กระจาย ทั้งหมดคุณสมบัติ rheological เพิ่มอีกเพิ่ม XG แพร่กระจายในขณะที่การเพิ่มเนื้อหา POทำให้ลดลงได้ DMG ที่ได้ผลดีต่อความหนืดปรากฏและลักษณะการทำงานที่ยืดหยุ่น แต่มีผลกระทบในลักษณะ viscose ความหนืดเพิ่มขึ้น โดยเพิ่ม CB ในขณะที่ rheological ชัดเจนไม่มีโมดูลอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ผลการ XG และ DMG ปรับปรุงเสถียรภาพของอิมัลชัน ที่ถูกกำหนดมาดี มีคุณสมบัติเหมาะสม rheological 15% PO, CB 7.5%, 0.3% XG และ 1% DMG

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษานี้เป็นการศึกษาอิทธิพลของตัวแปรที่กำหนด (น้ำมันพิสตาเชีย (PO, 7.5 และ 15% w / น้ำหนัก),
เนยโกโก้ (CB, 7.5 และ 15% w / น้ำหนัก), หมากฝรั่ง xanthan (XG, 0 และ 0.3% w, / w) และกลั่น monoglyceride
(DMG, 0.5 และ 1% w, w /)) ที่มีต่อสมบัติการไหลและความมั่นคงของอิมัลชันกระจาย กฎหมายพลังงาน
และรูปแบบเฮอร์เชล-Bulkley ถูกนำมาใช้สำหรับการสร้างแบบจำลองพฤติกรรมเฉือนผอมบางของกลุ่มตัวอย่าง พลังงาน
รูปแบบกฎหมายพบว่าอธิบายพฤติกรรมการไหลของการแพร่กระจายที่ดีขึ้นกว่ารุ่นเฮอร์เชล-Bulkley ทั้งหมด
คุณสมบัติการไหลเพิ่มขึ้นโดยการเพิ่ม XG เพื่อกระจายในขณะที่การเพิ่มเนื้อหา PO
ที่เกิดจากการลดลงของพวกเขา ฮึกเหิมมีผลกระทบในเชิงบวกต่อความหนืดและพฤติกรรมที่เห็นได้ชัดยืดหยุ่น แต่
มีผลกระทบต่อพฤติกรรมเหนียว ความหนืดที่ชัดเจนเพิ่มขึ้นโดยการเพิ่ม CB ในขณะที่การไหล
โมดูลไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05) ได้รับผลกระทบ XG ฮึกเหิมและการปรับปรุงเสถียรภาพของอิมัลชัน
สูตรการแพร่กระจายที่ดีที่สุดที่มีคุณสมบัติการไหลที่เหมาะสมคือ 15%, PO 7.5% CB, 0.3% XG และ 1% ฮึกเหิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานวิจัยนี้ศึกษาอิทธิพลของตัวแปรที่กำหนด ( น้ำมันถั่วพิตาชิโอ ( PO , 7.5 และ 15 % w / w )
เนยโกโก้ ( CB , 7.5 และ 15 % w / w ) แซนแทนกัม ( XG , 0 และ 0.3 % w / w ) และ distillated โมโนกลีเซอไรด์
( dmg , 0.5 และ 1% w / w ) ต่อสมบัติการไหลและเสถียรภาพอิมัลชันของการแพร่กระจาย กฎหมายและอำนาจ
เฮอร์เชล–บัลก์ลีย์รุ่นถูกใช้แบบเฉือนบางพฤติกรรมของกลุ่มตัวอย่างพลัง
แบบกฎหมายพบเพื่ออธิบายพฤติกรรมการไหลกระจายดีกว่า เฮอร์เชล ( บัลก์ลีย์รุ่น ทั้งหมด
สมบัติการไหลเพิ่มขึ้น โดยการเพิ่มสามารถที่จะกระจายในขณะที่การเพิ่มเนื้อหาจากโป
เพื่อลดพวกเขา DMG มีผลในเชิงบวกต่อความหนืดและพฤติกรรมยืดหยุ่นแต่
มีผลลบต่อพฤติกรรมเหนียว .ความหนืดที่เพิ่มขึ้นโดยการเพิ่มโมดูล CB ในขณะที่ไหล
ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) ผล และปรับปรุงเสถียรภาพของ XG DMG อิมัลชัน
ที่สุดกระจายสูตรที่มีสมบัติการไหลที่เหมาะสมคือ 15 % โป 7.5% CB , XG 0.3% และ 1 % dmg .