Hellium, the lighter of the noble g

Hellium, the lighter of the noble gases, was the first to be discovered. In fact, this element was first identified in the Sun rather than in the Earth. In 1868, during a solar eclipse in India, a spectrometer was used for the first time in the study of the chromosphere around the Sun. The chromosphere's spectrum, among other bright stripes, contain the hydrogen characteristic stripes and a yellow one that, at the time, was thought to be corresponding to sodium. The French astronomer Janssen decided to study the origin of that stripe and tried to reproduce the chromosphere's spectrum starting from ordinary light. He succeeded his purpose proving that the yellow stripe did not belong to sodium, but was probably the stripe of a new element.

Lockyer and Frankland confirmed Janssen's results and proved that the bright yellow stripe could not have an earthly origin. Frankland proposed the name "helium" after the Greek word "Helios" for Sun. This stripe was later detected in spectrums of many other stars and, in 1882, Palmieri observed it in gases erupting from Vesuvius.

The search for this new element in the Earth was not very productive until 1895, when Sir William Ramsay examined a gas produced by a Norwegian ore (cleveite) when treated with acids. In this gas spectrum the bright yellow stripe appeared, proving the existence of hellium on Earth.

Sir William Ramsay made this discovery after the work of Hillebrand, in 1888, that stated that the boiling of uraninite with diluted sulfuric acid produced considerable amounts of an inert gas. He proved that part of this gas was nitrogen, and since helium was not known at the time, he thought that it was only nitrogen. In a letter to Sir William Ramsay, after the discovery of the element, Hillebrand mentioned that he noticed some strange stripes not present in a pure nitrogen spectrum. He did not take this in to account, but only mentioned it to his assistant, loosing in this way the merit of the discovery.

The discovery of hellium in radioactive materials was not totally understood until the discovery of radium in 1898. Then, it was verified that helium was a stable product of the radioactive elements desintegration. This led some scientists to conclude that the hellium present in Earth had that origin. Some others thought that the origin of helium on Earth was a survival of the "primordial helium".

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Hellium เบาของก๊าซมีตระกูลเป็นคนแรกที่จะค้นพบ ในความเป็นจริงองค์ประกอบนี้ถูกระบุว่าเป็นครั้งแรกในดวงอาทิตย์มากกว่าในโลก ในปี ค.ศ. 1868 ในช่วงสุริยุปราคาในอินเดียสเปกโตรมิเตอร์ถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรกในการศึกษาของ chromosphere รอบดวงอาทิตย์ สเปกตรัม chromosphere ในหมู่ลายสดใสอื่น ๆ ประกอบด้วยไฮโดรเจนลายลักษณะและสีเหลืองหนึ่งว่าในเวลานั้นเป็นความคิดที่จะสอดคล้องกับโซเดียม นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส Janssen ตัดสินใจที่จะเรียนที่มาของลายที่และพยายามที่จะทำซ้ำ chromosphere ของสเปกตรัมเริ่มต้นจากไฟธรรมดา เขาประสบความสำเร็จวัตถุประสงค์ของเขาพิสูจน์ให้เห็นว่าแถบสีเหลืองไม่ได้เป็นโซเดียม แต่อาจจะเป็นลายขององค์ประกอบใหม่. อคเยอร์และแลนด์ได้รับการยืนยันผลการ Janssen และพิสูจน์ให้เห็นว่าแถบสีเหลืองสดใสไม่สามารถมีต้นกำเนิดโลก แลนด์เสนอชื่อ "ฮีเลียม" หลังจากภาษากรีกคำว่า "Helios" สำหรับดวงอาทิตย์ แถบนี้ถูกตรวจพบในภายหลังในสเปกตรัมของดาวอื่น ๆ อีกมากมายและในปี ค.ศ. 1882 Palmieri สังเกตในก๊าซลอยตัวจากเวียส. ค้นหาองค์ประกอบใหม่นี้ในโลกที่ไม่ได้ผลิตมากจนกระทั่งปี 1895 เมื่อเซอร์วิลเลียม Ramsay ตรวจสอบก๊าซที่ผลิตโดย แร่นอร์เวย์ (cleveite) เมื่อได้รับการรักษากับกรด ในสเปกตรัมก๊าซแถบสีเหลืองสดใสปรากฏพิสูจน์การดำรงอยู่ของ hellium บนโลก. เซอร์วิลเลียม Ramsay ทำให้การค้นพบนี้หลังจากการทำงานของ Hillebrand ในปี 1888 ที่ระบุว่าเดือด uraninite กับกรดซัลฟูริกเจือจางที่ผลิตจำนวนมากของเฉื่อย แก๊ส. เขาพิสูจน์ให้เห็นส่วนหนึ่งของก๊าซที่เป็นไนโตรเจนและตั้งแต่ฮีเลียมไม่เป็นที่รู้จักในเวลานั้นเขาคิดว่ามันเป็นเพียงไนโตรเจน ในจดหมายถึงเซอร์วิลเลียม Ramsay หลังจากการค้นพบขององค์ประกอบที่ Hillebrand บอกว่าเขาสังเกตเห็นลายแปลก ๆ บางอย่างไม่ได้อยู่ในสเปกตรัมไนโตรเจนบริสุทธิ์ เขาไม่ใช้เวลานี้ในบัญชี แต่กล่าวถึงเพียง แต่มันจะช่วยของเขาสูญเสียในลักษณะนี้บุญของการค้นพบ. การค้นพบของ hellium ในวัสดุกัมมันตรังสีไม่เข้าใจกันโดยสิ้นเชิงจนกระทั่งพบเรเดียมในปี 1898 จากนั้นก็คือ วจสอบว่าฮีเลียมเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีเสถียรภาพของธาตุกัมมันตรังสี desintegration นี้จะนำนักวิทยาศาสตร์บางคนที่จะสรุปว่าปัจจุบัน hellium ในโลกที่มีต้นกำเนิด บางคนคิดว่าต้นกำเนิดของก๊าซฮีเลียมบนโลกเป็นความอยู่รอดของ "ฮีเลียมดั่งเดิมที่"

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฮีเลียม , ไฟแช็กก๊าซ มีเกียรติ เป็นคนแรกที่ค้นพบเป็น ในความเป็นจริง องค์ประกอบนี้ระบุครั้งแรกในดวงอาทิตย์มากกว่าโลก ในปี 1868 , ในระหว่างการเกิดสุริยุปราคาในอินเดีย , กล้องถูกใช้เป็นครั้งแรกในการศึกษาของติดไม้ติดมือรอบดวงอาทิตย์ ของติดไม้ติดมือสเปกตรัมของลายสว่างอื่น ๆ ประกอบด้วย ไฮโดรเจน และลักษณะลายสีเหลือง ที่ในเวลาที่คิดว่าจะเกี่ยวข้องกับโซเดียม นักดาราศาสตร์ฝรั่งเศส แจนส์ตัดสินใจที่จะศึกษาที่มาของลาย และพยายามที่จะทำซ้ำของติดไม้ติดมือสเปกตรัม เริ่มต้นจาก แสง ธรรมดา เขาทำสำเร็จเป้าหมายของเขา พิสูจน์ให้เห็นว่าสีเหลืองลายไม่ได้เป็นของโซเดียม แต่น่าจะเป็นลายของธาตุใหม่และยืนยันผล Lockyer วัล Frankland แจนเซน และพิสูจน์ให้เห็นว่า แถบสีเหลืองสดใสไม่ได้มีกำเนิดโลก แลนด์เสนอชื่อ " ฮีเลียม " หลังคำว่า " ภาษากรีก Helios " ซุน แถบนี้ภายหลังถูกตรวจพบในสเปกตรัมของดาวอื่น ๆ มากมาย และ ใน ปัลเมียรี 1882 สังเกตเห็นมันในก๊าซ , ปะทุจากภูเขาไฟวิสซูเวียส .ค้นหาองค์ประกอบใหม่นี้ในโลกไม่มีประสิทธิภาพมากจนกว่า 1895 เมื่อเซอร์วิลเลี่ยม Ramsay ตรวจสอบก๊าซที่ผลิตโดยแร่นอร์เวย์ ( cleveite ) เมื่อรักษาด้วยกรด ในสเปกตรัมของแก๊ส สีเหลืองสดใส ลายปรากฏ พิสูจน์การมีอยู่ของฮีเลียมบนโลกเซอร์วิลเลี่ยม Ramsay พบนี้หลังจากที่ทำงานของฮิลลีเบรินด์ ในระดับนานาชาติ ที่ระบุว่า ต้มกับเจือจางกรดผลิตแร่ยูเรเนียมในปริมาณมากของก๊าซ . เขาพิสูจน์ได้ว่าส่วนหนึ่งของก๊าซนี้ คือไนโตรเจน และเนื่องจากฮีเลียมไม่ได้รู้จักกันในช่วงเวลาที่เขาคิดว่ามันเป็นแค่ ไนโตรเจน ในจดหมายถึงท่านวิลเลียมแรมเซย์ หลังจากการค้นพบขององค์ประกอบ ฮิลลีเบรินด์กล่าวว่า เขาเห็นลายเส้นแปลกๆ ไม่ได้อยู่ในไนโตรเจนบริสุทธิ์สเปกตรัม เขาไม่ใช้เวลานี้ในบัญชี แต่พูดกับผู้ช่วยของเขา การแพ้ในลักษณะนี้ ข้อดีของการค้นพบการค้นพบฮีเลียมในวัสดุกัมมันตรังสีไม่ได้ทั้งหมดเข้าใจจนกระทั่งค้นพบเรเดียมใน 1898 . หลังจากนั้น ก็ยืนยันว่า ฮีเลียมเป็นผลิตภัณฑ์ที่มีเสถียรภาพของธาตุกัมมันตรังสี desintegration . นี้ทำให้นักวิทยาศาสตร์บางคนลงความเห็นว่า ฮีเลียม ปัจจุบันโลกมีที่มา บางคนคิดว่าที่มาของฮีเลียมบนโลก คือ ความอยู่รอดของ " ฮีเลียม " กอง .